உன் காதலில்... வெண்பனியாய் நான் உருக - Un Kadhalil Venpaniyai Naan Uruga By Yuvanika

Yuvanika

Friends's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jul 4, 2017
Messages
237
Likes
758
Location
India
#11
காதல்பனி 7

சொர்க்கமே என்றாலும் அது நம்மூரைப் போல வருமா
அட எந்நாடு என்றாலும் அது நம் நாட்டுக்கீடாகுமா
பல தேசம் முழுதும் பேசும் மொழிகள் தமிழ் போல் இனித்திடுமா

“அப்.. அப்போ நீங்க என்ன சீண்டிப் பார்க்கக் கேட்கலையா?!” என்று அவள் திக்கித் திணறிக் கேட்க

“இதுவரை இந்த விஷயத்தில் நான் எந்த ஒரு பெண் கிட்டையும் விளையாடினது இல்ல சாரா. இனியும் அப்படித் தான்! அதே மாதிரி என் கல்யாணத்தப் பத்தி நான் பேசின முதலும் கடைசியுமான பொண்ணு நீ மட்டும் தான்!” என்று அவன் சொன்ன பதிலில் மனம் குளிர்ந்தவள்

“ஆனா நீங்க இவ்வளவு அவசரப்படுரிங்களே!” என்று அவள் இழுக்க

“என் நிலைமை உனக்குப் புரியல சாரா. அதனால் தான் என் அவசரமும் உனக்குப் புரியல” என்று அவன் இயல்பாகச் சொல்ல.

‘தன் மேல் எவ்வளவு காதல் இருந்தா இப்படியெல்லாம் அவசரப்படுறதும் இல்லாமல் அதை அவரே வாய் விட்டும் சொல்லுவார்?!’ என்று நினைக்கும் போதே அவள் மனதில் மத்தாப்புகள் பூக்க சந்தோஷத்தில் அவள் தன் இமைகளை மூடிக் கொண்டாள்.

இதுவரை அவள் விழிகளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தவனோ அவள் செயலில் கோபமுற்று “ஏய் ஏன் இப்போ கண்ண மூடற?” என்று அன்று போல் இன்றும் அவன் அதட்ட

‘இவ்வளவு நேரம் நல்லா தான பேசிட்டு இருந்தாருன்னு’ நினைத்தவளோ அதிர்ந்து போய் அவன் முகம் பார்த்து விழிக்க
அதில் கலைந்தவனோ இப்போது வரை தன் விரல் அவள் கன்னம் தாங்கியிருப்பதை உணர்ந்து பட்டென தன் கையை விலக்கிக் கொண்டவனோ.

“சரி வா நேரமாகுது, இங்கிருந்து போகலாம்” என்று அழைக்க
அவளோ கீழே இருந்தவனைத் தயக்கத்துடன் பார்க்கவும் “அவன் போதை தெளிஞ்சா தன்னால எழுந்து போய்டுவான்” என்று சொல்லிய படி

அவன் முன்னே நடக்க அப்போதும் அவள் அங்கேயே நிற்கவும் கதவுக் குழியில் கை வைத்தவனோ அவளைத் திரும்பியும் பார்க்காமல்

“இனிமே அவன் கிட்ட இருக்கிற வீடியோவுக்கு நான் பொறுப்பு. உனக்கு என் மேல நம்பிக்கை இருந்தா இப்போ வா. இல்லனா உன் இஷ்டம்” என்றவன் தன் வேக நடையுடன் அங்கிருந்து விலகி விட

‘நம்பிக்கை இருந்தாவா? இவர் மேல வராம எனக்கு வேற யார் மேல வருமாம்?’ என்று நினைத்த படி ஒரு நொடி கூடத் தயங்காமல் ஓட்டமும் நடையுமாக அவனைப் பின் தொர்ந்து சென்றாள் சாரா.

பங்ஷன் நடக்கும் இடத்திற்கு வந்தவனோ அங்கிருந்த ஒரு சில பேரிடம் பேசி விடை பெற்று இறுதியாக சாராவிடம் வந்து

“என்ன கிளம்பலாமா?” என்று கேட்கவும் திணறித்தான் போனாள் அவள்.

‘ஏதோ கல்யாணம் வரை சொன்னான் தான். அதுக்காக இவ்வளவு பேர் முன்னாடி இப்படியா உரிமையாக வந்து நிற்பான்?!’ என்று அவள் திகைத்துப் போய் பார்க்கவும்
தன் பாக்கெட்டிலிருந்த கர்சிப்பை எடுத்து அவள் முகத்தைத் துடைத்துச் சரி செய்வது போல்

“என்ன இவ்வளவு பேர் முன்னாடி இப்படி முழிக்கிற? ஒழுங்கா முகத்த வச்சிட்டு என் கூட வா”
என்று அவன் கடித்த பற்களுக்கு இடையே உறுமவும் அவன் சொன்ன படியே கிளம்பி அவனுடன் சென்றாள் சாரா.

டிரைவர் கார் கதவைத் திறந்து விட அவனைப் போகச் சொல்லிவிட்டுத் தானே காரை ஓட்டிய படி சிறிது தூரம் வந்தவனோ ஓர் இடத்தில் வண்டியை நிறுத்தி விட்டு

“இப்போ சொல்லு உனக்கும் அவனுக்கும் என்ன பிரச்சனை?” என்று பக்கத்தில் அமர்ந்து இருந்தவளிடம் கேட்க

“எனக்கும் அவனுக்கும் எந்த பிரச்சனையும் இல்ல. அவன் எங்க கூட படிக்கறான் என்றத தவிர” என்றவள் மேற்கொண்டு சொல்ல ஆரம்பித்தாள்.

இவள் கூட படிக்கும் மாயாவும் இவளும் இந்தியாதான். இவள் தமிழ்நாடு அவள் வடநாடு. தங்கியிருப்பதும் ஒரே வீட்டில் தான். உடன் படிக்கும் ரோஹித் எனும் வடநாட்டு இளைஞனும் மாயாவும் காதலித்தனர்.

ஆனால் அவன் போதைக்கு அடிமையானதைக் கண்டுபிடித்து மாயாவிடம் சொல்லி அவனிடமிருந்து அவளை விலக்கினது சாரா தான்.

மாயாவை அடைவதற்கு முன்பே அவளைப் பிரிந்ததில் ஏமாற்றமடைந்த ரோகித் அவளிடம் ஏதேதோ சொல்லி சமாளிக்க அது எதையும் மாயா ஏற்கவில்லை.

அதற்கு மாயா சொன்ன காரணம் ‘வேற யார் சொல்லியிருந்தாலும் நான் நம்பியிருக்க மாட்டன். ஆனா உன்னைப் பற்றி சொன்னது சாரா என்னும்போது நிச்சயம் நான் இத நம்பறேன். இனி என் முகத்துலயே முழிக்காத’ என்று சொல்லி விலகி வந்து விட்டாள்.

அதிலிருந்து அவன் குறியும் கோபமும் சாரா என்றானது. சாராவிடம் பேசி எப்படியாவது சமாளித்துத் திரும்பவும் மாயாவிடம் உறவைப் புதுப்பிக்க நினைத்தான். ஆனால் சாராவோ அவன் தன்னிடம் பேசக் கூட இடம் கொடுக்கவில்லை.

அதில் வெறி ஏற சாராவை விடுத்து மறுபடியும் மாயாவிடம் மறைமுகமாக நெருங்கியவன் அவள் உடை மாற்றும் அறையில் அவளுக்கே தெரியாமல் வீடியோ எடுத்து அவளை மிரட்ட அதில் பயந்து அவன் சொல்வதற்கு எல்லாம் சம்மதிப்பது போல் நடித்தவள்

அவர்கள் இருவரும் தனிமையில் சந்திக்கும் நாளை மட்டும் கூடுமானவரை தள்ளிப் போட்டுக்கொண்டே வர முதலில் அவளை நம்பியவன் இன்று நடந்த விழாவில் தான் மாயா நடிக்கிறாள் என்பதும் அப்படி செய்யச் சொன்னதே சாரா தான் என்பதையும் அறிந்து கொண்டான் ரோஹித்.

“எல்லாம் அந்த மாயாவால் வந்தது. இன்னைக்கு பார்ட்டிக்கு வரும்போதே நான் அவகிட்ட சொன்னன் உன் புது பாய் ஃபிரண்ட கூட்டிட்டு வராதடினு! கேட்டா தான? அவன் கெஞ்சரானு வரச் சொல்லிட்டா. அதப் பார்த்த ரோஹித் சும்மா விடுவானா?
அவகிட்ட போய் இவன் வம்பு பண்ண, ஏதோ நம்ப கேர்ள் ஃபிரண்டு கிட்ட எவனோ வம்பு பண்றான்னு நினைச்சிட்டு

‘அவ என் மனைவியா ஆகப் போறவ. இனிமே அவகிட்ட எதாவது தொந்தரவு வச்சிகிட்டா உன்ன சும்மா விட மாட்டனு’ அவ புது பாய் பிரண்டு ரொகித்தை மிரட்டி அனுப்பிட்டான்.

இந்த மாயாவாது சும்மா இருந்திருக்கலாம். இவ பங்குக்கு அவன தனியா பார்த்து
ஆமா நான் அவரத் தான் கல்யாணம் பண்ணிக்கப் போறன். உன்கிட்ட இப்போ நடந்து கிட்டது எல்லாம் வெறும் நடிப்பு தான். இப்படி என்ன நடிக்கச் சொன்னதே சாராதான்னு அந்த லூசு சொல்லியிருக்கு.

எல்லாம் புது பாய் ஃபிரண்டு இருக்குற தைரியம். ரூமுக்கு தான அந்த கழுத வரணும்? அப்ப இருக்கு அதுக்கு!” என்று அனைத்தையும் சொல்லி முடித்து விட்டு கோபத்தில் இயல்பாக மாயாவை அர்ச்சித்துக் கொண்டிருந்தாள் சாரா.

“இதுல நீ ஏன் அங்க அவன தேடிப் போனன்னு வரலையே?” என்று இதுவரை அமைதியாக இருந்தவன் இப்போது கேட்க, அந்த குரலோ ‘இது எதுவுமே எனக்குத் தேவையில்லாதது. நீ ஏன் போன என்றத மட்டும் சொல்லு’ என்று குறிப்பு காட்டியது.

அவன் முகத்தை நிமிர்ந்து பார்த்தவளோ அவன் குரலைப் போலவே அவன் முகமும் எந்த உணர்ச்சியும் இல்லாமல் இருக்க, அதைப் பார்த்தவளோ

‘நாம மட்டும் ஏன் இவ்வளவு உணர்ச்சி வசப்படறோம்?’ என்று நினைத்தவள் சிறிது நேரம் தன்னைச் சமன் செய்தவள்

“மாயா கொஞ்சம் அளவுக்கு மீறி டிரிங்க்ஸ் சாப்பிட்டு நிதானம் இல்லாமல் இருப்பதால் பக்கத்து பில்டிங்ல ஒரு அறையில படுக்க வைத்து இருப்பதாகவும் நான் அங்கு அவ கூட துணைக்கு இருந்தா அவ பாய் ஃபிரண்டு போய் கார் எடுத்து வந்துவிடுவார் என்று அவர் சொல்லி அனுப்பினதா ஒரு பேரர் வந்து சொன்னான்.

நிஜமாவே மாயா அதிகம் குடிச்சிருந்தா. அதனால தான் அவளுக்கு உதவி செய்ய அங்க போனன். ஆனா அங்க அவ இல்ல ரோஹித் இருந்தான்”

அவனோ போதையில் மாயாவுக்கும் அவள் பாய் ஃபிரண்டுக்கும் இப்போது அவர்களுக்குள் நடந்தது எல்லாம் சொன்னவன் இறுதியாக இதற்கெல்லாம் காரணமான சாராவைப் பழிவாங்க பொய் சொல்லி இங்கு அவளை வர வைத்து டேட்டிங் கூப்பிட, அந்த நேரம் தான் கென்டிரிக் வந்தான்.

இவை அனைத்தையயும் சிறு குரலில் அவள் கூறி முடிக்கவும்.

“யார் வேணா எது வேணா சொன்னாலும் இப்படித் தான் எதைப் பற்றியும் யோசிக்காம முன்னெச்சரிக்கை எதுவும் இல்லாமல் கிளம்பிப் போய்டுவியா?” என்று அவன் சிடுசிடுக்கவும்

“நான் ஒண்ணும் உடனே கிளம்பிப் போகல. எனக்கும் ஏதோ சரியில்லாத மாதிரி தப்பா தான் பட்டுச்சி. அதனால மொதல்ல உண்மையாவே மாயா அங்க இல்லையானு சுற்றித் தேடிப் பார்த்துட்டு அவ இல்லனு உறுதிப்படுத்திக்கிட்டேன்.

அப்பவும் உடனே போகாம என் ரூம் மேட் ஒருத்திக்குப் போன் பண்ணி இப்படி ஒரு பிரச்சினை, நானோ மாயாவோ வர லேட் ஆச்சினா போலீஸ கூட்டிட்டு வந்து காப்பாத்தச் சொல்லலானு பார்த்தா அவ போன் ரிங் போச்சே தவிர எடுக்கவே இல்ல.

அதனால அவளுக்கும் எங்க டீம் லீடருக்கும் பட்டும் படாம நான் வர லேட் ஆனா இங்க வரச் சொல்லி மெசேஜ் அனுப்பினேன். இதோ நீங்க வேணா பாருங்க” என்று அவள் மொபைலில் இருந்து அனுப்பிய மெசேஜ்ஜை அவனிடம் காட்டியவள்

“நான் ஒண்ணும் தத்தி இல்ல” என்று ரோஷத்தில் அவள் வாய்க்குள்ளேயே முணுமுணுத்துக் கொள்ள.

அது அவன் காதில் தெளிவாகவே விழுந்திருக்க உடனே அவள் போனை வாங்கி அதில் உள்ள மெசேஜ்ஜைப் பார்த்தவன்

“எது நான் பத்து மணிக்குள்ள வரலனா போலீஸோட இங்க வந்து தேடவும்ணு ஏதோ இருக்கே! இதுவா? இந்த ஒரு மெசேஜ் போதுமா உன்னக் காப்பாத்த?

அவன் குடிச்சிட்டு இருந்ததால தாப்பிச்ச! அதே மாதிரி அவன் தனியா இருந்தான். இதே ஒரு ஐந்து ஆறு பேர் இருந்திருந்தா என்ன செய்வ?

அதுவும் இல்லாம நீ வந்த உடனே உன்ன வேற இடத்துக்குத் தூக்கிட்டுப் போயிருந்தா என்ன செய்திருப்ப? இதெல்லாம் விட நீ சொன்ன மாதிரி போலீஸ் வர்றதுக்குள்ள உனக்கு என்ன வேணும்னாலும் நடந்திருக்கலாம்.

அதுக்குப் பிறகு அவங்க வந்திருந்தா உன் நிலைமை என்னாகியிருக்கும்னு யோசிச்சியா?

இப்படி எல்லாம் யோசிக்காம முட்டாள் மாதிரி செய்துட்டு இதுல நான் தத்தி இல்லன்னு பெருமை வேற!” என்று அவன் கோபம் இல்லாமல் வார்த்தைகளைக் கடித்துத் துப்ப

அவன் சொன்ன அனைத்தையும் கேட்ட பிறகே தான் செய்த தவறையும் முட்டாள் தனத்தையும் உணர்ந்து தலை குனிந்தாள் சாரா.

தன் கையிலிருந்த அவள் போனில் அவன் சில நம்பர்களைத் தட்டி ரிங் கொடுக்கவும் அது அவன் போனுக்கு அழைத்தது. உடனே அதை கட் செய்தவன்

“இது என் பெர்சனல் நம்பர். இனி எத செய்யறதா இருந்தாலும் எங்க போறதா இருந்தாலும் என்கிட்ட சொல்லு. மெசேஜ் பண்ணாத கால் பண்ணு நான் அட்டன் செய்யற வரை” என்றவன் போனை அவளிடம் கொடுத்து விட்டு காரை ஸ்டார்ட் செய்தவன்

“வீடியோ உன் சம்பந்தப் பட்டதுன்னு தான் நான் பொறுப்பு ஏத்துக்கறனு சொன்னன். அது மாயா சம்பந்தப் பட்டதுனா அப்போ அவ பாய் ஃபிரெண்டே பார்த்துப்பான் இல்ல? நான் ஒதுங்கிக்கவா?” என்று அவன் கேட்க அவன் குரலே இதில் துளியும் எனக்கு விருப்பமில்லை என்பதை தெளிவாகவே அவளுக்கு வெளிப்படுத்தியது.

அதைக் கேட்டுப் பதறியவள்

உருகல் தொடரும்…..
 

Yuvanika

Friends's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jul 4, 2017
Messages
237
Likes
758
Location
India
#12
காதல்பனி 8

“இல்ல இல்ல... வேணாம்! உண்மையாவே இப்போ இருக்கறவரு மாயாவக் கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்னு நினைச்சா? அதனால அவ சம்பந்தப் பட்டது அவருக்குத் தெரியவே வேண்டாம்” என்றவள் பிறகு குரலைத் தாழ்த்திய படி கண்களில் கெஞ்சலுடன்

“அதனால நீங்களே பாருங்க” என்று அவள் சொல்லவும்

அந்த குரலில் திரும்பி அவள் முகம் பார்த்தவனோ அவள் விழிகளில் கெஞ்சலைப் பார்க்கவும் ஓர் பெருமூச்சுடன் காரைக் கிளப்பிச் சென்றான் கென்டிரிக்.

