கற்பக தரு

sumitra

Silver Ruler's of Penmai
Registered User
Blogger
Joined
Jul 26, 2012
Messages
26,510
Likes
35,502
Location
mysore
#21
‘பாஸ்கெட்’ பிரியாணி சாப்பிடலாமா?


கா
லம் எனும் வாகனத்தில் பல்லாண்டு பயணித்து, நமது கரத்தில் இருக்கும் மிக அடிப்படைத் தேவையான, உறுதியான ஒரு படைப்பு, கடகம் (கடவம்). குமரி மாவட்டத்தில் அனைவரின் வீட்டிலும் தவறாது ஒரு கடகம் காணப்படும். கடகம் எத்தனை முக்கியமானதாக இருந்ததோ, அதே அளவுக்கு இன்று அது புறக்கணிக்கப்பட்ட ஒரு பொருளாகவும் மாறிவிட்டது.


கடகம் என்பது ஓலையில் செய்யப்படும் மிகப் பெரிய பெட்டி. கடகப் பெட்டி என்றும் கடாப்பெட்டி என்றும் அழைப்பார்கள். இரண்டு, மூன்று அடி அகலமும் ஒன்றிலிருந்து இரண்டரை அடி உயரத்துடனும் காணப்படும். மஞ்சணப்பெட்டியின் அடிப்படையை அறிந்தால் கடகப் பெட்டியைச் செய்துவிடலாம். ஆனால், இரண்டுக்குமான வித்தியாசம் என்பது மலைக்கும் மடுவுக்குமானது.
கடகம் என்ற வார்த்தையே குமரி மாவட்டத்தில் ‘வடிவ நேர்த்தியற்றது’ என்ற பொருளிலேயே பெருமளவில் கையாளப்படுகிறது. கடகம்போல் உறுதியான, ஆனால் இலகுவான ஒரு பொருளை நாம் செயற்கையாக உருவாக்க இயலாது.
பப்படங்கள் வைக்க

ஓலைக் கடகம் செய்வதற்குக் குறைந்தபட்சம் ஐந்து ஓலைகளை ‘அடி வைப்பார்கள்’. அடி என்றால் அடிப்படையாக என்று பொருள். தற்போது குறைந்தபட்சம் 6 அடி முதல் 11 அடிவரை வைக்கிறார்கள். கடகம் விற்பனைக்கு வரும்போது அதன் செய்நேர்த்தியும் தொழில் அறிவும் வியக்க வைக்கும். கடகம் பெரிதாக இருப்பதால், அவை இடத்தை அடைத்துக்கொள்ளும். ஆகவே, கடகம் செய்பவர்கள் 15 கடகங்கள் சேர்ந்த ஒரு தொகுப்பைச் செய்வார்கள். அவற்றை ஒன்றுக்குள் ஒன்றாக வரிசைப்படுத்தி அடுக்கி விற்பனைக்குக் கொடுப்பார்கள்.

கடகம், ஏழைகள் முதல் செல்வந்தர்கள் வீடுகள்வரைக்கும் இருக்கும். மண் சுமக்க, தேங்காய் சுமக்க, உரம் சுமக்க, பூ எடுத்துச் செல்ல, மீன் எடுத்துச் செல்ல எனப் பலவாறாக முன்பு அது பயன்படுத்தப்பட்டது. திருமண விசேஷங்களுக்குக் காய்கறி வாங்க வருபவர்களின் கைகளில் கண்டிப்பாகக் கடகங்கள் இருக்கும். கல்யாண வீடுகளில் பொறித்த மென்மையான பப்படங்கள் வைக்க, பழங்களைப் பறிமாற இன்றும் கடகம் தேவையாக இருக்கிறது.
சுவையூட்டும் பெட்டி

கடகம் நமது பாரம்பரியப் பண்டங்களைச் சுமக்கும் ஓர் உன்னத வடிவம். நமது வணிகம் எப்படி இருந்தது என்பதற்கான இறுதிச் சான்று. தலைச் சுமையாக மீன், காய்கறி, கிழங்குகளை எடுத்துச் செல்லும் வயோதிகர்கள் இன்றும் குமரி மாவட்டத்தில் இருக்கிறார்கள். ஒரு கடகம், நன்றாகப் பேணப்பட்டால் மூன்று முதல் ஐந்து வருடங்கள்வரை பயன்தரும். ஓலைவிளையைச் சார்ந்த பால் தங்கம் (93854 45773), கடந்த 40 வருடங்களாகக் கடகங்களைப் பின்னிக்கொண்டு வருகிறார்.


