கல்நெஞ்சே கசிந்திடு - Kalnenje Kasindhidu By Aruna2014

Aruna2014

Friends's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
May 18, 2018
Messages
139
Likes
379
#1
Hi friends,

Ennoda adutha novel 'கல்நெஞ்சே கசிந்திடு' thodanga pogiren. Koodiya seekiram mudhal adhiyayathudan ungalai sandhikiren .

Ungal anaivaradhu adharavaum edhir parkum ungal anbu thozli

ARUNA :)
 

Aruna2014

Friends's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
May 18, 2018
Messages
139
Likes
379

Aruna2014

Friends's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
May 18, 2018
Messages
139
Likes
379

Aruna2014

Friends's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
May 18, 2018
Messages
139
Likes
379
#8
அத்தியாயம் 5:

மறுநாள் காலை முதலில் கண் விழித்தது ரூப்பா தான்.

உள்ளங்கைகளை தேய்த்து அதில் முகம் பார்த்துக்கொண்டு எழுந்தவளுக்கு ஒரு நிமிடம் தான் எங்கே இருக்கிறோம் என்றே புரியவில்லை.

பின்பு மெல்ல நேற்றைய இரவு நிகழ்வுகள் நினைவு வந்து அவளது மனதின் ஓரத்தில் ஒரு வலியை ஏற்படுத்தியது .

சத்தம் செய்யாமல் எழுந்தவள் நேராக குளியல் அறைக்குள் சென்று குளித்துவிட்டு கீழே இறங்கி வந்தால் .

நேற்று இருந்த மனக்குழப்பத்தில் ரூப்பா அந்த வீட்டை சரியாக கவனிக்கவில்லை. இன்று கீலே இறங்கி வரும்பொழுது வீட்டை சுற்றி பார்வையை ஓட்டியவளுக்கு அந்த வீட்டின் பிரமாண்டம் புரிவதாய்.

வெளியில் மிகப்பெரிய வரவேற்பறை மற்றும் நான்கு படுக்கையறை சமையலறை என்று இருந்தது. கீழே உள்ளே பகுதி வரவேற்பறையில் நடுவில் இருந்து மேலே சென்ற படியின் முடிவில் மீண்டும் ஒரு வரவேற்பறை அதை ஒட்டி மூன்று அறைகளும் இருந்தது. அதில் ஒன்று தான் இவர்களது அரை.

அங்கு இருந்த அறைகளிலேயே இவர்களது அரை தான் பெரியதாக இருந்தது.

கீழே இருந்த அறையில் தான் மாமனாரும் தன் அண்ணனும் இருப்பார்கள் என்று எண்ணி கொண்டாள் .

நேராக சமையல் அறைக்கு வந்தவளை சங்கீதா வரவேற்றாள் .

தன் நத்தனாரை அருகில் அழைத்தவள் "ரூப்பா சந்தோசமா உங்க வாழ்க்கையை தொடங்கீனங்களா டா .ஒன்றும் பிரச்னை இல்லையே "என்று மெதுவாக கேட்டாள் .

அவள் கேட்ட நொடி முந்தைய நாள் தன் கணவன் பேசிய வார்த்தைகள் அவள் முன் நிழலாடியது .

இருந்தும் தன் அண்ணியை வறுத்த மனமில்லாதவள் வெட்கப்படுவது போல் தலை குனிந்து கொண்டாள் .அவளின் வெட்கத்தை உண்மை என்று நம்பிய சங்கீதா மகிழ்ச்சியாக சிரித்து கொண்டாள்.

" கொஞ்சம் இரு டா.. காபி கலந்து தருகிறேன். நீ குடித்துவிட்டு உதய் தம்பிக்கும் எடுத்து போ .."என்றாள் .

"சரி அண்ணி "என்று கூறிவிட்டு அண்ணி காபி போடுவதை வேடிக்கை பார்த்தாள் ரூப்பா .

"ஐய்யோ நான் லேட்டா ஆஹ் வந்துட்டேனா மா ."தங்களுக்கு பின்னால் சாதமாகவும் பதட்டமாகவும் ஒலித்த குரலில் திடுக்கிட்டு திரும்பினார் இரு பெண்களும்.


