Sponsored Links
Sponsored Links
Penmai eMagazine November! | All Issues

User Tag List

Like Tree477Likes

Penmai's Special Independence Day Contest - Short Story


Discussions on "Penmai's Special Independence Day Contest - Short Story" in "Special Contest" forum.


  1. #11
    srinimurali is offline Newbie
    Gender
    Male
    Join Date
    Jul 2015
    Location
    world
    Posts
    95

    Re: Penmai's Special Independence Day Contest - Short Story

    அதைத்தான் நான் இப்போது நிருபித்துக் காட்டி உள்ளேன். ஆனால் இத்திட்டம் சரியாக செயல்படவேண்டுமெனில் சாதகமான வானிலையும், கொஞ்சம் அதிர்ஷ்டமும் தேவை” என்றார்.
    அதற்கு ராணுவம்“ நீங்கள் கவலை படவேண்டாம், உங்களுடைய முழு முயற்சியையும், எங்களுடைய முழு வீரத்தையும் பயன்படுத்தி இந்த ஆபரேஷனை வெற்றி பெற செய்வோம்” என்று சூ
    ளுரைத்தது.

    இந்திய அரசு கேட்டுகொண்டபடி இந்த ஆபரேஷனுக்கு சந்துரு “தாய் மண்ணே வணக்கம்” என பெயரிட்டார் (பக்கத்துக்கு நாட்டு காரனுக்கு நம்ம மொழி புரியாது இல்லையா)


    திட்டமிட்டபடி இந்திய எல்லைக்கு அருகில் சிதம்பரம் நடராஜர் சிலை நிறுவப்பட்டது. தாய் மண்ணே வணக்கம் ஆபரேஷன் தொடங்கியது.

    சந்துரு எதிரி நாட்டின் ரேடாரை செயல் இழக்க செய்த அதே நேரத்தில், கடல் வழியாக நீர் முழ்கி கப்பலில் இந்திய கடற்படை வீரர்கள் அரேபியன் கடலில் தீவிரவாதிகளின் முகாமை நெருங்கினர்.

    நீர் முழ்கி கப்பலின் மேற்பகுதி ஒரு முதலையின் தோற்றத்தை போல் வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது. முதலை நீரில் நீந்துவது போல் நீரின் மேற்பரப்பில் தெரிந்தாலும், அதன் கீழ் இருந்த நீ.மூ. கப்பலில் சில வீரர்களும், அனிமேஷன் வீடியோ கேம் ப்ரோக்ராமர் செல்வி.கிளாராவும் இருந்தனர். முதலையின் முதுகில் இருந்து ஒரு மெல்லிய குழாய் மேல் நோக்கி படர்ந்தது. அதன் முனையில் இருந்து ஒரு சிறிய ப்ரோஜெக்ட்டர் விரிந்தது. இவை யாவும் நீரின் நிறத்தை போல் வண்ணமிடபட்டு கண்ணுக்கு தெரியாமல் (invisible) இருந்தது. ப்ரோஜெக்ட்டரில் இருந்து நிலப்பரப்பில் பரவிய வண்ண கதிர்களில் இருந்து ராணுவ வீரர்களை போல 20 மெய்நிகர் (virtual) ராணுவ வீரர்கள் தோன்றினர். ( இந்த virtual iamge என்பது – சங்கரின் ஜீன்ஸ் படத்தில் “கண்ணோடு காண்பதெல்லாம் தலைவா, கண்களுக்கு சொந்தமில்லை” என்று ஐஸ்வர்யா ராய் ஆடி பாடுவாரே அதை போன்றதுதான் இது)


    அந்த மெய்நிகர் ராணுவ வீரர்கள் தீவிரவாதிகளின் கூடாரத்தை நெருங்கினர். தம்மை யாரோ நெருங்குவதை உணர்ந்த தீவிரவாதிகள் அந்த மாயா பிம்பத்தை (மெய்நிகர் ராணுவ வீரர்களை) உண்மையான ராணுவ வீரர்கள் என்று நினைத்து துப்பாகியால் சரமாரியாக சுட்டனர். சட்டென அந்த மெய்நிகர் ராணுவ வீரர்கள் (virtual image) வேறு ஒரு திசை நோக்கி ஓட ஆரம்பித்தனர். செல்வி. கிளாரா கப்பலில் இருந்தபடி அதை திறம்பட இயக்கி கொண்டு இருந்தார்.


    ராணுவ வீரர்கள் பயந்து ஓடுவதாக நினைத்து தீவிரவாதிகள் அவர்களை (மாய பிம்பங்களை) துரத்தினர். வெகு தொலைவில் ஒரு கருங்கல் அறை தெரிந்தது. அந்த கருங்கல் அறையும் ஒரு மாய (virtual) பிம்பமே. கிளாரா வின் மற்றுமொரு கைவண்ணம் அது. அந்த அறைக்குள் 20 ராணுவ வீரர்களும் ஓடி ஒளிந்து கொண்டனர். அந்த கருங்கல் அறையை தீவிரவாதிகள் துப்பாக்கியால் துளைத்தனர். கைவசமிருந்த தோட்டாகளை முழுவதுமாக தொலைத்தனர்.


    அதே வேளையில் உண்மையான ராணுவ வீரர்கள் வேறு ஒரு திசையில் சிறிய ரக விமானங்களில் வந்து அவர்களுடைய முகாமில் இருந்த எல்லா ஆயுதங்களையும் பறிமுதல் செய்து விட்டு, தீவிரவாதிகளின் வருகைக்காக அங்குள்ள மறைவில் காத்து இருந்தனர்.


    களைத்துப்போன தீவிரவாதிகள் அந்த கருங்கல் அறையை நெருங்க, சட்டென மெய்நிகர் (virtual) கருங்கல் அறை மாயமாய் மறைந்து போனது.


    குழப்பமடைந்த தீவிரவாதிகள் செய்வதறியாது திகைத்துப் போய் நின்றனர். கப்பலில் இருந்த கிளாரா கிளவராக வேலை செய்து கொண்டிருந்தார். இதில் ஏதோ சதியுள்ளளது என்று சந்தேகப்பட்ட அவர்கள் தங்கள் முகாமுக்கு விரைந்தனர்.

    அதற்குள் அந்த முகாமோ இருந்த இடம் தெரியாமல் அழிக்கபட்டிருந்தது. ஆயுதங்கள் இல்லாமல் நிராயுதபாணியாக களைத்து நின்ற தீவிரவாதிகளை அங்கு மறைந்து இருந்த இந்திய படையினர் நம் நாட்டிற்கு இழுத்து வந்தனர்.

    அந்த ராணுவ குழுவுக்கு தலைமை வகித்த பிரிகேடியர் அப்துல்லா, ராணுவ தளபதியிடம் “சார் இவனுகளை இங்கேயே சுட்டு கொன்னுடுலாம்” என்றார். ராணுவ தளபதியோ “வேண்டாம், மினிஸ்டர் கிட்ட பேசிட்டேன், இவனுகளை நாம கொல்ல கூடாது” என்றார்.

