ஆத்தங்கரை மரமே - Aathankarai Maramae By Saveetha

Status
Not open for further replies.

saveetha1982

Yuva's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jan 16, 2014
Messages
7,552
Likes
21,854
Location
Chennai
#1


வணக்கம் தோழமைகளே,


இப்போ தானே போனே அதுக்குள்ளே வந்துட்டியான்னு நினைக்கிறீங்களா... அடுத்த கதை ரொம்ப நாளா மனசுல ஓடிட்டு இருந்துச்சு... அதான் உடனே ஆரம்பிச்சுடலாம்ன்னு நினைக்கிறேன்...


கதைல என்ன புதுசுன்னு கேட்டீங்கன்னா, புதுசா எதுவுமில்லை... வழக்கமான கதை தான் உங்களுக்கு பிடிக்கிற விதமா கண்டிப்பா கொடுப்பேன் நினைக்கிறேன்... கதை தலைநகரம் டெல்லி மற்றும் தேனி மாவட்டத்தில் உள்ள வயல்பட்டி கிராமத்தை சுற்றியே நகரும்...


கதையோட பேரு சொல்ல மறந்துட்டேனே ஆத்தங்கரை மரமே...

நாயகன் : சுஜய் சர்வேஷ்

நாயகி : மீனாட்சி


மத்தது நாம கதையில பார்க்கலாம்..
.

முதல் பதிவுடன் விரைவில் வருகிறேன்...
 

Attachments

Last edited:

saveetha1982

Yuva's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jan 16, 2014
Messages
7,552
Likes
21,854
Location
Chennai
#2

saveetha1982

Yuva's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jan 16, 2014
Messages
7,552
Likes
21,854
Location
Chennai
#3


அத்தியாயம் –
1


தேனி மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள அழகிய கிராமம் வயல்பட்டி. சாலையின் இருபுறமும் பச்சை பசேலென்ற புல்வெளி கண்களுக்கு மட்டுமல்ல உடலுக்கும் குளிர்ச்சியாகவே இருந்தது. வானம் கருத்து இருள் போர்வையை போர்த்திக் கொண்டிருக்க அந்த வீடு வாழை மரம் கட்டி கல்யாண கோலம் பூண்டிருந்தது.


அந்த ஊரில் பெரிய மனிதரான ஈஸ்வரன், மீனாட்சியின் மகள் வழி பேத்தி மீனாட்சியின் திருமண வைபோகத்திற்காகவே அங்கு அலங்கரிக்கப்பட்டு இருந்தது. ஈஸ்வரன் மீனாட்சிக்கு இரு ஆண் பிள்ளைகள், கந்தசாமி, ராஜேந்திரன், இரு பெண் பிள்ளைகள் சௌந்தர்ய மாலதி, திலகவதி.


மூத்தவர் கந்தசாமி காதலித்து திருமணம் புரிந்து ஊரைவிட்டே சென்றுவிட்டவர். ஊருக்கும் அவருக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லாமல் போய் பல வருடங்கள் ஆகிவிட்டது. இளையவர் ராஜேந்திரன் அவர் மனைவி காமாட்சி.


ராஜேந்திரன் காமாட்சியின் மக்கள் கதிரேசன் நன்றாக படித்துவிட்டு தலைநகர் டெல்லியில் நல்ல வேலையில் இருக்கிறான். ஒரு உடன் பிறந்த தங்கை பசும்பொன் எட்டாவது படித்துவிட்டு வீட்டில் இருக்கிறாள்.


ஈஸ்வரன் மீனாட்சி தம்பதியரின் மூத்த மகள் சௌந்தர்ய மாலதியின் கணவர் ராஜ் மோகன் அவர்களின் ஒரே செல்ல மகள் மீனாட்சி பன்னிரண்டாம் வகுப்பு வரை படித்த பெண்.


அந்த ஊரிலேயே அதிகம் படித்தவள் என்ற இறுமாப்பு இவளுக்கு, இவள் தான் கதையின் நாயகி, இவள் செய்யும் அலும்புகளை பின்னால் பார்போம். மாலதிக்கு அன்னை என்றால் கொள்ளை பிரியம் அன்னையின் பெயரை மகளுக்கு வைத்துவிட்டு அவளை செல்லமாக செல்வி என்றே அழைப்பார்.


ஈஸ்வரன் மீனாட்சியின் இளைய மகள் திலகவதி கணவர் முருகேசன் அவர்களுக்கு தேன்மொழி அஜய் என்று இரு மக்கள். தேன்மொழி பத்தாம் வகுப்பு வரை படித்திருக்கிறாள். அஜய் எட்டாம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.


இப்போது கல்யாண வீட்டில் என்ன நடக்கிறது என்று பாப்போம். “ராசேந்திரா, என்ன இது இன்னும் மாப்பிள்ளை வீட்டில இருந்து எந்த தகவலும் காணோம். பெண்ணழைக்க யாருமே இவ்வளவு நேரமா வராம இருக்காங்க. மழை வேற வாராப்புல இருக்கு. ஒரு போன் போட்டு கேளுப்பா என்றார் மீனாட்சி.


“அவுங்க யாரும் போன் போடலைத்தா இந்தா நானே போன் போட்டு என்னன்னு கேக்குறேன் ஆத்தா, நீ எதுவும் கவலைப்படாதே. தங்கச்சியும், மச்சானும் எங்க போனாங்க என்றான் ராஜேந்திரன்.


“மக கல்யாணமில்லையா, அவ இன்னொரு வீட்டுக்கு போக போறான்னு கலங்கிட்டு மக பக்கத்துலையே உட்கார்ந்திருக்காங்க என்றார் அவர். “நல்லா உட்கார்ந்தாக வேலைய பாக்க வேணாமாத்தா என்றவர் போனை காதுக்கு கொடுத்தார். எதிர்முனையில் தொடர்ந்து அழைப்பு சென்று எடுக்கப்படாமலே ஓய்ந்தது.


“என்னாச்சுய்யா என்றார் மீனாட்சி. “நானும் ரொம்ப நேரமா போன் போடுறேன் எடுக்கலையே என்றார் ராஜேந்திரன். “ஆத்தா அய்யா எங்க இருக்காங்க என்றவரிடம் “உள்ளார தான் படுத்திருக்காங்க என்றார் மீனாட்சி. “சரி நான் ஒரு எட்டு வண்டி எடுத்திட்டு போய் பார்த்திட்டு வரேன்த்தா என்று உள்ளே சென்று வண்டி சாவியை எடுக்க சென்றார்.


ஏனோ மீனாட்சிக்கு காலை முதலே மனது சரியில்லாமல் இருந்தது, எதுவோ நடக்க போகிறது என்பது போலவே அவருக்குள் ஒரு பதைபதைப்பு. பேத்தி மீனாட்சியின் (இவரை மீனா என்று அழைப்போம்) கல்யாணம் எந்த தடங்கலும் இல்லாமல் நன்றாக நடக்க வேண்டும் என்று உள்ளுக்குள் பிரார்த்தனை செய்து கொண்டிருந்தார்.


அப்போது தான் மீனாவின் அறையில் இருந்து வெளியில் வந்தார் அவளின் தந்தை ராஜ் மோகன். “அத்தை ராசேந்திரன் எங்க போயிருக்காங்க என்றவரிடம் “இப்போதான்யா மாப்பிள்ளை வீட்டுக்கு போய் பார்த்திட்டு வர்றேன் கிளம்புறான். அவுங்க உங்களுக்கு எதுவும் போன் போட்டாகளா என்றார் மீனாட்சி.


“இல்லை அத்தை, அதான் நானும் மாலதியும் என்னனு யோசனை பண்ணிட்டு இருக்கோம் என்றார். அதற்குள் ராஜேந்திரன் வண்டி சாவியுடன் வெளியில் வரவும், மேகம் கருத்து மழை சடசடவென்று விழ ஆரம்பித்தது. வாசலில் யாரோ அழைக்கும் சத்தம் கேட்க வேகமாக எல்லோரும் அங்கு விரைந்தனர்.


“யாரு நீங்க என்று ராஜேந்திரன் கேட்க, “அய்யா நான் மாப்பிள்ளை வீட்டில இருந்து வர்றேங்க, சத்திரப்பட்டி தாங்க சொந்த ஊரு. மாப்பிள்ளை விஷத்தை குடிச்சிட்டாருங்க, ஆஸ்பத்திரி கொண்டு போற வழியில உசுரு போயிருச்சுங்கய்யா


“உங்களுக்கு தாக்கல் சொல்லிட்டு வரச்சொன்னாங்க அதான் வந்தேன் என்று சொல்லிவிட்டு வந்தவர் அங்கிருந்து கிளம்பவும் மீனாட்சி நெஞ்சை பிடித்து கிழே விழுகவும் சரியாக இருந்தது. விழுந்தவரை அள்ளிப்போட்டுக் கொண்டு வாசலில் நின்றிருந்த காரில் ஏறி மருத்துவமனை விரைந்தனர்.