‘பக்கெட்’ பிரியாணியை மறக்கடிக்கச் செய்யும் சுவையையும் மணத்தையும் கடகத்தில் வைக்கப்பட்ட ‘பாஸ்கெட்’ பிரியாணி தரும். முயற்சி செய்துபாருங்களேன்.
Really wonderful basket ! Thank you!!
 

selvipandiyan

Silver Ruler's of Penmai
Registered User
Blogger
Joined
Nov 2, 2011
Messages
38,190
Likes
75,737
Location
Chennai
#23
சுண்ணாப்பெட்டி


பனையேறிகளது வாழ்வில் சுண்ணாம்பு இரண்டரக் கலந்த ஒன்று. நேர்த்தியான சுண்ணாம்பு இருந்தால் மட்டுமே பதனீர் இறக்க இயலும். கடலோரங்களில் இருக்கும் பனையேறிகள் பெரும்பாலும் கடல் சிப்பியை நீற்றி சுண்ணாம்பு எடுக்கிறார்கள். கடலோரப் பகுதிகளில் இல்லாத பனையேறிகள் சுண்ணாம்புக்கல்லை நீற்றித் தேவையான சுண்ணாம்பு எடுக்கிறார்கள். சுண்ணாம்பு எடுப்பதற்காகக் காளவாய் அமைப்பார்கள்.
பனை மரம் ஏறுபவர்களுக்குக் கள் இயற்கையாகக் கிடைக்கும் என்றாலும், கள்ளின் பயன் சார்ந்த ஆயுள் ஒரு நாள் மட்டுமே. மிக அதிகமாகக் கிடைக்கும் கள் வீணாவது சேகரிப்பின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்த தொல் குடிகளுக்குச் சவாலாக இருந்தது. ஆகவே, அவர்களின் தேடலின் ஒரு அங்கமாக பனையிலிருந்து ஊறும் சுவைமிக்க நீரில் சிறிது சுண்ணாம்பு சேர்த்து புளித்துப்போவதை ஒருசில மணி நேரத்திற்குத் தள்ளி வைத்தனர். இவ்விதமான செயல்பாடுக்காகச் சுண்ணாம்பை எடுத்துச் செல்வதற்கு என அவர்கள் செய்துகொண்ட பெட்டியின் பெயர்தான் சுண்ணாப்பெட்டி.