    -2-



    Sponsored Links

  2. #12
    srinimurali is offline Newbie
    Gender
    Male
    Join Date
    Jul 2015
    Location
    world
    Posts
    95

    Re: Penmai's Special Independence Day Contest - Short Story

    அப்துல்லாவோ “வேஸ்ட் எல்லாம் வேஸ்ட், கஷ்டப்பட்டு இவனுகளை நாம புடிச்சிருக்கோம், ஆனா நம்ம ஜனநாயகம் இந்த கொலைகாரனுகளை பாதுகாப்பா ஜெயில்ல வைக்க சொல்லும். வேளா வேளைக்கு கறி சோறும், சப்பாத்தியும் கொடுத்து பத்திரமா பாத்துக்கணும் இல்ல, 20 வருசத்துக்குக் மேல இவனுகளுக்கு தண்டசோறு போட்டு பல கோடி செலவு பண்ணனும், அதுக்குள்ள எவனாவது ப்ளைட்ட ஹாய்ஜாக் பண்ணி இவனுகளை ரிலீஸ் பண்ண சொல்லி மிரட்டுவாணுக, நாமலும் பத்திரமா டாடா சொல்லி அனுப்பி வச்சுருவோம். நாம பட்ட கஷ்டமெல்லாம் வீணா போயிரும். தேவையா இது? இப்பவே இவனுக கதையை முடிச்சிருவோம் சார்” என்று ஆவேசப்பட்டார்.
    அதற்கு ராணுவ தளபதி “ பொறுமையா இருங்க, இவனுக சாக போறது உறுதி. ஆனா நம்ம கையால இல்ல”


    “பின்ன யாரால?” அப்துல்லா ஆதங்கபட்டார்.


    “அவனுக நாட்டு ராணுவமே இவனுகளை கொன்னுரும்” பதிலாய் புதிர் போட்டார் ராணுவ தளபதி.


    “எப்படி?” ஆச்சரியமாய் கேட்டார்
    பிரிகேடியர் அப்துல்லா.

    இந்த ரகசியம் உங்களுக்கு தன்னால புரியும்” மீண்டும் புதிராய் பேசினார் ராணுவ தளபதி.

    சியாச்சின் மலை முகடுகளில் எதிரி நாட்டு ராணுவம் நம்மை தாக்குவதற்கு தக்க நேரத்தை எதிர் பார்த்திருக்கும் சமயம் அந்த இடத்திற்கு தீவிரவாதிகள் கொண்டு செல்லப்பட்டனர்.

    தீவிரவாதிகளின் உடைகளை களைந்து ராணுவ சீருடை அணிவிக்கபட்டு, பின்பு ஓவ்வொரு தீவிரவாதியும் ஒவ்வொரு பாரா மோட்டார்சில் அமர்த்தி எதிரியின் இருப்பிடத்திற்கு வான் வழியாக அனுப்பி வைக்கபட்டனர்.


    எதிரி நாட்டின் வான் எல்லைக்கு
    ள் பறந்து வந்த தீவிரவாதிகளை இந்திய ராணுவம் என தவறாக நினைத்து அனைவரையும் சுட்டு வீழ்த்தியது அவர்கள் நாட்டு ராணுவம். கீழே இறந்து கிடந்த தீவிரவாதிகளின் உடல்களை அந்நாட்டு ராணுவம் சோதனை இடும்போது தீவிரவாதிகள் அணிந்திருந்த உடைகளுக்குள் ரகசியமாக ஒரு பேனா இருப்பதை எடுத்து தங்களுடைய ராணுவ தலைமைக்கு தகவல் தெரிவித்தனர்.

    முட்டாள்களே! அது பேனா அல்ல spy bunkers detector ஆக இருக்கலாம் இது நம்முடைய பதுங்கு குழிகளை கண்டுபிடிக்க இந்திய ராணுவம் செய்யும்தந்திரம்என அவர்களுடைய ராணுவத் தலைமையிடமிருந்து தகவல் வந்தது. அதற்குள் ஒரு ராணுவ வீரன் அந்த பேனா மூடியை திறக்க ………..

    சோடியம் சயனைடு என்னும் ரசாயன குண்டு வெடித்து சிதறியது
    . சோடியம் சயனைடு என்பது ஒரு வெள்ளை நிற படிகம். அது காற்றில் உடனடியாக பரவி அந்த காற்றை சுவாசிப்பவருக்கு மரணம் நிச்சயம். அந்த சோடியம் சயனைடு உடலுக்குள் புகுந்து ஆக்சிஜனை தடை செய்து எதிரி நாட்டின் மொத்த ராணுவ வீர்ர்களும் சத்தமின்றி செத்தனர்.

    ஆகஸ்டு
    15 2015டெல்லி செங்கோட்டையில் பாரத பிரதமர் மூவர்ண தேசிய கொடியை ஏற்றி வைத்தார். இயற்பியல் பேராசிரியர் சந்துருவுக்கு தேசிய விஞ்ஞானி விருதும், கிளாராவுக்கு தேசிய விருதும் இந்திய ராணுவத்தில் கௌரவப் பதவியும், பிரிகேடியர் அப்துல்லாவுக்கு மேஜர் ஜெனரலாக பதவி உயர்வும் வழங்கப்பட்டது.

    செல்வி
    . கிளாராவுக்கு பதக்கம் அணிவிக்கும் போது பாரத பிரதமர் மெல்லிய குரலில்நீங்க நிஜமாவே கிளாராவா? இல்ல கிளாரா மாதிரி இருக்கிற விருட்சுவல் இமேஜ்ஜா? ” என புன்னகையோடு கேட்டார்.

    அந்த பெண்மையின் முகத்தில் சாதனை புன்னகை மென்மையாக வந்து போனது
    .



    Reference websites for this story


    www.youtube.com/watch?v=CaxSlkg9dGE


    http://www.nbi.ku.dk/english/news/ne...f-radio-waves/

    Articles - Cosmic Dance - Sharada Srinivasan

    Paramotor training in India

    Last edited by srinimurali; 16th Aug 2015 at 05:03 PM.

  3. #13
    gkarti's Avatar
    gkarti is online now Super Moderator Silver Ruler's of Penmai
    Real Name
    Karthiga
    Gender
    Female
    Join Date
    Sep 2012
    Location
    Madurai
    Posts
    49,114

    Re: Penmai's Special Independence Day Contest - Short Story

    Friends,

    Pls. drop your comments in the given below link...

    Penmai's Special Independence Day Contest - Short Story (Comments)



  4. #14
    girija chandru's Avatar
    girija chandru is offline Penman of Penmai
    Blogger
    Ruler's of Penmai
    Gender
    Female
    Join Date
    Oct 2011
    Location
    coimbatore
    Posts
    10,005
    Blog Entries
    152

    Re: Penmai's Special Independence Day Contest - Short Story

    சிறுகதை :-
    ===========
    தாய் மண்ணே வணக்கம் :-
    ==========================
    ராகவன் தொலைகாட்சியின் முன், நகங்களை கடித்தபடி உக்கார்ந்து இருந்தார்.
    செய்திகள் கேட்டபடி..... தன ரெண்டாவது மகன் ராமு கார்கில் போர் செய்ய போய் இருக்கிறானே
    என்ற கவலையில்.... தாய் அற்ற அவனையும், அவன் அண்ணன் ராஜேந்திரனையும்
    வளர்த்து நிற்கும் வேதனை அவரும்,கடவுளும் மட்டுமே அறிந்தது...

    அவருடைய நினைவு பின்னோக்கி போனது......

