பயணம்:

selvipandiyan

Silver Ruler's of Penmai
Registered User
Blogger
Joined
Nov 2, 2011
Messages
38,190
Likes
75,737
Location
Chennai
#1
அந்தத் திருவிழா நாட்கள்!



ந்தியில் மேளா. தமிழில் சந்தை. படங்களில் மட்டுமே நாம் கண்ட சந்தை, எங்கேயோ கிராமங்களில் சின்னதாக எஞ்சியிருந்து இப்போது நலிந்துகொண்டே வருகிறது. அதுவே பெரிய திருவிழாவாக மாறி, எல்லாக் கேளிக்கைகளுடனும் இறை அம்சமும் நிறைந்து, நவீனமும் இணைந்து உலக அளவில் கொண்டாடப்பட்டுவருவது தெரியுமா? அதுவும் ஒரு பாலைவனத்தில்.

உலகமே ஒரு சந்தை

இடம் புஷ்கர். ராஜஸ்தானில் ஒரு புனிதத் தலம். ‘புஷ்’ என்றால் புஷ்பம். கர் என்றால் கரம். பிரம்மனின் கையிலிருந்து பூ விழுந்த இடமாக இது அறியப்படுகிறது.
இங்கே டிசம்பர் மாதத்தில் நடைபெறும் முப்பெரும் விழா மிகப் பிரபலமானது. புஷ்கர், இயற்கைக் சூழலில் எழிலுற அமைந்திருக்கிறது. மூன்று பக்கங்களிலும் ஆரவல்லி மலைகள். நடுவில் அழகிய குளம். மேலும் இரண்டு சிறிய குளங்கள் என்று குளிர்ச்சி தரும் நீர்நிலைகள் உண்டு. ஊருக்குள் நுழையும்போதே விழாக் கோலம் களைகட்டுகிறது. சைக்கிள்போல ஒட்டக வண்டிகள். வண்ணங்களின் கலவையில் உடை அணிந்த ராஜபுத்திர மக்கள். ஊரின் எல்லைப் பகுதியில்தான் விழா. பெரிய மைதானம். அதற்கு அப்பால் மணற்குன்றுகள். இங்கேதான் ஒட்டகச் சந்தை நடக்கிறது. வியாபாரிகள் இங்கேயே கூடாரமிட்டுத் தங்குகின்றனர். மைதானத்தில் ஒரு பெரிய அரங்கம் போன்ற அமைப்பு. அங்குதான் எல்லா விழா வைபவங்களும் நடைபெறுகின்றன.
அதற்கு நடுவே கலை நிகழ்ச்சிகளுக்கான மேடை. இந்த இரண்டுக்கும் இடையே பொருட்காட்சி, கேளிக்கை அமைப்புகள், அரங்குகள், சர்க்கஸ், ராட்சத அளவு ராட்டினங்கள், மாயாஜாலம், விதம் விதமான பண்டங்களை விற்பனை செய்யும் கடைகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. நம்மை வரவேற்பதும் இவைதான். முதலில் நாம் பார்த்தது சில்பக்ராம் என்ற கைவினைக் கண்காட்சி.
சந்தை

இங்கு அரக்கு, வளையல்களாக மாறும் காட்சி ஆச்சர்யப்பட வைக்கிறது. பகலவன் மறைந்து இருளவன் ஆட்சி தொடங்குகிறது. எங்கும் ஜகஜோதியாக வெளிச்சம். ‘இது வாழ்க்கையின் விழா’ என்ற பொருள் பெற்ற இந்திப் பாடல் (ஏ ஜிந்தகி கே மேளா) ஒலித்து மனதை வருடுகிறது.
மறு நாள் வீதி உலா. முதலில் வருவது பிரம்மா கோயில். உலகத்திலேயே பிரம்மாவுக்குக் கோயில் இங்கேதான் உள்ளது. அருகிலேயே பிரம்ம தீர்த்தம் எனும் புஷ்கர் குளம். ஊருக்குப் பெயர் வரக் காரணமாயிருக்கும் குளம். முதன்மை பஜாரைத் தாண்டித்தான் போக வேண்டும். சிறியதும் பெரியதுமான பல தெருக்கள் உள்ளன. ஒவ்வொரு தெருவிலும் கோயில்கள் / தர்மசாலைகள் அமைந்துள்ளன. ஒட்டகத் தோலால் ஆன பொருட்கள் இங்கு விசேஷம்.