இரண்டு நாட்களுக்கு பின் உடல் நிலை தேறி கண் விழித்தார் மீனாட்சி. “என்ன ஆத்தா நீ இப்படி பயமுறுத்தி போட்ட என்று அவர் அருகில் வந்து கண்ணீர் வடித்தனர் அவரின் மகள்கள் மாலதியும் திலகவதியும். “என் பேத்தி மீனாட்சி எங்க என்றார் அவர்.


“என்ன கிழவி எதுக்கு என்னை கூப்பிடுற இங்க தானே இருக்கேன் என்று அவர் முன் வந்து நின்றாள் மீனா. “அடியே எங்கம்மாவை கிழவின்னு கூப்பிடுற பல்லை தட்டிடுவேன் என்றார் மாலதி. “விடும்மா மாலதி என் பேத்தி தானே கூப்பிடுறா கூப்பிட்டு போகட்டும் என்றார் அவர்.


“ராசேந்திரா என்னாச்சு விபரம் எதுவும் தெரிஞ்சுதா” என்று மகனை நோக்கி கண்களை திருப்ப, மீனாட்சியே அதற்கு பதில் கொடுத்தாள். “அந்த மாப்பிள்ளை பய ஏதோ ஒரு பொண்ணை விரும்பி இருக்கான், அவங்க வீட்டில என்னைய தான் கட்டிவைக்கணும்ன்னு அவனை கட்டாயப்படுத்தி இருக்காங்க”

 

Attachments

saveetha1982

Yuva's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jan 16, 2014
Messages
7,552
Likes
21,854
Location
Chennai
#4
“வாழ தைரியம் இல்லாத அந்த வெட்டிப்பயலும் மருந்து குடிச்சிட்டு செத்து போய்ட்டான், போதுமா. இப்போ உனக்கு சந்தோசமா, நான் கேட்டேனா உன்கிட்ட எல்லாமே உன்னாலயும் தாத்தாவாலயும் தான். என்னமோ நாளைக்கே கண்ணை மூடிடுவேன்னு என் பேத்தி கல்யாணத்தை பார்க்கணும்ன்னு அவசரப்படுத்தி இப்போ அது எங்க வந்து நிக்குது பாரு என்றாள் விசனமாக.


மீனாட்சிக்கு கஷ்டமாக இருந்தது. தம் அவசரத்தினால் தான் பேத்தியின் வாழ்க்கை இப்படி ஆகிவிட்டது என்ற குற்ற உணர்வு அவரை வாட்டியது. “கதிர் எங்க என்றார் அவர். “பாட்டி நான் இங்க இருக்கேன், என்ன வீட்டுக்கு போகலாமா, இல்லை இன்னும் இரண்டு நாள் இங்கேயே இருக்க போறியா என்றான் கதிரேசன்.


“போகலாம்ப்பா, மருந்து வாடை என்னவோ போல இருக்கு என்று முகம் சுளித்தார் மீனாட்சி. ‘அய்யோ ஊர்ல இருக்கவங்க எல்லாம் எம் பேத்தி ராசியில்லாதவன்னு பேசுவாங்களே என்ன செய்ய என்ற கவலை அவருக்கு அப்போதே வர ஆரம்பித்துவிட்டது.


அவருக்கு தெரியாது கிராமத்து ஜனங்கள் அப்படி பேச ஆரம்பித்துவிட்டார்கள் என்று. இரண்டு நாட்களாக மருத்துவமனை வாசத்தில் இருந்ததால் அவர் அதை அறிந்திருக்கவில்லை. கார் ஊரை நோக்கி சென்று கொண்டிருந்தது, வானம் கருக்க ஆரம்பித்தது.


கன மழை பெய்யும் அறிகுறி தோன்ற கார் வேகமாக ஊரை நோக்கி விரைந்தது. வீட்டு வாசலில் கார் வந்து நிற்க ராஜேந்திரன் மனைவி காமாட்சியும் ஈஸ்வரனும் வந்தனர். வயதான ஈஸ்வரன் கஷ்டப்பட்டு எழுந்து வந்து வாசலில் நின்றிருந்தார் மனைவியை பார்க்க.


மீனாட்சியை பார்த்ததும் தான் கண்களில் அவருக்கு ஒளியே வந்தது. “நீங்க எதுக்கு வெளிய வந்தீங்க என்று உடம்பு முடியாத தன் கணவரை பார்த்து கேட்டாலும் தன்னை தேடி வாசலுக்கே வந்ததில் சற்றே பெருமிதமாகவும் உணர்ந்தார் அவர்.


“என்ன மீனாட்சி உம் பேத்தி கல்யாணம் நின்னு போச்சுன்னு நீ போய் ஆஸ்பத்திரில படுத்துகிட்ட, அந்த புள்ள பாவம் மனசொடிஞ்சு போய் எதுவும் செஞ்சிருந்தா பாவம் சின்ன புள்ள பாரு அது முகத்தை எப்படி வாடிக் கிடக்குது என்று சொல்லி வெந்த புண்ணில் விரலை விட்டார் அடுத்த வீட்டில் இருந்த மூக்காத்தா.


“ஏய் கிழவி நான் சொன்னேனே எதுவும் செஞ்சுக்குவேன்னு, நான் மனசொடிஞ்சு போனதை நீ பார்த்தியா, உனக்கு எதுக்கு இந்த தேவையில்லாத வேலை உன் சோலிய பார்த்திட்டு போவியா. நீயே என்னை பிடிச்சு கிணத்துல தள்ளிருவ போல இருக்கு.


“தேவையில்லாதது எல்லாம் பேசிக்கிட்டு. இத பாரு கிழவி இந்த பக்கம் இனி உன்னை பார்த்தேன் அவ்வளோ தான் சொல்லிட்டேன். போ போய் உன் மருமகளை கேள்வி கேளு, வந்துட்ட எங்களை கேள்வி கேட்க என்று பொரிந்தாள்.


“இப்ப என்ன சொல்லிட்டேன்னு இந்த குதி குதிக்கிற, மீனாட்சி நீ சொல்லி வை உன் பேத்திக்கிட்ட என்று அங்கிருந்து நகர்ந்தார் மூக்காத்தா. அதற்கு மேல் நின்றிருந்தால் மீனா பேசுவதை கேட்க காது வேண்டுமே, பேசியே ரத்தம் வரவைத்து விடுவாளே என்று அங்கிருந்து நகர்ந்தார்.


“இதுகிட்டலாம் உனக்கு என்ன பிரண்டுசிப், தேவையா மீனாட்சி உனக்கு என்று அவர் மூக்கை பிடித்து ஆட்டிவிட்டு அவரை உள்ளே அழைத்து சென்றாள்.


தேன்மொழியும் அஜயும் பாட்டியை பார்க்க வந்திருந்தனர். “என்ன பாட்டி நீ இப்படி செஞ்சுட்ட என்றாள் தேன்மொழி. “என்ன தேனு சொல்ற என்றார் பாட்டி. “இப்படி இளவயசுல உடம்பு முடியலைன்னு நீ போய் ஆஸ்பத்திரில படுத்திட்ட எனக்கு யாரு களி கிண்டி கருவாட்டு குழம்பு வச்சு தர்றது என்றாள் அவள்.


“ஏய் தேனு பாட்டி எப்படி இருக்கு என்னன்னு கேட்காம எப்போ பார்த்தாலும் உனக்கு திங்கறது பத்தி தான் யோசனையா, தின்னு தின்னு தானே இப்படி பூசணிக்காய் மாதிரி இருக்க என்றான் கதிரேசன்.


“உன்கிட்ட யாரும் இப்ப எதுவும் கேட்டாங்களா நீ எதுக்கு வர்ற மாமா, யக்கா நீ எனக்கு சப்போர்ட் பண்ண மாட்டியா என்றால் மீனாவை பார்த்து. “நீ விடு தேனு, உனக்கு கருவாட்டு குழம்பு தானே நானே வைச்சு தர்றேன் நீ வா நாம உள்ள போவோம்


“இவனுக்கு இன்னைக்கு சோறு கிடையாது என்று கதிரேசனை முறைத்துவிட்டு சென்றாள் மீனாட்சி. “ஒண்ணா சேர்ந்திட்டாளுக, நான் தேனிக்கு போறேன் நாகர் கடையில புரோட்டா போய் சாப்பிட்டுக்கறேன் என்று சொல்லிவிட்டு அவன் அங்கிருந்து நகர்ந்து சென்றான். “போயிட்டு வரேன், அரிசிமூட்டை புளிமூட்டை என்றுவிட்டு வேகமாக அந்த இடத்தை காலி செய்தான் கதிரேசன்.