    தாய் மீனாக்ஷி, நாட்டு பற்று மிகுந்தவள்... வீரர்களின் வரலாறு சொல்லி, சொல்லி தான் உணவு ஓடினால் இரு மகன்களுக்கும். பெரியவன் வயது 10 ஆகும்போது, சிறியவனுக்கு வயது 5. அவள் ஆஸ்த்மாவுக்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல் இறந்தாள்.

    தந்தை ஒரு அரசு அதிகாரி. அவரால் இயன்றவரை இருவரையும் படிக்க வைத்து ஆளாக்க மிகவும் கஷ்டப்பட்டார். மறுமணமே வேண்டாம் என்பதில் பிடிவாதமாக இருந்தார். குழந்தைகளை வளர்ப்பதே இலட்சியமாக !!!

    பெரியவன் பொருளாதாரம் படித்து ஒரு ஆபீஸ் உத்தியோகஸ்தன் ஆனான்.சிறியவன், மிளிரவரி இல் ஏன்தான்.....

    தொலைகாட்சிபெட்டியில் பெயர்கள் வாசித்து கொண்டு இருந்தனர்.... அடிபட்டு ஆஸ்பத்திரியில் இருப்பவர்களின் பெயரில் ராமு இருந்தான்.

    ரெண்டாவது மகன் உயிருக்கு சேதம் இல்லை என்ற செய்தி அறிந்து அவர் பெருமூச்சு விட்டார்.

    பக்கத்து அறையில் ஏதோ சப்தம்.....

    வந்து விட்டான் போல ராஜ்... என்று எண்ணி கொண்டு "ராஜ், சாப்பிட வரியா?" என்று உரல் கொடுத்து கொண்டே அந்த அறைக்கு போனவர் திகைத்து நின்றார்....

    காரணம் ....

    ஸ்பெஷல் கருவியின் மூலம் எதிரி நாட்டிடம் பேசி கொண்டு இருந்தான் ராஜ்....

    அதிர்ந்து நின்ற ராகவன் "என்ன த செய்கிறாய்?" என்று ஒரு அதட்டல் போட,

    ராஜ் "ஏய்,கிழமே!! வாயை மூடு... உன்னை மாதிரி பத்தம்பசளியாக நாடு நாடு என்பர் கொள்கை பிடித்து இருந்தால் பணம் சம்பாதிப்பது எப்படி?நான் வசதியாக வாழ எதுவும் செய்வேன்" என்று உறுமினான்.

    ராகவன் "இதோ, நான் போலீஸ் க்கு புகார் சிஎகிரென்" என்று ஒரு எட்டு போன் நோக்கி எடுத்து வைக்க,
    ராஜ் வேகமாக வந்து அவரை கீழே தள்ளி விட்டான்.


    விழுந்த வேகத்தில் அருகில் இருந்ஹ்ட வர நெற்றியில் காயம், ரத்தம் மண்ணில் விழ, அவர் போன் செய்யலானார். ராஜ் அவர் கையை முறுக்கி தள்ள, வலை தாங்காமல் காத்த, ராஜ் வாயில் கை வைத்து அமுக்கினான்.

    மூச்சு முட்டும் நேரத்தில் ராகவன் கூறிய வார்த்தைகள் "என் தாய் மான்மன்னுக்காக போர் புரிய சென்ற ராமு தன கொல்லி போடணும்... நீ என் மகன் அல்ல ஒழி"....

    ராஜ் வேக வேகமாக, ஒரு சூத்காசே எடுத்து கொண்டு வெளியேறினான்.....


    அவனை தெய்வம் நின்று கொல்லும் .....


    ராகவன் உயிர் அடங்கி கொண்டிருந்தது......

    கொஞ்சம் கொஞ்சமாக.......

    ஒரு தாயின் வயிற்றின் பிள்ளைகளாக இருந்தும் என்ன ஒரு வேறுபாடு.....

    சிறியவன் நாட்டிற்கு உழைக்க, பெரியவன்... நாட்டை காட்டி கொடுக்க துணிந்தானே!!!!
    தந்தையை கொன்றும் விட்டாஅஎன் என்ற வேதாநியோடு வாசல் கதவு படார் படார் என்று அடித்து கொண்டது !!!

    ***********

    "Our sweetest songs are those that tell of the saddest thoughts "

    My completed story :-
    நம்பிக்கை ஒளி

    My ongoing story :-
    ததும்பி வழிகிறதே மௌனம் - Thathumbi


    dROP YOUR VALUABLE COMMENTS ON MY STORY HERE :-
    ததும்பி வழிகிறதே மௌனம் - Thathumbi Vazhikiradhae Mounam (Comments)


    PLEASE VISIT MY BLOG :-
    Penmai.Com - Indian, Tamil Women's Forum - Online Community - மயிலிறகாய் ரா.கிரிஜா - Blogs

    KAVIDHAI NOOLGAL :-
    GIRIJAVIN KAVIDHAI THOGUPPU NOOL
    http://www.penmai.com/forums/poems/1...ml#post1698598
    1) THOGUPPU 1 :- "வேரும் (க)விதைகளும் " DATED 17.02.2016
    2) THOGUPPU 2 :- "கவிதையாய் இனிய சாரல்கள்" DATED 18.02.2016

  5. #15
    Subhasreemurali's Avatar
    Subhasreemurali is offline Penman of Penmai
    Blogger
    Yuva's of Penmai
    Gender
    Female
    Join Date
    Jan 2013
    Location
    chennai
    Posts
    7,537
    Blog Entries
    1

    Re: Penmai's Special Independence Day Contest - Short Story

    தாய் மண்ணே வணக்கம்

    செழியன் வைதேகி இல்லத்தை வந்தடைந்த போது பகல்
    11 மணி. அந்த இல்லம் அழகாகவும் விசாலமாகவும் இருந்தது. செழியன் வரவேற்பறைக்குச் சென்று அங்கிருந்த பெண்மணியிடம்நான் செழியன் தமிழ் மாத இதழ் மகளிர்உலாவோட நிருபர் .. வைதேகி மேடம்மை பேட்டி எடுக்க வந்திருக்கேன்அப்பாயின்மென்ட் வாங்கியிருக்கேன்எனக் கூறி தன் அடையாள அட்டையை காண்பித்தான்.


    நீங்க உள்ள வாங்க..” என மற்றொரு அறைக்கு அழைத்துச் சென்று இங்க உட்காருங்கஎன இருக்கையை காட்டிவிட்டு சென்றார் அந்த பெண்மணி. இரண்டொரு நொடிகளில் ஒருவன் செழியனுக்கு தேனீர் கொண்டு வந்துக் கொடுத்தான். அந்த அறை மிக சாதாரணமாக எந்த ஒரு ஆடம்பர பொருட்களுமின்றி இருந்தது. சுவரில் ஒரே ஒரு வித்தியாசமான ஒவியம் மாட்டியிருந்தது. மணிக்கட்டு வரையான பல கைகள் ஒரு பெரிய மலையை தள்ளுவதுப் போல் இருந்தது. பல கைகள் தெரிந்தும் சில கைகள் மறைத்தும் காணப்பட்டது. சில கைகளுடைய நிழல் மட்டுமே தெரிந்த்து.