இந்தச் சந்தைக்கென்றே ஏற்பட்ட, மெருகூட்டப்பட்ட கடைகள். ஒரே மக்கள் கூட்டம். முண்டாசு மனிதர்கள். கை நிறைய வெள்ளை வளையல்களுடனும் வண்ண வண்ண சேலைகளில் முக்காடு போட்ட பெண்கள். மூக்கில் பெரிய பெரிய பேசரி அணிந்திருக்கிறார்கள். கால்களில் ராஜபுத்திரர்களின் பாரம்பரிய செருப்புகள். வண்ணங்களையே எண்ணங்களாக மாற்றுவதில் கரை கண்டவர்கள் இவர்கள்.
உணவும் போட்டிகளும்

சந்தையில் மதிய உணவுக்காகச் செல்லும்போது ஒரு தெரு முழுக்க இனிப்புப் பலகாரக் கடைகள். தெருப் பெயரே மிட்டாய்க் கடைத் தெரு. அதிரசம் போன்ற மால்புவா இங்கு விசேஷம். திரண்ட பாலை ஊற்றிச் செய்கிறார்கள். பின்னர், சர்க்கரைப் பாகில் ஊற வைத்து எடுக்கப்படுகிறது. கூடவே ராபடி எனப்படும் பண்டத்தைப் பாலில் ஊறவைத்துத் தருகிறார்கள். அடுத்தது மிஸ்ரி மாவா எனப்படும் நம்மூர் பால்கோவா.
சுவையில் சற்றே வித்தியாசப்படுகிறது. கார வகைகளில் ஆமை வடிவ கச்சோரி. மதிய உணவுக்கு தால், பாடி, குருமா. இப்படிக் கொழுப்பு நிறைந்த உணவாக உண்டாலும் இவர்கள் ஊசி உடம்புடன்தான் இருக்கிறார்கள். வெயில் அனைத்தையும் உறிஞ்சிவிடுகிறது போலும்.
மேளா மைதானத்தில் ஒவ்வொரு நாளும் ஏதாவது ஒரு போட்டி அரங்கேறிக்கொண்டே இருக்கிறது. காலை 10 மணி முதல் மாலை 4 மணிவரை. இதில் வெளிநாட்டவரும் பங்கேற்க ஊக்குவிக்கப்படுகின்றனர். மீசை போட்டியில் மீசையை வளர்ப்பதற்கே இருப்பவர்கள் பங்கேற்கிறார்கள். நீவி விட்டால் 5 அடிக்கு மேல் வருகிறது.
எண்ணெய், மசாஜ் போன்றவற்றின் மூலம் மீசையைப் பராமரிக்கிறார்களாம். கயிறு இழுக்கும் போட்டி, ஒட்டக போலோ, மண் பானையைத் தூக்கிக்கொண்டு ஓடும் மட்கா ரேஸ், பாரம்பரிய உடை அணிந்துகொண்டு விளையாடும் கிரிக்கெட், தலைப்பாகை கட்டும் போட்டி, அழகுப் பெண்கள் போட்டி - எல்லாவற்றிலும் அயலாருக்குப் பரிசுகள் வழங்கப்படுகின்றன.
பலூன் பயணம்

மறுநாள் விடியற்காலை. நான்கு கி.மீ. தொலைவில் வேறு ஒரு இடத்துக்குச் செல்கிறோம். வெப்பக் காற்று பலூன்கள் பறக்க விடப்படும் களம். எரிவாயு உதவியுடன் அடுப்பு வழியாக உள்ளிருக்கும் காற்று சூடேற்றப்படுகிறது. வெளியிலிருக்கும் தட்பவெப்ப நிலையைவிட பலூனுக்குள் இருக்கும் காற்று சூடாகும்போது (90 டிகிரி சென்டிகிரேட்டிலிருந்து 100 டிகிரிவரை) பலூன் மேலெழுந்து மிதக்கத் தொடங்குகிறது.
சுமார் 100 அடி உயரத்தில் பறந்து செல்கிறது. காற்று எந்தப் பக்கம் அடிக்கிறதோ அந்தப் பக்கம் செல்லும், காற்றாடியைப் போல. கடும் வெயிலிலோ வசதியான காற்றில்லாத பருவ நிலையிலோ இதை இயக்க முடியாது என்கிறார்கள். சாகசத்தை விரும்புவோருக்காக, இளைஞர்களுக்காக இந்த விழாவில் பலூன் பயணம் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது.
நிறைந்தது கொண்டாட்டம்

இப்படியே விழாவின் கடைசி நாளும் வந்துவிடுகிறது. நிறைந்த பௌர்ணமி. ஊரே மைதானத்தில் கூடியிருக்கிறது. அப்போதும் சின்னச் சின்னப் போட்டிகள். விதவிதமான அணிவகுப்புகள். பரிசுகள் வழங்கப்படுகின்றன. எல்லோருக்கும் விடை கொடுக்கிறார்கள் விழா அமைப்பாளர்கள். வறண்ட பாலைவனத்துக்கு நீரோடைபோல வந்த இந்தக் கோலாகலம் முடிவுறும் நிலையைக் காணும்போது மக்களிடையே ஓர் ஏக்கம். கண்களில் ஒரு பரிதவிப்பு. ஏதோ ஒன்றைப் பிரிவதைப் போல.
 

selvipandiyan

Silver Ruler's of Penmai
Registered User
Blogger
Joined
Nov 2, 2011
Messages
38,190
Likes
75,737
Location
Chennai
#2
கண்ணூரில் ஒரு நாள்!