அவள் தங்கியிருக்கும் இடம் வந்தவுடன் காரை நிறுத்தியவன் அவள் இறங்கி விடுவாள் என்று நினைத்து அமைதி காக்க அவளோ வண்டி நின்றது கூடத் தெரியாமல் ஏதோ சிந்தனையில் அமர்ந்திருக்கவும் அவளைத் திரும்பிப் பார்த்தவனோ

“ம்.. இறங்கு” என்று சொல்லவும்

அங்கு திடீர் என்று அவன் குரல் ஒலித்ததில் அதிர்ந்து போய் அவன் முகம் பார்த்தவளோ அப்போது தான் தன் வீட்டு முன்னாடி வண்டி நிற்பதையே உணர்ந்தவள்

‘நாம அட்ரெஸ் சொல்லலையே?! பிறகு எப்படி சரியா வந்து நிறுத்தினான்?’ என்று நினைத்த படியே வண்டியை விட்டு இறங்கியவள் ஏதோ அன்ன நடை என்பார்களே அது போல் அடி மேல் அடி வைத்து மெல்ல நடந்து சென்று தன்னிடமுள்ள சாவியால் கதவைத் திறந்து கொண்டு உள்ளே போய் திரும்ப கதவை சாத்தும் வரை கென்டிரிக் அந்த இடத்தை விட்டுப் போகவில்லை. அதன் பிறகே அவன் கிளம்பிச் செல்ல, அதைக் கதவிடம் இருந்த படி கார் சத்தத்தைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தவளோ

அதுவரை கட்டுப்படுத்தி வைத்திருந்த அழுகையை இனி மேல் கட்டுப்படுத்தவே முடியாது என்பது போல் அது பீறிட, வலது கையால் தன் வாய் பொத்தி அழுதவளோ தன் அறைக்கு வந்தவுடன் மாயா அங்கே இல்லை என்பதால் தன் நெஞ்சே வெடித்து விடும் போல் அழுது கரைந்தாள் சாரா.

“இப்படித் தான் காதலர்கள் எல்லோரும் இருப்பாங்களா?! கட்டிப் புடிச்சி நெத்தியில ஒரு முத்தம் கொடுத்து ஐ லவ் யு னு சொல்லல! இது என் நம்பர், இனி இப்படித் தனியா போய் எதுவும் செய்யாதடினு உருகல! கடைசியா இறங்கும் போது கூட நான் இருக்கனு என் கைய அழுத்தி ஆறுதல் படுத்தல!

இதெல்லாம் விட நான் இறங்கின பிறகாவது என்ன கூப்பிட்டு குட் நைட் சொல்லுவாருனு நான் எதிர் பார்த்து நடந்தா அப்படி எதையும் சொல்லாம போய்ட்டாரு…” என்று வாய் விட்டுக் கதறியவளோ கடைசியாக

“அப்போ என் மேல உண்மையாவே காதல் இல்லையா?” என்றவள் கட்டிலில் குப்புறப் படுத்துத் தலையணையில் தன் முகம் புதைத்தவள் தன் உள்ளக் குமுறலில் வலது கையால் படுக்கையைக் குத்திக் கொண்டாள் சாரா.

அவ்வளவு சீக்கிரம் அவளால் இன்று நடந்ததை ஜீரணிக்கவே முடியவில்லை. என்ன செய்வது அந்தளவுக்கு கென்டிரிக்கை விரும்ப ஆரம்பித்திருந்தாள் அவள்!

ஒரு வழியாக அழுது ஓய்ந்தவள் நிதானமாக யோசித்ததில். அவள் மனமோ,

‘நீ சொன்னதற்காகத் தான அந்த வீடியோ சம்பந்தப் பட்டத அவங்க எடுத்தாங்க? அப்போ அது காதல் இல்லையா?’ என்று எடுத்துச் சொல்லவும்

‘ஆமாம் செய்தார் தான். ஆனாலும் நான் சொன்ன மாதிரி எல்லாம் அவர் செய்யலையே? இப்படி எல்லாம் தான சினிமாவுல காட்டறாங்க?’ என்று மறுபடியும் வாதிட்டது அவள் இன்னோர் மனது.

அவனை உயிராக விரும்புவதால் அவன் செயல்களுக்கு ஆதரவாக ஒரு மனமோ பரிந்து பேசியது. ஆசை கொண்ட இன்னோர் மனமோ தன் ஏக்கங்களை எல்லாம் சொல்லி அவனைத் திட்டித் தீர்த்தது.
இப்படியும் இல்லாமல் அப்படியும் இல்லாமல் அந்த இரவு முழுக்கத் தூங்காமல் அவள் தவித்துக் கொண்டிருக்க, அங்கே அவனோ அவளிடம் திருமணத்திற்குக் கேட்டு விட்ட நிம்மதியில் இத்தனை நாள் இருந்த தவிப்புகள் விலகித் தூங்கிப் போனான் கென்டிரிக்.

அவனுக்காவது அவள் விழிகளைப் பார்த்து ஒரு மயக்கம், இப்போதோ அவள் மேல் வேட்கை. அதனால் காதலைச் சொல்லாமல் கல்யாணத்தைக் கேட்டான்.

ஆனால் அவள் எப்படி அவன் கேட்ட உடனே சம்மதித்தாள்? இது தான் கண்டதும் காதல் என்பதா?!

மறுநாள் காலை தாமதமாக எழுந்தவள் ஷூட்டிங் போகாமல் ரூமிலேயே அடைந்திருக்க, அன்று மாலை தான் வந்தாள் மாயா. வந்தவள், வந்ததும் வராததுமாக கட்டிலில் அமர்ந்து புக் படித்துக் கொண்டிருந்த சாராவின் கழுத்தைக் கட்டிக் கொண்டவள்

“ஹேய்… இன்னைக்கு என்ன நடந்துச்சி தெரியுமா? நான் ஷாப்பிங் பண்ண மால் போயிருந்தப்ப, திடீர்னு ரோஹித் என் முன்னாடி வந்து நின்னான். நான் கூட பயந்துட்டன். எங்க தனியா இருக்கறதப் பார்த்துட்டு வம்பு பண்ணத்தான் வந்தானோனு நெனச்சேன். கடைசியில எவ்வளவு பம்மு பம்மி என்னமா தழஞ்சி போய் என் முன்னாடி நடுங்கிய படி

‘மன்னிச்சிடுங்க! இனிமே நான் உங்களுக்கு எந்த தொந்தரவும் கொடுக்க மாட்டன். இன்னும் சொல்லப் போனா உங்க பக்கமே வரமாட்டன். இந்தாங்க உங்க வீடியோ. என்கிட்ட வேற எந்த காப்பியும் இல்லனு’ சொன்னவன்

என் முகத்தப் கூடப் பார்க்காம என் கிட்ட ஒரு சிப்பக் கொடுத்துட்டு ஒரே ஓட்டமா ஓடிப் போய்ட்டான். அவனப் பார்த்தா நல்லா அடி வாங்கி இருக்கான்னு தெரியுது. அவன் நடையில கூட சிறு தடுமாற்றம் தெரியுமா?

அப்பாடா... எப்படியோ அவன் என் வாழ்க்கையில் எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லாம விலகினானே, அதுவே போதும்! இதெல்லாம் என் பாய் ஃபிரெண்ட் என் மேலுள்ள லவ்ல தான் அவனை அந்த பாடுபடுத்தி இவ்வளவு தூரம் அந்த வீடியோவைக் கொடுக்க வெச்சிருக்காரு” என்று சொல்லி சந்தோஷப் பட்டாள்.

ஆனால் சாராவுக்குத் தெரியுமே இதை கென்டிரிக் அவளுக்காகத் தான் செய்தான் என்று! அவன் செய்வான் என்று தெரியும். ஆனால் இன்றே செய்தது தான் சாராவுக்குப் பிடிபடவில்லை. இவ்வளவு நேரம் கென்டிரிக் மீதிருந்த சுணக்கங்கள் விலகி மறுபடியும் மனதுக்குள் சந்தோஷம் குடி கொள்ள ஆரம்பித்தது.

சாரா கேட்டுக் கொண்டதற்காக மாயாவின் பிரச்சினையைத் தீர்த்த கென்டிரிக், அதை அவளிடம் சொல்லுவான் என்று ஒவ்வொரு நொடியும் அவன் அழைப்புக்காக எதிர் பார்த்துக் காத்திருக்க, அவனோ அவளை அழைக்கவேயில்லை.

‘ஏன், எல்லாத்தையும் முடிச்சிட்டன் இனி அவனால எந்த தொந்தரவும் இருக்காதுன்னு சார் ஒரு போன் பண்ணி சொல்ல மாட்டாராம்மா?!’ என்று மனதுக்குள் பொருமியவள் பின் அவனுக்கு நேரம் இருக்காது என்று அவளே சமாதானம் ஆகிப் போனாள்.

இரவு வரை தான் அந்த சமாதானம் கூட நீடித்தது. இரவு பத்து வரை பொறுத்துப் பார்த்து கோபத்தில் அவளே அவனை அழைத்து சண்டை இட நினைத்தவள் அப்படி சண்டையிட்டால் எங்கே அவன் கோபித்துக் கொண்டு இருக்கிற சுமூகமான உறவும் கெட்டுவிடுமோ என்று யோசித்தவள் அவனுக்கு வாட்ஸப்பில் வெறும் தாங்க்ஸ் என்று இவள் மெசேஜ் மட்டும் அனுப்ப, ஆனால் அவனோ ஆன்லைனில் இல்லை.

அவன் எப்போது ஆன்லைனுக்கு வருவான் என்று இவள் எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்க பதின்னொன்றரை மணிக்கு வந்தவனோ அவள் மெசேஜ்ஜைப் பார்த்து விட்டு வெறுமனே கேள்விக் குறி போட்டனுப்ப, அதைப் பார்த்தவள்

‘ஏன் சார்க்கு எதுக்குன்னு கூட கேட்க முடியாதாமா? அது என்ன கேள்விக் குறி?’ என்று கடுப்பானவள் அவனுக்குத் திரும்ப பதில் கொடுக்காமல் இருந்தாள்.

அப்படி இருப்பதை பார்த்து ‘அவனே கால் பண்ணுவான் இல்லனா அட்லீஸ்ட் மெசேஜ்லயாவது என்னன்னு கேட்பான்’ என்ற முடிவுடன் இவள் அமைதி காக்க அவனோ அரைமணிநேரம் ஆன்லைனில் இருந்து விட்டு எந்த ஒரு ரியாக்ஷனும் இல்லாமல் ஆப் லைனுக்குச் சென்று விட அதை பார்த்தவளின் மனதிற்குள் இருந்த கோபம் ஆத்திரம் எல்லாம் விலகி வெறுமை மட்டுமே வர அதனால் அவளையும் மீறி அவளுக்கு கண் கலங்கியது.

பின் எந்த ஒரு எதிர்பார்ப்பும் வேண்டாம் என்று நினைத்தவள் உடனே ‘மாயா விஷயமா முடிச்சதுக்கு. அவன் அந்த மெம்மரி சிப்ப எடுத்துட்டு வந்து கொடுத்துட்டான். அதுக்குத் தான் தாங்க்ஸ்’ என்று அவனுக்கு மெசேஜ் அனுப்பியவள் பிறகு தூங்கி விட
 

Yuvanika

Friends's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jul 4, 2017
Messages
237
Likes
758
Location
India
#13
மறுநாள் இரவு ஆன்லைனில் வந்தவனோ அவள் அனுப்பியதைப் பார்த்து விட்டு ம்ம்ம்... என்ற பதில் மெசேஜ்ஜை அனுப்ப அதை பார்த்தவளோ இது என்ன பதில் என்று குழம்பித் தான் போனாள். அவளால் அவனைப் புரிந்து கொள்ளவே முடியவில்லை.

‘அவனே தான வந்து கல்யாணம் பண்ணிக்கிறனு கேட்டான்? பிறகு ஏன் இப்படி எல்லாம் நடந்துக்கிறான்?’ என்று யோசித்துத் தவித்துத் தான் போனாள் சாரா.

இப்படியே இருவருக்குள்ளும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லாமல் சென்று மறைய திடீரென்று ஒரு நாள் இரவு கென்டிரிக்கிடமிருந்து வாட்ஸப்பில் அவளுக்கு மெசேஜ் வந்தது. ஒருவாரம் கழித்து அவனிடமிருந்து வரும் மெசேஜ் என்பதால் இவளோ ஆசையுடனும் பரபரப்புடன் ஓபன் செய்து பார்க்க,

‘வரும் சண்டே மாலை ஆறு மணிக்கு வெளியே போகணும். ரெடியா இரு உங்க ஊர் பொண்ணா இரு’ அவ்வளவு தான் அந்த மேசேஜ்ஜில் இருந்தது.

அதைப் படித்தவள் ‘பெரிய ஆபிசர்! தன் கீழ வேல செய்றவங்களுக்கு ஆர்டர் போடுறாரு!’ என்று நினைத்தவள் ‘அது என்ன எங்க ஊர் பொண்ணு மாதிரினு?’ இவள் மெசேஜ் அனுப்ப

அதற்கு உடனே அவனிடமிருந்து வந்ததோ ஒரு பிக்சர் மெசேஜ். ‘நான் கேட்ட கேள்விக்கும் இந்த சல்வார் பிக்சருக்கும் என்ன சம்பந்தம்?’ என்று அவள் யோசித்து அந்த படத்தை மறுபடியும் பார்க்கவும் தான் தெரிந்தது,

‘இப்படி ஒரு சல்வார் போட்டுட்டு வா என்பதைத் தான் சார் சிம்பாலிக்கா சொல்றாரு என்று. அடப் பாவி உர்ராங்குட்டான்! இதைக் கூட நேரடியா சொல்ல மாட்டியா? இப்படி நீ ஒவ்வொரு முறையும் ஸ்டிக்கரும் பிக்சரும் போட்டு அனுப்பறத நான் புரிஞ்சி நடந்துக்கிறதுக்குள்ள என் ஆயுசு முடிஞ்சிடும் போல இருக்கே!’ என்று நினைத்தவள் பதிலுக்கு அவனுக்கு ‘சரி’ என்று பதில் மெசேஜ் அனுப்ப ஜயோ பரிதாபம் அவனோ அதற்குள் ஆப் லைன் போய் இருந்தான்.

எந்த ஒரு டென்ஷனும் இல்லாமல் அவன் சொன்ன நாளும் வர, மிதமான ஆரஞ்சு கலரில் வெள்ளை நிறக் கற்கள் பதித்து வேலைப்பாடுகள் செய்யப்பட்ட சல்வாரை அணிந்தவள் காதுக்கும் கழுத்துக்கும் அதற்கு மேட்ச்சாக அதே வெள்ளை நிறக் கற்கள் பதித்த அணிகலன்களும் வலது கை முழுக்க வெள்ளை நிற மெட்டல் வளையல்களும் போட்டுக்கொண்டாள்.

லூஸ் ஹேர் சின்ன ஸ்டிக்கர் பொட்டு அதற்கு மேல் ஒரு மெல்லிய சந்தனக் கீற்று. துப்பட்டாவைப் பின் பண்ணாமல் ஒரு பக்கத் தோளில் தவழ விட்ட படித் தன் அலங்காரத்தை முடித்தவள் கண்ணாடியில் பார்க்க, அவன் எதிர்பார்த்த படி ஒரு பக்கா தமிழ் பெண்ணாக இருப்பதில் திருப்தியுற்றவள் அவன் வரவுக்காக வெளியிலேயே வாசலில் அவள் காத்துக் கொண்டிருக்க

அவன் சொன்ன மாதிரியே ஆறு மணிக்கு வந்து தன் காரை அவள் முன் அவன் நிறுத்த அதில் ஏறி அமர்ந்தவள், தான் இப்போது எங்கே போகப் போகிறோம் என்று அவளும் கேட்கவில்லை அவனும் சொல்லவில்லை.

‘வாய் திறந்து தன்னை அவன் பாராட்டவில்லை என்றாலும் கண்ணாலாவது ஒரு மெச்சுதல் பார்வை பார்க்க மாட்டானா?’ என்று நினைத்து இவள் அடிக்கடி தன் விழிகளால் அவனை ஓரப் பார்வை பார்த்து வர அவனோ அவளை முழுதாகப் பார்த்தானா என்பதே சந்தேகம் தான். வழி முழுக்க எந்தவொரு பேச்சுவார்த்தையின்றிப் போனது.

ஓர் அப்பார்ட்மெண்ட் முன்பு காரை நிறுத்தி விட்டு அவளை இறங்கச் சொல்லியவன் காரை பார்க் செய்துவிட்டு வரும் போது அவன் கையில் ஒரு கிஃப்ட் பாக்ஸ் இருக்க, அதைப் பார்த்தவள்

‘ஓ.. ஏதோ பங்ஷன் போல! அப்பாடா... அப்ப இவர் சொல்லாமலே கொஞ்சமாவது நல்லாவே டிரஸ் பண்ணோம்!’ என்று நினைத்தவள் அவனுடன் இணைந்தே நடந்தாள். அந்த பிளாட்டில் பதிமூன்றாவது மாடியில் நடுத்தரக் குடும்பங்கள் பல இருக்க, அதில் ஒரு வீட்டின் முன் நின்று அவன் தன் காலணிகளைக் கழட்டவும் இவளும் சென்று கழட்டும் நேரம் அவளுடைய துப்பட்டா கிரில் கேட்டில் மாட்டிக்கொள்ள, அதைக் கிழியாத அளவுக்குப் பார்த்து எடுத்தவள் திரும்பிப் பக்கத்தில் அவனைப் பார்க்க, பார்த்தவள் அப்படியே விக்கித்து நின்றுவிட்டாள் சாரா.

ஏனெனில் பக்கத்தில் நின்றிருந்த கென்டிரிக் அங்கில்லை. வாசலில் இருந்த படியே அவள் விழிகளைச் சுழற்றி அவன் எங்கே என்று அந்த விட்டினுள் அவனைத் தேட, அவனோ ஸோஃபாவில் அமர்ந்த படி அங்கிருந்த இரண்டு பெரியவர்களிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தான்.