மீனாட்சிக்கோ இப்படி கல்யாணம் நின்றுவிட்டதே அடுத்து சீக்கிரமாக மாப்பிள்ளை பார்த்து கல்யாணத்தை முடித்து விட வேண்டும் என்று யோசனை செய்து கொண்டிருந்தார். திருமணம் நின்று போயிருந்ததில் ஊரில் எல்லோரும் மீனாவின் ராசி சரியில்லை என்று பேச ஆரம்பித்தனர்.
____________________


தலைநகர் டெல்லியில் கைலாஷ் காலனி குடியிருப்பில் அமைந்திருந்த அந்த வீடு கனத்த அமைதியை தத்தெடுத்து இருந்தது. வெள்ளை உடை அணிந்து அங்கு நெறைய பேர் அமைந்திருந்தனர்.


ஆளாளுக்கு ஹிந்தியில் மெதுவாக பேசிக் கொண்டிருந்தனர். கூடத்தில் கண்ணாடி பெட்டியில் படுக்க வைக்கப்பட்டிருந்தார் பாண்டியன். கண்ணாடி பேழையின் மேல் ஒரே ஒரு மாலை மட்டும் போடப்பட்டிருந்தது. அவரின் ஒரே மகன் சுஜய் அங்கிருந்த சோபாவில் அமர்ந்திருந்தான்.


அவனின் இருபுறமும் அவனுடைய இரு மாமாவும் அமர்ந்திருந்தனர். சுவற்றில் அவனுடைய அன்னை தீபிகா வர்மாவின் புகைப்படம் மாட்டப்பட்டிருந்தது. சுஜயிடம் அவனுடைய பெரிய மாமா பேசிக் கொண்டிருந்தார். (ஹிந்தி எனக்கு தெரியாது நான் தமிழ்ல சொல்லிடுறேன்) “என்ன சுஜய் இப்படியே இருந்தா எப்படி நாம அவங்க வீட்டுக்கு ஒரு வார்த்தை சொல்ல வேண்டாமா என்றார் பிரஷாந்த் வர்மா.


“இல்லை மாமா யார்க்கும் எதுவும் சொல்ல வேண்டாம். அப்பா அவங்களை போய் பார்த்து மன்னிப்பு கேட்டுட்டு வந்த பிறகும் யாரும் வந்து எங்களை பார்க்கலை. பேரன்னு ஒருத்தன் இருக்கான்னு அவங்களுக்கு எந்த பாசமும் இல்லை, இப்போ மட்டும் நாம சொல்லணுமா என்றான் சுஜய்.


“அதுக்காக நாம அப்படியே விடமுடியாது சுஜய், அவங்க வந்தாலும் வரலைன்னாலும் நாம அவங்களுக்கு ஒரு வார்த்தையாச்சும் சொல்லணும். இப்படி தான் அக்கா இறந்தப்ப உங்கப்பா யாருக்கும் சொல்ல வேண்டாம்னு சொன்னார். இப்போ நீ அவர் இறப்புக்கு அதே சொல்ற அது சரியா வராது என்றார் அவனின் சின்ன மாமா ரஞ்சித் வர்மா.
 

saveetha1982

Yuva's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jan 16, 2014
Messages
7,552
Likes
21,854
Location
Chennai
#5
“இல்லை மாமா அப்பா ஏதோ காரணமா தான் அப்படி சொல்லியிருக்கார், நானும் அதே காரணத்துக்கு தான் சொல்றேன் விட்டுடுங்க. எனக்கு யாரும் வேணாம், யாரையும் நாங்க எதிர்பார்க்கலை. மேற்கொண்டு நடக்க வேண்டியதை பார்போம். இதுக்கு மேல இந்த விஷயத்தை பற்றி பேச வேண்டாம் என்று கூறி அந்த பேச்சுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்துவிட்டான்.


அன்றே அவர் உடல் அடக்கம் செய்யப்பட வீட்டிற்கு வந்திருந்தவர்கள் ஒவ்வொருவராக கிளம்பினர். அவனுடைய பெரிய மாமா மும்பையில் இருப்பதால் அவசர வேலையை முன்னிட்டு அவரும் மறுநாளே கிளம்பும் சூழல் ஏற்பட்டது.


அவனுடைய சின்ன மாமா டெல்லியிலேயே இருப்பதால் அவரும் அவர் மனைவியும் தினமும் வீட்டிற்கு வந்து போயினர். அவனும் அவன் தந்தையுமாக இருந்த அந்த வீடு அமைதியை குத்தகை எடுத்திருந்தது. அவனுக்கு என்று இருந்த ஒரே துணையும் இன்று இல்லை.


ஏதோவொரு வெறுமை சூழ்திருந்தது. அதற்கு மேல் வீட்டில் இருக்க அவனுக்கு பிடிக்கவில்லை. வீட்டில் உதவிக்கு இருக்கும் ராமசாமியிடம் சொல்லிவிட்டு அவன் அலுவலகம் கிளம்பி சென்றான். அவன் சென்றதும் ராம சாமி அவர் மனைவி லட்சுமியிடம் “பாரு லட்சுமி அய்யா போனதும் சின்னவரு எப்படி இருக்காரு


“ஆளு ரொம்ப டல்லாயிட்டார், கடவுளே இவருக்குன்னு இந்த வீட்டில இருந்த ஒரே உறவு அவரும் இப்போ இல்லாம போயிட்டார். நல்ல மனுஷன் அவருக்கு இப்படி ஆகியிருக்க வேண்டாம். இவருக்கு காலாகாலத்துல ஒரு கல்யாணம் நடந்து இந்த வீடு நிறையணும் என்று சொல்ல அவர் மனைவியும் ஆமாம் சாமி போட்டுக் கொண்டிருந்தார்.


சுஜயின் கைப்பேசி அழைப்பு விடுக்க வேலையில் இருந்தவன் அழிப்பு மை சத்தத்தில் கவனம் சிதைந்தவனாக அதை எடுத்து காதுக்கு கொடுத்தான். “ஹலோ அண்ணே என்று கதிரேசன் அழைக்க “சொல்லு கதிர் எப்படியிருக்க கல்யாணம் நல்லபடியா முடிஞ்சுதா என்றான் அவன்.


“இல்லைண்ணே கல்யாணம் நின்னு போச்சு, அந்த கல்யாண மாப்பிள்ளை ஒரு பொண்ணை விரும்பியிருப்பான் போல. ஆனா அவங்க வீட்டில எங்க மீனாவை தான் கட்டணும்ன்னு சொல்லி பரிசம் போட்டாங்க. அவன் என்ன யோசிச்சானோ என்னவோ மருந்து குடிச்சு செத்து போனான்


“கல்யாணம் நின்னு போச்சு. எங்க பாட்டிக்கும் உடம்பு சரியில்லாம ஆஸ்பத்திரில சேர்த்து இன்னைக்கு தான் வீடு திரும்பிச்சி, அதை கொண்டு போய் வீட்டில விட்டுட்டு மதுரைக்கு போய் ரயிலுக்கு பதிஞ்சுட்டு உங்களுக்கு போன் போடுறேன் என்றான் கதிர்.


“என்ன கதிர் நீ இப்படி சாதாரணமா சொல்ற, கல்யாணம் நின்னு போனா பாவம் அந்த பொண்ணு வாழ்க்கை என்ன ஆகும். பாட்டிக்கு என்னாச்சு இப்போ நல்லாயிருக்காங்க தானே என்றான் சுஜய். “பாட்டி இப்போ நல்லாயிருக்காங்க அண்ணே ஒண்ணும்மில்லை. மீனா ரொம்ப நல்லாயிருக்கா, எப்பவும் போல வாயாடிச்சுட்டு எல்லாரையும் ஒருவழியாக்கிட்டு இருக்கா


“அவளுக்கு எப்பவும் எதுக்கும் கவலைப்பட்டு பழக்கம் இல்லை, நம்ம எல்லாரையும் சந்தோசப்படுத்தி தான் எப்பவும் பார்ப்பா. இப்போ கூட அவ எப்பவும் போல சாதாரணமா தான் இருக்கா, ஆனா எங்களுக்கு தான் கஷ்டமா இருக்கு. சீக்கிரமே ஒரு நல்ல மாப்பிள்ளை பார்த்து அவ கல்யாணத்தை முடிக்கணும்


“ஊர்ல எல்லாரும் ராசி இல்லாதவ அப்படிங்கற மாதிரி அரசல்புரசலா பேசுறாங்க என்று வருத்தத்துடன் கூறினான். “அண்ணே கேட்க மறந்துட்டேன், பெரிய சார் எப்படி இருக்காங்க, ஆஸ்பத்திரில இருந்து வீட்டுக்கு வந்திட்டாங்களா என்றான் கதிர்.