அங்கு நின்றிருந்தது அந்த வீட்டில் பல ஆண்டுகளாக வேலை செய்யும் அன்னம்மா .

அவருக்கு ஐம்பது வயதுக்கு மேல் இருக்கும்.

அவரை பார்த்ததும் நிம்மதி அடைந்த சங்கீதா" நீங்க தானா மா. நான் பயந்தே போய்ட்டேன் .நீங்க லேட் இல்ல மா. நாங்க தான் சீக்கிரம் எழுந்துட்டோம் .புது இடம் இல்லையா பெரிய தூக்கம் இல்லை .அதான்... என்று கூறினாள்"

" ஓ சரி கண்ணு நீ நகரு நான் காபி போட்டு தரேன்." என்று கூறினார் அன்னம்.

" நான் போட்டுட்டேன் மா. நீங்களும் எடுத்துக்கோங்க" என்று அன்னத்திடம் ஒரு கப்பை கொடுத்தவள் ரூப்பாவிடம் ஒரு கப்பை குடுத்து "நீ தம்பிக்கு குடுத்துட்டு அவரை கிளம்ப சொல்லு டா .நேரம் ஆகிறது" என்று அவளை மேலே அனுப்பினார்.


மேலே செல்லும் தன் நத்தனாரை வாஞ்சையுடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்த சங்கீதாவிடம்" பாப்பா மேலே ரொம்ப பிரியமோ மா "என்று கேட்டார் அன்னம் .

"ஆமாம் மா ..அவள் எனக்கு மகள் மாதிரி "என்று கூறி சிரித்தாள் சங்கீதா .

"உன்னை பார்க்கும் பொழுது ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கு கண்ணு ..இப்படி தான் இருக்கனும் "என்று பாராட்டுதலாக கூறிக்கொண்டே காலை உணவு வேலையை ஆரம்பித்தார் அன்னம் .

"காலை டிபன் மட்டும் செய்தால் போதும் மா. இன்னிக்கு எங்க வீட்ல தான் மதியம் விருந்து" என்று கூறினாள் சங்கீதா .

"தெரியும் கண்ணு. காலைக்கு மட்டும் தான் செய்யறேன்."

" நீங்களும் எங்க கூட வாங்க மா" என்று பாசமாக அழைத்தாள் சங்கீதா.

" நீ கூபிடதே சந்தோஷம் கண்ணு. நீங்க எல்லாம் போயிடுவாங்க .நான் இன்னொரு நாள் வருகிறேன்"என்று கூறிவிட்டார்.

அவரை வற்புறுத்த மனம் இல்லாமல் சங்கீதா தன் கணவனுக்கு காப்பி கலந்து எடுத்து சென்றாள்.

தங்கள் அறைக்கு வந்த ரூப்பாவிற்கு உள்ளே செல்லவே தயக்கமாக இருந்தது.

மெதுவாக வந்தவள் அங்கு கட்டிலில் தன் கணவன் இல்லாததை கண்டாள்.


அவனை தேடி அறையை சுற்றி பார்த்துக்கொண்டே நடந்து வந்தவள் தீடிரென்று பால்கனியில் இருந்து உள்ளெ வந்த உதய் மீது மோதி கொண்டாள் .

அவள் கையில் சூடாக இருந்த காபி அவன் வெற்று உடம்பில் தெளித்து கீழே விழுந்தது.

அவள் ஐய்யோ என்று பதறிய நொடி அவன் கை கோவமாக அவள் கன்னத்தில் அறைந்திருந்தது.

அவன் அடித்ததில் பிரமை பிடித்தது போல் கன்னத்தை பிடித்துக்கொண்டு நின்றிருந்தவளிடம் "அறிவில்லை ...கண் தெரியாத ...பார்த்து வரமாட்டாயா .."என்று கத்திவிட்டு குளியல் அறைக்கு சென்று விட்டான் உதய்.


சிறு வயதில் இருந்து அவளை யாரும் கை நீட்டி அடித்ததில்லை. தன்னை மனைவியாக கூட ஏற்றுக்கொள்ளாதவனுக்கு அடிக்கும் உரிமையை யார் குடுத்தது என்று கோவம் வந்தது ரூப்பாவிற்கு .