‘ரொம்பவும் தெரிந்தவர்கள் போல, அதான் இவ்வளவு உரிமையா போய் பேசிட்டு இருக்கான்! சரி, இருக்கட்டும் ஆனால் என்னப் பத்தி ஏன் அவன் யோசிக்கவே இல்ல?’ என்று வாசலில் இருந்த படியே அவள் மனதால் நொந்து கொண்டிருக்கவும்

“வாங்க சாரா! ஏன் வெளியவே நிக்கிறிங்க?” என்று இவளைக் கேட்ட படி கையில் சில பைகளுடன் வெளியிலிருந்து இவளை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தான் ஸ்டீவ். அவனைப் பார்த்தவள் தன்னுடைய சீப் என்ற முறையில் அப்போதும் அவள் தயங்கி நிற்கவும்,
“என் வீடு தாங்க! அதனால தயங்காம உள்ள வாங்க. என் மூன்றாவது மகன் மேத்தியூஸ்க்கு இன்று முதல் வருட பிறந்த நாள். அதான் கென்டிரிக் உங்கள இங்க கூட்டிட்டி வந்திருக்கான். அதனால தயங்காம உள்ளே வாங்க”

என்று அவளை அழைத்தவன் வீட்டின் உள்ளே சென்று

“என்ன டா, சாரா கிட்ட எதுவும் சொல்லலையா? அப்ப கூட இருந்து கூட்டிட்டி இல்ல வந்திருக்கணும்? அவங்கள விட்டுட்டு நீ பாட்டுக்கு வேக வேகமா இங்க வந்து உட்கார்ந்துட்டியா?” என்று அங்கு அமர்ந்திருந்த கென்டிரிக்கை அவன் கடிக்கவும்

“உன்ன கூட்டிட்டு வந்த நான் இங்க உள்ள வந்து உட்கார்ந்து இருக்கனா அப்ப நீயும் என் கூடவே வந்திருக்கணும் இல்ல? எதுக்கு இப்போ நீ இந்த சீன் போடற?” என்று கென்டிரிக் அங்கு இருப்பவர்களுக்குத் தமிழ் தெரியாது என்பதால் அவளைத் தமிழில் சாட

‘கூட்டிட்டு வந்த இவருக்கு நான் வந்தனானு பார்க்கத் தெரியாதாம், ஆனா நான் பார்க்கணுமாம்! பேசாம இப்படியே உள்ள போகாம நம்ம வீட்டுக்குப் போய்டுவோமா?’ என்று நினைத்தவள் பின் என்ன நினைத்தாளோ உள்ளே சென்று விட்டாள் சாரா.

அதற்குள் உள்ளிருந்து தன் மனைவியை அழைத்து வந்த ஸ்டீவ்
“இவ ஜோஸ்லின், என் மனைவி! இந்த குட்டி பாய்க்கு தான் இன்று பர்த் டே” என்றவன் தன் கையிலிருந்த மேத்தியூசை அவளிடம் கொடுக்க

குழந்தையை வாங்கியவள் ‘இவங்க எல்லார் கிட்டயும் கென்டிரிக் என்ன சொல்லி வச்சிருக்காருனு தெரியலையே?!’ என்று அவள் தயக்கத்துடனே தான் இருந்தாள்.

ஆனால் பாப் கட்டிங்கோடு ஸ்கர்ட் டாப் என்று அந்த நாட்டு பாணியிலிருந்த ஜோஸ்லின் அவளிடம் எந்த தயக்கமும் இல்லமல் பழக, பின் சாராவும் கொஞ்சம் சகஜ நிலைக்கு வந்தாள்.

அதன் பிறகு சற்று நேரத்திற்கெல்லாம் ஜோஸ்லினின் அண்ணா தங்கை தம்பி என்று அவர்கள் குடும்பமும் ஸ்டீவ்வின் நண்பர்கள் என்று ஒரு சிலரும் வந்து விட, அன்றைய பிறந்த நாள் நிகழ்ச்சி ஆரம்பமானது.

அங்கங்கே ஆண் பெண் என்று தனக்குத் தெரிந்தவர்கள் ஒருவர் மற்றொருவருடன் பேசிக் கொண்டிருக்க குழந்தைகள் ஒரு பக்கம் ஆட்டம் போட சாரா மட்டும் தனித்திருந்தாள்.

அவளை அழைத்து வந்த கென்டிரிக்கை அங்கு அனைவருக்கும் தெரிந்திருந்தாலும் அனைவருடனும் பட்டும் படாமலும் பேசியவன் ஸ்டீவ்வின் தாய் தந்தையருடன் மரியாதையாக நடந்து கொண்டவன் இறுதியில் அன்றைய விழாவின் நாயகனான மேத்தியூஸ்ஸிடம் மட்டும் அதிக அன்பு பாசத்துடன் இருந்தான்.

கென்டிரிக் மட்டும் இல்லை. அந்த குழந்தையும் அப்படித் தான்! அவனைப் பார்க்காத வரை சமர்த்தாக எல்லோரிடமும் சுற்றி வந்தவனோ அவனைப் பார்த்த பிறகு கென்டிரிக்கிடம் தாவியவன் பின் அவனை விட்டு இறங்கவே இல்லை.

அவன் தலை முடியையும் மீசையையும் தன் கரத்தால் பிடித்து இழுப்பதும் தன் பால் பற்களால் அவன் மூக்கையும் கன்னத்தையும் எச்சில் பட கடிப்பதும் பேச்சு முழுமையாக வராததால் அவனிடம் ஆ... ஊ... என்று கதை பேசுவதுமாக இருந்தான் மேத்தியூஸ்.

அவன் செய்த சேட்டைகளைப் பார்த்து அவனைத் தூக்க வந்த அவன் தாயிடம் கூட போகாமல் அவனின் கழுத்தைக் கட்டிக் கொண்டு ஆர்ப்பாட்டம் பண்ணவும் அதை பார்த்து கென்டிரிக்கே தூக்க வேண்டாம் என்று அவர்களைத் தடுத்து விட அதனால் அவனிடமிருந்து கொண்டே கேக்கை வெட்டினான் மேத்தியூஸ்.

அதற்கு ஸ்டீவ்வோ அவன் மனைவியோ எந்த ஒரு எதிர்ப்பும் முகசுளிப்பும் காட்டவில்லை. எங்கள் எல்லோரையும் விட கென்டிரிக்குக்குத் தான் முழு உரிமை என்பது போல் அவர்கள் ஒதுங்கியே இருந்தார்கள்.

அங்கிருந்தவர்களும் அப்படியே இருக்க அதில் குஷியான மேத்தியூஸ் இன்னும் கென்டிரிக்கிடம் சலுகையுடன் ஆர்ப்பாட்டம் பண்ண அதில் தன் நிலை மறந்து வாய் விட்டுச் சிரித்து குழந்தையுடன் ஐக்கியமானான் கென்டிரிக்.

அவன் அந்த குழந்தையிடம் பழகுவதையும் இப்படி சிரித்த முகமாக இருப்பதையும் பார்த்த சாராவுக்கோ உள்ளுக்குள் ஏதேதோ மாற்றங்கள் ஏற்படவும் எங்கே தன்னை மீறி எதையாவது வெளிப்படுத்தி விடுவோமோ என்று பயந்தவள் அந்தக் கூட்டதை விட்டு சற்று விலகி நின்று கொண்டாள் சாரா.

அவனிடம் ஏற்பட்ட மாற்றத்தை பார்த்ததா இல்லை அந்த குழந்தையிடம் மட்டும் அப்படி என்ன ஒட்டுதல் என்ற எண்ணமா, காரிலும் சரி இங்கு அழைத்து வந்ததிலிருந்து தன்னிடம் பேசாததா இல்லை இது அனைத்துமே அவளின் மனநிலையில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியதா எதுவோ ஒன்று அவளைக் குழப்ப

அங்கு விழாவில் வைத்திருந்த டிரிங்க்ஸ்யை கூல் டிரிங்ஸ் என்று நினைத்து ஒன்றுக்கு இரண்டு கிளாஸாகக் குடித்தவள் குடித்து பழக்கம் இல்லாததால் நிதானம் இல்லாமல் தடுமாற அதை அங்கிருந்தவர்கள் யாரும் அறிவதற்கு முன்பே அவளை அறிந்து கொண்டான் கென்டிரிக்.

உருகல் தொடரும்...

ஹாய் வாசகர்களே இந்த அத்தியாயத்திற்குப் பிறகு வரும் அத்தியாயம் கொஞ்சம் பெரிசு என்பதாலும் அதைப் பிரித்தால் கதையின் போக்குக்கு சரியாக இருக்காது என்பதாலும் அடுத்த முழு அத்தியாயத்தையும் வரும் புதன் அன்று தருகிறேன் என்பதை இங்கு சொல்லிக் கொள்கிறேன்.
 

Yuvanika

Friends's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jul 4, 2017
Messages
237
Likes
758
Location
India
#14
காதல்பனி 9

ஸ்டீவ்விடம் மட்டும் சில வார்த்தைகளைச் சொன்னவன் யாருக்கும் எந்த உறுத்தலும் இல்லாமல் அவளை வெளியே அழைத்து வர.

அதுவரை பேசாமல் இருந்தவன் பார்க்கிங் ஏரியாவுக்கு வந்தவுடன்

“குடிகாரி, நீ எல்லாம் ஒரு தமிழ்ப் பொண்ணா?” என்று கேட்க

இவ்வளவு நேரம் அவனையே பிடிமானமாகக் கொண்டிருந்தவளோ இப்போது அவன் அவளைத் தன்னிடமிருந்து விலக்கி நிறுத்திக் கேள்வி கேட்கவும், எந்த ஒரு பிடிமானமும் இல்லாமல் தடுமாற அவளை ஒரு கையால் பிடித்து நிறுத்தியவனோ மறுபடியும் அதே கேள்வியைக் கேட்க

“யார் சொன்னா நான் தமிழ் பொண்ணுன்னு? நான் ஒண்ணும் தமிழ் பொண்ணு இல்ல! என் அப்பா பேரு ஒண்ணும் தமிழ் இல்ல!” என்று சற்று தள்ளாடிய படியே பதில் சொன்னவளோ பிறகு கண்ணைச் சுருக்கிக் கொண்டு தன் வலது கையின் ஆள் காட்டி விரலால் மோவாயைத் தட்டிய படி யோசித்தவள் பின் கண்களைத் திறந்து உதட்டைப் பிதுக்கி

“என்ன பேருன்னு மறந்து போச்சே!” என்று அவள் சொல்ல

“ஆமாம்… பின்ன? இந்த குடி குடிச்சா எல்லாம் மறந்து தான் போகும்” என்று கென்டிரிக் கடுப்பாக

“ஹாங்.... குடியா? நானா? அது என் குடும்பத்துக்கே இல்லையே! பிறகு நான் மட்டும் எப்படி குடிப்பன்?” என்று அவள் அதிகாரத் தோரணையுடன் கேள்வி கேட்கவும் அதைக் கேட்டு அவன் முறைக்க

“ஹி... ஹி... ஹி... நெசமா தான் நான் குடிக்கலங்க. வேணும்னா நான் ஊதறன் நீங்களே பாருங்களேன்” என்றவள் அதைச் சொன்னது மட்டுமில்லாமல் ஓர் தள்ளாட்டளுடனே அவனை நெருங்கி முகத்தில் ஊதவும்

“ஏய்…” என்று அவளை உலுக்கியவன்

“என்ன இப்படி செய்ற? நான் யார் தெரியுமா?” என்று கேட்டவன் பின் “வா…” என்று அவளைப் பிடித்து இழுக்கவும்

அவன் இழுப்புக்குச் செல்லாமல் அதே இடத்திலேயே நின்றவள் மறுபடியும் ஏதோ யோசிப்பது போல் விரலால் தன் நெற்றிப் பொட்டைத் தட்டிக் கொண்டவள் திடீர் என்று

“ஆஆஆ…ங் ஞாபகம் வந்துடுச்சி” என்க.

“என்னது?”

“நீங்க கேட்டதுக்குப் பதில்”

“அது தான் என்னனு கேட்டன்?” என்று அவன் பல்லைக் கடிக்கவும்

“அத தான சொல்ல வரேன் இருங்க… இருங்க...” என்றவள்

“நீங்க யாருனு எனக்குத் தெரியாது. என் அப்பா பெயர் மறந்து போச்சி. ஆனா நான் யார் தெரியுமா? தி வேர்ல்ட் ஃபேமஸ் போட்டோகிராஃபர் அஸ்வத் கென்டிரிக்கோட மனைவி!” அவளால் நிற்கக் கூட முடியாமல் தடுமாறியவள் அப்போதும் அன்று அவன் சொன்னது போலவே இன்று இவள் ஸ்டைலாக நின்று கொண்டு தன் இடது கையின் ஆள்காட்டி விரலை அவன் செய்தது போல் தன் நெஞ்சில் வைத்துச் சொன்னவள் பேலன்ஸ் தவறி கீழே விழப் போக,

“ஏய்..” என்ற கூவலுடன் கென்டிரிக் பிடிக்க வர அதற்குள் தொப்பென தரையில் அமர்ந்தே விட்டாள் சாரா.

“இதுவரை உன்ன வெளியே கூட்டிட்டு வந்தது இல்லையேன்ற ஒரே காரணத்திற்காக இன்று உன்ன கூட்டிட்டு வந்ததுக்காகத் தான் நீ என்ன இந்த பாடுபடுத்துறியா?” என்று கென்டிரிக் கடிந்து கொள்ள

அதற்கு அவள் ‘ம்ம்ம்...’ என்றும் ‘ம்கும்’ என்று இரண்டு விதமாகவும் தலையை ஆட்டவும்

“இப்போ எதுக்கு இரண்டு பக்கமும் தலைய ஆட்டற?”

“இது நீங்க என்ன முதல் முறையா கூடிட்டு வரேனு சொன்னதுக்கு” என்று மேலும் கீழுமாக தலை அசைத்துச் சொன்னவள்

“இது நான் ஒண்ணும் உங்களப் பாடுபடுத்தல” என்பதற்கு என்றவள் மறுபடியும் நிதானம் இல்லாமல் தொங்கிப் போயிருந்த தன் தலையை இட வலமாக ஆட்டிச் சொல்லவும்

அவள் முன் மண்டியிட்டு அமர்ந்தவனோ அசைந்த படியே இருந்த அவள் தலையைத் தன் இரு கைகளால் தாங்கிப் பிடித்து நிறுத்திய படி

“சரி சரி இப்போ கிளம்பு” என்று அவள் கையைப் பிடித்து தூக்கவும் உடனே அவன் கையைத் தட்டி விட்டவளோ மறுபடியும் தலையை இட வலமாக அசைத்து அவன் முகம் பார்த்து மறுக்கவும்

“ஏன் இப்போ என்ன ஆச்சி?”

“என்ன தூக்கிட்டுப் போய் கார்ல உட்கார வைங்க” என்று குழைவாகச் சொன்னவள் அவன் முன் சிறு குழந்தையாகத் தன் கைகள் இரண்டையும் தூக்கிக் காட்டவும்

அவள் செயலில் ஒரு வினாடி திகைத்தவனோ மறுநொடியே

“என்னால முடியாது! இப்போ எழுந்து வராம இதே மாதிரி உளறிட்டு இருந்தா உன்ன இங்கயே விட்டுட்டு போய்டுவன்” என்று அவன் மிரட்ட

“போங்க, எனக்கென்ன? நான் இங்கயே படுத்துக்கறன். பாதுகாப்புக்குத் தான் ஸ்டீவ் அண்ணா இருக்காரே” என்றவள் சொன்னது போல் தரையிலேயே தலை சாய்த்துப் படுத்து விட

“ஏய்.. ஏய்.. என்ன பண்ற லூசே?” என்று கேட்ட படி தூக்கி உட்கார வைத்து அவளை உலுக்கியவன்

“என்னது ஸ்டீவ் அண்ணணா?” என்று வியந்தவன்

“என்ன விளையாடறியா? நான் எப்படி உன்னத் தூக்க முடியும்? இந்த ஊருக்கு வேணா அது சரிப்பட்டு வரலாம். ஆனா உங்க ஊர் படி தப்பு. சோ வம்பு பண்ணாம கிளம்பு” என்றவன் இன்னும் அவளை சற்று நெருங்கி அமர்ந்தவனோ அவளை மேலே எழுப்ப நினைக்க

அவன் சொன்ன பதிலில் அந்த நிதானம் இல்லாத நேரத்திலும் அவனைப் பார்த்து தன் கண்களைப் பட பட என கொட்டியவளோ

“ஹய்.. யார் என்ன சொல்றதுக்கு இருக்கு? மனைவிய கணவன் தூக்காம வேற யார் தூக்குவாங்களாம்?” என்றவள் தன் வலது கையின் ஆள் காட்டி விரலை அவன் நெஞ்சில் வைத்து அழுத்தியவள்

“நீங்க என் புருஷன் நான் உங்க பொண்டாட்டி” என்று ஒரு வித போதையுடன் உளறியவள் உடனே அதே கையால் அவன் சட்டையைக் கொத்தாகப் பிடித்தவளோ அவன் நெஞ்சிலேயே தன் கன்னத்தை வைத்து அழுத்தியவள்

“ப்ளீஸ் மச்சான்..” என்று அவள் கெஞ்சலுடன் கொஞ்சவும் அவன் உடலில் திடீர் என்று ஓர் அதிர்வு! அதில் அவன் சிலையென அமர்ந்து விட அவளோ மறுபடியும்

“மச்சான் தூக்குங்க” என்றவள் பூனைக் குட்டியாய் தன் கன்னத்தை அவன் மார்பின் மேலுள்ள சட்டையில் உரச

அவளின் கெஞ்சலோ உரசலோ அவள் அழைத்த மச்சான் என்ற அழைப்போ எதுவோ அவனை அவளைத் தூக்கச் சொல்லி உந்த எந்த வித மறு பேச்சும் இல்லாமல் அவளைக் குழந்தை என தன் கைகளில் ஏந்தினான் அஷ்வத்.

அதில் குஷியானவளோ தன் இடது கையால் அவன் அணிந்திருந்த காலர் இல்லாத டி ஷர்ட்டின் கழுத்துப் பகுதியை சற்றென பற்றி தன் முகத்தை அவன் கழுத்து வளைவில் புதைக்க, அவள் செயலில் ஒரு வினாடி விதிர் விதிர்த்து நின்றவனோ பின் அந்த இடத்திலிருந்து கார் வரை உள்ள ஐந்து அடியையும் மிக மிக நிதானமாகக் கடந்தான் அவன்.

அவளைக் காரில் அமரவைத்த பிறகும் விலக முடியாமல் அவளை அணைத்த படி சற்று நேரம் இருந்தவனோ பின் ஒரு பெருமூச்சுடன் அவளை விட்டு விலகி வந்து காரை எடுத்தாவன்.