“கதிர் அப்பா ரெண்டு நாள் முன்னாடி தவறிட்டாங்க என்றான் சுஜய். “அண்ணே என்ன சொல்றீங்க, என்னாச்சு பெரிய சார்க்கு. லேசா நெஞ்சு வலின்னு தானே ஆஸ்பத்திரில இருந்தார் என்றான் கதிர். “நெஞ்சு வலி அதிகமாகி தான் அவர் இறந்து போய்ட்டார். சரி அதை விடு கதிர் நீ எப்போ இங்க வர்றே என்றான் அவன்.


“நாளைக்கு கிளம்பறேன் அண்ணே இன்னும் இரண்டு நாள்ல அங்க இருப்பேன் என்றான் கதிர். “சரி கதிர் வந்திடு என்னமோ தனியா இருக்க மாதிரி ஒரு உணர்வு என்றான் அவன். “அண்ணே... என்னாச்சு எதுக்கு இப்படி எல்லாம் பேசறீங்க. நான் சீக்கிரமே வந்திர்றேன் என்றவன் போனை வைத்தான்.


கதிரின் மனசு கனத்து போயிருந்தது. அவன் எண்ணம் பின்னோக்கி சென்றது. கல்லூரி முடித்ததும் வேலைக்காக சென்னை சென்றான். சிறிது நாட்கள் சென்னையில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தவனுக்கு தானாக தேடி வந்தது டெல்லியில் இருந்து வேலை வாய்ப்பு.


நண்பர்களிடம் விசாரித்ததில் பெரிய கம்பெனி தான் என்று சொல்ல அவனும் ஊரில் இருக்கும் எல்லோரையும் சமாதானம் செய்து அந்த வேலைக்காக டெல்லி பயணமானான்.


முதலில் அவனுக்கு அங்கு பழக சற்றே சிரமமாக இருந்தது. என்ன தான் ஆங்கிலம் தெரிந்திருந்தாலும் அவனால் அங்கு இயல்பாக பேச முடியவில்லை. பயந்துக் கொண்டே தட்டுத்தடுமாறி எப்படியோ அங்கு ஒரு மாதம் இருந்தவனுக்கு அதற்கு மேல் தாக்கு பிடிக்க முடியவில்லை. பேசாமல் ஊருக்கு போய்விடலாம் என்று அவனுக்கு தோன்ற ஆரம்பித்தது.


ஒரு நாள் இடைவேளையின் போது தலையை பிடித்துக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தவனின் அருகில் வந்து நின்றான் சுஜய். அவன் தோளை மெதுவாக அவன் தட்ட நிமிர்ந்த கதிரேசன் “சார் சொல்லுங்க சார் என்று எழுந்து நின்றான்.


“மரியாதை எல்லாம் மனசுல இருக்கட்டும், என்னாச்சு கதிர் எதுக்கு இங்க வந்து தலையை பிடிச்சுட்டு உட்கார்ந்திருக்க என்றான் அவன். “இல்லை சார் நான் வேலையை விட்டுட்டு ஊருக்கு போய்டலாம்ன்னு நினைக்கிறேன் என்றான் அவன்.


அதுவரை ஆங்கிலத்தில் உரையாடிக் கொண்டிருந்தனர் இருவரும். “ஏன் கதிர் இந்த ஊர் பிடிக்கலையா என்று தமிழில் கேட்கவும், “சார் உங்களுக்கு தமிழ் தெரியுமா, இங்க யாரை பார்த்தாலும் ஹிந்தில தான் பேசுறாங்க


“நம்ம ஆபீஸ்ல ஒண்ணு ஹிந்தி இல்லைன்னா இங்கிலிஷ்ல தான் பேசுறாங்க. தமிழோட அருமை அதை பேச முடியாம இருக்கறப்ப தான் எனக்கு உணருது சார். நீங்க தமிழ் பேசுறது எவ்வளவு சந்தோசமா இருக்கு தெரியுமா சார்


“அதெல்லாம் இருக்கட்டும் கதிர், நீ எதுக்கு வேலை விட்டு போகணும்னு நினைக்கிற. தமிழ் பேச முடியலைன்னா என்றான் சுஜய். “இல்லை சார் எனக்கு இங்க சாப்பாடும் ஒத்துக்கலை. தினமும் சப்பாத்தி சாப்பிட என்னால முடியலை


“தென்தமிழ் நாடு சாப்பாடு இங்க விலை அதிகமா இருக்கு. தினமும் சாப்பிட கஷ்டம் சார், அதான் ஊருக்கு போயிடலாம்ன்னு முடிவு பண்ணிட்டேன் என்றான் கதிர். “இது ஒரு பெரிய விஷயமில்லையே கதிர், சரி ஒண்ணு பண்ணுவோம். இன்று மாலை வேலை முடிந்ததும் நீ கிளம்பி இரு நான் உன்னை ஒரு இடத்திற்கு அழைத்து செல்கிறேன் என்றான் சுஜய்.
 

saveetha1982

Yuva's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jan 16, 2014
Messages
7,552
Likes
21,854
Location
Chennai
#6
“அய்யோ சார் எதுக்கு சார், அதெல்லாம் ஒண்ணும் வேணாம். நான் ஊருக்கு போய்டறேன் சார் என்றான் அவன். “நீ எதுவும் பேச வேண்டாம் கிளம்பி தயாரா இரு, நான் வர்றேன் இப்போ நீ வேலையை பாரு என்றுவிட்டு அங்கிருந்து அவன் நகர்ந்தான்.


அன்று மாலை அவனை அழைத்துக் கொண்டு அவர்கள் வீட்டிற்கு சென்றான். பாண்டியன் அந்நேரம் வீட்டில் இருந்தார். மகன் இதுவரை இப்படி யாரையும் வீட்டிற்கு அழைத்து வந்திராததால் அவனை வித்தியாசமாக பார்த்தார். அதுவும் அலுவலகத்தில் வேலை செய்பவனை அவன் வீட்டிற்கு அழைத்து வந்ததே கிடையாது.


அவனுடைய நண்பன் கௌதமை தவிர வீட்டிற்கு வேறு யாரும் வந்ததேயில்லை. “வாப்பா என்று வரவேற்றார் அவர், கதிரோ கூச்சத்தில் நெளிந்தான். “வணக்கம் சார் என்று அவன் தமிழில் பேச அவரும் பதில் வணக்கம் கூறினார்.


“உள்ள வா கதிர் உட்காரு, நான் ஒரு அஞ்சு நிமிஷத்துல வந்திடுறேன் என்றவன் உள்ளே செல்ல பின்னோடு பாண்டியன் சென்றார். இருவருமாக ஐந்தே நிமிடத்தில் வெளியில் வர “ராமு அண்ணா என்று அழைத்தான் கதிர். “இவர் கதிர் நம்ம ஆபீஸ்ல தான் வேலை பார்க்குறார், எனக்கு தம்பி மாதிரின்னு வைச்சுக்கோங்களேன்


“இன்னைக்கு இங்க தான் சாப்பிட போறான், இன்னைக்கு மட்டும் இல்லை இனிமே அவனுக்கு உங்க கையால தான் சாப்பாடு என்றான் அவன். கதிர் எதுவும் விளங்காமல் அவனை பார்த்தான். “சார் என்றான் அவன். “சும்மா அண்ணான்னு கூப்பிடு கதிர், நீ இனிமே இங்கேயே தங்கிக்கலாம், ராமு அண்ணா ரொம்ப நல்லா சமைப்பாங்க என்றான் சுஜய்.


“சார் அதெல்லாம் வேணாம் சார், அய்யோ என்ன சார் இப்படி சொல்றீங்க என்று பதறினான் கதிர். “கதிர் அவன் சரியா தான் சொல்றான்பா, நீ நம்ம ஊர்க்காரன் இங்க வேலைக்கு வந்து தனியா தத்தளிக்கிற உனக்கு எங்களாலான ஒரு உதவி அவ்வளோ தான்


“அதுவும் இல்லாம நீ இங்க சும்மா ஒண்ணும் தங்க வேணாம், பேயிங் கெஸ்ட்டா தங்கிக்கோ. என்ன சுஜய் நான் சொல்றது சரி தானே என்றார் பாண்டியன். “அப்பா காசு எல்லாம் எதுக்கு என்று அவன் அவரை பார்க்க பதிலுக்கு அவர் மகனை அர்த்தத்துடன் பார்த்தார்.