முந்தய நாள் இரவு கூட அவன் கோப பட்டாலும் தானாவது அமைதியாக சென்று வாழ்க்கையை நல்ல படியாக அமைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று எண்ணி இருந்தால் .

ஆனால் இந்த நொடி அவள் மனதில் கனன்று கொண்டிருந்ததெல்லாம் கோவம் கோவம் கோவம் மட்டுமே .


அதே கோபத்துடன் பேசாமல் விறுவிறுவென இறங்கி வந்துவிட்டாள் .கீழே அவள் அண்ணா அண்ணி மாமனார் மூவரும் இவர்களுக்காக காத்திருந்தார்கள் .


ரூப்பாவிடம் அவளது மாமனார் சிறுது நேரம் பொதுவாக பேசிக்கொண்டிருந்தார். அதற்குள் உதய் தயார் ஆகி கீழே இறங்கி வந்தான் .

"ரூப்பா உதய் வந்துட்டார் பாரு போய் அவருக்கு டிபன் பரிமாறு மா.. நான் அண்ணாவுக்கும் மாமாவுக்கும் பரிமாறுகிறேன் "என்றாள் சங்கீதா .

அவளுக்கு இருந்த கோவத்தில் அவனுக்கெல்லாம் போடமுடியாது போங்க அண்ணி என்று சொல்லிவிட தான் நினைத்தாள் .


ஆனால் சூழ்நிலை உணர்ந்து தன்னை அடக்கி கொண்டாள். பேசாமல் எழுந்து சென்று அவனுக்கு பரிமாற ஆரம்பித்தாள் .

அவன் ஏதோ மண்ணையும் கல்லையும் பார்ப்பது போல் அவளை பார்த்துவைத்து விட்டு உன்ன தொடங்கினான் .

அதை பார்த்து அவள் கோபம் அதிகமானது தான் மிச்சம்.

" நன்றாக உக்காந்து சாப்பிடுவதை பார் காலையில் ஒரு சிறு பெண்ணை கை நீட்டி அடித்தோமே என்று ஏதாவது வருத்தம் இருக்கிறதா" என்றது மனதுக்குள் அவனை கருவி கொண்டே வெளியில் எதையும் காட்டி கொள்ளாது அவனுக்கு பரிமாறிக்கொண்டிருந்தாள்.

அவள் என்னதான் எதையும் காட்டிக்கொள்ளாமல் நின்றாலும் மனைவியின் முகம் கூட பார்க்காமல் சாப்பிடும் உதய்யை கண்டு சங்கீதாவிற்கு தான் ஒரு மாதிரி இருந்தது.

அவள் பார்வையை கவனித்துவிட்ட ரூப்பா உதய் கை கழுவ எழுந்து சென்ற பொழுது அவன் பின்னாலேயே சென்றாள் .

"உங்களுக்கு சிரிக்க தெரியுமா" கை கழுவிக்கொண்டிருவன் திடுமென தனக்கு பின் ஒலித்த குரலில் அவளை திரும்பி பார்த்தான் .

"ஏன்.." என்று ஒற்றை வார்த்தையில் பதில் கூறியவனை கண்டு மானசீகமாக தலையில் அடித்துக்கொண்டு "இல்லை கொஞ்சம் பெரியவர்கள் முன்பாவது சிரிங்கள் .இப்படி உற் உற் என்று மூஞ்சியை வைத்திருந்தால் அவர்கள் தான் நாம் மகிழ்ச்சியாக இல்லை என்று வறுத்த படுவார்கள் ..பிறகு உங்களுக்கு தான் அட்வைஸ் மலை பொழிவார்கள் .அப்பறம் உங்க இஷ்டம் ."என்று விட்டு அவன் பதிலை எதிர்பாராமல் சென்று விட்டால் .

அவள் செல்வதை பார்த்துக்கொண்டிருந்தவன் முகத்தில் சிறு புன்னகை சாயல் எட்டி பார்த்தது.