அவள் வீட்டின் முன் காரை நிறுத்தி

“இறங்கு சாரா” என்று சொல்ல

அவளோ அவன் அணைத்த மயக்கத்திலே இறங்காமல் அப்படியே அமர்ந்திருக்க

“என்ன சாரா, இடம் வந்துடிச்சி பாரு இறங்கு” என்று அவன் சற்று குரலை உயர்த்தவும்

அதில் விழி உயர்த்தி அவனைப் பார்த்தவள் இப்போதும் முன்பு போல் முடியாது என்பதாக தலை அசைக்கவும், அவளின் எண்ணத்தை அறிந்தவனோ நமட்டு சிரிப்பில் உதட்டோரம் சுழிய

“என்ன இங்கயிருந்து உன்ன தூக்கிட்டு போய் உள்ள விடணுமா?” என்று அவன் இலகுவாகக் கேட்க
 

Yuvanika

Friends's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jul 4, 2017
Messages
237
Likes
758
Location
India
#15
“அதெல்லாம் இல்ல எனக்கு வேற ஒண்ணு வேணும்” என்றவள் இமைகளைத் தாழ்த்தி தன் கை விரல்களைப் பார்த்துக் கொண்டே

“எனக்கு ஐ லவ் யு னு சொல்லனும்! அதுவும் சாதாரணமா இல்ல இறுக்கி அணைச்சி ஒரு உம்மாவோட சொல்லனும்” என்றாள் காதல் வழியும் குரலில்.

அவள் மறுபடியும் தூக்கச் சொல்வாள் என்று அவன் நினைத்திருந்தான். அதனால் இது வரை ஒரு இலகுத் தன்மையுடன் இருந்தவனோ அவள் ஏதோ கேட்கக் கூடாத ஒன்றைக் கேட்டுவிட்டது போல் கோபத்தில் முகம் கடினமுற, தன் முகத்தை அவளிடமிருந்து திருப்பி நேர் கொண்ட பார்வை பார்த்தவனோ

“அதெல்லாம் என்னால சொல்ல முடியாது” என்றான் குரலில் சற்று கடுமையைக் காட்டி ஓர் அலட்சியத்துடன்.

அவன் முகத்தைப் பார்க்காமலே எப்போதும் போல் அவன் குரலில் உள்ள கடுமையை அலட்சியம் செய்தவளிடம் விளையாட்டுத் தனம் மேலும் தலை தூக்க. இப்போது வரை அவள் இழுத்த இழுப்பிற்குத் தான் அவன் அசைகிறான் என்பதை அந்த மயக்க நிலையிலும் உணர்ந்து கொண்டவள். இப்போது தான் பிடித்த பிடிவாதம் தான் ஜெயிக்கிறது என்று தெளிவுற்றவள்

“இப்போ நான் சொன்னத செய்யலனா நான் கார விட்டு இறங்கவே மாட்டன் இப்படியே தான் உட்கார்ந்து இருப்பன்” என்றவள் கையைக் கட்டிக் கொண்டு அமர்ந்துவிட

இதைக் கேட்டு ஏற்கனவே இருந்த கோபம் அவனுக்கு தலைக்கு ஏற முகம் ரத்தமென சிவக்க

“ஓ... அப்படியா? அப்ப எனக்கும் என்ன செய்யணும்னு தெரியும்! சரி, நானும் இந்த இடத்த விட்டுப் போகல. அதுவும் நைட் மட்டும் தான். விடிஞ்சதும் டிரைவர வேற ஒரு கார் எடுத்து வரச் சொல்லி நான் போய்க்கிறேன். இந்த கார் இங்கயே தான் இருக்கும். நீ எவ்வளவு நேரம் வேணாலும் இங்கயே இருந்துக்கோ. இப்போ நான் தூங்கப் போறேன். சோ டிஸ்டர்ப் பண்ணாத” என்றவன் சீட்டின் லிவரைப் பின் புறமாக இழுத்து விட்டு கைகளைக் கட்டியபடி அதில் சாய்ந்து கண்களை மூடிக்கொள்ள.

அவன் செயலைப் பார்த்தவள் ‘ஓ… உர்ராங்குட்டான்! உனக்கு இவ்வளவு வீம்பா? அதையும் தான் பார்க்கறன்’ என்று நினைத்தவள்

‘போகணும்னா சார் இப்பவே கார வரவச்சிப் போக வேண்டியது தான? அது என்ன காலையில? ஏன்னா நைட் முழுக்க சார் எனக்கு பாதுகாப்புக்கு இருக்குறாராம்! உர்ராங்குட்டான்... இப்பவும் வாயத் திறந்து காதல சொல்ல மாட்டாராம், ஆனா பாதுகாப்பா மட்டும் இருப்பாராம்! உங்க கிட்டயிருந்து இந்த அன்பு பாதுகாப்ப விட உங்க காதல் தான எனக்கு வேணும்!’ என்று மனதுக்குள் சொல்லிக் கொண்டவள் உடனே தன் சீட் பெல்டைக் கழட்டிய படி

“ம்ம்ம்… நீங்க இங்க தூங்கறதால எனக்கு ஒண்ணும் இந்த கார் வேண்டாம்” என்றவள் டோர் லாக்கில் கை வைக்கும் நேரம் கண் விழித்து அவளைப் பார்த்தவன்

“ம்ம்ம்… இப்ப தான் குட் கேர்ள்! அப்ப வீட்டுக்குள்ள போய் சமத்தா படுத்து தூங்கு” என்று அவன் சொல்ல

கதவைத் திறந்து இடது காலைக் கீழே வைத்தவள் திரும்பி அவனைப் பார்த்து

“எனக்கு காரும் வேண்டாம் வீடும் வேண்டாம் ரோடே போதும்! க்கும்…” என்று தன் உதட்டை ஒரு பக்கம் வளைத்து அவனுக்குப் பழிப்புக் காட்டியவள் தலை சிலுப்பலுடன் காரை விட்டு இறங்க

‘அடிப்பாவி... இவ்வளவு நேரம் நிதானமே இல்லாம மச்சான் மச்சான்னு என் மேல அப்படி சாய்ந்தா. இப்போ என்னனா எனக்கே பழிப்பு காட்டிட்டு தலைய வேற சிலுப்பிட்டு இறங்கறா! அப்ப இவ்வளவு நேரம் நடிச்சாளா இல்லனா நிமிஷத்துக்கு நிமிஷம் மாறுர அன்னியனா இவ?’ என்று அவன் யோசித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே

ஒரு தள்ளாடலுடன் காரை விட்டு இறங்கியவள் கார் கதவில் சாய்ந்த படியே தன் தடுமாற்றத்தைச் சமன் செய்தவள் தான் சொன்னது போலவே தன் வேக நடையுடன் காரின் எதிர் திசையில் நடக்க ஆரம்பிக்க

“அவள் வேகத்தைப் பார்த்தவனோ நிச்சயம் இவ கிட்ட அன்னியன் தான் இருக்கான்!” என்று வாய் விட்டுச் சொல்லியவனோ காரை விட்டு இறங்கி அதை லாக் செய்து விட்டு அவள் பின்னாலேயே போனவன்

“ஏய்… ஏய்….” என்று இவன் கூப்பிட அப்போதும் அவள் திரும்பிப் பார்க்காமல் போய் கொண்டிருக்க, அதில் கடுப்பானவன்

“பிசாசே! நடு ராத்திரியில நல்லா பிசாசு மாதிரியே டிரஸ் பண்ணிகிட்டு உலாவரா பாரு!” என்று வாய் விட்டு புலம்பியவனோ அவள் நடக்கும் போது அவளிடமிருந்து நழுவி கீழே விழுந்து கிடந்த துப்பட்டாவைக் குனிந்து எடுத்தவனோ கடுப்பில் நிமிர்ந்து

“நில்லுடி…. சாரா” என்று சொல்ல வந்தவனோ அந்த டி என்ற வார்த்தையை மென்று முழுங்கிய படி

“ஏய்…. சாரா!” என்று ஒரு அதட்டல் போட

அந்த குரலுக்குக் கட்டுப் பட்டு அதே இடத்திலேயே நின்றாளே தவிர அப்போதும் சாரா திரும்பி அவனைப் பார்க்கவில்லை.

தன் வேக நடையுடன் இரண்டே எட்டில் அவளை நெருங்கியவனோ

“ஏய் நடு ரோட்டுல இப்படி குடிச்சிட்டு திரிஞ்சியினா போலீஸ்காரன் பிடிச்சி உள்ள வச்சிடுவான். ஒழுங்கா வீட்டுக்கு வா சாரா” என்று அவன் அவள் கையைப் பிடிக்க அவன் கையைத் தட்டி விட்டவளோ அவனை உருத்து விழித்த படி

“என்ன எப்போ பாரு என்னய ஏய்… ஏய் னு கூப்டுகிட்டு? அதே மாதிரி என் பெயர் சொல்லியும் கூப்பிடுறிங்க!” என்று அவள் அவனை அதட்ட

‘வேற எப்படி மா நான் உன்ன கூப்பிட?’ என்று அவன் தன் புருவம் உயர்த்தி கண்ணாலேயே வினவ, அவ்வளவு தான்! இவ்வளவு நேரம் அவளிடமிருந்த எஃகுத் தன்மை விலகி மறுபடியும் பூனைக் குட்டியாக அவன் மார்பில் சுருண்டவள் அவன் கண்ணாலேயே கேட்ட கேள்விக்குப் பதிலாக

“அம்மு சொல்லுங்க, செல்லம் சொல்லுங்க, பட்டுமா சொல்லுங்க, குட்டிமா சொல்லுங்க, கண்ணம்மா சொல்லுங்க, ராஜாத்தி இல்லனா ராசாத்தி சொல்லுங்க. முக்கியமா டி போட்டு கூப்பிடுங்க. இப்படி எவ்வளவோ செல்லப் பெயர் இருக்கே!” என்று குழைந்தவள்

“அப்படி இல்லனா உங்க ஊர் வழக்கப் படி டார்லிங் டியர்னு கூப்பிடுங்க” என்று அவள் கெஞ்ச

இவ்வளவு நேரம் விரைப்புடன் இருந்தவள் இப்போது மறுபடியும் தடுமாற்றத்துடன் அவன் தோளில் சாயவும் அவளை ஒரு கையால் அவளை அணைத்துப் பிடித்தவனோ

“ம்ம்.. கூப்பிடலாம் கூப்பிடலாம் பிறகு ஒரு நாள் நீ சொல்ற மாதிரி கூப்பிடலாம். இப்போ வா போகலாம்” என்றழைக்க

அவன் மார்பில் இருந்த படியே முகத்தை முடியாது என்பது போல் இட வலமாக ஆட்டியவள்

“ஒரு உம்மா இல்ல, ஐ லவ் யூ இல்ல, நான் கேட்ட செல்லப் பெயரும் இல்ல. பிறகு நான் எதுக்கு வரணும்? ஏன் மச்சான் நான் உங்க மனைவி தான? அதுவும் காதல் மனைவி தான? பிறகு ஏன்…” என்றவள் பாதியிலேயே தூக்கத்துக்கான கொட்டாவியை விட

“நீ இப்படி கேட்கும் போதே உனக்கு பதில் தெரியலையா? நமக்கு இன்னும் கல்யாணம் ஆகலனு! அதுவும் இல்லாம இது ரோடு. இங்க வச்சி நீ இப்படி எல்லாம் வம்பு பண்ற” என்று அவன் நயமாக எடுத்துச் சொல்ல

“யோவ்… ரோஸ் மில்க்! இதெல்லாம் உனக்கு ஓவரா தெரியல? நான் எங்கயா நடு ரோட்டுல கேட்டன்? அழகா சமர்த்தா காருக்குள்ள இல்ல கேட்டன். அதுவும் இல்லாமல் நீங்க தான நான் உங்க மனைவி நீங்க என் கணவன்னு எல்லாம் அன்னைக்கு டயலாக் அடிச்சிங்க” என்றவள் பொறுமை இழந்த ஓர் வேகமூச்சுடன் நிமிர்ந்து அவன் சட்டையை உலுக்க, உடனே அவள் கையைப் இறுக்கப் பற்றியவன்

“சரி சரி நான் தான் மறந்துட்டன். இப்போ வா போகலாம்” என்றவன் அவளை இழுத்துச் செல்ல

“ஏய்.. ஏய்.. ரோஸ் மில்க் என் கையை விடு நான் வரல. ப்ச்ச் உஉம்.. நான் வரல” என்றவளை எதுக்கும் அசராமல் அவன் இழுத்துச் செல்லவும்

“ஐயோ மச்சான்! என்ன எங்க கூட்டிப் போறிங்க?” என்று உதடு பிதுக்கிக் கேட்கவும் அவள் வீட்டு வாசல் வரவும் சரியாக இருக்க, இடது கையால் அவளை அணைத்தவனோ தன் வலது கையால் காலிங் பெல்லை அழுத்த நினைத்து அவன் கையை உயர்த்தும் நேரம் சட்டென அவன் கையை மடக்கிப் பிடித்தவளோ அவனையும் இழுத்துக் கொண்டு தரையில் அமர்ந்து விட.

“நான் உள்ள போகல ரோஸ் மில்க். நீங்க வேற குடிச்சது மட்டுமில்லாமல் உங்க மேல எல்லாம் ஊத்திக்கிட்டீங்களா அதோட என்ன கட்டிப் பிடிச்சதால நான் தான் ஏதோ குடிச்ச மாதிரி என் மேல எல்லாம் ஒரே நாத்தம்.

இப்போ நான் உள்ள போனா என் ரூம்மெட்ஸ்ங்க ஏதோ நான் குடிச்சிட்டு வந்ததா நினைப்பாளுங்க. என்ன அசிங்கமா பார்ப்பாளுங்க. ஏன்னா அவளுங்க குடிச்சிட்டு வந்தா நான் அசிங்கமா திட்டுவன். அதான் வேண்டாம்னு சொல்றன்.

சோ நான் வெளில இங்கையே உங்க மடில தலை வச்சிப் படுத்துக்கறன். நான் தூங்கின பிறகு என்ன இங்கையே விட்டுட்டு நீங்க வேணா போங்க மச்சான்” என்றவள் அழகாக கையை காலை நீட்டி அவன் மடியில் தலை வைத்துப் படுத்து விட

முதலில் அவள் சொன்ன பொய்யில் திகைத்தவன் பின் அவள் கெஞ்சலுடன் மடியில் தலை சாய்க்கவும் அவனுக்கு அப்படியே உருகி விட

“சாரா வெளில படுக்காத குளிரும். எழுந்திரு என் வீட்டுக்குப் போகலாம். எழுந்திரு சாரா” என்றவன் அவள் தோளில் கை வைத்து உலுக்க, கண்களை மூடியிருந்த நிலையிலே அவன் கைகளைக் கெட்டியாகப் பிடித்தவளோ

“இன்னும் என்ன மச்சான் சாரா போரான்னிட்டு” என்றவள் அவன் கையைத் தன் கழுத்துக்குக் கீழே வைத்துக் கொண்டு தூங்கி விட

“நீ எல்லாம் சொன்னா கேட்க மாட்ட. என்ன செய்யணும்னு எனக்கு தெரியும்” என்றவன்

“ரெண்டு கிளாஸ் குடிச்சதுக்கே என்ன இந்த பாடு படுத்துறியே? நீ மட்டும் ஒரு பாட்டில் குடிச்சி இருந்தா என்ன ஒரு வழி பண்ணி இருப்ப!” என்று வாய் விட்டு சலித்தவனோ அவளைத் தூக்கித் தன் தோள் மேல் போட்டுக் கொண்டு அவன் நடக்க. அதில் தெளிந்தவளோ

“ஏய்.. ஏய்.. ரோஸ் மில்க்! என்ன எங்க கூட்டிட்டுப் போற?” என்று அவள் பழைய பல்லவியையே திரும்ப பாடிய படி அவன் முதுகைப் பூனைக் குட்டியாய் பிராண்ட.

அதற்குள் காரிடம் வந்தவனோ கார் கதவைத் திறந்து சீட்டில் அவளை அமர வைத்து

“பேசாம வா. என் வீட்டுக்குத் தான் கூட்டிட்டுப் போறன்” என்று அவன் சொல்ல

“ஓ….. நம்ம வீட்டுக்கா?” என்றவள் அவன் சொன்ன படியே பேசாமல் அமைதியாகி விட, அவளுக்கு சீட் பெல்டைப் போட்டுவிட்டு மறுபுறம் வந்து காரை ஸ்டார்ட் செய்யும் நேரம் அவன் போட்டிருந்த பெல்டை அவள் கழட்டவும் அதைப் பார்த்தவனோ

“இப்போ ஏன் கழட்டற?” என்று உறும
 

Yuvanika

Friends's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jul 4, 2017
Messages
237
Likes
758
Location
India
#16
“எனக்கு சீட் பெல்ட் எல்லாம் வேணாம் மச்சான். நான் உங்க கூட பக்கத்துல நெருங்கி உட்கார்றதுக்கு அது இடைஞ்சலா இருக்கும்” என்றவள் அவள் அமர்ந்திருந்த சீட்டின் நுனியில் சற்று தள்ளி வந்து அவனை ஒட்டினாற் போல அமர்ந்து அவன் இடது கையை எடுத்துத் தன் தோளைச் சுற்றிப் போட்டுக் கொண்டு அவன் மார்பிலேயே தன் தலையை சாய்த்துக் கொள்ளவும்.

“இப்படி இருந்தா நான் எப்படி வண்டிய ஓட்றத்தாம்?”

“நீங்க ஒரு கையால வண்டிய ஓட்டுங்க மச்சான்” என்றவளோ இன்னும் அழுத்தமாக அவன் மீது ஒட்டிக் கொண்டாள்.