பனை ஓலையில் செய்யப்படும் பெட்டிகளின் அடிப்பாகம் தரைக்குச் சமமாக இருக்கும். அப்படி இருந்தால்தான் அவற்றை ஒரு சமதளத்தில் வைக்க முடியும். ஆனால், பனையேறிகள் செய்யும் சுண்ணாப்பெட்டியின் வடிவம் மட்டும் மற்ற பனை பொருட்களின் வடிவமைப்பிலிருந்து வெகுவாக மாறுபடும். இதன் அடிப்பாகம் ஆங்கில எழுத்து ‘V’ போல் காணப்படும். இவ்விதமான ஒரு வடிவமைப்பு, பனைத் தொழில் சார்ந்த பல அவதானிப்புகளை உள்ளடக்கியது.
ஒரு மனிதருக்குச் சுண்ணாப்பெட்டி செய்யத் தெரிந்தால் அவரைத் தேடி எண்ணற்ற பனையேறிகள் வருவார்கள். குறிப்பாக, சுண்ணாப்பெட்டியின் வாய் அதில் சுண்ணாம்பை இடுமளவுக்கு விரிந்தும் கலக்குமட்டை (சுண்ணாம்பைப் பதனீர் பானையில் தடவும் கருவி) உள்ளே நுழையும் அளவுக்குக் கச்சிதமாகவும் செய்யப்பட்டிருக்கும். தொழில் சார்ந்து மட்டுமே இவை பயன்படுத்தப்பட்டதால் இன்று இது குறித்துப் பொதுமக்களிடம் போதுமான அளவில் விழிப்புணர்வு இல்லை.
குருத்தோலைகளைக் கொண்டு ஒரு முறைக்கு நான்கு முறை பின்னல்கள் ஊடுபாவாகச் செல்லவைத்து அமைக்கப்படும் இவ்விதச் சுண்ணாப்பெட்டிகளிலிருந்து ஒரு துளி சுண்ணாம்பு வெளியில் சிந்தாது. குருத்தோலைகளைக் கொண்டு அடைக்கும் விதம் இதன் பயன்பாட்டையும் ஆயுளையும் நீட்டிக்கும் வண்ணம் செய்யப்படுகின்றன. சுண்ணாப்பெட்டியின் மேல் பகுதியில் கருக்குவைத்து சுற்றிக் கட்டி அதைப் பலம் வாய்ந்ததாக மாற்றிவிடுவார்கள். கண்டிப்பாக மூன்று வருடங்கள் இதைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்தலாம்.
இதன் ‘V' வடிவ அடிப்பாகம் அமைப்பில் ஒரு சுவாரசியம் உண்டு. பனையேறிகள் பயன்படுத்தும் தளவாடங்களை வைக்க பயன்படுத்தும் அருவாப்பெட்டியின் உள்ளே இதை வைக்கையில் இதன் அடிப்பாகம் குவிந்து இருந்தாலே உள்ளே நிற்கும் என்ற பயன்பாட்டுப் புரிதலை பனையேறிகளிடமிருந்தே பெறமுடிந்தது. ஆகவே, இது எத்துணை அர்த்தம் பொதிந்த வடிவமைப்பு என வியப்பே மேலிடுகிறது. மேலும் இவர்களின் வாழ்வு முறையே போர் வீரர்களின் வாழ்வியலை ஒத்தது. ஆகவே, உடைவாளை வைப்பது போன்ற ஒரு வடிவமைப்பில் இது இருக்கிறது என்றும் எண்ண வாய்ப்பிருக்கிறது.
குமரி மாவட்டத்தைச் சார்ந்த காட்டுவிளை என்ற பகுதியில் வாழும் செல்லத்துரை இவ்விதமான சுண்ணாப்பெட்டியைச் செய்வதில் வல்லவர். இன்று இப்பெட்டியைச் சுவரில் மலர்கள் வைக்கும் அலங்காரப் பொருளாகப் பாவிக்க ஏற்றது. விலை ரூ 150/- செல்லத்துரை இதற்கான பயிற்சியையும் அளிக்கிறார்.
 

selvipandiyan

Silver Ruler's of Penmai
Registered User
Blogger
Joined
Nov 2, 2011
Messages
38,190
Likes
75,737
Location
Chennai
#24
ஓலைப் பட்டாசுகளின் கொண்டாட்டம்


தமிழ்ச் சமூகத்தில் பட்டாசு வெடிக்கும் வழக்கம் எப்போது தோன்றியது என்பது குறித்துப் பலதரப்பட்ட கருத்துகள் இருக்கின்றன. ஆனால், நான் பட்டாசுகளை ஒரு புது வரவாகவே பார்க்கிறேன்.
ஒரு சமூகம் தன்னுள் ஏற்படும் புது மாறுதல்களைக்கூடத் தனது கலாச்சாரத்தையே மையப்படுத்தி உள்வாங்கும் விதம் அழகானது. அப்படித்தான் ஓலைப் பட்டாசு அல்லது ஓலைவெடி இங்கு அறிமுகமாகிறது. புது விஷயங்களை உள்வாங்கும் விதத்தில்கூட ஆழ்ந்த புரிதலைக் கொண்டிருக்குமானால் அச்சமூகம் எத்துணை நெருக்கத்தை ஒரு மரத்துடன் கொண்டிருக்கும் என்பது சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.