இதை தூரத்தில் இருந்து பார்த்து கொண்டிருந்த பெரியவர்கள் ஏதோ இருவரும் பேசி சிரித்துக்கொள்கிறார்கள் என்று நினைத்து மகிழ்ந்தனர்.

ரூப்பாவும் சங்கீதாவும் உண்ட பின் அனைவரும் கிளம்பி அரவிந்தின் வீட்டிற்கு சென்றனர் .
 

Aruna2014

Friends's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
May 18, 2018
Messages
139
Likes
379
#10
அத்தியாயம் 6:

அரவிந்தின் வீட்டிற்கு வந்தவுடன் பெண்கள் இருவரும் சமையலறைக்கு சென்றுவிட்டனர்.

ரூப்பாவிற்கு சமைக்க தெரியா விட்டாலும் சங்கீதாவிற்கு சிறு சிறு உதவுங்கள் செய்து கொண்டிருந்தாள். வெளியே ஆண்கள் மூவரும் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.

சிறது நேரம் பொதுபடையாக பேசிக்கொண்டிருந்தவர்கள் மெல்ல தங்களது தொழிலை பற்றி பேச ஆரம்பித்தனர். அரவிந்த் தான் பெரும்பாலும் அவர்கள் தொழில் ரகசியத்தை தெரிந்துகொண்டுவிடும் ஆர்வத்தில் கேள்விகளை கேட்டு கேட்டிருந்தான் .

அவனது கேள்விகளை கேட்டு உதய்க்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பொறுமை போய் கோவம் வந்துகொண்டிருந்தது.

ராமச்சந்திரனுக்குமே சங்கடமாக தான் இருந்தது .இருந்தும் விருந்துக்கு வந்த இடத்தில பிரச்னை வேண்டாம் என்று அமைதியாக அரவிந்தை சமாளித்துக்கொண்டிருந்தார்.

தன் மகனது கோவத்தை நன்கு அறிந்தவராக அவன் புறம் திரும்பி "உதய் நீ ஏதோ மெயில் அனுப்ப வேண்டும் என்று சொல்லி கொண்டிருந்தாய் .உள்ளே போய் அனுப்பு பா. நான் அரவிந்துடன் பார்த்து பேசிக்கொள்கிறேன் "என்றார்.

' பார்த்து' என்ற வார்த்தையில் அவர் குடுத்த அழுத்தமே சொல்லியது அவர் அவனது எந்த கேள்விக்கும் பதில் கூற போவதில்லை என்று.

அரவிந்தை ஒரு முறை முறைத்தவன் தன் தந்தைக்காக பேசாமல் எழுபது சென்றான். அவர் மட்டும் இல்லாமல் அரவிந்த் இந்த மாதிரி பேச்சினை உதய்யிடம் பேசி இருந்தால் பதிலுக்கு அவன் கைகள் தான் பேசி இருக்கும்.

ரூப்பாவின் அறைக்குள் வந்தவனுக்கு மனதிற்குள் கோவம் கனன்று கொண்டே இருந்தது. என்ன தைரியம் இருந்தால் என் தொழிலின் ரகசியத்தையும் செயல் முறையும் பற்றி என்னிடமே கேட்பான் இவனிடம் சொல்ல தான் காத்திருக்கிறேன் பார் என்று மனதுக்குள் அவனை முடிந்த வரை திட்டி தீர்த்தான்.

ஒரு வேலை தன் தொழில் முறையை தெரிந்துகொள்ள தான் அவன் தங்கையை தனக்கு திருமணம் செய்து வைத்தானோ என்ற சந்தேகம் அந்த நொடி மனதில் எழுந்தது.

அப்படியே இருந்தாலும் இந்த சின்ன பெண்ணாள் இந்த உதய்யை நெருங்க கூட முடியாது என்று அலட்சியத்துடன் முடிவு செய்து அந்த நினைவை ஒதுக்கினான் .

ஒருவாறு மனம் தெளிந்த பின் தான் அந்த அறையை கவனித்து பார்த்தான் உதய். அவள் மனதளவில் சிறு பெண் தான் என்பதை நிரூபிப்பது போல் இருந்தது அந்த அறையின் அலங்காரம் .