அவள் பிடிவாதத்தில் சிறிதே கோபம் எட்டிப் பார்த்தாலும் அதை விடுத்து ஒரு பெருமூச்சுடன் அவள் சொன்ன படியே செய்ய நினைத்து அவன் காரை ஸ்டார்ட் செய்யும் நேரம்

“ஆங்…. நிறுத்துங்க நிறுத்துங்க” என்று சாரா கூப்பாடு போட

“இப்போ என்ன?” என்றான் அஸ்வத் பல்லைக் கடித்துக் கொண்டு

“அது.. நான் கேட்டத சொன்னத எதையுமே நீங்க செய்யலையா, அது என் மனசுக்கு ஒரு மாதிரி கஷ்டமா இருக்கு மச்சான். அதான் உங்களுக்கு பதில் நானே…” என்று அவள் இழுக்கவும்

“நீயே…” என்று இவன் ஒரு மாதிரி குரலில் எடுத்துக் கொடுக்கவும்

“ஹி… ஹி… ஹி.. அதனால நான் என்ன சொல்லப் போறனா என்று அசடு வழிய ஐ லவ் யூ! ஐ லவ் யூ! ஐ லவ் யூ!” என்றவள் அவள் சொன்ன ஒவ்வொரு ஐ லவ் யூ க்கும் அவன் மார்பில் சாய்ந்து இருந்த படியே தன் இடது கையின் விரல்களை அவன் நெஞ்சில் வைத்து ஒவ்வொரு விரலாகப் பிரித்தெடுத்து தலையை ஆட்டிய படியே சொல்லி வந்தவள் கடைசியாக நான்காவது விரலைப் பிரிக்கும் போது மட்டும்

“ஐ லவ் அஸ்வத் மச்சான்” என்று அழுத்திச் சொன்னவள் ஐந்தாவது விரலைப் பிரித்து

“je t'aime” (ஐ லவ் யூ க்கு ஃபிரென்ச் வார்த்தை) என்று சொல்ல

இன்னேரம் வேறு ஒரு ஆண்மகனாக இருந்திருந்தால் இப்படி ஒரு பெண் தன் உள்ளார்ந்த அன்புடன் தன் காதலைச் சொல்லிக் கேட்டிருந்தால் சந்தோஷத்தில் இறுக்கி அணைத்து அவளுக்கு முத்த மழை பொழிந்திருப்பான். ஆனால் இவனோ எந்த ஒரு உணர்ச்சியும் இல்லாமல் அமர்ந்திருக்க.

தான் அவனை அணைத்த படி இப்படி ஒரு வார்த்தையை சொன்னதில் கோபமுற்று அவன் எதுவும் பேசாததில் சற்றே தைரியம் வரப் பெற்றவள் அவன் மார்பிலிருந்து தன் முகத்தை மட்டும் நிமிர்த்தி

“அதேபோல நீங்க உம்மா கொடுக்கலனா என்ன? நான் கொடுக்கறேன்” என்றவள் உதட்டைக் குவித்த படி அவன் கண்ணத்தைக் குறி வைக்க அதை உணர்ந்தவனோ அவள் முத்தத்தைத் தவிர்க்க நினைத்து உடலில் ஒரு நடுக்கத்துடன் பட்டென அவன் தன் முகத்தை வலது புறமாகத் திருப்பிக் கொள்ளவும் அதே நேரம் அவன் காது மடலை ஒட்டினாற் போல்

“ப்பச்சக்” என்ற சத்தத்துடன் அவள் இதழ் அங்கு பதியவும் சரியாக இருக்க, உடல் விரைக்க முதல் முதலில் காதலோடு ஒரு பெண் தரும் முத்தத்தின் சுகத்தை அவன் கண்கள் மூடி அனுபவிக்க, அந்த நிலையில் அவனுக்கு வேர்வை கசிய அவள் இதழ் பதித்த இடத்தில் நீரின் பளபளப்பைப் பார்த்தவளோ அதை தன் எச்சில் என்று தவறாக யூகித்து

“ஐயோ! உம்மா கொடுக்கும் போது எச்சி பட்டுடிச்சா? அப்ப இருங்க துடைச்சி விடறேன்” என்றவள் அப்போது தான் தன் கைகள் எங்கே என்று தேட அவள் வலது கையோ அவனை அணைத்த படி நெருங்கி அமர்ந்ததில் அவன் முதுகுக்கும் சீட்டுக்கும் இடையில் சிக்கிக்கிக் கொண்டிருக்க, இடது கையோ அவள் ஒன்று இரண்டு ஐந்து என்று சொல்லி முடிக்கும் போதே அவன் தன் கையால் அதை சிறை பிடிக்கப் பட்டிருக்க அவைகளைப் பார்த்தவளோ

‘இப்போது இரண்டு கையும் இல்லாமல் எப்படி துடைப்பது?’ என்று யோசித்தவள் ‘சரி கை இல்லனா என்ன? நான் எப்படியாவது துடைத்தே தீருவேன்’ என்ற முடிவுக்கு வந்தவளோ சற்றே எம்பி தன் கண்ணத்தையே துணியாக்கி அவள் எச்சில் பட்ட இடத்தைத் துடைக்க

அவள் துடைக்கிறேன் என்ற பெயரில் முகத்தை இப்படி அப்படி என்று அசைக்கவும் அவனுக்குள் நீர் பூத்த நெருப்பாய் இருந்த உணர்ச்சிகளில் தன் வசம் இழந்தவனோ சட்டேன அவளை இறுக்க அணைத்து முகம் நிமிர்த்தி அவள் இதழ்களைச் சிறை செய்ய நினைத்து அவன் குனிய,

அவன் மீசையின் நுனி கூட அவள் மேல் உதட்டின் வரி வடிவத்தை தொட்டு விட அதே நேரம் அவளோ தன் காதலனின் முதல் முத்தத்தை அனுபவிக்க நினைத்து மயக்கத்துடனே தன் கண்களை அகல விரித்து வைத்த படி அவள் அவனையே பார்த்திருக்க,

அந்த விழி வீச்சில் தன் நிலை பெற்றவனோ ஒரு வேக மூச்சுடன் அவள் முகத்தைத் தன் மார்பில் வைத்து அழுத்தி தன் உதடுகள் இரண்டையும் அவள் உச்சந்தலையில் வைத்துப் புதைக்க முத்தம் இல்லாமல் இப்படி புதைத்ததே அவன் மனதுக்கு ஒரு வித அமைதியை தந்திருந்தது.

அவன் முத்தம் தராமல் தவிர்த்தது மட்டுமில்லாமல் மவுனமாய் அமர்ந்து இருக்கவும்

“நீங்க இப்போ ட்ரிங்க்ஸ் சாப்டு இருக்கறதால தான மச்சான் உம்மா கொடுக்கல? சரி சரி.. நாளைக்கு ட்ரிங்க்ஸ் சாப்பிடாம இருக்கும் போது உம்மா கொடுங்க” என்று அவள் குழந்தையாய் சொல்ல, அதைக் கேட்டவனின் உதட்டில் அவனையும் மீறி ஒரு மென் நகை படற

‘இவ சாப்பிட்டு என்ன சொல்றா பாரேன்’ என்று நினைத்தவன் சிறு குழந்தை என அவள் தலை முடியைக் கலைத்து விட்டவனோ என்னவென்று சொல்ல முடியாத ஒருவித மனநிலையுடன் அவளை அணைத்த படியே காரை ஓட்டி வந்து தன் வீட்டின் முன் நிறுத்தியவனோ அவளிடம் ஒரு கார்டை கொடுத்து

“இந்த கார்டை ஸ்வைப் பண்ணி இந்த **** நாலு டிஜிட் நம்பர பிரஸ் பண்ணா டோர் ஓப்பன் ஆகும். நீ உள்ள போ நான் கார ஷெட்ல விட்டுட்டு வரன்” என்று அவன் சொல்ல

“சரி” என்று சொல்லி அந்த கார்டை வாங்கியவளோ அவன் சொன்ன நம்பரை மனப்பாடம் செய்து கொண்டே இறங்கினாள் சாரா.

காரை ஒரு வட்டமடித்து பக்கவாட்டில் இருந்த ஷெட்டில் நிறுத்தி விட்டு அவன் வர, சாராவோ அவன் சொன்னதைச் செய்யாமல் வெளி வாசல் கதவருகிலேயே உட்கார்ந்த வாக்கிலே கதவில் சாய்ந்த படியே தூங்கிக் கொண்டிருக்க அதைப் பார்த்தவனோ அவளை நெருங்கி

“கார்டு எங்க சாரா? உன்ன உள்ள தான போகச் சொன்னன் இங்க ஏன் தூங்கற?” என்று அவன் கேட்க

கார்ட் தன் கைப்பையில் பத்திரமாக இருப்பதாகக் காட்டியவள்

“நாம உள்ள போக வேணாம் மச்சான். ரெண்டு பேரும் இங்க வெளியவே தூங்குவோம்” என்றவள் அவனும் உட்கார்ந்து தூங்க சற்றுத் தள்ளி அமர்ந்து இடம் கொடுக்க

“ஆரம்பிச்சிட்டியா? கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி ரோட்டுல என்னமோ போருக்கு நடந்து போற மாதிரி நடந்து போன! இப்ப நீயா உள்ள நடந்து வர்றதுக்கு என்ன?”

“நான் வர மாட்டனு சொல்லல, வரன். ஆனா முதல் முறையா உங்க மனைவி உங்க வீட்டுக்கு வந்து இருக்கன். நாள் கிழமை நட்சத்திரம்னு இப்படி எதுவும் பார்க்கலனாலும் பரவாயில்ல. இப்படி நடுராத்திரியிலா வருவாங்க?

அதிலும் நான் இப்போ என் வலது கால வச்சி உள்ள போகணும். நீங்க வேற குடிச்சிட்டு என்ன கட்டிப் பிடிச்சதால என் மேல எல்லாம் ஒரே நாத்தம். அதனால நான் வரல இங்கையே படுத்துக்கிறன். உங்களுக்கு குளிருச்சினா நீங்க வேணா உள்ள போங்க” என்றவள் அந்த கார்டை அவனிடம் கொடுக்க

அவள் நீங்க தான் குடிச்சிருக்கிங்க என்று சொன்னதில் மறுபடியும் கடுப்பானவனோ

“நீ அடங்கவே மாட்டியா டி….” என்று சொல்ல வந்தவன் அதை விழுங்கிய படி அந்த கார்டை வெடுக்கென்று பிடுங்கியவனோ எழுந்து சென்று கதவைத் திறந்து விட்டு திரும்ப அவளிடம் வந்து
 

Yuvanika

Friends's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jul 4, 2017
Messages
237
Likes
758
Location
India
#17
“இங்க பாரு சாரா, இப்பவே குளிர்ல உனக்கு உடம்பு நடுங்குது. இன்னும் போகப் போக உன்னால தாங்க முடியாது. அதனால ஒழுங்கா என் கூட உள்ள வந்துடு” என்று அவன் பொறுமை இழந்த குரலில் சொல்ல

அப்போதும் அவள் வரமாட்டேன் என்பது போல் மறுப்பாக தலை அசைக்கவும்

“நீ சொன்னா கேட்க மாட்டியே” என்றவன் குனிந்து குழந்தை போல் அவளைத் தன் கைகளில் ஏந்திக் கொள்ள

“ஏய்.. ம்கும்... ம்கும்... நான்... வரல....” என்று அவள் அவனிடமிருந்து திமிறி விடு பட நினைக்க, ஆனால் அவனோ உடும்புப் பிடியாக பிடித்திருக்கவும் சற்றே தன் திமிறலை விடுத்தவள் மூச்சு வாங்க

“பிளீஸ் மச்சான் அட்லீஸ்ட் நீங்களாவது உங்க வலது கால எடுத்து வச்சி உள்ள போங்களேன். இப்போ நீங்க என்ன தூக்கி இருக்கறதால நாம இரண்டு பேருமே அப்படி போறதுக்கு சமம் தான் அது” என்று அவள் கெஞ்சவும்

“இந்த விஷயத்துல மட்டும் தெளிவா இரு” என்று சொல்லி தன் நெற்றியோடு அவள் நெற்றியை ஒரு முட்டு முட்டியவனோ தான் அணிந்திருந்த ஷுவை வெளி வாசலிலேயே கழட்டி விட்ட பிறகே அவள் சொன்னது போல் வலது கால் வைத்தே உள்ளே போனான் அஷ்வத்.

தன் அறையிலுள்ள படுக்கையில் அவளைத் தன் மார்புமேல் சாய்த்த படியே அமரவைத்து அவள் முடிகள் அனைத்தையும் ஒன்றாகத் திரட்டி அவள் தலையில் போட்டிருந்த கிளட்சிலே அதை அடக்கியவன்
பின் ஜெர்கின் மற்றும் காது, கழுத்து, கை என்று அவள் அணிந்திருந்த அனைத்தையும் கழட்டிப் பிறகு படுக்கையில் அவளை சாய்த்தவன் பின் அவள் பாதத்தை எடுத்துத் தன் மடியில் வைத்து அவள் அணிந்திருந்த ஹீல் செருப்பையும் கழட்டி அவளைச் சரியான வாக்கில் படுக்க வைத்துப் போர்வையால் போர்த்தியவன் அறையின் கதகதப்பை அதிகப் படுத்திவிட்டுத் தனக்கான உடைகளை எடுத்துக் கொண்டு அவன் விருந்தினர் அறைக்குச் செல்ல எத்தனிக்க.

அதேசமயம் படுக்கையில் நிலையில்லாமல் புரண்ட படி இருந்தவளைப் பார்த்ததும் கையிலிருந்த ஆடைகளை அங்கிருந்த சோஃபாவில் வீசிவிட்டு அவளை நெருங்கி

“என்ன சாரா உனக்கு என்னடாமா பண்ணுது?” என்று முதல் முறையாக கரிசனத்துடன் அவன் கேட்க

“எனக்கு வயிறு எல்லாம் வலிக்குது மச்சான். அப்புறம் இங்க” என்றவள் தன் நெஞ்சின் மேல் கைவைத்து

“இங்கு ஒரே எரிச்சலா இருக்கு” என்றவள் அதே மாதிரி தொண்டைக் குழியைக் காட்டி

“இங்க எனக்குப் பிடிக்காதது ஏதோ இருக்கு. ஆனா அது என்னனு தான் தெரியல” என்று சொல்ல
‘ஒருவேளை வெறும் வயிற்றோடு ட்ரிங்க்ஸ் குடிச்சதனால இப்படி இருக்குமோ?’ என்று நினைத்தவன் எழுந்து சென்று சிறிது நேரத்தில் கையில் எலுமிச்சை சாருடன் கொஞ்சம் அதிகப் படியாவே உப்பு நீர் கலந்த டம்ளருடன் வந்தவன்

ஒரு கையால் அவளைத் தூக்கி நிறுத்தி தன்னுடன் அணைத்த படி பாத்ரூம் வாசல் வரை வந்தவன் பின் குழந்தைக்குப் புகட்டுவது போல் அந்நீரை அவளுக்குப் புகட்ட அதன் சுவை பிடிக்காமல் அவள் மறுக்க

“வயித்துல ஒண்ணுமே இல்லடமா. பசியினால தான்மா வயிறு வலிக்குது. இப்போ இத நீ குடிச்சிட்டினா உனக்கு சாப்பிட எதாவது குடுப்பனாம். அதனால சமர்த்தா இத குடிச்சிடு” என்று அவன் சிறு குழந்தைக்குச் சொல்வது போல் அவளுக்கு எடுத்து சொல்ல

சாரா எதற்கு அசைந்தாலோ இல்லையோ சாப்பாடு என்ற வார்த்தைக்கு உடனே கட்டுப் பட்டு ஒரே மூச்சாக அனைத்து நீரைக் குடிக்கவும் உடனே அவள் வயிற்றிலிருந்த அனைத்தும் வாந்தியாக வெளிவரத் துடிக்க, அவள் உமட்டும் போதே அவன் கதவைத் திறந்து வாஷ்பேஷன் அருகில் அழைத்துச் செல்வதற்குள்

அவன் ஆடை, அவள் மேல், பாத்ரூம் தரை என்று அவள் வயிற்றிலிருந்த அனைத்தையும் வாந்தியாக எடுத்திருக்க எந்தவொரு தயக்கமோ அருவருப்பும் இல்லாமல் இதமாக அவள் தலை பிடித்துத் தாங்கியவன் பிறகு அவள் உடையையும் தன் உடையையும் நீரால் சுத்தம் செய்த பிறகே அவளைத் தூக்கி வந்து சோஃபாவில் அமரவைத்தான்.

பிறகு தன் டி ஷர்ட் ஒன்றை எடுத்து வந்து எந்தவொரு தயக்கமும் இல்லாமல் ஈரம் பட்டிருந்த அவள் மேலாடையைக் களைய முற்பட,

“வேணாம் மச்சான், நீங்க போங்க. நானே மாத்திக்கிறேன்” என்று அந்த நிலையிலும் அவள் தடுக்க

“நீ இப்ப இருக்கற நிலைமைல உன்னால முடியாது. பரவாயில்லை நானே மாத்தி விடறேன். நீ எதுவும் ஃபீல் பண்ணாத” என்று அவன் சமாதானப் படுத்திய பிறகே அனுமதித்தாள்.

பிறகு அவளை ஒரு குழந்தை என பாவித்துத் தன் ஆடையை அவளுக்கு அணிவித்து சோஃபாவிலேயே படுக்க வைத்தவன்.