இந்த ஓலைப் பட்டாசு, ஓலைபடக்கு என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது காகிதம் விலை அதிகமாக இருந்த நேரத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். சுமார் ஐந்து தலைமுறைகளாக இந்த வகைப் பட்டாசுகளைத் தயாரிப்பவர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள். சுமார் 120 வருடங்களுக்கு முன்பு வள்ளியூரில் ஒருவர் ஓலைபடக்குகளைச் செய்யும் விதத்தை கேரளாவில் இருந்து தமிழகத்துக்கு அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறார்.
இன்றும் திருவனந்தபுரத்துக்கு அருகிலுள்ள நெய்யாற்றின்கரையில் கூடைப் பனையோலையில் செய்யப்படும் ஓலை வெடிகள் உண்டு. முக்கோண வடிவில் செய்யப்படும் இவ்விதப் பட்டாசுகள் மூன்று அளவுகளில் கிடைக்கிறன. நகங்களை விடச் சற்றே பெரிதாக இருப்பவை சிறுவர்கள் வெடிப்பதற்கானவை. இவ்வித வெடிகளுக்கு வால் இருக்காது.
ஆனால், ஒரு ஈர்க்கிலை ஓலைக்குள் நுழைத்து குழந்தைகள் பாதுகாப்பாக வெடிக்கலாம். சத்தம் அதிகம் வராது. சற்றே அளவில் பெரிய வெடிக்கு ஓலையிலேயே வால் இருக்கும். அது இளைஞர்களுக்கானது.அதாவது ஓலையின் ஒரு பகுதியைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு வெடியைக் கொளுத்தி வீசிவிட வேண்டும்.
எல்லாவற்றையும்விட மிகப் பெரிய ஓலை படக்கு சமோசா அளவில் இருக்கும். சமோசா வெடிதான் இதன் பெயர். ஆனால் அது சரம் என்று சொல்லப்படும் கயிற்றோடு சேர்த்துக் கட்டப்பட்டிருக்கும். தீபாவளி, கிறிஸ்துமஸ் மற்றும் புத்தாண்டுக் கொண்டாட்டங்களிலும், கோயில் திருவிழாக்கள் மற்றும் பாரம்பரிய நிகழ்வுகளில் பேரொலியுடன் வெடிக்கப்படும். அதைக் கம்பம் என்று அழைப்பார்கள். திருநெல்வேலி, தூத்துக்குடி, குமரி மாவட்டங்களில் பாரம்பரியமாக இவற்றைத் தயாரிப்பவர்கள் இருக்கிறார்கள்.
பனை ஓலையில் செய்யும் வெடிகளில் சிறியவற்றை ஒரு நபர் நாள் ஒன்றுக்கு 5,000 வரை செய்வார்கள். இந்த வேகம் அசரவைப்பது. இரண்டு அல்லது மூன்று வினாடிகளில் ஒரு வெடியைச் செய்பவர்கள்கூட இருக்கிறார்களாம். இந்தத் திறமைகள் மடை மாற்றம் செய்யப்பட வேண்டும்.
பனை ஓலைப் பட்டாசு செய்பவர்களுக்குச் சில சரும நோய்களும், உடல் உபாதைகளும் ஏன் சில வேளைகளில் தீக்காயங்களும் விபத்துகளும் ஏற்படும். ஆகவே, வருங்காலத்துக்கு நாம் எவ்வகையிலும் பரிந்துரைக்க முடியாத தொழில் இது.
எனினும், தற்போது தமிழகத்தில் வாழும் சில குடும்பங்கள் இவற்றை மட்டுமே வாழ்வாதாரமாகக் கொண்டுள்ளன. ஆனால், இப்போது இந்தத் தொழில் நசிவடைந்துவிட்டது. அரசு இவர்களுக்கு மாற்று ஏற்பாடுகள் செய்ய வேண்டும். அதுவரையில் இந்த எளிய தொழிலை ஆதரிப்பது நமது கடமை.
 

selvipandiyan

Silver Ruler's of Penmai
Registered User
Blogger
Joined
Nov 2, 2011
Messages
38,190
Likes
75,737
Location
Chennai
#25
ஓலைச் சுவடி