“இல்லை சார் இதெல்லாம் சரியா வராது என்று அவன் மறுக்க, சுஜய்யோ “ஒண்ணும் சொல்ல வேணாம் கதிர், உனக்கு இங்க தங்க இஷ்டமில்லைன்னா நீ ராமு அண்ணாவோட தங்கிக்கோ. அவங்களும் உன்னை அவங்க பிள்ளையா பார்த்துக்குவாங்க. அவங்க வீடு இங்க பின்னாடி தான் இருக்கு என்று கதிரை பார்த்து சொன்னவன் இப்போது ராமுவை பார்த்து “என்ன அண்ணா பார்த்துக்குவீங்க தானே, லட்சுமி அண்ணி நீங்களும் தான் கதிரை பார்த்துக்குவீங்க தானே என்றான் சுஜய்.


“அதென்ன தம்பி இப்படி கேட்டுட்டீங்க நீங்க சொன்னா நாங்க செய்ய மாட்டோமா. தம்பியும் உங்களை போல தானே எங்களுக்கு என்று ராமு சட்டென்று அவருடைய சம்மதத்தை கூற வழக்கம் போல் லட்சுமி அவருக்கு ஆமாம் என்று பதில் கொடுத்தாள்.


கதிருக்கு சம்மதிப்பதை தவிர வேறு வழி இருக்கவில்லை. அன்று இரவு அங்கேயே சாப்பிட்டுவிட்டு அடுத்த வாரம் முதல் அங்கு வந்து தங்குவதாக கூறிவிட்டு சென்றான். அவன் ஊருக்கு கிளம்புவதற்கு முன் பாண்டியனுக்கு நெஞ்சு வலி என்று மருத்துவமனையில் சேர்த்திருந்தனர்.


இப்போது அவர் உயிருடன் இல்லை என்பது அவனுக்கு வேதனையாக இருந்தது, சுஜயும் அவரும் பேசும் போது தந்தை மகன் போல் அல்லாது நண்பர்கள் போல் இருக்கும், சமயத்தில் அவனையும் அவர்கள் பேச்சில் இணைத்து எல்லோருமாக சந்தோசமாக பேசிக் கொண்டிருப்பர்.


சீக்கிரமே ஊருக்கு கிளம்ப வேண்டும், யாருமற்ற அந்த வீட்டில் சுஜய்க்கு தான் சென்று ஆறுதலாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டு வயல்பட்டிக்கு வண்டி ஏறினான் கதிரேசன்.

- காற்று வீசும்
 

saveetha1982

Yuva's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jan 16, 2014
Messages
7,552
Likes
21,854
Location
Chennai
#7
வணக்கம் தோழமைகளே,

உலக அதிசயம் நடந்திருச்சுன்னு நினைக்காதீங்க... நானே தான் இவ்வளவு வேகமா முதல் பதிவு போட்டுட்டேன்... படிச்சுட்டு எப்படி இருக்குன்னு சொல்லுங்கப்பா... இது போல இனி சீக்கிரமா அடுத்தடுத்த பதிவுகளையும் விரைவா போட முயற்சி செய்யறேன் (நிசமா நம்புங்க எசமான்)

ஆத்தங்கரைமரமே -கமெண்ட்ஸ்
 

saveetha1982

Yuva's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jan 16, 2014
Messages
7,552
Likes
21,854
Location
Chennai
#8

அத்தியாயம் – 2


ஒரு வருடம் கடந்த நிலையில் ஊருக்கு போய்விட்டு சோகமாக திரும்பி வந்தான் கதிரேசன். அன்று விடுமுறை தினம் என்பதால் சுஜய் வீட்டிலிருக்க, கதிரேசன் வருத்தமாக இருப்பது போல் தோன்ற “என்ன கதிர், ஊருக்கு கல்யாணத்துக்கு தானே போனே கல்யாணம் எப்படி நடந்துச்சு என்று விசாரித்தான்.


“என்னனே தெரியலைண்ணே இந்த கல்யாணமும் நின்னு போச்சு. அதுனால என்னென்னமோ நடந்து போச்சு என்று விரக்தியாக சொன்னான் அவன். “நான் ஏன் ஊருக்கு போனேன்னு எனக்கு தெரியலை, போகாமலே இருந்திருக்கலாம் என்றான் மேலும் கவலையாக.


“என்னாச்சு கதிர் உன் மனசுல இருக்கறதை சொல்லு, உன் கவலையாச்சும் குறையும் என்றான் சுஜய். “இந்த முறையும் கல்யாணம் நின்னு போச்சுண்ணே. அந்த கல்யாண மாப்பிள்ளை கல்யாணத்துக்கு ட்ரீட் வைக்கிறேன்னு சொல்லி பயங்கரமா குடிச்சுட்டு வண்டி ஓட்டி விபத்து நடந்து இரண்டு நாளா ஆஸ்பத்திரில இருந்து அப்புறம் இறந்து போனான். அவன் பண்ண தப்புக்கு மறுபடியும் மீனா தான் பலிக்கடாவா ஆக்கிட்டாங்க


“இந்த முறையும் கல்யாணம் நின்னு போனதுல எல்லாரும் காதுபடவே பேச ஆரம்பிச்சுட்டாங்க மீனாவோட கெட்ட நேரம் தான் இப்படி ஆக காரணம்ன்னு, வீட்டில எல்லாருமே மனசொடிஞ்சு போய்ட்டாங்க. பாட்டி திடிர்னு வந்து என் கால்ல விழாத குறையா கெஞ்சினாங்க என்று நிறுத்தினான் அவன். சுஜய் என்ன என்பது போல் அவனை பார்த்தான்.


“எனக்கும் மீனாக்கும் ஒரே வயசு தான், மீனா என்னை விட பதினைஞ்சு நாளு பெரியவ, இந்த வித்தியாசம் ஒண்ணும் பெரிசில்லை, அதுனால நீ தான் மீனாவை கல்யாணம் பண்ணிக்கணும். என் பேத்திக்கு எந்த கெட்ட பெயரும் வராம காப்பாத்துன்னு ஒரே அழுகை


“பாட்டி, தாத்தா, அம்மா, அப்பா, மாமா அத்தைன்னு எல்லாருமே ஆளாளுக்கு கெஞ்ச ஆரம்பிச்சுட்டாங்க, வேற வழி இல்லாம நானும் மீனாவும் இந்த கல்யாணத்துக்கு ஒத்துக்கிட்டோம் என்றான் அவன்.


“என்ன கதிர் இதுக்கு போய் யாராச்சும் வருத்தப்படுவாங்களா. இது சந்தோசப்பட வேண்டிய விஷயமாச்சே. அப்புறம் எப்போ கல்யாணம் என்றான் சுஜய். “அண்ணே என்னண்ணே நீங்க நான் மீனாவை அந்த மாதிரி நினைச்சே பார்க்கலை, சின்ன வயசுல இருந்தே ஒண்ணா வளர்ந்ததுனால எங்களுக்குள்ள எந்த எண்ணமும் வந்ததில்லை


“இப்போ கூட வேற வழியே இல்லாம தான் ஒத்துக்கிட்டேன். கல்யாணம் இப்போ பண்ணிக்க மாட்டேன், ஒரு வருஷம் ஆகட்டும்ன்னு சொல்லிட்டு வந்திருக்கேன். நான் இந்தளவுக்கு சம்மதிச்சதே பெரிசுன்னு வீட்டில கொஞ்சம் அமைதியாகிட்டாங்க


“எதுக்கு ஒரு வருஷம்ன்னு சொல்லிட்டு வந்திருக்க என்றான் சுஜய். “அதுக்குள்ள மீனாக்கு வேற நல்ல மாப்பிள்ளை கிடைப்பான்னு தான் அப்படி சொன்னேன் என்றான் கதிர்.


“சரி வருத்தப்படாதே, உன் மனசு போல நடக்கும். உனக்கு வேற யார் மேலயாச்சும் விருப்பமிருக்கா என்றான் சுஜய். “அதெல்லாம் இனிமே பேச முடியாதுண்ணே. என்ன நடக்கணும்னு இருக்கோ இனி அது தான் நடக்கும் என்றான் கதிர்.