பின் பாத்ருமைச் சுத்தம் செய்து தானும் குளித்து இரவு உடைக்கு மாறிய பின் ப்ரூட் மில்க் ஷேக் போட்டு எடுத்து வந்து அவளை எழுப்பித் தன் கைவளைவில் அவளை வைத்த படியே புகட்ட முதலில் கொஞ்சம் குடித்தவள் பிறகு ஞாபகம் வந்தவளாக

“அப்ப உங்களுக்கு?” என்று கேட்க

“நான் சாப்டேன் நீ சாப்பிடு” என்று அவன் இதமாகச் சொல்ல, அவன் அப்படி சொல்லியும் தனியே குடிக்க மனம் வராமல் அந்த டம்ளரை அவன் உதட்டருகே நகர்த்திச் சென்றவள் கண்ணாலேயே அவனைக் குடிக்கச் சொல்ல எந்தவொரு மறுப்பும் இல்லாமல் ஒரு மிடறு குடித்தவன் பின் அவளுக்குக் கொடுக்க அதை முழுவதுமாக குடித்து முடித்தவள்

“அச்சு குட்டி யு ஆர் சோ ஸ்வீட் டா செல்லம்” என்று கொஞ்சியவள் எக்கி அவன் கன்னத்தில் இதழ் பதித்துவிட்டு அவன் மார்பிலேயே தலை சாய்த்துக் கொள்ள

சிறிது நேரம் அவனும் அவளை அணைத்தபடியே அமர்ந்திருந்தவன் பின் அவளைக் கட்டிலில் படுக்க வைத்து விட்டு விலக அவன் இரவு உடையைக் கொத்தாகப் பிடித்தவள்

“எங்க போற அச்சு?” என்று விழி திறக்காமல் கேட்க

“நீ இங்க தூங்கு நான் கெஸ்ட் ரூம் போறன்”

“அதெல்லாம் வேணாம் அச்சு. என்ன தனியா விட்டுப் போகாத. என் கூட இங்கையே இரு” என்று கெஞ்சவும்

எதுவும் சொல்லாமல் அவள் பிடித்திருந்த விரல்களை அவன் தளர்த்தவும், தன் பிடியை இன்னும் அழுத்திப் பற்றியவள்

“ப்ளீஸ் மச்சான் போகாதிங்க. என்ன வேணா உங்களுக்குப் பிடிக்காமல் இருக்கலாம். ஆனா உங்கள எனக்கு ரொம்ப ரொம்ப பிடிக்கும். ஐ நோ யு டோன்ட் லவ் மீ. பட் ஐ லவ் யு. ஏன் மச்சான் நான் கருப்பா இருக்கனு தான் என்ன உங்களுக்குப் பிடிக்கலையா? நான் உங்க வாழ்க்கை முறைக்கு ஒத்து வர மாட்டனு எனக்குத் தெரியும் மச்சான்.

ஆனா என்ன பண்ண? உங்கள என்னால எந்த காரணத்துக்காவும் விட்டுக் கொடுக்க முடியாதே! நீங்க என்ன திட்டினாலும் சண்டை போட்டாலும் எனக்கு நீங்க தான் வேணும். பிகாஸ் ஐ லவ் யு” என்று மூச்சு விடாமல் இப்படி எல்லாம் பிதற்றியவள் அவனைக் கட்டிக் கொண்டே தூங்கியும் விட்டாள் சாரா.

அவளை விட்டு விலகத் தோன்றாமல் அணைத்தபடி இருந்தவனோ அவள் சொன்னதையெல்லாம் கேட்ட பிறகு

‘இது என்ன மாதிரியான அன்பு? அன்பு பாசம் எல்லாம் தாண்டினதா இல்ல இருக்கு இவ காதல்? இது வரை வாய் வார்த்தையாக என் காதலைக் கூட நான் சொல்லலையே! பிறகு ஏன் இவ இப்படி இருக்கா?

நான் இவ கிட்ட பேசப் பழகக் காரணம் வேற ஆச்சே! அது நாளைக்கு தெரிய வரும்போது என்ன பண்ணுவா? அப்பவும் இதே காதலோட இருப்பாளா? இருக்கக் கூடாதே! நீ என்ன விட்டு விலகித் தான் இருக்கனும் சாரா. அதுக்கு நான் இப்போதிருந்தே உன்ன விட்டு விலகனும்’ என்று நினைக்கும் போதே அவனுக்கு அவனையும் மீறி கண் கலங்கி விட்டது.

‘இதுவரை எத்தனையோ பெண்கள் காதலைச் சொல்லியிருந்தாலும் இவ காதல் உண்மையானதா இருக்கே! இவ நடிக்கிறானு கூட சொல்ல முடியாது. ஏன்னா குடிச்சா மனசுல இருக்கற உண்மை மட்டும் தான வெளிய வரும் பொய் வராது.

அப்ப இது நிஜம் தான். ஆனா இதை வளர விடக் கூடாது. இது வேண்டானுதானே இத்தன வருஷமா நான் ஓடி ஒளிஞ்சேன்? ஆனா விதி இப்படி பட்ட சூழல்ல மாட்டி விட்டுடிச்சே! இத நான் எப்படி சமாளிக்கப் போறேனோ?!’ என்று பலவாறு யோசித்தவன் தன்னையும் மீறி அங்கேயே அவளுடனே உறங்கிப் போனான் அஸ்வத்.

உருகல் தொடரும்…..

ஹாய் வாசகர்களே!
இனி வாரத்தில் ஒரு யுடி மட்டும் குடுக்கலாம்னு இருக்கிறேன். ஏன்னா அப்பதான் எனக்கும் கதையின் போக்கு எழுதறதுக்கு நல்லா வருது. படிக்கற உங்களுக்கும் சுவாரஸ்யமா இருக்கும். இத நீங்களும் ஏத்துக்குவீங்கனு நெனைக்கிறேன்.

நன்றி!
யுவனிகா.
 

Yuvanika

Friends's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jul 4, 2017
Messages
237
Likes
758
Location
India
#18
காதல்பனி 10

காலையில் வழக்கம் போல் கண் விழித்த அஷ்வத்துடைய உடலோ சோர்வில் துவள, அதை விட அவன் எழ முடியாத அளவுக்குத் தன் கைகளாலும் கால்களாலும் அவனை இறுக்கிப் பிடித்திருந்தது மட்டுமில்லாமல் அவன் மார்பிலேயே தன் முகத்தை வைத்துத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள் சாரா.

அந்தக் காட்சியில் முதலில் சற்று மிரண்டவன் பின் தெளிந்து ‘நான் இவள விட்டுத் தூர விலகணும்னு நினைக்கிறன். ஆனா அதை அவ்வளவு சுலபமா என்ன செய்ய விட மாட்டா போல இவ!’ என்று மனதுக்குள் சலித்துக் கொண்டவன் அவளுடையத் தூக்கம் கலையாத வண்ணம் மெல்ல அவளை விட்டு விலகியவன் தன் காலைக் கடன்களை முடிக்கத் தனக்கான மாற்று உடையுடன் கெஸ்ட் ரூம் சென்று விட்டான் அஷ்வத்.

தன் கடமைகளை முடித்து அவன் திரும்ப வரும் வரையிலும் சாரா எழவில்லை. குழந்தை போல் கை கால்களை விரித்துக் கொண்டு கட்டிலில் ஒரு கோணத்தில் அவள் தூங்க, அவளையே சிறிது நேரம் பார்த்தவனோ அவளை எழுப்ப மனம் வராமல் விலகியவன் தன் அலுவல் வேலைகள் சிலதை வீட்டில் இருந்த படியே முடித்தவன் அப்படியே தன் அலுவலகத்திற்குப் போன் பண்ணவன் சாராவுக்கு மாற்று உடையை எடுத்து வரச் சொல்லவும் மறக்கவில்லை.

அவன் கேட்ட ஆடையும் வந்து விட அதன் பிறகும் தாமதிப்பது சரியில்லை என்று நினைத்து அவளை எழுப்பச் சென்றவன் அவளிடம் அன்பு கொண்டவன் போல் நடந்து கொள்ளக் கூடாது என்ற கொள்கையுடன் முதலில் அவள் மேல் நீரை ஊற்றி எழுப்ப நினைத்தவன் பிறகு நேற்று அவள் ஆடை நீரில் நனைந்ததில் அவள் உடல் சில்லிட்டுப் போய் இருந்ததை நினைத்து அந்த எண்ணத்தைக் கை விட்டவனோ வெளியே சென்று காலிங் பெல்லை அலற விட்டான் அஷ்வத்.

கலையாத தன் தூக்கக் கலக்கத்தில் காலிங் பெல் சத்தத்தில் எழுந்து அமர்ந்த சாரா முழுமையாக தெளியாத ஒரு மயக்கத்தில் பேந்த பேந்த விழித்தபடி அவள் முழிக்க , அதே நேரம்

“என்ன குடிகார்ச்சி, போதை தெளிஞ்சிதா இல்ல இன்னும் தெளியலையா? ஆனா சும்மா சொல்லக் கூடாது உன்ன. என்னமா அன்னைக்கு பேசின!? நான் அப்படி நான் இப்படி என் பண்பாடு என் கலாச்சாரம் என் சமுகம்! அது கூட வேற என்னமோ சொன்னியே, அது என்ன? ஆங்…. என் சமுக சிந்தன! அப்பறம் என்ன? நான் டேட்டிங் போக மாட்டன், நான் குடிக்க மாட்டன், பிடிவாதம் எல்லாம் பிடிக்க மாட்டனு அன்னைக்கு என்னமோ மைக் வச்சி கூப்பாடு போடாத கொறையா பேசின! ஆனா இன்னைக்கு நீ என்ன பண்ணி இருக்க?” என்று அஷ்வத் அவளை கிண்டலாகக் கேட்டுக் கொண்டே உள்ளே நுழைய

திடீர் சத்தத்தில் எழுந்து அமர்ந்த நேரத்தில் அவன் குரலும் கேட்க ‘இவர் எங்க தன் அறைக்கு?’ என்று நினைத்தவள் அவன் பட பட என்று பேச ‘இவருக்கு இவ்வளவு பேசத் தெரியுமா?’ என்று முதலில் வியந்தவள் அவன் சொன்ன குடிகார்ச்சியில் கோபம் கொண்டு

“யாரப் பார்த்து என்ன வார்த்தை பேசுறிங்க? குடிகார்ச்சியாமே குடிகார்ச்சி! என் குடும்பத்துக்கு அந்த குடியோட நாத்தம்னாலே என்னனு தெரியாது. என் தாத்தா அத தொட்டது கூட இல்ல. அப்படி அவரால வளர்க்கப் பட்ட அவர் பேத்தியாகிய என்னப் போய் குடிகார்ச்சினு எப்படி சொல்லலாம்? அதுவும் என் ரூம் மெட்ஸ்ங்க குடிச்சிட்டு வந்தாலே சாட்டைய எடுத்து அவளுங்கள விலாசாத கொறையா துரத்தி அடிக்கிற என்னையப் போய்……” அவள் முடிப்பதற்குள்

“ஆமாம் ஆமாம்... சொன்னாங்க இந்த ஊரே சொன்னாங்க! உன் தாத்தா அப்பானு உங்க குடும்பமே குடிக்காதுன்றத சொன்னாங்க. அத நானும் ஒத்துக்கறன். ஏன்னா அவங்க குடிக்கக் கொஞ்சமாவது இருக்கணும் இல்ல? அதான் அவங்களுக்கு மிச்சமே வெக்காம எல்லாத்தையும் நீயே குடிச்சிட்டியே! அப்புறம் எப்படி அவங்க குடிப்பாங்க?

அம்மாடியோ! இங்கையே பிறந்து வளர்ந்த எங்க ஊர் பொண்ணுங்களால கூட முடியாதுமா முழுசா ரெண்டு பாட்டில் குடிக்க! நீ என்னமா குடிக்கிற? நான் பிடிங்கி வைக்க வைக்க என் கையிலிருந்து திரும்பவும் பிடிங்கி இல்ல குடிக்கிற நீ? இதுல நேத்து பார்ட்டில என்னமா ஆட்டம் போட்டு கலாட்டா வேற பண்ணிட்ட. உன்னால எனக்கு எவ்வளவு அசிங்கம் தெரியுமா? இனிமே ஜென்மத்துக்கும் உன்ன வெளியே கூட்டிட்டுப் போவனு மட்டும் நினைக்காத. அது மட்டும் நடக்காது குடிகார்ச்சி!”

“திரும்பத் திரும்ப அப்படிச் சொல்லாதிங்க. நான் குடிச்சிருக்க மாட்டன். சரி நீங்க சொல்றத போல நான் தான் உங்கள அசிங்கப் படுத்திட்டன் இல்ல, அப்பறம் எதுக்கு என்னப் பார்க்க என் வீட்டுக்கு வந்தீங்களாம்?” என்று அவள் மிடுக்காக கேட்க

“என்னது உன் வீடா? நேத்து நீ குடிச்சிட்டு ரோட்டுல விழுந்து புரண்டு கிடந்த உன்ன என் வீட்டுக்குக் கூட்டிட்டு வந்ததுக்கு இதுவும் சொல்லுவ இன்னமும் சொல்லுவ. ஹலோ மேடம்! கொஞ்சம் உங்க குடி மயக்கத்துல இருந்து வெளிய வந்து நல்லா உங்க கண்ணத் திறந்து வச்சி சுத்திப் பாருங்க. இது என் வீடு. நீ தான் என் வீட்டுல இருக்க” என்று அவன் அவளைக் குத்திக்காட்ட

அப்போது தான் அவள் அந்த இடத்தையே தன் கண்களால் வட்ட மிட, அவன் சொல்வதைப் போலவே அது அவன் அறை என்பதைக் காட்டியது. ‘நேற்று அவன் கூட பார்ட்டிக்குப் போனது வரை நினைவு இருக்கு. அதன் பிறகு தான் எப்படி இங்கு வந்தோம்?’ என்பது என்ன யோசித்தும் நினைவில்லாமல் போக ‘ஒருவேளை இவர் சொல்வது போல் நேத்து குடிச்சி தான் இருப்பமோ? ஆனா அப்படி நடக்க சாத்தியம் இல்லையே! இது தெரியாம வீராப்புல இவர் கிட்ட எக்குத் தப்பா இல்ல வார்த்தைய விட்டுட்டோம்?’ என்று அவள் பலவாறு யோசித்துக் கொண்டிருக்க

அவள் முகத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தவனோ அவள் முகத்தில் வந்து போன பாவனையை விட அவள் விழியில் வந்து போன பாவனையில் தன் நிலை இழப்பதை உணர்ந்தவனோ உடனே “சீக்கிரம் கிளம்பு, எனக்கு மணி ஆகுது” என்ற கட்டளையுடன் அவன் வெளியே செல்ல

சரி என்ற தலை அசைப்புடன் கிளம்ப நினைத்தவளோ “ஐயோ….” என்று கூப்பாடு போட கதவு வரை சென்றவனோ அவள் குரலில் பதட்டம் எழ “என்ன என்ன? என்ன ஆச்சி சாரா?” என்ற வினாவுடன் அவன் ஓடி வர அவள் இருந்த மனநிலையில் அவன் பதட்டம் மனதில் படாமல் போக தான் அணிந்திருந்த டி ஷர்ட்டைக் காட்டியவளோ “இது நான் போட்டுட்டுப் போன டிரஸ் இல்லையே?” என்று பதற

“நேத்து நீ அடிச்ச கூத்துக்கு இன்னும் உன் டிரஸ் அப்படியே இருக்குமா? அந்த டிரஸ் முழுக்க வாந்தி. அதனால தான் இதப் போட்டேன்” என்று சொல்லிக் கொண்டே வந்தவன் என்னவென்று சொல்ல முடியாத ஒரு பாவம் அவள் விழிகளில் வந்து போனதைப் பார்த்தவுடனே “நான் ஒண்ணும் உனக்குப் போட்டு விடல. ஹவுஸ் மேட் லேடி தான் மாத்தி விட்டாங்க” என்று பிசிர் இல்லாமல் அவன் சொல்ல அவளோ தன் விழிகளைத் தாழ்த்திக் கொள்ள.

“சும்மா சும்மா இப்படியே உட்கார்ந்துட்டு இருக்காம சீக்கிரம் எழுந்து குளிச்சிட்டு கிளம்பர வழியப் பாரு. எனக்கு டைம் இல்ல” என்றவன் “இந்தா நீ குளிச்சிட்டு மாத்திக்கறதுக்கான டிரஸ். இதை கொடுக்கத் தான் வந்தன். என்ன ஏதேதோ பேச வச்சிட்ட” என்று சொல்லி ஒர் கவரை கட்டிலில் வைத்தவன்

“இங்க பார் வேலை செய்ய வரவங்க என் துணிய மட்டும் தான் துவைப்பாங்க. உன் துணிய எல்லாம் துவைக்க மாட்டாங்க. அதனால ஒழுங்கா உன் துணிய எல்லாம் மெஷின்ல போட்டு துவைச்சி இப்பவே கையோட எடுத்துக்க. அதையும் சீக்கிரமா செய். ஆனா இப்போ நீ போட்டுருக்கிற என் டீ ஷர்ட்ட மட்டும் துவைக்காத. நான் அத வேலையாள் கிட்ட கொடுத்து துவைச்சிக்கறன்” என்று அவளுக்குக் கட்டளை இட

‘சரி’ என்ற முனுமுனுப்புடன் பாத்ரூம் வாசல் வரை சென்றவளை “ஏய் நில்லு” என்று அவன் குரல் தேங்க வைக்க ‘இப்போ என்ன?’ என்ற கேள்வியுடன் நின்றவளிடம் வந்தவன் ஒரு துவாலையை நீட்டி “இந்தா இத யூஸ் பண்ணிக்க” என்று சொல்ல

முகமெல்லாம் பூரிப்புடன் கண்களில் ஒரு ஒளியுடன் அதைப் பெற்றுக் கொண்டவள் “இது உங்களுதா?” என்று கேட்க

‘இல்லை வேலையாட்கள் உபயோகப் படுத்துவது’ என்று சொல்ல வந்தவன் அதைச் சொல்ல முடியாமல் அவனை ஏதோ தடுக்க “இல்ல கெஸ்ட் யார்னா வந்தா யூஸ் பண்றது” என்று அவன் கத்தரித்தால் போல் சொல்ல, அதைக் கேட்டவளின் முகமோ ஒளி இழக்க அதைப் பார்த்தவனின் மனதிலோ அவனையும் அறியாமல் சிறு வலி எழத் தான் செய்தது.