இந்தியாவைப் பொறுத்த அளவில் தோல் சாராத மூன்று தொல் எழுதுபொருட்கள் புழக்கத்தில் இருந்தன. ஒன்று பூர்ஜ் (Himalayan Birch) மரப்பட்டை, அடுத்தது தாலிப்பனை (Thalipot Palm) ஓலை, மூன்றாவது பனையோலை. இந்த மூன்றில் இரண்டாயிரம் வருடங்களுக்கு மேலாகத் தனி ஆவர்த்தனம் செய்தது பனை ஓலைச் சுவடிதான்.
தமிழ் மரபில் மட்டுமல்ல. தென்னிந்திய இலக்கியங்களிலும் அதன் வளர்ச்சியிலும் பனை ஓலைகள் முக்கியப் பங்களிப்பை ஆற்றியிருக்கின்றன. ஓலைகளே நமது மொழியின் வரி வடிவ அமைப்பை நிறுவியிருக்கின்றன.

தமிழின் அத்தனை செவ்வியல் படைப்புகளும் ஓலைகளில் எழுதப்பட்டன.
சுமார் 60 வருடங்களுக்கு முன்புவரை குமரி மாவட்டத்தில் நிலம் சார்ந்த பட்டாக்களை எழுதிவைக்கும் ஓலைப்பத்திரங்கள் வழக்கில் இருந்துள்ளன. ஓலைச் சுவடிகளின் இறுதி மூச்சு என்பது ஜாதகம் பார்ப்பவர்களால் 21-ம் நூற்றாண்டுவரை வெகு பிரயத்தனப்பட்டு கொண்டு வரப்பட்டுள்ளது. இவ்வகை எழுத்துகள் எழுத்தாணிகளால் ஓலையில் கீறல் முறையில் எழுதப்பட்டுப் பின்னர் மஞ்சள் பூசப்படுவதால் தெளிவாக வாசிக்கக் கிடைப்பவை. இவ்வகை ஓலைச் சுவடிகள் 400 ஆண்டுகள் வரையிலும் கெடாமல் இருக்கும்.
ஓலையில் எழுதுவதைக் கலைப் பொருளாக விற்பனைக்குக் கொண்டுவரலாம். அது பனை சார்ந்து வாழ்பவர்களுக்கு வருவாயை ஈட்டிதரும். தமிழ்நாடு சுற்றுலாத் துறை இதற்கான முயற்சிகளை முன்னெடுக்கலாம்.
இன்றும் பனையோலையில் எழுதத் தெரிந்தவர்கள் தமிழகத்தில் இருக்கிறார்கள். அவ்வகையில் விழுப்புரம் மாவட்டம் ஈஸ்வரகண்ட நல்லூரைச் சேர்ந்த ஜோதிடர் வேலாயுதம், இன்றும் ஜாதகத்தை ஓலைகளில் எழுதிவருகிறார். பனைமரம் என்ற புத்தகத்தை எழுதிய பண்ருட்டி பஞ்சவர்ணத்தின் உதவியாளர் லெட்சுமி இம்மனிதரைக் கண்டடைய உதவினார்.
 

selvipandiyan

Silver Ruler's of Penmai
Registered User
Blogger
Joined
Nov 2, 2011
Messages
38,190
Likes
75,737
Location
Chennai
#26
நோகாமல் தின்னும் நுங்கு


பனைசார் உணவில் அனைவரும் அறிந்திருப்பது நுங்குதான். இந்தியாவில் பெரும்பாலும் கோடைக் காலத்தில் நுங்கு கிடைக்கும். மும்பையில் இதை ‘ஐஸ் ஆப்பிள்’ என்கிறார்கள். ஆந்திராவில் நுங்கு ஏழைகளின் உணவு. 2016-ல் மும்பையிலிருந்து
இரு சக்கர வாகனத்தில் குமரி மாவட்டம்வரை பயணித்தேன். அப்போது 10 நுங்குகள் கொண்ட பை 20 ரூபாய்க்கு விற்கப்பட்டது. பயணத்தில் ஒருநாள் காலை உணவே அதுதான்.