முழுவதும் பிங்க் நிறத்தில் பெயிண்ட் அடித்து அதற்கு மேல் அழகிய பிங்க் நிற நட்சத்திரங்களும் பார்பி பொம்மைகளும் ஒட்டி இருந்தாள்.

இதை பார்த்து அவனுக்கு சிரிப்பு தான் வந்தது. மெலிதாக புன்னகைத்து விட்டு அங்கு இருந்த நாற்காலியில் அமர்ந்து தன் போனில் இருந்து மெயில் அனுப்பி ஆரம்பித்தான் உதய் .

அவன் மனமே ஒரு நேரம் அவளை தன் பக்கம் நெருங்க விடமாட்டேன் என்று நினைப்பதும் மறு பக்கம் அவள் ரசனையை கண்டு வியப்பதுமாய் இரு வேறு விதமாய் செயல்படுவதை உணராது இருந்தான் அந்த முரடன்.

அன்று மதிய விருந்தை அங்கு முடித்துவிட்டு மேலும் சிறிது நேரம் அங்கு இருந்து விட்டு கிளம்ப ஆயுத்தம்ஆகினார் இராமச்சந்திரன்.

கிளம்புவதற்கு முன் அனைவரும் கூடி இருந்த பொழுது" நான் கொஞ்ச நாள் என் நண்பர்களுடன் இந்தியாவில் உள்ள கோவில்களுக்கு எல்லாம் சுற்றுலா போல் செல்ல உள்ளேன்" என்று எல்லாரையும் பார்த்து பொதுவாக கூறினார் .

அவர் தன் மகனுக்கும் மருமகளுக்கும் தனிமை குடுக்க எண்ணியே சுற்றுலா கிளம்பினார் .

தனியாக இருந்தால் தன் மகனுக்கு மருமகள் மீது உள்ள அன்பு அதிகரிக்கும் என்றே நம்பினார் அந்த பெரிய மனிதர் .

கிளம்புவதற்கு முன் ரூப்பா தான் தன் அண்ணா அண்ணியை பிரிவதை நினைத்து அழுது கரைந்தாள்.

நேற்று வரை இருந்த குழப்பத்தில் அவளுக்கு இதை பற்றி எல்லாம் தோன்றவே இல்லை .ஆனால் இன்று காலை அவள் கணவன் அவளிடம் நடந்து கொண்ட முறையில் அவள் மீது அன்பு வைத்து இருப்பவர்கள் அருகாமையை அவள் மனம் மிகவும் நாடியது .

இதோ இப்போலிது கூட ஏதோ படம் பார்ப்பதை போல் கண்களில் எந்த உணர்வும் இல்லாமல் தன்னை பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் கணவனை கண்டு இனி இவருடன் தாம் தன் வாழ்கை என்று நினைத்தவளுக்கு மனதில் கலக்கத்துடன் பயமும் எழுந்தது .

அதில் தன் அண்ணியை கட்டிக்கொண்டு சின்ன குழந்தை போல் அழுதுகொண்டிருந்தாள்.

சங்கீதாவிற்கு ஒரு புறம் மிகவும் வருத்தமாக இருந்த பொழுதும் ராமச்சந்திரனையும் உதய்யயும் பார்த்து ஒரு புறம் சங்கடமாகவும் இருந்தது .

அவர்களை பார்த்து மெலிதாக புன்னைகைத்தவள் ரூப்பாவை ஆறுதலாக அணைத்துக்கொண்டு "அழ கூடாது மா. கோவை இங்கிருந்து மிஞ்சி மிஞ்சி போனால் இரண்டு மணி நேரம். நினைத்தாள் அண்ணி கிளம்பி வந்துவிடுவேன். நீயும் எப்பொழுது தோன்றுகிறதோ அப்பொழுது கிளம்பி வந்துவிடு. அவலவோதான் மா. இதற்கு ஏன் அழுகிறாய் நீ நல்ல பெண் இல்லையா. சந்தோசமாக கிளம்பு டா "என்று கூறினார் .

அவர் குரலும் சிறிது கமராலாக தான் ஒலித்தது. ஒரு வாறு தன்னை தேற்றிக்கொண்ட ரூப்பா சிரித்த முகத்துடனே விடை பெற்று கிளம்பினாள் .