அவன் சொன்ன படியே அவள் எல்லாம் முடித்து கிளம்பி வர அவசரம் அவசரம் என்று பறந்தவனோ எந்த ஒரு அவசரமும் இல்லாமல் லேப்டாப்பில் மூழ்கி இருக்க, அவள் வந்ததைப் பார்த்தவன் “சரி போகலாமா?” என்று கேட்ட படி அங்கேயே அமர்ந்திருக்க

“ம்….” என்றவள் தயக்கத்துடனே அவன் முகத்தை இரண்டு மூன்று முறை ஏறெடுத்துப் பார்க்க, அதை உணர்ந்தவனோ அவளை நிமிர்ந்து பார்த்து “என்ன?” என்று கேட்க

நாக்கு வரண்டு போய் இருந்ததில் திக்கித் திணறி “குடிக்கத் தண்ணி கிடைக்குமா?” என்று கேட்டவள் தன் வலது கையின் கட்டை விரலைக் கொண்டு சென்று அதையே செய்கையாகவும் கேட்க

“அங்க இருக்கு கிச்சன்” என்று அந்த வீட்டின் வலது மூலையைக் காட்டியவன் அவள் அங்கு சென்றதும் வெறுமனே வைத்திருந்த லேப்டாப்பை மூடி வைத்தவன் எழுந்து தன் அறைக்குச் சென்று அழுக்குத் துணிகள் போட்டு வைக்கும் கூடையில் அவள் கழட்டிப் போட்ட அவன் டி ஷர்ட்டை எடுத்து மடித்து கப்போர்டில் தன் நல்ல துணிகளுக்கு நடுவே வைத்துக் கொண்டான் அஷ்வத்.

தண்ணீர் குடிக்கக் கிச்சனுக்குச் சென்ற சாரா அங்கு காலையிலிருந்து சமைத்ததற்கோ இல்லை சாப்பிட்டதற்கோ என்று எந்த அறிகுறியும் இல்லாமல் இருப்பதையும் டைனிங் டேபிளில் வெறும் ஜுஸ் குடிச்சதுக்கான டம்ளர் மட்டும் இருப்பதைப் பார்த்தவள் ‘அப்போ இவரும் எதுவுமே சாப்பிடலையா?’ என்ற கேள்வியுடன் ஃபிரிஜ்ஜைத் திறந்து தண்ணீர் பாட்டிலை எடுக்க அதே நேரம் அங்கு அஷ்வத் வர

“ஆமா நீங்க காலையிலிருந்து எதுவுமே சாப்பிடாம பசியாவா இருக்கிங்க? நான் வேணா உங்களுக்கு எதாவது சமைச்சித் தரவா?” என்று கரிசனத்துடன் கேட்க

அவள் பசியாக இருப்பாள் என்பதற்காகத் தான் அவன் அவளை அவ்வளவு அவசரப் படுத்தியதே. இப்போது அவளே அவன் பசியைப் பற்றி கேட்கவும் உள்ளுக்குள் அவனுக்கு ஏதேதோ முட்டி மோத அதையெல்லாம் விடுத்தவன்

“நான் சாப்பிடலனு உன் கிட்ட சொன்னனா? இல்ல எதாவது செய்து தரச் சொல்லி உன் கிட்ட கேட்டனா? உன் வேலை என்னவோ அதை மட்டும் பாரு. இப்போ கிளம்பறியா? எனக்கு டைம் ஆகுது” என்று முகத்தில் அடித்தது போல் அவன் சொல்லவும் கையில் எடுத்த அந்த பாட்டில் நீரைக் கூட குடிக்காமல் திரும்பவும் அவள் ஃபிரிஜ்ஜிலேயே வைத்து விட, அதைப் பார்த்தவனோ

“நான் என்ன உன்ன தண்ணி கூட குடிக்க கூடாதுனு சொல்ற அளவுக்கு கொடுமைக்காரனா என்ன? ஒழுங்கா எடுத்த அந்த தண்ணிய குடிச்சிட்டு வா” என்றவன் சென்று காரில் அமர்ந்து விட

கண்ணில் நீர் முட்ட அவன் சொன்னதுக்காக வேண்டா வெறுப்புடன் அந்த தண்ணியைக் குடித்தவள் பின் கிளம்பிச் செல்ல மீதமிருந்த அந்த கார் பயணம் முழுவதும் இருவரும் அமைதியாய் பயணித்தனர்.

‘சரியான பில் பில்’ என்று சாரா வாய்க்குள்ளே முனுமுனுக்கவும் என்ன என்று திரும்பிப் பார்த்து கண்களால் அவன் கேட்கவும் ஒன்றும் இல்லை என்பதுபோல் தோள்களைக் குலுக்கி கொண்டாள் அவள்.

இதுவரை இல்லாத ஏதோ ஓர் உணர்வு அவள் இறங்கும் போது அவள் பிரிவை அவனுக்கு உணர்த்த அவள் எந்த ஒரு வார்த்தையும் சொல்லாமல் இறங்கிப் போன பிறகும் அவள் திரும்பிப் பார்க்க மாட்டாளா என்ற எண்ணத்தில் ‘திரும்பிப் பார் சாரா! ஒரேயொரு முறை என்னைத் திரும்பிப் பார் சாரா! பாரு டி…” என்று போகும் அவளையே பார்த்த படி அவன் மனதாலேயே கேட்டுக் கொண்டிருக்க, அவனைத் திரும்பியும் பார்க்காமல் உள்ளே சென்று மறைந்தாள் சாரா.

முதல் முறையாக மனதில் ஏமாற்றத்துடன் அங்கிருந்து கிளம்பிச் சென்றான் அஷ்வத்.
 

Yuvanika

Friends's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jul 4, 2017
Messages
237
Likes
758
Location
India
#19
நாட்கள் அதன் போக்கில் சென்று கொண்டிருக்க முன்பு போல் இருவருக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லாமலிருக்க சாராவின் வாழ்வில் முக்கியமான மற்றும் மறக்க முடியாத நாளும் ஒன்று வர, இத்தனை நாள் எப்படியோ! தன் கணவன் என்று அஷ்வத் தன் வாழ்வில் வந்த பிறகு சாராவுக்குத் தனியாக அந்த நாளைக் கொண்டாட விருப்பமில்லை.

ஆனால் அதை அவனிடம் சொல்லவும் முடியாமல் சொன்னாலும் அவன் தன்னுடன் இருக்கவோ எங்காவது வெளியில் வரவோ மாட்டானே என்று பலவாறு யோசித்தவள் இறுதியில் என்ன ஆனாலும் பரவாயில்லை என்ற முடிவுடன் இவ்வளவு நாள் கழித்து அவனுக்கு அழைக்க அவன் போனோ ஸ்விட்ச் ஆப் என்று வந்தது. சற்று நேரம் கழித்து அவள் மறுபடியும் அழைக்க இப்போது நாட் ரீச்சபல் என்று வந்தது. வேண்டாம் என்று விடாமல் இவள் மறுபடியும் அழைக்க இம்முறை ரிங் போனதே தவிர அவன் எடுக்கவேயில்லை.

பெண்ணவளுக்கோ அவன் கூடவே இல்லையென்றாலும் அவன் குரலையோ இல்லை அவன் முகத்தையோ ஒரு முறையாவது பார்க்க மாட்டோமா என்று காதல் கொண்ட மனதோ ஏங்க இப்போது அஷ்வத் எங்கே இருப்பான் என்பது தெரியாமல் ஒருவித தவிப்புடனே இருந்தவள் பின் ஸ்டீவ்வுக்கு அழைத்து அஷ்வத் எங்கே ஏது என்று கேட்டு விசாரித்தாள்.

அவன் இருக்குமிடம் சற்று தூரம் என்பதால் போக தாமதமாகும் என்பதை ஸ்டீவ் எவ்வளவு எடுத்துச் சொல்லியும் கேட்காமல் அவனைப் பார்த்தே தீருவேன் என்ற பிடிவாதத்துடன் அவனை நாடி அவன் இருக்கும் இடத்திற்கே சென்றாள் சாரா.

ஊருக்கு சற்று வெளியே இருந்த அந்த இடத்திற்குச் சென்றவள் வெளி கேட் காவலரிடம் கென்றிக்கைப் பார்க்க வேண்டும் என்று சொல்ல அவர்கள் மறுக்க. அவள் எவ்வளவு சொல்லியும் அந்த காவலர்கள் அவளை உள்ளே விடாமல் தடுக்க. ஏதோ ராணுவ அதிகாரிகள் அவர்கள் ரகசிய கிடங்கைப் பார்க்க விடாமல் ஆயிரத்தி எட்டு விதிகள் போட்டு ஆதாரம் கேட்டு விரட்டுவார்களே அது போல் அவளை நடத்த, அதில் கடுப்பானவள்

“நான் அவர் வருங்கால மனைவியாய் ஆகப் போறவள். உங்களுக்கு சந்தேகமாக இருந்தால் கென்டிரிக்கையே அழைத்து என்னைப் பற்றி கேளுங்கள். அவர் மறுத்தால் நான் போய் விடுகிறேன்” என்று சொல்ல அப்படி சொல்லும் போதே சாராவுக்கு உள்ளுக்குள் உதைப்பு தான். எங்கே அஷ்வத் தன்னைத் தெரியாது என்று சொல்லி அசிங்கப் படுத்திவிடுவானோ என்று!

உடனே அதற்கு மட்டும் ஒத்துக் கொண்டவர்கள் அவளைத் தன் மொபைலில் போட்டோ எடுத்து அதை அஷ்வத் பி.ஏ வுக்கு அனுப்பிக் கேட்க, உடனே அவனோ பக்கத்திலிருந்த அஷ்வத்திடம் முழு விவரத்தையும் சொல்லி அனுமதி கேட்க ஒரு வினாடி அந்த போனில் சாராவின் புகைப்படத்தைப் பார்த்த அஷ்வத் என்ன நினைத்தானோ மறுக்காமல் அவளை அனுப்பச் சொன்னான்.

பின் இங்கு சாராவிடம் இதுவரை இருந்த அலட்சியம் மாறி ஒரு வித மரியாதையுடன் அவளை அவர்கள் உள்ளே அனுப்ப அங்கே அவளைத் தலை முதல் பாதம் வரை ஸ்கேன் செய்தவர்கள் அவளை அழைத்துப் போக கார் வரும் வரை வி.ஐ.பி க்கான வெயிட்டிங் ரூமில் அமர வைத்து ஜூஸ் கொடுத்து உபசரித்தனர்.

‘இன்னும் உள்ள போக கார் வருமா? அப்படி இது என்ன மாதிரியான இடம், எதுக்கு இவ்வளவு பாதுகாப்பு?’ என்று அவள் யோசித்துக் கொண்டிருந்த நேரம் தமிழர் போல் முக அமைப்புடன் ஓர் இளைஞன் அந்த அறையின் உள்ளே நுழைந்து

“வெல்கம் மேடம்! நான் சேரோட பி.ஏ” என்று தன்னை அறிமுகப் படுத்திக் கொண்டவன் “உங்களுக்கெண்டு கார் ரெடியா இருக்கு. போவமா மேடம்?” என்று பவ்வியமாக அவளை அழைக்க அவன் பேசின பிறகு தான் தெரிந்தது அவன் ஓர் இலங்கைத் தமிழன் என்பது அவளுக்கு.

அவன் தன்னைச் சாதாரணமாக அறிமுகப்படுத்தி இருந்தால் யோசித்திருக்க மாட்டாள். அவன் பி.ஏ என்று சொன்னதில் தான் குழம்பினாள். அஷ்வத்தின் பி. ஏ வைத் தான் அவளுக்கு முன்பே தெரியுமே! அதனால் இவன் யார் என்று அவள் கொஞ்சம் தயங்க.

அதை அறிந்தவனோ “மேடம், சேர்க்கு நிறைய பிஸினஸ். அதுக்கெண்டு தனிய தனிய பி.ஏ இருந்தாலும் இங்க அவர் ஆத்மார்த்தமா ஒரு மனநிறைவோட செய்யுற இந்த சேவைக்கு நான் தான் மேடம் அவருக்கு ரைட் ஹான்ட், பி.ஏ எல்லாமே. சோ எந்த தயக்கமும் இல்லாம நீங்க என்ன கூட வாங்கோ” என்று அவன் அழைக்க

இப்போது எந்த தயக்கமும் இல்லாமல் கிளம்பியவள் வழி நெடுகிலும் சுற்றி கொஞ்சம் மரங்கள் அடர்ந்திருக்க அங்கங்கே மரங்களின் முக்கியத்துவம் பற்றி எழுதியும் பிற்காலத்தில் சுத்தமான மூச்சுக் காற்றுக்காக நாம் படப் போற கஷ்டத்தைப் பற்றியும் அழகான ஒவியமாக பல பலகைகளில் வரைந்திருக்க அதையெல்லாம் பார்த்ததில் சாராவுக்குள் அவ்வளவு சந்தோஷம்.

‘ஒருவேளை இதை எல்லாம் அஷ்வத் மட்டும் எழுதச் சொல்லி இருந்தால்? என்று நினைத்தவள் அப்போ என் கணவர் இயற்கையை நேசிக்கிறவர் தான். அதனால் நான் வந்த வேலை இதுவரை கஷ்டம் இல்லாமல் முடிந்தது போல் இப்பவும் சுலபமாக நல்ல மாதிரியா முடிஞ்சிடும்’ என்று அவள் நினைக்கும் போதே சற்று தூரம் தள்ளி

தனி மனிதனுக்கு உணவில்லை எனில் ஜெகத்தினை அழித்திடுவோம் என்று பாரதி சொன்னான். ஆனால் இங்கு ஒரு நாடே (சோமாலியா நாட்டு மக்களின் புகைப்படங்களைப் போட்டு) தண்ணீர் உணவு இல்லாமல் அழிகிறது. அதற்காக நாம் ஜெகத்தினை அழிக்க வேண்டாம் இயற்கையுடன் கூடிய வாழ்வை வாழ வழி செய்வோம் என்றும்

இன்னும் ஓர் இடத்தில் ‘தமிழன் என்று பெருமை கொள்ளும் தமிழா! ஆதி காலத்தில் இருந்து வந்த உன் தமிழனுக்கு ஓர் நாட்டில் இடமில்லை என்று (இலங்கை தமிழர்கள்) துரத்தப் படுகிறார்களே, அவர்களுக்கு ஒரு தமிழனாய் இந்த தேசம் முழுவதும் உன் கால் தடம் பதித்திருக்கும் நீ என்ன செய்தாய்? என்று எழுதியிருக்க

இதுவரை ஒரு அசட்டையுடன் அமர்ந்திருந்தவள் இந்த வாசகத்தைப் பார்த்தவுடன் ‘உண்மை தானே!’ என்ற முனுமுனுப்புடனும் உத்வேகத்துடனும் அவள் நிமிர்ந்து அமர முன் சீட்டில் அமர்ந்து இருந்த படியே அவளின் செயலைப் பார்த்த அந்த பி.ஏ

“இதெல்லாம் இங்க நடக்கிற ஃபங்ஷன்ல சேர் கதைக்கேக்க சொல்றது மேடம். அவரிண்ட பேர் போட வேண்டாமெண்டு ஸ்டிரிக்டா சொல்லிட்டார். சோ அவரிண்ட பேர் இல்லயெண்டாலும் அவர் சொன்ன வார்த்தைகளாச்சும் போட விட்டாரெண்டு நாங்களும் சம்மதிச்சி இதையெல்லாம் எழுதி வச்சிருக்கிறம். உள்ள வந்து பாருங்கோ மேடம். சேர் பேச்சால மட்டும் இல்ல செயலாலையும் நிறைய செய்திருக்கார். ஆனா அதையெல்லாம் எந்த ஒரு பப்ளிசிட்டியும் இல்லாம கனக்க (நிறைய) வெளி உலகத்திக்குக் காட்டாம தேவப்பட்டா மட்டும் மற்றவேக்குத் தெரியிற மாதிரி வச்சிருக்கார்” என்று அவன் அஷ்வத் புகழ் பாட

‘அப்படி என்ன தான் செய்து இருக்கார் உங்க ஸார்? அதையும் தான் பார்க்கறனே!’ என்று மனதில் நினைத்துக் கொண்டவளோ வெறுமனே அவனுக்குச் சிரித்த முகமாகத் தலையை ஆட்டினாள் சாரா.

இவள் இப்படியே ஜன்னல் வழியாகப் பார்த்து வர திடீர் என்று ஓர் இடத்தில் கார் நிற்க அந்த பி.ஏ வந்து அவள் பக்கக் கார் கதவைத் திறந்து விட்டவன்

“மேடம் கொஞ்சம் இறங்க முடியுமோ? உள்ளயும் கார் போவும். ஆனா நீங்க இங்க இருந்தே நடந்து வந்திங்கெண்ட உங்களுக்குப் பாக்கவும் பிடிக்கும் பிளஸ் நாங்க ஏன் இப்பிடி எல்லாம் செய்து இருக்கமெண்டு உங்களுக்கு விளங்கும்” என்று அவன் சொல்ல சரி என்று சொல்லி காரை விட்டு இறங்கியவள் அங்கிருந்த ‘கார்த்திகேயன் கனவு இல்லம் உங்களை அன்புடன் வரவேற்கிறது’ என்ற பெயர் பலகையின் வளைவைப் பார்த்தவள் உடலில் தீ சுட்டாற் போல் அதிர்ந்து நிற்க, அவளைப் பார்த்தவனோ

“மேடம் இதான் சேரோட அப்பாண்ட பேர். உங்களுக்கு தெரியும் தானே அவரும் உங்கட ஊர் தானே மேடம்” என்று அவன் சொல்ல, அவன் சொன்ன வார்த்தைகளில் தெளிந்தவள் ‘நாம அஷ்வத்த பற்றி முன்பே விசாரிச்சி வச்சிருக்கலாமோ? இப்படி அடிக்கடி ஷாக்காகாம இருந்திருக்கலாம்’ என்று நினைத்தவள் ம்ம்ம்…. என்று சொல்லி அவனுடன் இணைந்து நடக்க வாசலில் வாழை மரம் மற்றும் மா இலைத் தோரணம் கட்டித் தெரு எங்கும் மாக் கோலம் போட்டு அழகான தமிழில் ‘நல்வரவு’ என்று எழுதியிருந்தது. அதைப் பார்த்த சாராவின் மனதுக்குள் அப்படி ஒரு ஆனந்தம்! ஏதோ தான் தமிழ் நாட்டுக்கே வந்து விட்ட நிம்மதி அவளுக்கு. ‘இதெல்லாம் யாருக்காக?’ என்று நினைத்தவள்

“எதாவது ஃபங்ஷனா? யாராவது முக்கிய தமிழ் வி.ஐ.பி வந்து இருக்காங்களா?” என்று அந்த பி.ஏ விடம் அவள் கேட்க

“ஓமோம் மேடம் வி.ஐ.பி தான். ஆனா அதுக்கெண்டு ஆரும் வெளில இருந்து வர வேண்டாம். ஏனெண்டா எங்கட சேர விட இங்க ஒருத்தரும் எங்களுக்கு பெரிய வி.ஐ.பி இல்ல மேடம்” என்று அவன் பெருமையோடு சொல்ல

‘ஓ… அப்ப இதெல்லாம் அஷ்வத் மச்சானுக்கா?’ என்று யோசித்தவள் அது ஏன் என்று அவனிடம் கேட்பதற்குள் அவனே

“மேடம் இங்க இருக்கிறவங்க முக்காவாசிப் பேர் இலங்கைத் தமிழர்கள், அகதியளா நாடு, வீடு வாசல், சொந்த பந்தமெண்டு எல்லாத்தையும் இழந்துட்டு வந்தவங்கள் நான் உள்பட. அப்பிடி வந்த எங்கள எந்த நாட்டு அரசும் சுமூகமான முறையில வரவெச்சு அடைக்கலம் குடுக்காது. அப்படியே குடுத்தாலும் எங்களைத் தனித் தன்மையோட வாழ விடாது. அப்பிடி நாங்க வாழணுமெண்டா பல வருசம் நாங்க கால ஊண்டி நின்டா தான் முடியும். அதுவும் எங்கட பிள்ளையள் தான் பிற்காலத்தில வாழ முடியும்.