நுங்கு கோடை காலத்துக்கு ஏற்ற உணவு. சிறு பிராயத்தில் நுங்கு குலைகுலையாக வீட்டுக்கு வரும். வெட்டித் தந்துகொண்டே இருப்பார்கள். சாப்பிட வேண்டியதுதான் நமது கடமை. குமரி மாவட்டதைப் பொறுத்த அளவில் நொங்கை வெட்டித் தனிக் கண்ணாகக் கொடுக்க மாட்டார்கள். மூன்று கண்களும் திறந்திருக்கும்படியாக பாளையருவாளால் சீவிக் கொடுப்பார்கள். வெண் முகத்தில் மூன்று கண்கள் நம்மைப் பார்த்து சிரித்தபடி இருக்கும்.
நுங்கின் மூன்று கண்களையும் சாப்பிட்டு முடிக்குமுன் கை களைத்துப்போகும். வலது கையின் பெருவிரல் நுங்கினைத் தோண்டி எடுத்து சாப்பிட உதவும். பழக்கமின்மையால் நகக்கண்களின் வெகு அருகிலிருக்கும் மென்மையான் தோல் தனது பிடிமானத்தைத் தளர்த்தும், நகம் வலிக்க ஆரம்பிக்கும்.
ஒருபுறம் கை உளைச்சல் மற்றொரு புறம் வலி என இயற்கையே நுங்கு சாப்பிடுவதற்கான வரைமுறையை வகுத்துக்கொடுத்திருக்கிறது. மேலும் நுங்கு பெருமளவில் விற்பனைப் பொருளாக இருக்கவில்லை. வீட்டில் யாரேனும் அம்மை போன்ற நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தால் அவர்கள் பனையேறியைக் கண்டு விஷயத்தைச் சொல்லி நுங்கு வாங்குவார்கள்.
நுங்கைச் சுற்றி இருக்கும் பாடை (மேல் தோல்) வயிற்றுக்கடுப்புக்கு நல்லது. ஆகவே அந்தப் பாடையுடன் சேர்த்துச் சாப்பிடுவது நல்லது. கண் சம்பந்தப்பட்ட நோய்களுக்கு, இது ஒரு அருமருந்து. கண்ணீல் தூசி விழுந்தாலோ சூட்டால் கண் எரிச்சலடைந்தாலோ நுங்கின் நீரை நேரடியாகக் கண்களில் உடைத்து ஊற்றுவது வழக்கம்.
நுங்கின் பயன்பாடு அதிகரிக்க அதிகரிக்க பனை சார்ந்த வேறு பயன்பாடுகள் குறைந்திருக்கின்றன என்பதே எனது அனுபவம். ஏனென்றால், வருடத்தில் நுங்கிற்காக ஒருமுறை ஏறும் பனையேறிக்குக் கிடைக்கும் லாபம் வருடம் முழுவது பனைத்தொழில் செய்பவருக்குக் கிடைப்பதில்லை.
ஆனால், நுங்கு மீது உள்ள நமது மோகம் பனை மரத்தின் அடுத்த சந்ததிகளையே கருவறுக்கும் ஆற்றல் உள்ளது. ‘நோகாமல் நுங்கு தின்கிறவன்’ என்றொரு வழக்குச் சொல் தென் மாவட்டங்களில் புழக்கத்தில் உள்ளது. அது ஒரு வசை; உழைப்பின்றி உண்பவர்களைக் குறிப்பது. இன்று பலரும் நோகாமல் நுங்கு தின்கிறார்கள்.
 

selvipandiyan

Silver Ruler's of Penmai
Registered User
Blogger
Joined
Nov 2, 2011
Messages
38,190
Likes
75,737
Location
Chennai
#27
மீன் அள்ளும் ஒமல்


