திருவள்ளுவர் வாக்கு

shansun70

Minister's of Penmai
Joined
Mar 27, 2014
Messages
2,651
Likes
5,143
Location
Hosur
#1
அசையா உயிரினங்களான தாவரங்கள், புல்லாகி, பூண்டாகி, செடியாகி, கொடியாகி, மரமாகி பரிணாம வளர்ச்சி பெற்றுள்ளன. அசையும் உயிரினங்களான விலங்குகள், ஒரு செல் அமீபா, ஊர்வன, பறப்பன, நடப்பன, விலங்கிலிருந்து குரங்குகள், குரங்கிலிருந்து உராங் உட்டான், சிம்பான்ஸி எனும் மனிதக் குரங்குகள், மனிதக் குரங்கிலிருந்து மனிதனாகப் பரிணாம வளர்ச்சி பெற்றுள்ளன. எனவே, உயர்ந்த மரங்களிலிருந்து கிடைக்கும் கனிகளே, உயர்ந்த உயிரினமாகிய மனிதனுக்கு ஏற்புடையவை.
குரங்கிலிருந்து தோன்றிய மனிதனுக்கு கனிகளே பொருத்தமான உணவு என்பது உறுதியாகிறது.
திருவள்ளுவர், ‘கனியிருப்பக் காய் கவர்ந்தற்று’ எனத் திருக்குறளில் கனிக்குத்தான் முதலிடம் தந்துள்ளார். திருவள்ளுவர் தோன்றிய நம் தாய்த் தமிழ்நாட்டில், ஆலயத்துக்குச் செல்லும்போது, தேங்காயையும் வாழைப்பழத்தையும்தான் இறைவனுக்கு நைவேத்தியமாகப் படைக்கிறோம். இறைவனுக்குப் பக்தியுடன் அவற்றைப் படைத்த பின், தேங்காய் மற்றும் வாழைப்பழத்தைப் பிரசாதமாகச் சாப்பிட்டுத்தான் நம் முன்னோர்கள் உயர்வான இறைவாழ்வு வாந்திருக்கின்றனர்.
தமிழர்கள், தேங்காயை ‘தெங்கம் பழம்’ என்றே தமிழ் இலக்கியங்களில் குறிப்பிட்டுள்ளனர். ஆங்கிலேயர்தான், தேங்காயை ‘coconut’ என Nut உணவில் வைத்துள்ளனர். மனிதர் ‘வாழ’ பழம் என்பதுதான், பின்னாட்களில் வாழைப்பழம் என மருவியிருக்கக்கூடும் என்பது எனது அனுமானம்.
கீழான உயிரினங்களான ஊர்வன உயிரினங்கள், சிறு பூச்சிகள் முதலான சிறு உயிரினங்களையும்; பறவைகள் தானியங்களையும்; சைவ விலங்குகள் புல், இலை, தழை, பச்சைக் காய்கறிகளையும்; அசைவ விலங்குகள், சைவ விலங்குகளை உயிருடன் அடித்துக் கொன்ற இறைச்சியையும், தாம் தோன்றிய நாளிலிருந்து இன்றுவரை பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக தனது உணவை மாற்றாது, உண்டு வாழ்கின்றன.
இந்த அடிப்படையில், மேலான உயிரினமான மனிதனும், மேலாகக் கிடைக்கும் தெங்கம்பழம், வாழைப்பழம் மற்றும் பருவத்தில் கிடைக்கும் இதர பழங்களையும் உண்டு வாழ்ந்ததிலிருந்து, நாளடைவில் போலி நாகரிக வளர்ச்சியில், தனது உணவை முற்றிலும் சிதைத்து உண்பதால்தான், மனிதன் உடலும் உள்ளமும் சிதைந்து வாழ்கின்றான். பலவித உடல் உபாதைகள் ஏற்பட்டு நோய்மையில் வாடுகின்றான்.
தக்க உணவு, தக்க உடலைத் தருகின்றது; தகாத உணவு தகாத உடலைத் தருகின்றது; மனிதருக்குத் தக்க உணவு கனிகள்தான். அதுவே சாத்விக உணவு. இன்று சமைத்த உணவு ரஜோ உணவு. நேற்றோ அல்லது பல நாட்களுக்கு முன்பு சமைத்து குளிர்சாதனப் பெட்டியில் வைத்துள்ள உணவு, தாமச உணவு.
சமைத்த உணவுகளால் மனிதன் வளர்கின்றான் என்றால், அது அழிவு வளர்ச்சி; இயற்கை உணவுகளால் மனிதன் வளர்கின்றான் என்றால், அதுதான் ஆக்க வளர்ச்சி.
‘நீ எதை உண்ணுகிறாயோ அதுவாக ஆகிறாய்’
*
முறையான ஜீரணம் அவசியம்
‘மருந்தென வேண்டாவாம் யாக்கைக் கருந்தியது
அற்றது போற்றி உணின்’ (குறள் 942)
நாம் சாப்பிட்ட உணவு இரைப்பையில் நூற்றுக்கு நூறு செரிமானமாக வேண்டும். உண்ட உணவின் கழிவு, உடல் உறுப்புகளிலிருந்து நூற்றுக்கு நூறு வெளியேறி அற்றுப் போக வேண்டும். இத்தகைய உணவு உண்பர்வர்க்கு நோயே இல்லை; மருந்தே வேண்டாம் என்பது இந்தக் குறளின் பொருள்.
‘மாறு பாடில்லாத உண்டி மறுத்துண்ணின்
ஊறு பாடில்லை வுயிர்க்கு’ (குறள் 945)
இயற்கைக்கு மாறுபாடில்லாத இயற்கை உணவுகளான தேங்காய், பாதாம் பருப்பு, அக்ரூட் ஆகிய கொட்டைப் பருப்புகள் (NUTS) ஆகியவற்றைத் தேவையான நேரத்தில் தேவையான அளவு உண்டு; வாழைப்பழம், பேரீச்சை, மாம்பழம், பலாப்பழம் இதர அனைத்து வகையான பழவகைகளையும் உண்டு வாழ்ந்து; இயற்கைக்கு மாறுபாடுடைய நெருப்பில் வெந்த சமையல் உணவுகளையும் உண்ண மறுத்து வாழ்ந்தால், நம் உடலுக்கும் உயிருக்கும் எவ்வித பிரச்னையும் இல்லை, அழிவில்லை, உடலாலும் உள்ளத்தாலும் எவ்வித நோயும் இல்லை என்பது இக் குறளின் பொருள்.
இவ்விதம் அருந்தியது அற்றுப்போகும் உணவு, மாறுபாடில்லாத உணவுகளைப் பற்றி சிந்திக்கும்போது, 1) நோய் தரும் உணவு, 2) ஆரோக்கியம் தரும் உணவு, 3) ஆன்மிகம் தரும் உணவு என மூன்று வகையாகப் பிரிக்கலாம். இவ்வுடலுக்குத் தூய காற்று (நுண் உணவு), தூய நீர் (பரு உணவு) மற்றும் தூய உணவு (பரு உணவு) என மூவகை உணவு தேவைப்படுகிறது.
 

Important Announcements!

Type in Tamil

Click here to go to Google transliteration page. Type there in Tamil and copy and paste it.