“என்கிட்ட சொல்லமாட்டியா கதிர் என்றான் சுஜய். “அப்படிலாம் ஒண்ணுமில்லை அண்ணே, எனக்கு என் சின்ன மாமா பொண்ணு தேனுவை பிடிக்கும். ஆனா இப்போ அது எதுவும் நடக்காதுண்ணே என்றான் வருத்தம் தோய்ந்த குரலில். சுஜய் அவன் தோளில் ஆறுதலாக கை வைத்தான். “நீ நினைச்சது நடக்கும் கதிர், நான் இருக்கேன் என்று சுஜய் ஆறுதலாக சொன்னான், அவனுக்கு அப்போது தெரிந்திருக்கவில்லை, அவனே அதற்கு காரணமாக இருக்கப் போகிறான் என்று.

____________________


“அம்மா நான் தண்ணிக்கு போயிட்டு வர்றேன் என்று நான்கு குடங்களை தூக்கிக் கொண்டு கிளம்பினாள் மீனா. “ஏய் மீனா போனமா வந்தமான்னு இரு, யார்க்கிட்டயும் வாயை கொடுத்து வம்பு சண்டையை வளர்த்திட்டு வராதே. ஏற்கனவே நாம எல்லார் வாய்க்கும் அவலாகி இருக்கோம்.


“அதுக்கு மேல நீ வேற வம்பு இழுத்து வைக்காதே, சூதானமா போயிட்டு வா என்று அவள் தாய் கூற “இம்ம் சரிம்மா, எப்போ பார்த்தாலும் இதே சொல்லிட்டு என்று அவள் கிளம்ப இன்னும் சற்று நேரத்தில் வம்புடன் வருவாள் என்று மாலதி அப்போது அறியவில்லை.


அவள் தண்ணீர் பிடிக்கும் குழாயடிக்கு செல்ல அங்கு நின்றிருந்த இரு பெண்களில் ஒரு பெண் மூக்கை உறிஞ்சிக்கொண்டும் கண்ணீரை துடைத்துக் கொண்டும் நின்றிருக்க அருகில் நின்றிருந்த மற்றொரு பெண் அவளிடம் ஏதோ சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள்.


“என்ன ராசியக்கா எதுக்கு அழற, யார் உன்னை என்ன சொன்னாங்க என்று அழுது கொண்டிருந்தவளின் அருகில் நின்றிருந்தவளை பார்த்துக் கொண்டே கேட்டாள் மீனா. “நீ சின்ன பொண்ணு மீனா இந்த கதை எல்லாம் உனக்கெதுக்கு நீ வந்தமா தண்ணி பிடிச்சமா போனமான்னு இரு என்றாள் அழுது கொண்டிருந்த ராசி.


“அப்போ இந்த மாரியக்கா தான் ஏதோ சொல்லியிருக்கு, என்ன மாரியக்கா உனக்கு வேற வேலையே இல்லையே. என்ன சொல்லி எங்க அக்காவை அழுக வைச்சே என்று நேரடியாகவே மாரியை பார்த்து கேட்டாள்.


“ராசி உண்மையை சொன்னதுக்கு எனக்கு இந்த பேரா, இதெல்லாம் நீ கேட்க மாட்டியா. இந்த சண்டைக்காரி சண்டைகோழியா என்கிட்ட வந்து சிலுப்பறா என்று ராசியிடம் பேசினாள் அந்த மாரி.


“மீனா நீ சும்மா இருக்க மாட்டே, ஏதோ இந்த அக்கா சொல்லன்னா உன் மாமனை பத்தி எனக்கு தெரியாம போயிருக்கும். அந்த மனுஷன் பண்ண வேலைக்கு நான் நாண்டுக்கிட்டு தான் சாகணும் என்றவள் மேலும் அழுதாள்.

 

Attachments

Last edited:

saveetha1982

Yuva's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jan 16, 2014
Messages
7,552
Likes
21,854
Location
Chennai
#9
“யக்கோவ் நீ இப்போ என்ன நடந்துச்சுன்னு சொல்லப் போறியா இல்லையா. உனக்கு எப்போ பார்த்தாலும் மாமனை சந்தேகப்படுறதே வேலையா போச்சு. சொல்லு இந்த அக்கா நீ அழற அளவுக்கு உன்கிட்ட மாமானை பத்தி என்ன சொல்லிச்சு” என்றாள் மீனா.


“நேத்து உன் மாமனை மாரி அக்கா புருஷன் அந்த மேற்கால துவரை காட்டுக்கு பக்கத்துல இருக்க பரிமளா வீட்டுக்கு போறதை பார்த்தாராம். அதை அந்த அண்ணன் இவங்ககிட்ட சொல்லி இருக்காங்க. அக்கா தான் மனசு கேட்காம என் புருஷனை இழுத்து பிடிக்க சொல்லி என்கிட்ட சொல்லிக்கிட்டு இருந்துச்சு


“என் புருஷனுக்கு நான் என்ன குறை வைச்சேன், எதுக்கு அந்த மனுஷன் இந்த வேலை பார்த்தான் தெரியலை. அந்த பரிமளா ஒரு மாதிரின்னு ஊரே சொல்லுது இந்த மனுஷன் அவ வீட்டுக்கு போய்ட்டு வந்து என் குடி கெடுத்தானே என்று மீண்டும் ஒரு மூச்சு அழத்தயாரானாள்.


“ஏன் மாரியக்கா உன் புருஷன் என்ன சொன்னாலும் நீ அப்படியே நம்பிடுவியா. உன் புருஷன் ரொம்ப தப்புக்கா, சொல்லி வை அந்த ஆளுக்கிட்ட என்று மீனா சொல்ல “ஏய் யாருடி நீ என் புருஷனை குறை சொல்ல வந்துட்ட, அந்த மனுஷன் தங்கம்டி. இவ புருஷன் மாதிரி இல்லை என்று அவளும் பதிலுக்கு பாய்ந்தாள்.


“எங்க மாமானை தப்பா பேசினா உன் நாக்கும் உன் புருஷன் நாக்கும் சேர்ந்து அழுகிடும். ராசியக்கா உன் புருஷனை நீ புரிஞ்சுகிட்டது அவ்வளவு தானா, இந்த அக்கா புருஷன் பொய் சொல்றாரு. நேத்து அவர் தான் அந்த பரிமளா வீட்டுக்கு போனாரு இதை நானே பார்த்தேன் என்று மீனா சொல்ல அந்த மாரி கோபமானாள்.


“ராசியக்கா உனக்கு என்னை பத்தி நல்லா தெரியும், மாமன் தப்பு பண்ணிச்சுன்னா அது கழுத்துல துண்டை போட்டு ஏன் இப்படி செஞ்சேன்னு நானே கேட்பேன். நான் பொய் சொல்லமாட்டேன் உனக்கு அது நல்லாவே தெரியும் தானே, நம்ம ஊரு காளியாத்தா மேல சத்தியம் நேத்து அந்த வீட்டுக்கு மாரியக்கா புருஷன் போனதை நானே பார்த்தேன்


“மாமன் அதே தெருவுல எதிர்த்தாப்புல இருந்த ஒரு கடையில யாரோ தெரிஞ்சவங்ககிட்ட பேசிட்டு இருந்துச்சு. நான் என் சினேகிதி கலாவை பார்க்க போயிருந்தேன். அப்போதேன் மாரியக்கா புருஷன் அந்த பரிமளா வீட்டுக்கு போறதை பார்த்தேன்


“மாமனும் இந்தக்கா புருஷன் அந்த பொம்பளை வீட்டுக்கு போறதை பார்த்திச்சு. அது மனுஷன், பார்த்ததோடவிட்டுச்சு இப்படி அடுத்தவன் குடியை கெடுக்கணும்ன்னு அது நினைக்காம விட்டதுக்கு அது குடியவே கெடுக்க பார்த்திருக்கான் இந்தக்கா புருஷன்


“அவன் ஒரு நாள் என் கண்ணுல மாட்டட்டும் அன்னைக்கு இருக்கு அவனுக்கு என்கிட்ட என்று கருவினாள் மீனா. “ஏன் ராசிக்கா நீ என்னைக்கு தான் மாறப்போறே, உனக்கு என்ன தான் பிரச்சனை மாமன் கலரா இருக்கு நாம நிறம் கம்மியா இருக்கோமேன்னே


“ஆனா உனக்கு ஏன் குத்த உணர்ச்சி, மாமன் கட்டினா உன்னை தான் கட்டுவேன்னு உன்னைய ஆசைப்பட்டு கட்டிக்கிச்சு. ஆனா நீ எங்க மாமனை தினமும் பேசியே கொல்ற, உன்னை விரும்பி கட்டிகிட்ட உன் மாமன் போய் உனக்கு துரோகம் பண்ணுமா


“இது ஏன் உனக்கு புரியலை, புருஷனை புரிஞ்சு நடந்துக்க வேண்டியவங்க நீங்க ரெண்டு புரியாம நடக்குறீங்க. புருஷனை நம்பாம நீயும், புருஷனை அளவுக்கு அதிகமா நம்புற மாரியக்காவும் இப்படியே இருக்கறது சரியில்லை


“மாரியக்கா உன் நல்லதுக்கு தான் சொல்றேன் உன் புருஷனை விசாரி, எங்க போறான் வர்றான்னு கவனி. இல்லைன்னா நாளைக்கு நீ கண்ணை கசக்கிட்டு தான் நிற்க வேண்டி இருக்கும் சொல்லிட்டேன் பார்த்துக்கோ என்று மாரியை பார்த்து கூறினாள் இப்போது.