ஆனா இன்டைக்கு எங்கண்ட அஷ்வத் சேரால நாங்க எங்கட நாட்டில சுதந்திரமா இருக்கிற போல தனித் தன்மையோட சகலவித வசதியளும் பெற்று வீடு வாசலோட இங்க வாழுறம். அதோ அது தானுங்கோ சேர் எங்களுக்குக் கட்டிக் குடுத்த அப்பார்ட்மெண்ட்” என்று சற்று தூரத்தில் இருந்த கட்டிடத்தைக் காட்டியவன் “அது பக்கத்துல இருக்கிறது பிளே கிரவுண்ட். இந்த பக்கம் லைப்ரரி. அங்க முழுக்கத் தமிழ் புக்ஸ் தான் இருக்கு. என்னும் இந்த பக்கம் இருக்கிறது ஆபிஸ் பில்டிங். இங்க வெறும் இலங்கைத் தமிழர் மட்டும் இல்ல சோமாலியாவுல பாதிக்கப் பட்ட பொம்பிளயளும் குழந்தையளும் இங்க இருக்கினம்.
 

Yuvanika

Friends's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jul 4, 2017
Messages
237
Likes
758
Location
India
#20
இந்த கம்பஸ்குள்ளயே ஒரு சில பேர் ஸ்கூல் வேணுமெண்டு கேட்டாங்கள். ஆனா சேர் தான் எல்லாரும் எல்லாரோடையும் ஒண்டா பழகணும். அத சின்ன வயசில இருந்தே எங்கட பிள்ளையளுக்கு நாம கத்துக் குடுக்கணுமெண்டா அவங்க வெளிய போய் படிக்கட்டும் இங்க தனியா வேண்டாமெண்டு சொல்லிட்டார். ஆனா தரமான கல்வி கற்க வழி செய்து இருக்கார். அதே மாதிரி இந்த ஆபிஸ்ல தமிழர்கள் மட்டுமில்லாமல் மற்ற நாட்டாரும் வேலை செய்யிறாங்க. பாதிக்கப் பட்ட தமிழருக்காக இப்பிடி ஒரு இடத்த அமைக்கணுமெண்டு சேர் அப்பாண்ட கனவாம். அது கூட இப்பிடி பாதிக்கப்பட்ட பல நாட்டவரையும் சேத்து இந்த ஹோமை சேர் உருவாக்கி இருக்கார்.

இதுக்காக அவர் நிறய கஷ்டங்களையும் பிரச்சினையளையும் சந்திச்சி இருக்கார். இந்த நாட்டு உயர் அதிகாரிகள் முதல்கொண்டு அரசியல்வாதிகள் வர நிறய வி.ஐ.பிகளை தெரிஞ்சி இருந்ததால எல்லாத்தையும் சமாளிச்சி இன்டைக்கு இதை உருவாக்கி இருக்கார். அதை எல்லாம் நேரில இருந்து பார்த்தவன் நான் மட்டும் தான் மேடம். அவர புகழ்ணும்னு என்டதுக்காக நான் இப்படி எல்லாம் சொல்லேல மேடம். உண்மையாவே ஹி இஸ் எ சூப்பர் பேர்சன் மேம்! இன்டைக்கு சேருக்கான நாள். இன்டைய தினத்த சேர் வாழ்க்கையில மறக்க முடியாத நாளா சொல்லுவார்” அப்படி அவன் சொல்லிக் கொண்டு வரும்போதே சாராவோ,

‘மறக்க முடியாத நாளா? அப்போ இவருக்குப் பழசு எல்லாம் இன்னும் ஞாபகம் மட்டும் இருந்தா அப்போ என் நிலைமை?!’ என்று நினைத்தவள் அப்படியே சட்டென நின்று விட.

“என்னங்க மேடம் கால் வலிக்குதோ? இன்னும் கொஞ்சத் தூரம் தான் அங்க வந்திட்டுது” என்று பதட்டப் பட

“ஒண்ணும் இல்லை” என்று சொல்லியவள் அவனுடன் சகஜமாக நடக்கவும்

“அப்பிடி என்ன நாளெண்டு கேட்டதில அவர் தன்னோட கேரியரை ஆரம்பிச்ச நாளெண்டு சொன்னாரு. அந்த நாள் முழுக்க எங்களோட தான் இருப்பார். இந்த வருசம் நீங்களும் எங்களோட இருக்கிங்க. அடுத்த வருசம் கல்யாணம் முடிச்சு உரிமையோட அவர் கூட வாங்க மேடம்” என்று அவன் அவளைப் பேச விடாமல் பேசிக் கொண்டே போக, இதற்கும் சிரித்த முகமாக “ம்ம்ம்…” என்றாள் சாரா.

பிறகு ஓர் கட்டிடத்தின் உள் அவளை அழைத்துச் செல்ல அங்கே அஷ்வத்தைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் அவன் அணிந்திருந்த பட்டு வேட்டிச் சட்டையைப் பார்த்து ஆனந்த அதிர்ச்சிக்கு ஆளானாள் சாரா.

அவளைப் புடவையில் பார்த்தவனோ மெச்சுதலுடன் கூடிய ஒரு பாராட்டுப் பார்வையைப் பார்த்தவன் அது பொய்யோ என்னும் படியாக உடனே குற்றம் சாட்டும் பார்வையைப் பார்க்க ‘இப்போ நான் என்ன தப்பு செய்தனு இவர் இப்படி என்ன முறைக்கறாரு’ என்று அவள் நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் போதே அவளைத் தன்னிடம் வரும் படி அவன் கண்ணாலேயே அழைக்கவும் ‘இது என்ன டா புதுசா இவர் நம்மள கண்ணாலேயே கூப்பிடறாரு!’ என்று குழம்பியவள் பின் எந்த ஒரு மறுப்பும் சொல்லாமல் அவனை நெருங்க.

சட்டென தன் வலது கையை அவள் தோள் மேல் போட்டவன் அவளைத் தன்னுடன் இறுக்கிக் கொண்டவனோ இவள் தான் என்னுடைய வருங்கால மனைவி என்று எல்லோருக்கும் அறிமுகப் படுத்த அவன் செய்கையிலும் சொன்ன வார்த்தையிலும் விழி விரித்து அவனையே அவள் பார்த்திருக்கவும் அங்கிருந்த இள வட்டங்கள் சந்தோஷத்தில் வாழ்த்து சொல்ல பெரியவர்கள் ஆசிர்வாதம் பண்ண “சாரா, ஆசிர்வாதம் பண்றாங்க பார்” என்ற அவன் குரலில் கலைந்தவள் பின் அங்கிருந்த அனைவரிடமும் சகஜமாகப் பழக ஆரம்பித்தாள் சாரா.

அங்கிருந்த வரை அவனும் அவள் தோள் அனைத்து இடைத் தழுவி எங்கு சென்றாலும் அவள் கை பற்றிய படியே இருக்க ஏற்கனவே அவன் செய்து வரும் நல்ல காரியங்களால் மனதில் பூரிப்புடன் மெய் மறந்து இருந்தவளோ இப்போது அவன் இப்படி எல்லாம் உரிமையுடன் நடந்து கொள்வும் முழுமையாக அவளே அவன் பால் சாய்வது மட்டுமில்லாமல் அவன் முன்பு செய்தது எல்லாம் மறந்து போக அவளும் அவனுடன் ஒன்றத்தான் ஆரம்பித்தாள்.

அங்கு நடந்த பாட்டு, நடனம், விளையாட்டு என்று அனைத்துப் போட்டிகளையும் அவனுடன் சேர்ந்துப் பார்த்து மகிழ்ந்தவள் பிறகு சாப்பாடு நேரத்தில் அங்கு சமைத்த மசாலா கலந்த காரசாரமானத் தமிழ் உணவுகளை அவன் எந்தவொரு தயக்கமும் இல்லாமல் ருசித்துச் சாப்பிடவும்.

பக்கத்தில் அமர்ந்து இருந்தவளோ சாப்பிடுவதை விடுத்து அவனையே ஆ…. என்று வாய் பிளந்து பார்த்துக் கொண்டுருக்க, அவள் அமைதியில் அவள் புறம் திரும்பியவனோ என்ன என்று புருவம் உயர்த்தி வினவ, அதில் கலைந்தவளோ ஒன்றும் இல்லை என்று கண்ணாலேயே பதில் சொல்லவும் சரி என்று விடுத்தவனோ வெகு இயல்பாக அவள் இலையிலிருந்த உருளைக் கிழங்கை எடுத்துச் சாப்பிட இதையெல்லாம் பார்த்த சாராவுக்கோ மயக்கம் போட்டு விழாத குறை தான்.

இதுவரை அவளைப் பாடாய் படுத்தியது போதாது என்று இறுதியாக கொண்டு வந்து கொடுத்த ஐஸ் க்ரீம் ப்ரூட் சாலட்டை இருவரும் எதிரெதிர் டேபிளில் அமர்ந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்க, அப்போது அவள் உதட்டோரம் வழிந்த ஐஸ் க்ரீமை எந்த வித லஜ்ஜையும் இன்றி கை நீட்டித் தன் விரலால் துடைக்க, தன்னை ஏதோ பேய் அறைந்தார் போல் அவள் விழித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே துடைத்த அந்த விரலைத் தன் நாக்கில் வைத்துச் சுவைத்தவனோ அவளைப் பார்த்துக் குறும்புச் சிரிப்புடன் கண் சிமிட்டி விட்டு அவள் பக்கமிருந்த ஐஸ்கிரீம் ப்ரூட் சாலட்டை எடுத்துக் கொண்டுத் தன் பக்கமிருந்ததை அவள் பக்கம் நகர்த்தி வைக்க.


பெண்ணவளுக்கோ இது இன்பமான அதிர்ச்சியாக இருந்தது. ‘ஆமாம்! இன்னைக்கு இவருக்கு என்ன ஆச்சி? எனக்குத் தான் பேய் அறைஞ்ச மாதிரி இருக்குனா இவரு என்னமோ பேயே பிடிச்ச மாதிரி இல்ல நடந்துக்கறாரு!’ என்று யோசிக்க அதையும் மீறி அவன் செயலில் உச்சி முதல் பாதம் வரை அவளுக்குள் சிலிர்க்க, வெட்கத்துடன் தலை தாழ்த்தி அவன் சுவைத்துத் தந்த ஐஸ்கிரீம் ப்ரூட் சாலட்டை சுவைக்க ஆரம்பித்தாள் சாரா.

அதன் பிறகும் அவளிடம் சகஜமாக இருந்தவன் அங்கிருந்து அவளை அழைத்துக் கொண்டுத் தன் குட்டி விமானம் மூலம் கார் இருக்கும் இருப்பிடத்திற்கு வந்து சேர்ந்தவனோ அவளுடனே காரில் ஏறிக் கிளம்பினான். எப்போது அவள் உதட்டோர ஐஸ்கிரமைச் சுவைத்தானோ அப்போதிருந்தே மற்றவர் முன்னே தன் பார்வையை அவள் மேல் படிய விட்டவனோ இப்போது யாரும் இல்லாமல் தாங்கள் இருவர் மட்டும் பயணிக்கும் இந்த ஏகாந்த இரவு நேர வேளையில் அடிக்கடித் தன்னவளை அவன் உரிமைப் பார்வைப் பார்த்து வர, அந்தப் பார்வையை உணர்ந்த பெண்ணவளோ வெட்கத்தில் சிவந்த படி ஒரு வித தவிப்புடன் நெளிந்தாள்.

“என்ன சாரா குளிருதா? என்று இதுவரை அவள் கேட்டிராத ஒருவித குரலில் அவன் கேட்க

‘குளிரா? முழுக்க மூடி இருக்கிற காருக்குள்ள எப்படி குளிர் வரும் இது குளிரால இல்ல எல்லாம் நீ பார்த்த பார்வையால தானு நான் எப்படி சொல்ல? சரி, இப்போ நான் என்ன சொல்லணும்? ஆமாம் குளிருதுனு சொல்லணுமா இல்ல இல்லனு சொல்லணுமா?’ என்று யோசித்தவள் ஆமாம் சொல்ல வாய் திறக்கும் நேரம் அவள் நாக்கோ மேல் அன்னத்தில் ஒட்டிக் கொண்டு குரலே எழுப்ப முடியாத அளவுக்குச் சண்டித் தனம் செய்ய. அவள் நிலை அறிந்தவனோ காரை ஒரு ஓரமாக நிறுத்தி விட்டு

“குளிருனு தான் நினைக்கிறன்” என்றவன் பின் சீட்டிலிருந்த அவன் ஜெர்கினை எடுத்துக் கொடுக்க

“இல்ல இல்ல… எனக்கு வேணாம். உங்களுக்கும் தான குளிரா இருக்கும்? அதனால நீங்க போட்டுக்கங்க”

“நம்ம ரெண்டு பேருக்குமே குளிரிதுனு சொல்ற. அப்போ நாம இரண்டு பேருமே போட்டுப்போம்” என்று அவன் மிருதுவாக சொல்ல, அவன் குரலில் உள்ள மாறுதல் அவள் மனதில் பட்டாலும் அது எப்படி என்பது போல் அவள் முழிக்க அதை அவள் விழிகளின் வழியே அறிந்தவனோ “இப்படி!” என்று சொல்லி ஜெர்கினை அணிந்து கொண்டவன் பின் அவளைத் தூக்கித் தன் மடிமேல் அமர வைத்தவனோ அந்த ஜெர்கினால் அவளையும் சேர்த்து மூட

அவன் எப்படியோ?! ஆனால் பெண்ணவளோ மிகவும் தடுமாறியே போனாள். ஒரு காதல் பார்வைப் பார்க்க மாட்டானா என்று அவள் காத்திருக்க, அவனோ இன்று அவளைச் சந்தித்ததிலிருந்து செல்லமாய் சீண்டிக் கொண்டிருக்கவும் அதனால் ஒரு வித மயக்கத்தில் அவளோ இந்த பூமியிலே இல்லாமல் வேறு எங்கோ சஞ்சரித்துக் கொண்டிருந்தவள் அவன் இப்படி அணைக்கவும் அன்று போதையில் அவளுள் ஏற்படாத பல மாற்றங்கள் இன்று அவளுக்குள் ஏற்பட. இதெல்லாம் விட அவனுக்கே உள்ள வாசம் அவள் சுவாசத்தில் கலந்து அவள் நுரையீரல் வரை சென்று நிரப்ப அந்த வாசம் இன்னும் வேண்டும் என்பது போல் அவனுள் புதைந்தாள் சாரா.

“நம்ம இரண்டு பேரையும் சேர்த்து வச்சி ஜெர்கின் ஸிப்ப கிளோஸ் பண்ணுவன் சாரா. ஆனா உனக்கு மூச்சி முட்டுமேனு தான்….” என்று அவன் குறுநகையோடு இழுக்க

அவன் சொன்ன வார்த்தையிலும் தன் செயலிலும் முகத்தில் செம்மை ஏற அவனைப் பார்க்க முடியாமல் அவன் கழுத்து வளைவிலேயே முகம் புதைத்தவள்

“உங்களுக்கு இப்படி எல்லாம் கூட என் கிட்ட பேச வருமா?” என்று அவள் ஹஸ்கி வாய்சில் கேட்க, அதே ஹஸ்கி வாய்ஸிலேயே கண்ணில் ஓர் ஒளியுடன்

“இது காரா போச்சி. இல்லனா உன்ன…” என்று அவன் முழுமையாக முடிப்பதற்குள் தன் தளிர் விராலால் அவன் வாயை மூடியவள் “போதுமே!” என்று சினுங்க

அவள் விரலின் மென்மையில் கரைந்தவனோ முதல் முறையாக இதழ் பிரிக்காத ஒரு இதழ் ஒத்தடத்தை அவன் அங்கு பதிக்க, இப்போது கரைவது சாராவின் முறையாயிற்று. அவள் கேட்டது போல் முழுமையாக ஒரு காதலனாய் அவன் அவளிடம் சீண்ட, இதே நிலை நீடித்திருந்தால் ஒருவேளை அவள் எதிர்பார்த்த ஐ லவ் யூ என்ற வார்த்தையையும் அவன் சொல்லியிருப்பானோ என்னவோ?! ஆனா சாரா இருந்த மனநிலையில் இதை நீடிக்க வேண்டும் என்று கொஞ்சமும் யோசிக்காமல் “ஆமா இன்னைக்கு உங்க வாழ்வில் ஏதோ முக்கியமான நாளுனு சொல்றாங்களே! அப்படி என்ன நாள்?” என்று அவள் கேட்க
 

Important Announcements!

Type in Tamil

Click here to go to Google transliteration page. Type there in Tamil and copy and paste it.