    அலமாரியில் புத்தகங்கள் பல இருந்தன அதில்
    வைதேகி கவிதைகள்என தலைப்பிட்டு பல புத்தகங்கங்கள் இருந்தன. செழியன் அறையை நோட்டமிட்டபடி தேனீரை அருந்தினான். வயதான ஒரு மூதாட்டி வந்தார். மூதாட்டியை கண்டதும் செழியன் எழுந்து நின்று வணக்கம் சொன்னான். “வணக்கம் .. உட்காருங்கஎன்றார் மூதாட்டி


    வைதேகி மேடம்…..” என வார்த்தைகளை மென்றுமுழுங்கிசெழியனிடம்

    நான்தான் வைதேகிஎன புன்னகைத்தார் பாட்டி. செழியன் குழப்பத்தை அவன் கண்கள் அப்பட்டமாக காண்பித்தது. ஏனெனில் அந்த மூதாட்டி இந்தியர் அல்ல ஆங்கிலேயர் பார்க்க டைடானிக் ஆங்கில படத்தில் வரும் மூதாட்டியை போல இருந்தார் வயது சுமார் எழுபத்தைந்து இருக்கும். மூதாட்டியின் தமிழ் உச்சரிப்பு நன்றாக இருந்தது. “இந்த கவிதை தொகுப்கை நீங்கதான் எழுதினீங்களா?“ என பேச்சை மாற்றினான்“. “இல்ல வைதேகி எழுதினது
    அதாவது நீங்க?”

    இந்த கவிதைகளை எழுதினது உன்னதமான அற்புதமான ஒரு ஜீவன் அவங்க பேர் வைதேகி
    அப்ப நீங்க?”
    வைதேகிக்காக வைதேகியா மாறி இருக்கேன்.”
    புரியல

    புரியும்படியாவே சொல்றேன் .. சிலருக்கு இது சாதாரண விஷயமா தோணலாம் .. ஆனா உண்மையில அப்படி இல்ல அது மகத்தான செயல் .. இந்தியா விடுதலைக்கு முன்னால.ஒரு சாரசரி பெண்ணின் வாழ்க்கையில நடந்தது.”

    அந்த பெண் மூதாட்டி பழைய நினைவுகளில் மூழ்கியதில் அவர் கண்கள் பணித்தது. ஒரு கோப்பை (file) செழியனிடம் கொடுத்துஇதை படிங்க …. உங்களுக்கு அந்த ஓவியத்தோட அர்த்தம் புரியும்என சுவரில் உள்ள ஓவியத்தை சுட்டிக்காட்டி கூறினார். அந்த கோப்பிற்கு மேல் வரம்கொடுத்தவனுக்கு தெரியும் வாங்கியவனுக்கு தெரியாதுஎன எழுதியிருந்தது.

    செழியன் படிக்க ஆரம்பித்தான்


    வைதேகி ஆச்சாரமான குடும்பத்தில் பிறந்தவள். அவள் அப்பா வைதீக காரியங்கள் செய்கிறவர். வைதேகிக்கு கூட பிறந்தவர்கள் ஏழு பேர் வைதேகிதான் கடைசி பெண்.. வைதேகிக்கு பாட்டிலும் கவிதையிலும் நல்ல புலமை இருந்தது. ஆனால் அந்த காலக் கட்டத்தில் பெண்களுக்கு தங்கள் திறமையை வெளிகாட்ட அனுமதியோ உரிமையோ இல்லை.

    வைதேகிக்கு தன் பதினாலாவது வயதில் திருமணம் ஆனது
    . ஆனால் அடுத்த வருடமே வைதேகி கணவன் பாம்பு கடித்து இறந்துவிட்டார். வைதேகியும் பிறந்த வீட்டுக்கே அனுப்ப்பட்டாள். தன் பதினைந்தாவது வயதில் நீண்ட அடர்த்தியான கூந்தலை இழந்து மொட்டை தலையும் வெளிர் காவிநிறச் சேலையும் (பிராமண விதவைகள் வெளிர்காவிநிற சேலை உடுத்தும் வழக்கம் இருந்தது) தலையில் முக்காடுமாக வைதேகியின் உருவம் மாறியது. வீட்டின் பின் புறத்தில் உள்ள மாட்டுத் தொழுவத்தின் அருகில் உள்ள ஒரு அறை வைதேகியின் உலகமானது.

    ஒரு பெண்ணுக்கு அழகே அவள் கூந்தல்தான் அதனால்தான் உனக்கு மொட்டை அடிக்கப்பட்டது இனி உன்னை வேறு எந்த ஆடவனும் பார்த்து ரசிக்க மாட்டான். வண்ணங்கள் மனக்கிளர்ச்சியை உண்டு பண்ணும் .. இந்த நிறம் மன அமைதி தரும் .. இனிமே நீ எந்த ஆடவனையும் பார்க்கவோ நினைக்கவோ கூடாது. வீட்டுக்கு வெளியே செல்லக் கூடாதுஎன அவளுக்கு ஒரு விதவையின் விதிகள் உரைக்கப்பட்டது. அத்தனைக்கும் அவள் பதில் கண்ணீரோடு சேர்ந்த மௌனமே. அவள் சந்திக்கும் ஒரே ஆண்பிள்ளை முடிதிருத்துபவனான முத்துசாமிஇரண்டு மாத்திற்கு ஒரு முறை வந்து அவள் தலையை மழிப்பான்.

    -1-

    Moderator Note:

    This Article has been published in Penmai eMagazine August 2017. You Can download & Read the magazines HERE.



    Last edited by sumathisrini; 21st Sep 2017 at 02:54 PM.
    Arise ! awake ! and stop not till the goal is reached

  6. #16
    Subhasreemurali's Avatar
    Subhasreemurali is offline Penman of Penmai
    Blogger
    Yuva's of Penmai
    Gender
    Female
    Join Date
    Jan 2013
    Location
    chennai
    Posts
    7,537
    Blog Entries
    1

    Re: Penmai's Special Independence Day Contest - Short Story

    வைதேகியின் சகோதர்களில் ஒருவன் வைத்தீஸ்வரன். அவன் கூத்து பட்டறையில் வேலை செய்யும் போர்வையில் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் ஈடுப்பட்டிருந்தான். ஆங்கிலேயே அரசுக்கு அவன் மேல் சந்தேகம் இருந்த்தால் அவன் தலைமறைவாகவே வாழ்ந்தான். கூத்துப் பட்டறையில் வேலை செய்பவர்களில் பெரும்பாலோர் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டிருந்தனர். கூத்தப் பட்டறை வெவ்வேறு ஊர்களுக்கு மாறிக் கொண்டே இருக்கும்.

    வைத்தீஸ்வரன் கூத்து பட்டறையில் அன்று மகாபாரதம்
    கூத்தாக நடந்துக் கொண்டிருந்தது. அர்ஜீனன் துரியோதனிடம் அடேய் துரியோதனா யார் நாட்டை யார் ஆள்வது? இது எங்கள் நாடுபோர் புரிய உனக்கு வீரமில்லை கபட நாடகம் ஆடி நாட்டை கைப் பற்றினாய்இது அடுக்குமா? என்நாடு என் தாய்க்கு சமம். என் தாய்நாடே! நான் உன் மண்ணில் மீண்டும் விளையாடி மகிழ்வேன் இந்த நயவஞ்சக நரிகளை கொன்று வெற்றிக் கொள்வேன். என்னை வாழ்த்தி ஆசிர்வதியும் என் தாய் மண்ணே …. உனக்கு என் வந்தனங்கள்தாய் மண்ணே வணக்கம்என சூளுரைத்தான் அர்ஜுனன். இந்த பாடல் வரிகளை வைதேகிதான் எழுதினாள்.