“நீ யாருடி என் புருஷனை வேவு பார்க்க சொல்றவ, உனக்கு ஒருத்தன் கிடைக்கலைன்னு ஊர்ல புருஷனோட வாழ்றவளை இப்படி தான் பிரிக்க பார்ப்பியா என்று வாயில் வந்ததை வார்த்தையாக்கி அவள் வசைபாட துவங்க, “ராசிக்கா நீ வீட்டுக்கு கிளம்பு, இனியாச்சும் மாமனை ஒழுங்கா கவனி. அடுத்த பத்தாம் மாசம் நீ என்னை சித்தி ஆக்கிரணும் புரியுதா


“என்னக்கா வேடிக்கை அவக்கிடக்குறா அவளுக்கு தான் வாய் இருக்குன்னு பேசுறா, இதுக்கெல்லாம் நின்னு பதில் சொல்ல முடியாது. நான் தண்ணியை பிடிச்சுட்டு கிளம்புறேன் என்று மீனா அவள் பாட்டுக்கு தண்ணி பிடித்துக் கொண்டிருந்தாள்.


மாரியோ சும்மா இல்லாமல் மீனா வீட்டிற்கு செல்வதற்குள் அவள் வீட்டிற்கு சென்று ஒரு மூச்சு வசைபாடி விட்டு சென்றாள். தண்ணியை எடுத்துக் கொண்டு மீனா வீட்டிற்கு செல்ல அவள் அன்னை அழுது கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தார்.
“யம்மா எதுக்கும்மா அழுத்துக்கிட்டு இருக்க, அந்த மாரியக்கா இங்க வந்து என்ன சொல்லிட்டு போச்சு என்றாள் மீனா. “சொல்லிட்டு போனாளா, குடும்பத்தையே சடவடிச்சுட்டு போறா அவ. நீ எதுக்குடி அவகிட்ட எல்லாம் வம்பு வளக்குற. உன்னை என்ன சொல்லி அனுப்பினேன். போனமா வந்தாமான்னு இருன்னு தானே சொன்னேன். அவகூட சண்டை போட்டிருக்க அவ இங்க வந்து என்னெல்லாம் பேசிட்டு போறா தெரியுமா என்று மேலும் அழுதார் அவர்.


“யம்மோவ் நீ இப்போ என்னன்னு சொல்லப்போறியா இல்லையா என்று அவள் குரலெடுக்கவும், “என்ன சொன்னா இந்த ஜென்மத்துல உனக்கு கல்யாணமே நடக்காதுன்னு சொல்லி என் தலையிலே மண்ணை அள்ளி போட்டுட்டு போறா என்று அவர் மூக்கை உறிஞ்சினார்.


“அவ்வளோ தானா இதுக்கா நீ இப்படி அழுதுகிட்டு இருக்க, அடப்போம்மா இவ ஒரு ஆளுன்னு நீ இவ பேச்சை கேட்டு அழறியே. இவ சொன்னா எல்லாம் பலிக்காதும்மா. நான் ஒண்ணும் எந்த தப்பும் செய்யலை, அதுனால எனக்கு எந்த கவலையும் இல்லை என்று விட்டு அவள் அடுத்த குடத்தை எடுத்துவர சென்று விட்டாள்.


“இவளுக்கு என்னைக்கு தான் பொறுப்பு வரும், நான் ஒருத்தி இங்க கிடந்து வெந்துகிட்டு இருக்கேன். எதுவுமே நடக்காத மாதிரி இவ பாட்டுக்கு போறாளே. கடவுளே இவளை நல்லபடியா ஒருத்தன் கையில பிடிச்சுக் கொடுக்கணும். அதுவரை இவ எந்த வம்பு தும்புக்கும் போகக்கூடாது ஆத்தா என்று வேண்டிக் கொண்டிருந்தார் அவர்.


மேலும் ஒரு வருடம் கடந்திருக்க வயல்பட்டியில் திருவிழா கொண்டாடும் நாளும் நெருங்கி வந்தது. இன்னும் பதினைந்து நாட்களில் திருவிழா என்று இருக்க மீனாவின் வீட்டு பெரியவர்கள் கலந்தாலோசித்து மீனாவுக்கும் கதிரேசனுக்கும் திருவிழா முடிந்ததும் திருமணம் என்று பேசி வைத்துக் கொண்டனர்.


அந்த விஷயத்தை மீனாட்சியிடமும் கதிரேசனிடம் மட்டும் சொல்லியிருக்கவில்லை. எங்கே அவர்கள் இன்னும் கொஞ்ச நாட்கள் செல்லட்டும் என்று சொல்லி விடுவார்களோ என்று நினைத்தவர்கள் திருவிழாவிற்கு கதிரேசன் வந்ததும் சொல்லிக் கொள்ளலாம் என்று மீனாட்சி சொல்லிவிட மற்றவர்களும் அதை ஆமோத்தித்து அமைதி காத்தனர்.
 

saveetha1982

Yuva's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jan 16, 2014
Messages
7,552
Likes
21,854
Location
Chennai
#10
மீனாட்சி பேரனுக்கு போன் செய்தார் “கதிரேசா எப்படிய்யா இருக்க, உன்னைய பார்க்கணும்ய்யா கண்ணுக்குள்ளேயே இருக்கய்யா. உங்க தாத்தன் கூட உன்னை பாக்கணும்னு சொல்லிட்டு இருக்காங்க. திருவிழா வருதுல்ல லீவை போட்டுட்டு கொஞ்சம் முன்னமே வந்துடுப்பா என்றார் அவர்.


“சரி பாட்டி நான் இங்க சார்கிட்ட பேசிட்டு சீக்கிரமே ஊருக்கு வரேன். திருவிழாக்கு வரணும்ன்னு தான் நான் லீவ் போடாம இருக்கேன். நீ ஒண்ணும் கவலைப்படாதே நான் அடுத்த வாரம் அங்க இருப்பேன். எல்லாரையும் கேட்டதா சொல்லு பாட்டி என்றான் அவன்.


“கதிரேசா அப்புறம் உன்கூட ஒரு சாரு இருப்பாருன்னு சொன்னியே அவுங்களையும் திருவிழாக்கு வரச்சொல்லு, உன் சிநேகித புள்ளைங்களும் கூட்டிட்டு வாய்யா. அவங்களும் திருவிழாவை பார்ப்பாங்கள்ள என்றார் அவர்.


“நானும் சாரை கூப்பிட்டு தான் இருக்கேன். எங்க வர்றாங்க, இந்த வட்டம் கண்டிப்பா கூட்டிட்டு வர்றேன் பாட்டி என்றுவிட்டு போனை வைத்தான் அவன். “என்ன கிழவி யார்ட்ட பேசிட்டு இருக்க என்று உள்ளே வந்தாள் மீனா.


“எல்லாம் உன் புருஷன்கிட்ட தான் என்றார் மீனாட்சி. “என்ன கிழவி உளர்ற என்றாள் மீனா. “எம் பேரன் கதிரேசனை தான்டி சொன்னேன் என்றார் அவர். “கிழவி கல்யாணம்னு ஒண்ணு நடந்த பிறகு அப்படி சொல்லிக்கோ. நீ பாட்டுக்கு இப்படி பேசி வைச்சே அப்புறம் நான் கடுப்பாகிடுவேன் என்றாள் அவள்.


“எங்கயோ கிளம்பிட்டாபுல இருக்கு எங்க என்றார் பாட்டி. “வீரபாண்டிக்கு போறேன், சும்மா அங்கன போய் ஜாலியா குளிச்சுட்டு வரலாம்ன்னு என்றாள் அவள். “உனக்கு என்ன கிறுக்கா பிடிச்சிருக்கு, பொம்பளைப்பிள்ளை தனியாவா போவாங்களா


“கல்யாணம் வேற ஆகப்போகுது உங்கம்மா எப்படி உன்னை விட்டா என்றார் மீனாட்சி. “அதெல்லாம் அம்மாகிட்ட சொல்லியாச்சு, என்கூட கலாவும் நம்ம மிலிட்டரிக்காரர் பொண்டாட்டி ராசம்மாக்கா வருது. நீ பேசாம இரு நான் போனதும் வீட்டுக்கு போய் அம்மாகிட்ட எதுவும் சொல்லி வைச்ச அவ்வளோ தான் பார்த்துக்கோ என்றுவிட்டு அவள் கிளம்பினாள்.