மீனவர்களுடைய வாழ்வில் பனை முக்கியப் பங்களிப்பை அளிக்கக்கூடியது. அவர்களின் தொழில்சார் பயன்பாட்டுப் பொருட்கள் வாயிலாக இதை அறிய முடியும். பனை மரம் நெய்தல் நிலத்தில் பெருகி வளரக்கூடியது. அங்கு வாழ்ந்த மக்களுக்கு அது ஒரு வரப் பிரசாதம். பனையுடனான பிடிப்பு மீனவர்களுக்கு அதிகம். மீனவப் பெண்கள் பெரும்பாலானோர் பனையோலையில் செய்த கடவத்தில்தான் மீன்களை விற்க எடுத்துச் செல்வார்கள். இன்று ஐஸ் மீன் வரவால் அந்த வழக்கம் ஒழிந்துவிட்டது.
அவ்வகையில் குமரி மாவட்டத்திலுள்ள மீனவர்கள் கரமடி என்று சொல்லப்படும் நாட்டுப் படகில் மீன்பிடிக்கச் செல்லும் காலத்தில் பரவலாக இருந்தது ஒமல் என்ற அழகிய பயன்பாட்டுப் பொருள். கரைப் பகுதியில் இருப்பவர்களால் வெகு எளிதில் புரிந்துகொள்ள இயலாத தொன்மையான வடிவமைப்பு இது. ஓலைகளைச் சுற்றி ஈர்க்கில்கள் ஓடிக்கொண்டிருக்கும். மிகப் பெரிய ஒமல்களைச் செய்யும்போது மீனவர்கள் அதனுள்ளே அமர்ந்துகொண்டு ஓலைகளைப் பின்னுவார்களாம். ஓமல் செய்து முடிவடைந்த பின்பு அதை மடித்து எடுத்துச் செல்லுவார்கள்.

இந்த எளிய வடிவமைப்பை 10 எண்ணிக்கை வரை எடுத்துச் செல்வார்கள். பிடித்து வந்த மீன்களை இட்டு வீட்டுக்கோ விற்பனை நிலையத்துக்கோ எடுத்துச் செல்ல இந்த ஒமல் ஏற்றது.
பார்க்க மிகவும் எளிமையாக இருக்கும் இதைச் சுமக்க நான்கு முதல் ஆறுபேர் வரை தேவைப்படுவார்களாம். ஒமலின் கீழே இரண்டு கயிற்றை இழுத்து, அந்தக் கயிற்றின் நடுவிலே ஒரு கம்பை நுழைத்து முன்னும் பின்னும் இருவரோ மூவரோ சேர்ந்து தூக்குவார்களாம். இதில் காணப்படும் இடைவெளிகள், நீர் ஒழுகிவிட ஏற்றவை. அவ்வகையில் ஆழ்ந்த புரிதலுடனேயே இதை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள்.

2004-ம் வருடம் ஏற்பட்ட சுனாமிக்குப் பின்பு, மீனவர்கள் வாழ்வில் ஒமலின் பயன்பாடு வெகுவாகக் குறைந்துவிட்டது. பிளாஸ்டிக் பொருட்களின் வரவு அதிகரித்ததால் பாரம்பரிய பொருட்களின் பயன்பாடு அருகிவிட்டது. இன்றும் குமரி மாவட்டத்தைச் சார்ந்த முட்டம் எனும் பகுதியிலுள்ள சார்லஸ், ஒமல் செய்யத் தெரிந்தவராக இருக்கிறார். பனையின் பகுதிப் பொருட்களைக் கொண்டு செய்யப்பட்டுவந்த ஒமல், இன்றும் பிளாஸ்டிக்கால் செய்யப்படும் நிலை வந்துவிட்டது.
குறும்பனையைச் சார்ந்த பாக்கியம் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, ஒமல் செய்ய தெரியும் என்றார். குருத்தோலைகளைக் கொடுத்து இந்த வடிவத்தை மீட்டெடுத்தேன். இரண்டு நாட்களாகத் தொடர்ந்து முயன்றதன் பயனாக இவ்வடிவம் மீட்டெடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. அவர் என்னிடம், இவ்விதம் செய்யப்படும் பொருளுக்கு நீண்ட ஓலைகளும் முற்றிய தடித்த ஈர்க்கில்களும் இருந்தாலே இது சாத்தியப்படும் என்றார். பாக்கியம் போன்ற பெண்களே நம் பாரம்பரிய அறிவைப் பேணிவருகிறார்கள்.
 

Important Announcements!

Type in Tamil

Click here to go to Google transliteration page. Type there in Tamil and copy and paste it.