    இந்தியா சுதந்திரம் அடைய வேண்டும் என தனியாத ஆசைக் கொண்டவள் வைதேகி அதற்கு அவள் கையில் எடுத்த ஆயுதம் பேனா
    . அவள் அண்ணன் வைதீஸ்வரன் அவளுக்கு உதவினான். அவள் வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றினான். கூத்தின் பாடல்களும் வசனங்களும் வைதேகி எழுதினாள். வேறு வேறு இடங்களில் கூத்தை நடத்தி மக்களை உற்சாகப்படுத்துவான். அதனால் வைதேகி பாடல்களை எழுதி அதை ரகசியமாக முத்துசாமியிடம் கொடுத்து அனுப்புவாள். அவன் வைத்தீஸ்வரனுடைய கை ஆள்.



    வீர உணர்ச்சி மிகுந்த பாடல் வரிகளால் மக்கள் மனதில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக எழுச்சி உண்டாயிற்று
    . இப்படி பல காவிய நாடகங்கள் மூலம் மக்கள் மனதில் வீரத்தை விதைத்தனர். ஆங்கிலேயனை துரியோதனன் ஆகவும் இராவணனாகவும் இன்னும் பல அரக்கர்களாக சித்தரித்தனர். கூத்துகளின் வசனங்களும் பாட்டும் சாட்டையடியாக இருந்தது. ஆங்கிலேயருக்கு எதிராக மக்கள் வீறு கொண்டு எழ வைத்தது. வைதேகியின் பாட்டு பிரபலமாகியது.



    இந்த விஷயம் ஆங்கில அரசுக்கு தெரிய வந்தது வைதேகி வசிக்கும் பகுதியின்
    ஆங்கில அரசு அதிகாரியாக இருந்தவர் ஜார்ஜ் வில்சன் என்னும் கொடுமைக்கார அதிகாரி. ஆங்கில அரசுக்கு எதிராக சதிச் செயலில் ஈடுப்பட்டதற்காக வைதேகிக்கு மூன்று ஆண்டு சிறை தண்டனை வழங்கப்பட்டது. அதே சமயம் கூத்துப் பட்டறையின் சில ஆட்களும்கைதானார்கள். அவர்களுக்கும் மூன்று ஆண்டு சிறைத் தண்டனை எந்தவித விசாரணையும் இல்லாமல் வழங்கப்பட்டது. வைத்தீஸ்வரன் மட்டும் தப்பி விட்டான்.



    அந்த மூன்று ஆண்டுகளில் வைதேகி சிறையில் பட்ட துன்பம் ஏராளம்
    . மூன்று ஆண்டுகள் சிறைவாசம் முடிந்து வெளி வந்த வைதேகி தன் நாட்டிற்கு மீண்டும் சேவை செய்ய ஆரம்பித்தாள். முதல் கட்டமாக சுதந்திர போராட்டத்தில் ஈடுபட்டு தன் இன்னுயிரை நீத்தவரின் குழந்தைகளுக்கு கல்வி போதித்தாள். மீண்டும் வைத்தீஸ்வரன் கூத்து பட்டறைக்கு பாடல் எழுத தொடங்கினாள். வைதேகியின் தேசபக்தி பாடல்கள் காட்டுத் தீப்போல் பரவியது.

    மேலும் வைதேகியின் எழுச்சி மிக்க பாடல்களால் ஆத்திரமடைந்த பிரிட்டிஷ் அரசு வில்சனின் நிருவாக திறமை மேல் நம்பிக்கை இழந்து அவனை பதவி இறக்கம் செய்தது. இதனை வில்சனால் பொருத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. வைதேகியை கொலை செய்ய முடிவு செய்தான். இதை அறிந்த அவனது மனைவி ஸ்டெல்லா அவனுடன் வாதம் செய்தாள். ஏனோ வில்சனின் மனைவி ஸ்டெல்லாவுக்கு இந்தியர்களையும் இந்தியாவையும் மிகவும் பிடித்தது. ஆங்கில அரசின் அராஜகத்தை அவள் வெறுத்தாள். கோபத்தின் உச்சியில் ஸ்டெல்லாவை கன்னத்தில் அறைந்துவிட்டு நேராக வைதேகியின் வீட்டிற்கு சென்று அவளை சுட்டு கொன்றான். பின்பு பதவி இறக்கத்தை தாங்கிக் கொள்ள முடியாமல் அவமானத்தினால் தன் உயிரையும் மாய்த்துக் கொண்டான்.

    -2-

    Moderator Note:

    This Article has been published in Penmai eMagazine August 2017. You Can download & Read the magazines HERE.



    Last edited by sumathisrini; 21st Sep 2017 at 02:54 PM.
    Arise ! awake ! and stop not till the goal is reached

  7. #17
    Subhasreemurali's Avatar
    Subhasreemurali is offline Penman of Penmai
    Blogger
    Yuva's of Penmai
    Gender
    Female
    Join Date
    Jan 2013
    Location
    chennai
    Posts
    7,537
    Blog Entries
    1

    Re: Penmai's Special Independence Day Contest - Short Story

    இதை படித்து முடித்த செழியன் மூதாட்டியை பார்க்க அவர்என்ன சாதாரண கதையை கொடுத்து எதுக்கு படிக்க சொன்னாங்கனு யோசிக்கறீங்களா? … ஒரு பெரிய மாளிகையை கொளுத்த ஒரே ஒரு தீக்குச்சி போதும் …. சுதந்திரப் போராட்டத்துல காந்தி நேரு போஸ் இப்படி பல பெரிய மனிதர்கள் இருந்தாங்க. அதே சமயத்துல எத்தனையோ வைதேகிகள் எத்தனையோ வைத்தீஸ்வரன்களும் இருந்தாங்க .. அவங்கள பத்தி யாருக்கும் தெரியாது. ஒவ்வொருவரும் அவங்க அவங்க வழியில போராடினாங்க உயிரையும் தியாகம் பண்ணாங்கஆனா எல்லோருடைய எண்ணமும் ஒண்ணு அது இந்திய சுதந்திரம்”.


    வைதேகி கதைய படிக்கும்போது அது சாதாரணமா தெரியலாம் ஆனா ஒரு சாதாரண வைதீக குடும்பத்துப் பெண் நிலையில் இருந்து பார்க்கும்போது இந்த செயல் மிகப் பெரியது. அவங்க எண்ணங்களும் சிந்தனைகளும் புரட்சிகரமானது. வெளி உலகத்துக்கு வைதேகிய தெரியாது



    அந்த காலகட்டத்தையும் வைதேகியுடைய சூழ்நிலையும் பார்க்கும்போது இது பெரிய விஷயம்தான்என ஒத்துக்கொண்டான் செழியன்.