மீனாட்சி உள்ளே சென்றவர் எலுமிச்சை பழத்தை மீனாவின் கைகளில் திணித்தார். “இனி எங்க போனாலும் இதை கையில எடுத்துட்டு போ சரியா என்றார் அவர். “சரி கிழவி நான் போயிட்டு வரேன் என்று அவள் அங்கிருந்து கிளம்பினாள்.
வீரபாண்டி கோவிலை ஒட்டிய முல்லையாற்றில் மீனா அவள் தோழி கலா மற்றும் ராசம்மா ஆகியோர் மற்றும் இரண்டு சின்ன பிள்ளைகளுடன் குளித்துக் கொண்டிருந்தனர். மீனா நன்றாக ஆட்டம் போட்டு குளியல் போட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.


யாரோ அவர்கள் குளித்துக் கொண்டிருப்பதை பார்ப்பது போல் தோன்ற மீனா சட்டென்று சுதாரித்துக் கொண்டு மறைவிற்கு சென்று உடைமாற்றி வந்தவள் கண்கள் அங்குமிங்கும் அலைபாய்ந்து அவள் சந்தேகத்தை ஊர்ஜிதப்படுத்த சுற்றுமுற்றும் திரும்பி பார்த்தவள் சற்று தள்ளியிருந்த தென்னை மட்டையை எடுத்து வந்து குறிபார்த்து எறிந்தாள் அவன் மேல்.


“அடேய் அய்யாசாமி கூறுகெட்டவனே பொம்பளைங்க குளிக்கறதை வேடிக்கை பார்க்கறதுக்குன்னே வயல்பட்டில இருந்து கிளம்பி வந்தியாடா. உனக்கு இதே பொழப்பா போச்சுடா விளங்காதவனே, எங்களையே கண்கொத்தி பாம்பு மாதிரி கண்காணிச்சுட்டே இருப்பியோ


“உனக்கெல்லாம் அறிவே வராதாடா, இனி உன்னை இது போல எங்கயாச்சும் பார்த்தேன்னு வை. அப்புறம் உன் கையை காலை உடைக்காம விடமாட்டேன். அப்புறம் உங்கத்தா உன்னைய படுக்க வைச்சு தான் கஞ்சி ஊத்தணும் பார்த்துக்க என்றாள் மீனா.


“என்ன மீனுக்குட்டி இப்படி சொல்ற, மாமாவுக்கு எப்பவும் உன் நினைப்பு தான் அதான் உன்னையவே சுத்தி சுத்தி வாரேன் என்றான் அந்த அய்யாசாமி. “அப்படியா அய்யாசாமி அப்போ ஒண்ணு செய்வோமா, நீ வேற என் மேல இஷ்டம்ன்னு சொல்லிட்ட


“அதுனால நீ என்ன செய்யறன்னா எங்க வீட்டுக்கு வந்து என்னைய பொண்ணு கேளு. நாம கல்யாணம் பண்ணிக்குவோம், அதுக்கு அப்புறம் நீ என்னையவே சுத்தி சுத்தி வா. சரியா என்றாள் அவள். “கல்யாணமா... அ...அது...அதுக்கென்ன அவசரம் மீனுக்குட்டி. நாம இப்ப சந்தோசமா இருப்போம், அப்புறம் கல்யாணம் கட்டிக்குவோம் என்று கேவலமாக இளித்தான்.


“ஏன்டா என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டா அந்த சத்திரபட்டியானும், பண்ணைபுரத்துக்காரனும் செத்து போன மாதிரி செத்து போயிருவோமோன்னு பயம் வந்திருச்சா. ஆளையும் மூஞ்சியும் பாரு, நீ என்னைய சுத்தி வர்றியா, ஊர்ல இருக்கற ஒரு பொம்பளை விடாம நீ சுத்தி வர்றே


“நீ அடங்கவே மாட்டே, உன்னைய இன்னைக்கு ஒரு வழி ஆக்காம விடமாட்டேன் நானு என்றவள் அங்கிருந்த உடைந்த செங்கலை எடுத்து அவன் மீது விட்டெறிந்தாள். “ஏய் என்னடி கொழுப்பா உனக்கு, இரு எங்கம்மாகிட்ட சொல்லறேன் உன்னை. அப்புறம் இருக்குடி உனக்கு என்று அவளை திட்டிக் கொண்டே அங்கிருந்து நகர்ந்தான்.


“என்னடா பண்ணிடுவா உங்கம்மா, உன்னை பெத்து இப்படி ஊர் மேய விட்டதுக்கு நானே அவளை நல்லா நாலு கேள்வி கேட்குறேன் அனுப்பி வை முதல்ல என்று அவளும் பேசினாள். “ஏன்டி எங்க போனாலும் எதாச்சும் ஒரு வம்பை விலை கொடுத்து வாங்கிட்டு இருக்க என்று அங்கு வந்தாள் கலா.


“நீயேன்டி சொல்லமாட்டே அந்த அய்யாசாமி நீ குளிக்கறதையும் தான் வேடிக்கை பார்த்தான், அதுக்கு தான் அடிவாங்கிட்டு போகுது விளங்காதது என்று திட்டினாள். “சரி வாங்க கிளம்புவோம், எங்கம்மா வேற சத்தம் போட ஆரம்பிச்சு இருக்கும் இந்நேரம் என்று மீனா கூற எல்லோரும் கிளம்பினர். “அப்புறம் மீனா என்ன சொல்றார் உன் மாமா, எப்போ கல்யாணம் உனக்கும் அவருக்கும் என்றாள் கலா.


“ஏய் கலா நீயும் ஏன்டி என்னை புரிஞ்சுக்க மாட்டேங்குற, எனக்கு அந்த கல்யாணத்து விருப்பமே இல்லைடி. என்னமோ எனக்கு வேற மாப்பிள்ளையே கிடைக்க மாட்டாங்கற மாதிரி எங்க வீட்டில எல்லாரும் சேர்ந்து கதிரேசனை எனக்கு பேசிட்டாங்க


“எனக்கு அவன் மேல அப்படி எந்த நினைப்பும் இல்லைடி. நானும் கதிரும் ஒண்ணாவே வளர்ந்தோம் எனக்கு கூட பிறந்த பொறப்புன்னு ஒண்ணு இருந்தா எப்படி இருக்குமோ எனக்கு அப்படி தான் தோணுது கதிரை பார்க்கும் போது


“இதை யாருமே புரிஞ்சுக்க மாட்டேங்குறாங்க என்றவளிடம் “என்னடி மீனா இப்படி சொல்ற அப்புறம் எதுக்கு கல்யாணத்துக்கு சம்மதம் சொன்னே என்றாள் கலா. “எனக்கு கதிரை பத்தி நல்லா தெரியும் எனக்கு இப்படி இந்த கல்யாணம் பிடிக்கலையோ கதிருக்கும் அப்படி தான்


“கதிர் எதாச்சும் பண்ணுவான்னு நினைச்சு தான் நான் கல்யாணத்துக்கு சரின்னு சொன்னேன். அன்னைக்கு எல்லாருமா சேர்ந்து அவன் கால்ல விழாத குறையா கெஞ்சும் போது அவனும் தான் என்ன செய்வான். ஆனா அவன் ஒரு நல்லது செஞ்சான் கல்யாணம் ஒரு வருஷம் கழிச்சுன்னு சொல்லிட்டான். நானும் அப்போதைக்கு தப்பிச்சேன் என்றாள் நிம்மதியாக.


“அதெப்படி தப்பிச்சேன்னு சொல்லுவ, அதான் அவங்க சொல்லி ஒரு வருஷம் ஆச்சே. இனி சும்மாவா இருப்பாங்க திரும்பவும் கல்யாண பேச்சை ஆரம்பிப்பாங்களே அப்போ என்ன செய்யப் போறே என்றாள் கலா. “இவ்வளவு தூரம் காப்பாத்துன சாமி என்னை அப்படியே கைவிட்டுடுமா. அதுக்கும் எதாச்சும் ஒரு வழி பிறக்கும் பார்ப்போம் கலா என்றாள்.

____________________
 
Status
Not open for further replies.

Similar threads

Important Announcements!

Type in Tamil

Click here to go to Google transliteration page. Type there in Tamil and copy and paste it.