அந்த நொடி அவள் மனம் கணவனின் அருகாமைக்காக மிகவும் ஏங்கியது .

அவனை ஏக்கமாக ஒரு பார்வை பார்த்தவள் அவனின் குணம் பேசாமல் காரில் ஏறி அமர்ந்து கொண்டாள்.

அவள் பார்வையின் அர்த்தம் புரியாமல் அவனும் குழப்பத்துடன் வந்து வண்டியை கிளப்பினான்.

**************************************************************

புறவழிச்சாலையில் வண்டியை ஓட்டி கொண்டு வந்து கொண்டிருந்தவன் தீடிர் என்று நடுவில் ஒரு கார் நிற்கவும் அவனும் சுதாரித்து சடன் பிரேக் போட்டு நிறுத்தினான்.

அவன் மட்டும் கொஞ்சம் சுதரிக்காமல் இருந்திருந்தால் அங்கு பெரிய விபத்து நடந்து இருக்கும்.

கோவமாக வண்டியை விட்டு இறங்கியவன் விறுவிறுவென்று தனக்கு முன் நின்ற வண்டியை நோக்கி கோபத்துடன் சென்றான் .அந்த வண்டியின் டிரைவர் இருக்கையில் அமர்ந்திருந்தது ஒரு பெண் .அவளை பார்த்ததும் அவன் கோவம் இன்னும் பல மடங்கு அதிகரித்தது.

தன்னை கோவமாக உறுத்து விழிக்கும் ஆடவனை கண்டு அந்த பெண் "மன்னித்துவிடுங்கள் சார் ..தீடிர் என்று தலை சுற்றல் போல் வந்துவிட்டது .அதான் நிறுத்திவிட்டேன்" என்று மெதுவாக தான் கூறினாள் .

அவள் கூறியதை கேட்டு அவன் பின்னால் நின்றிருந்த ராமச்சந்திரனுக்கு ரூப்பாவிற்கு பாவமாக தான் இருந்தது.

ஆனால் உதய்க்கு அப்படி ஒன்றும் தோன்றவில்லை போலும்" உடம்பு முடியவில்லை என்றால் வீட்டில் இருக்க வேண்டியதுதானே. சும்மா வண்டியை எடுத்து கொண்டு வந்து நீ சாவதும் இல்லாமல் எங்கள் உயிரையும் காவு வாங்கி இருப்பாய் ."என்று கோவமாகவும் அதே நேரம் அழுத்தமாகவும் கூறினான் .

அவன் பேசுவது கொஞ்சம் அதிகப்படி என்றே ரூப்பாவிற்கு தோன்றியது.

ராமச்சந்திரனுக்கு அதே தான் தோன்றி இருக்கும் போல் அவன் மேலே பேசும் முன்" நீ பார்த்து போ மா" என்று அந்த பெண்ணிடம் கூறியவர்.

உதய்யை அழைத்து கொண்டு தங்களது காரரிற்கு வந்தார்.

தந்தை உடன் வந்து காரை கிளப்பி விட்டாலும் அவனுக்கு கோவம் இன்னும் அடங்கவில்லை.

" இந்த பெண்களுக்குஎல்லாம் கொஞ்சமும் பொறுப்பே கிடையாது .நல்ல மேக்கப் போட்டு கொண்டு வர தெரிகிறது .ஆனால் ஒழுங்காக வண்டி ஓட்ட தெரியவில்லை" என்று புலம்பி கொண்டே வந்தான்.

அவனின் இந்த சிறு செயலிலேயே அவனுக்கு பெண்கள் மீது சகஜமாகவே இருக்கும் வெறுப்பு ரூப்பாவிற்கு புரிவதாய் .

மூவரும் வீட்டிற்கு வந்து சேர்ந்தவுடன் ராமச்சந்திரன் அன்னமாவிற்கு அழைத்து இரவு உணவு சமைக்க சொல்லி விட்டு தனது பயணத்திற்கு கிளம்பி விட்டார் .
 

Important Announcements!

Type in Tamil

Click here to go to Google transliteration page. Type there in Tamil and copy and paste it.