    இந்தியாவுக்கு சுதந்திர கிடைச்ச பிறகு ஆங்கில அதிகாரிகளும் அவங்க குடும்பமும்இங்கிலாந்து போனாங்கஆனா நானும் என் அம்மாவும் போகல. இந்த அற்புதமான இந்திய மண்ணின் மைந்தர்களோட அறிவு ஆற்றல் பாசம்எங்களை போக விடல ”என்றார் மூதாட்டி


    உங்க குடும்பம்?”
    நான்தான் வில்சன் ஸ்டெல்லா தம்பதியினரின் மகள் வைதேகி என்கிற ஏஞ்சலினா. வைதேகி என்கிற பெயரை எங்க அம்மாதான் எனக்கு வெச்சாங்க. .. வில்சன் செஞ்ச பாவத்துக்கு நான் பரிகாரம் செய்றேன்வைதேகி நினைவாதான் இந்த பள்ளி நடக்குது ஆதரவற்ற குழந்தைகளுக்காக

    எப்படி ராமர் பாலம் கட்டும்போது அணில் சிறு உதவி செய்ததோ அதே போல் வெளி உலகத்திற்கு தெரியாத வைதேகி மற்றும் அவளை போன்ற பல லட்சபேரின் தியாகமும் இந்திய சுதந்திரம் என்னும் வெற்றியில் அடங்கியிருக்கு. அதை உணர்த்துவதுதான் இந்த சுவரில் மாட்டியிருக்கும் ஓவியம். அதில் பல கைகள் தெரியுது .. சிலது சரியா தெரியில. எல்லா கைகளோட நோக்கமும் அந்த பெரிய மலைய தள்ளவதுதான். இந்த ஒவியத்தை வைதேகி போன்றோரை குறிக்கும் வகையா நான் வரைந்தேன்” என்றார் வைதேகி.



    வைதேகி இல்லம் சாதாரணமா இல்லாம வரும் காலச் சந்ததியினரிடைய தேசப்பக்தியை வளர்க்கும் பெரும் செயல செய்யறதுனாலதான் .. எங்க பத்திரிக்கை ஆசிரியர் உங்கள பேட்டி எடுக்க சொன்னாங்க. சமூகத்துக்கு இதை தெரியப்படுத்துறது எங்க கடமைஎன்றான் செழியன்



    வைதேகியை தொடர்ந்து மீனலோசனி, சாவித்ரி இப்படி பல பெண்கள் அவங்க வழியை பின்பற்றி சுதந்திரப் போராட்டத்துல கலந்துகிட்டாங்கவங்க எல்லோர் வீர கதையையும் எங்க இல்ல குழந்தைகள் ஒரு நாட்டிய நாடகமா தயார் பண்ணியிருக்காங்க. அந்த நாட்டிய நாடகத்தோட பெயர் “வரம் – கொடுத்தவனுக்கு தெரியும் பெற்றவனுக்கு தெரியாது“ இந்தியாவுக்காக போராடிய அந்த முகம் தெரியாத சுதந்திர போராட்ட தியாகிகளுக்கு இந்த நாட்டிய நாடகம் ஓர் சமர்ப்பணம்” என்றார் வைதேகி பாட்டி பெருமையாக.


    செழியன் அந்த இல்லத்தை தன் கேமராவில் பல கோணங்களில் புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டு மனநிறைவோடு அங்கிருந்து விடைப் பெற்றான்.

    -முற்றும்-


    Moderator Note:

    This Article has been published in Penmai eMagazine August 2017. You Can download & Read the magazines HERE.









    Last edited by sumathisrini; 21st Sep 2017 at 02:54 PM.
    Arise ! awake ! and stop not till the goal is reached

  8. #18
    kaethies's Avatar
    kaethies is offline Friends's of Penmai
    Gender
    Male
    Join Date
    Jun 2011
    Location
    Vavuniya, Srilanka
    Posts
    307

    Re: Penmai's Special Independence Day Contest - Short Story

    தாய் மண்ணே.....!

    "திகு திகு" என இரண்டு டிரக் வண்டிகளும் எரிந்துகொண்டிருந்தன அந்த வெளிச்சம் தன் மீது படாதவாறு சுவரோரமாக பதுங்கியிருந்த ரஞ்சித் தனது துப்பாக்கியை இறுக்கமாக பற்றிக்கொள்கிறான் அவனிடம் இன்னும் சில தோட்டாக்கள் மட்டுமே மிச்சமிருந்தன.

    அவன் பார்வை வட்டத்தினுள் சடலமாக கிடந்த சக ஜவான்களின் அருகே அவர்களின் துப்பாகிகள் தென்பட்டபோதும் அதை எடுப்பதற்கு செய்யும் முயற்சி வீணானது என்பதை அவன் உள்ளுணர்வு எச்சரிக்க உதவிக்காக காத்திருக்க தொடங்கினான்.

    சில நொடிகள் தாமதமாக கண்ணி வெடி வெடித்ததனால் அவனிருந்த வண்டி சிதறாமல் தப்பியது ஆனாலும் அந்த அதிர்ஸ்டம் அவர்களை தொடர்ந்து வந்த வண்டியில் இருந்தவர்களுக்கு இருக்கவில்லை

    பாய்து பதுங்கி பதில் தாக்குதலை தொடங்குவதற்குள் பாதி ஜவான்கள் மண்ணில் சாய்ந்து விட்டார்கள் தொடர்து வந்த rpg பட்டு டிரக் வண்டியும் சிதறியது.

    தொடர்ந்த மோதலில் அவன் மட்டுமே மிஞ்சியிருக்கிறான் எதிர் தரப்பிலும் பலமான சேதம் ஏற்பட்டிருக்கக்கூடும், "இங்கு மாண்டு கிடக்கும் நண்பர்களை போல் மறுபக்கத்தில் மாண்டு கிடப்பவர்களில் எத்தனை நண்பர்கள் இருக்கிறார்களோ?"

    அவனிடமிருந்து பெருமூச்சொன்று வெளிப்பட்டது

    யாருக்கு பயிற்சியளித்தார்களோ யாரைக் காக்க கடல் கடந்து வந்தார்களோ அவர்களுடனேயே சண்டையிட வேண்டிய நிலையை எண்ணி அவன் முகத்தில் விரக்திப் புன்னகையொன்று

    யாழ்பாணத்தில் தரையிறக்கப்பட்ட அவனது ரெஜிமெண்டில் அவனைப் போன்ற தமிழர்களை விரல் விட்டு எண்ணிவிடலாம் அனாலும் அவர்கள் சக வீரர்களை போன்று அதை கடமையாக எண்ணாது தமது தொப்புள் கொடி உறவுகளை காத்திட கிடைத்த சந்தர்ப்பமாக எண்ணி பெருமை கொண்டிருந்தனர்.

    அன்று மேள தாளத்தோடு முகம் நிறைந்த புன்னகையுடன் தங்கள் துன்பங்களுக்கு விடுதலை தேடித்தரும் தேவர்களாக வரவேற்ற அந்த தொப்புள் கொடி உறவுகள் இன்று வெறுப்புடனும் அச்சத்துடனும் முகத்தை திருப்பிக்கொள்கின்றனர் அண்ணாவென்று அன்போடு அழைத்த தம்பிகள் ஆயுதம் தரித்து களமாடுகின்றனர்.

    நிலமையில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களுக்கான காரணம் எதுவோ இடப்பட்ட கட்டளைகளுக்கு பணிந்து போவது கடமையென்றாலும் உள்ளத்தின் வெதும்பலை அந்த கடமை உணர்வு தணித்திடவில்லை.

    தூரத்தில் வாகனம் வரும் ஒலி கேட்கிறது மனதில் நிம்மதி படர திரும்பி பார்க்கிறான் முகப்பில் மூவர்ண கொடி பறக்க டிரக் வண்டியொன்று விரைந்து வருகிறது ஆபத்திலிருக்கும் நண்பர்களை மீட்டிட வேண்டும் என்ற அவசரம் வேகத்தில் தெரிகிறது.

    பார்வையை திருப்பிய ரஞ்சித் அதிர்ந்து போகிறான் விரைந்து வரும் டிரக்கை தனது தோளில் தாங்கிய rpg ஆல் குறிவைத்துக் கொண்டிருந்தது திலீபன்தான்.

    "அண்ணா இனி எங்களுக்கு விடிவுகாலம்தான் உங்கட கையால எங்களுக்கு சுதந்திரம் கிடைச்சிடும்"

    குழந்தை போன்ற குதூகலத்துடன் கூறிய அவனது முகம் மனக்கண்ணில் வந்து போனது

    மறுகணம் ரஞ்சித் இருட்டிலிருந்து வெளியே பாய்ந்தான்

    "தம்பி....! வேண்டாம்"

    ஒரு கணம் அதிர்ந்த திலீபன் ரஞ்சித்தை வெறித்தான் அவன் கண்கள் லேசாக கலங்கியது கைகள் மெதுவாக நடுங்கிய போதும் தனது இலக்கினை மாற்றிக்கொள்ளவில்லை.

    "டுப் டுப்"

    ரஞ்கித்தின் கருவி நெருப்பை கக்கியது

    rpg அதன் இலக்கை தவறவிட்டு வெடிக்க குமரன் கீழே சாய்கிறான் ரஞ்சித் நெஞ்சின் உள்ளே மட்டுமில்லாது வெளியேயும் வலியை உணர்கிறான் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து புன்னகைக்க முயன்றவாறே மண்ணில் வீழ்கின்றனர்.

    ரஞ்சித்தின் பார்வை டிரக் வண்டியின் முனையில் படபடக்கும் மூவர்ண கொடியை வெறித்தவாறே உறைந்து போகிறது.

    திலீபனின் உதடுகள் பூமியை முத்தமிட வாயோரமாக வடிந்த குருதி பட்டு மண் சிவந்து போகிறது.

    யுத்தம் மட்டும் தொடர்ந்துகொண்டேயிருந்தது


    Last edited by kaethies; 20th Aug 2015 at 03:40 PM.
    அன்புடன்
    கேதீஸ்




  9. #19
    ramyaraj's Avatar
    ramyaraj is offline Penman of Penmai
    Blogger
    Guru's of Penmai
    Real Name
    RamyaRajan
    Gender
    Female
    Join Date
    May 2011
    Location
    bangalore
    Posts
    6,551
    Blog Entries
    6

    Re: Penmai's Special Independence Day Contest - Short Story

    தாய் மண்ணே வணக்கம்


    வீரபாண்டி வீட்டிற்குள் நுழையும் போதே.... வெளிச்சம் மறைந்து இருள் சூழ ஆரம்பித்திருந்தது. ஓட்டு வீடு தான். நிலைப்படி இடிக்காமல் இருக்கத் தலையைக் குனிந்து உள்ளே நுழைந்தவர், வீட்டிற்குள் உட்கார்ந்து விளையாடிக் கொண்டிருந்த மகள் வயிற்றுப் பேரனை பார்த்ததும், முகம் சந்தோஷத்தில் பூரிக்க... நேராகச் சென்று கைகளில் அவனை வாரி எடுத்து முத்தமிட்டார்.

    சற்று தள்ளி அமர்ந்திருந்த அவரது மகள் மேகலா அவரைப் பார்த்ததும் எழுந்து நின்று “அம்மா அப்பா வந்திட்டாங்க...” என்று உள்ளே பார்த்து குரல் கொடுக்க....

    வந்திட்டாரா தர்ம மகராசா.... இதோ வரேன்.” இடக்கு பேசினாலும் கணவருக்குச் சூடான காபித் தண்ணியைக் கொண்டு வந்து நீட்டினார் ஜோதி.

    முகத்தில் படர்ந்த சிரிப்புடன் மனைவியிடமிருந்து காபியை வாங்கிக் கொண்ட வீரபாண்டி... மடியில் பேரனை வைத்தபடி அங்கிருந்த நாற்காலியில் அமர.... பேரனோ அவர் மடியில் உட்காராமல் நழுவி கீழே இறங்கினான்.

    அவனைப் பத்திரமாகக் கீழே இறக்கி விட்டவர், அவன் பொம்மையை வைத்து விளையாடும் அழகை ரசித்தபடி காபியை பருகினார்.

    உன் வீட்ல எல்லோரும் நல்லா இருக்காங்களா...” வீரபாண்டி மகளைப் பார்த்துக் கேட்க...

    இருக்காங்கப்பா...” மேகலா மேலும் எதோ சொல்ல வந்து சொல்லாமல் தயங்க....

    ஏன் டி இழுக்கிற... உன் பையன் மொட்டை அடிச்சு காது குத்த... உன் மாமியார் ஒரு கம்மலும், உனக்கும் மாப்பிள்ளைக்கும் துணி மணியும் ...வாங்கிட்டு தான் வரணும்ன்னு சொன்னதைச் சொல்ல வேண்டியது தான...” ஜோதி எடுத்து கொடுக்க... மேகலா தன் தந்தையைக் கவலையாகப் பார்த்தாள்.

    செஞ்சிடலாம் நம்ம பிள்ளைக்கு நாம செய்யாம யாரு செய்வா...”

    வீரபாண்டி சொன்னதைக் கேட்ட ஜோதி “உங்க அப்பா பரண் நிறையத் தங்கம் வாங்கி வச்சிருக்கார்... மடி நிறைய அள்ளி தருவாரு... சிந்தாம சிதராம வாங்கிட்டு போ...” வார்த்தையில் தேளாகக் கொட்ட...

    கேட்ட சீரை வாங்கிக் கொண்டு வரவில்லை என்றால் மாமியார்காரி வீட்டிற்குள் விட மாட்டாள். அதை நினைத்து மேகலாவின் தொண்டைக்குள் பயப்பந்து உருள...

    மகளைக் கனிவாகப் பார்த்த வீரபாண்டி “பயப்படாத... நாளைக்கு உன் மாமியார் கேட்டது எல்லாம் வாங்கித் தரேன்.” என்றார் கனிவாக....

    என்ன வாங்கித் தரேன்னு ரொம்பச் சுளுவா சொல்றீங்க... பணத்துக்கு எங்க போறது? போட்ட தக்காளி விலை இல்லைன்னு குப்பையில கிடக்கு... மழை இல்லாமல் பயிறு எல்லாம் வாடி கிடக்குது... இதுல சீர் செய்யப் பணத்துக்கு என்ன செய்வீங்க?” ஜோதி கேட்பதும் நியாயம் தான்.

    அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே உள்ளே நுழைந்த அவரது மகன் கணேசன் “எதுக்கு இப்படிக் கஷ்ட்டப்படனும்? நான் சொல்றதை கேட்டா எல்லோரும் சந்தோஷமா இருக்கலாம் இல்ல...” என்றபடி வீரபாண்டியின் எதிரில் வர... அவனைப் பார்த்து முறைத்த வீரபாண்டி எதுவும் பேசாமல் உள்ளே எழுந்து சென்றார்.

    ஊர்ல அவனவன் விவசாய இடத்தை ரியல் எஸ்டேட் காரனுக்கு வித்துட்டு ராஜபோகமா வாழுறானுங்க... இவரு மட்டும் தான் நிலத்தை விக்க மாட்டேன்னு பிடிவாதமா இருக்காரு.”

    மழை தண்ணி இருக்கா... இல்ல விளைச்சல் இருக்கா... இல்ல நாம் கஷ்ட்டப்பட்டு விளைய வைக்கிறதுக்கு நல்ல விலை தான் கிடைக்குதா... நம்ம கிட்ட அஞ்சுக்கும் பத்துக்கும் வாங்கிட்டு கடையில கொண்டு போய் அம்பதுக்கும் நூறுக்கும் விக்குறாங்க...”

    இல்ல அராங்கம் தான் விவசாயிகளை நல்லா வச்சுக்கனும்ன்னு நினைக்குதா... நாட்டு மேல அவனுங்களுக்கு இல்லாத அக்கறை நமக்கு எதுக்குப்பா....” கணேசன் சத்தம் போட்டு பேச... வீரபாண்டி வெளியே வந்தார்.

    எனக்கு மத்தவன் என்ன செய்றான்னு கவலை இல்லை... நான் என் பூமியை யாருக்கும் தர மாட்டேன்.”

    இருக்கிற விவசாய நிலத்தில் எல்லாம் கட்டடமா கட்டிட்டா... நாளைக்குச் சாப்பாடுக்கு என்ன டா பண்ணுவீங்க? வெளிநாட்டில பிச்சை எடுப்பீங்களா....”

    நம்ம நாட்டில கிடைகளைன்னா அதை வெளியில இருந்து கொண்டு வரலாம் தப்பில்லை... ஆனா இங்க விவசாயத்தை அழிச்சு எதுக்குடா வெளிநாட்டில இருந்து அதிக விலைக்கு இறக்குமதி செய்யணும். பிறகு அதுல கலப்படம் பண்றான்னு ஏன் கவலைப்படனும்.”

    சூரியன் உதிக்கும் முன்ன நிலத்தில இறங்கி, அந்தி சாயும் வரை பாடுபட்டு உழைச்சு... கலைச்சு நிமிர்ற விவசாயக்குக் கை நிறையப் பணம் சந்தோஷத்தை தராது... இந்த மண்ணுல விளைஞ்சு நிக்குது பாரு பயிறு அது தான் அவனுக்குச் சந்தோஷத்தை தரும்.”

    நூறு நாள் திட்டம்ன்னு பேர்ல... வேலைக்குப் போய்ச் சும்மா அரட்டை அடிச்சிட்டு துங்கிட்டு வர்ற பையன் நீ... உனக்கு என்னடா தெரியும் இந்த மண்ணோட அருமை...” உடல் மொத்தமும் நடுங்கும் அளவிற்கு வீரபாண்டி உணர்ச்சி வசப்பட்டுப் பேச.... அவர் மொத்த குடும்பமும் அவரை அமைதியாகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தது.

    நான் இருக்கிற வரை என் மண்ணைக் காப்பாத்துறேன். நான் செத்ததுக்கு அப்புறம் என்ன வேணா செஞ்சுக்கோங்க....” அதைச் சொல்லும் போதே அவர் குரல் உள்ளே சென்று விட்டது.

    மறுநாள் அவர்கள் வளர்த்த ஆட்டுக்குட்டியை விற்று மகளுக்குச் சீர் செய்து அனுப்பி வைத்தார்.

    ஒருநாள்
    வீரபாண்டி அவர் தோட்டத்தில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அப்போது நன்றாக உடை அணிந்த நான்கு பேர் உள்ளே நுழைந்தனர்.

    அவர்களைப் பாத்ததும் கட்டடம் கட்ட நிலத்தைக் கேட்டு வந்திருக்கிறார்களோ என்று எண்ணி வீரபாண்டி கொலை வெறியுடன் பார்க்க... ஆனால் அவர்கள் சொன்ன விஷயத்தைக் கேட்டு குளிர்ந்த நீரோடை போல் மாறிவிட்டார்.

    வந்தவர்கள் அவருடைய நிலத்தை விவசாயம் செய்யக் கேட்டனர். அவரையே அவர் நிலத்தைப் பார்த்துக் கொள்ளவும் அனுமதித்தனர். அதோடு வரும் லாபத்தில் இருவருக்கும் பங்கு.

    படிச்சிட்டு விவசாயம் பண்ண நினைக்கரீங்களே உங்களைப் பார்த்தா பெருமையா இருக்கு...” வீரபாண்டி சந்தோஷப்பட....

    வாரம் முழுக்கப் படிச்ச படிப்புக்கு வேலை பார்க்கிறோம். கை நிறையச் சம்பாதிக்கிறோம். அதை இப்படி விவசாயம் பண்ண பயன் படுத்தினா.. நம்ம நாடும் உயரும். நமக்கும் மன நிம்மதி கிடைக்கும்.” என்றான் வந்தவர்களில் ஒருவன்.

    இந்த விவசாயத்தில பெரிய லாபம் இருக்காதுங்களே....” வீரபாண்டி தயக்கத்துடன் சொல்ல...

    யாரு சொன்னா ஐயா... இப்ப நிறையப் புது யுத்திகள் விவசாயத்திலும் வந்துடுச்சு... நாம புரிஞ்சு பண்ணா... விவசாயம் மாதிரி ஒரு லாபம் வர்ற தொழில் வேற எதுவும் இல்லை....”

    நீங்க கவலைப்படதீங்க... நாம சிறப்பா செய்து சாதிக்கலாம்....” வந்திருந்த இளைஞர்கள் நம்பிக்கையோடு சொல்ல.... வீரபாண்டிக்கு தன் மண்ணையும் விட்டுத் தராமல்... தன் குடும்பத்தையும் உயர்த்தி விடலாம் என்ற நம்பிக்கை வந்தது.

    நாட்டை எதிரிகளிடம் இருந்து காப்பதோடு மட்டும் நம் கடமை முடிந்து விடவில்லை... விவசாயம் தான் நம் நாட்டின் அடையாளம். அதைக் காப்பதும் நம் கடமை தான்.


    Last edited by ramyaraj; 20th Aug 2015 at 09:17 PM.
    Ramya Rajan
    “Not all of us can do great things. But we can do small things with great love.” ― Mother Teresa

    வழியோரம் விழி வைக்கிறேன் - full story link

  10. #20
    gkarti's Avatar
    gkarti is online now Super Moderator Silver Ruler's of Penmai
    Real Name
    Karthiga
    Gender
    Female
    Join Date
    Sep 2012
    Location
    Madurai
    Posts
    49,114

    Re: Penmai's Special Independence Day Contest - Short Story

    Friends,

    Pls. drop your comments in the given below link...

    Penmai's Special Independence Day Contest - Short Story (Comments)



loading...

Bookmarks

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •  
Like It?
Share It!







Follow Penmai on Twitter