யற்கை வளம் செழித்துக் குலுங்கும் கண்ணூரை ‘கேரளத்தின் மகுடம்’ என்பார்கள். மலபார் பிராந்தியத்தின் மிகப் பெரிய நகரமான கண்ணூர் கலாச்சாரச் சிறப்பும் நீண்ட பாரம்பரியப் பெருமையும் கொண்டது. ஒரு மழைக் காலத்தில், மழை கொட்டித் தீர்க்கும் என எதிர்பார்க்கப்பட்ட நாளில் கண்ணூருக்குச் செல்ல நேர்ந்தது.

கண்ணூரிலிருந்து 5 கிலோ மீட்டர் தள்ளியிருக்கும் ஒரு புறநகரில் தங்குவதற்காக ஒரு லாட்ஜை அடைந்தேன். அதை லாட்ஜ் என்பதைவிட, வீடு என்பதுதான் சரியாக இருக்கும். வீட்டுக்காரர் முதல் மாடியில் வசித்துக்கொண்டு இரண்டு படுக்கை அறை கொண்ட கீழ்த்தளத்தைப் பிறருக்கு வாடகைக்கு விட்டிருக்கிறார். ‘குளித்துவிட்டுச் சாப்பிட என்ன கிடைக்கும்?’ என்று கேட்டால், ‘உணவக வசதி இல்லை’ என்றார்கள். ‘மெயின் ரோட்டில் பல உணவகங்கள் உண்டு’ என்றும் சொன்னார்கள். இணையவழித் திட்டமிடல் சில நேரம் சொதப்பிவிடும் என்று நினைத்தபடி, சற்றே மேடான மெயின் ரோட்டுக்கு ஏறிச் சென்றேன். கேரளத்தின் ஏற்றமும் இறக்கமுமான சாலைகளில் நடப்பதே தனி சுகம்தான்.
கண்களை நிரப்பிய பசுமையும் சுவாசத்துக்குக் கிடைத்த சுத்தமான காற்றும் சுமார் ஒரு கி.மீ. தூரத்தை எளிதில் மறக்கடித்தன. உணவகத்தை அடைந்தேன். அது பீடி நிறுவனம் ஒன்று நடத்தும் மெஸ். காலை உணவு முடிந்துவிட்டதால் மதிய உணவுதான் கிடைத்தது. வெறும் முப்பது ரூபாயில் கிடைத்த சுவையான மீன் சாப்பாடு வயிற்றை மட்டுமல்ல; மனதையும் நிறைத்தது. அந்த மெஸ் முதலாளியிடம் ‘இங்கு என்னென்ன பார்க்கலாம்?’ என்று கேட்டேன். அவர் ஏற்கெனவே நான் முடிவு செய்துவைத்திருந்த அதே இடங்களையே பரிந்துரைத்தார். தனது நிறுவன ஆட்டோவையே வாடகைக்குத் தருவதாகச் சொல்லி, அதன் ஓட்டுநரை சீக்கிரம் வரும்படி போனில் அழைத்தார். ஆட்டோ ஓட்டுநர் வருவதற்காகக் காத்திருந்த வேளையில் "நகரத்துக்குள் தங்காமல், இப்படி அமைதியான புறநகரில் தங்குவதன்மூலம் பயணத்தை நன்கு ரசிக்கலாம்” என்றார். நானும் அதை ஆமோதித்தேன்.
ஒரே முஸ்லிம் அரச குடும்பம்

முதலில் பார்த்த இடம் ‘அரக்கல் அருங்காட்சியகம்’. அருங்காட்சியகம் அரக்கல்கேட்டு எனும் அரண்மனையின் ஒரு பகுதி. மலபார் பிராந்தியத்தின் உருவாக்கத்தில் முக்கியப் பங்காற்றிய அரக்கல் அரச குடும்பத்தினர் வசித்த அரண்மனை இது. சொல்லப்போனால், கேரளத்தின் ஒரே முஸ்லிம் அரச குடும்பம் இவர்களுடையதுதான்.
கடலுக்கு எதிரே அமைந்திருந்த அந்த அரண்மனை தற்போது அருங்காட்சியமாக மாறியுள்ளது. அந்த அரண்மனையைப் பார்த்தவுடன் ‘சந்திரமுகி’ திரைப்படத்தில் வரும் அரண்மனை ஞாபகத்துக்கு வந்தது. அரண்மனையின் தோற்ற அமைப்பு அத்தகைய எண்ணத்தை உருவாக்கியிருக்கலாம். வாசலிலேயே கம்பீரமான தேக்கு மரக் கதவு வரவேற்றது. அறைக் கதவுகளும் ஜன்னல் கதவுகளும் படிகளும் இன்றைக்கும் உறுதியாகவும் பிரம்மாண்டமாகவும் இருக்கின்றன. சின்ன அரண்மனைதான். சுற்றி வருவதற்கு ஐந்து நிமிடங்கள் போதும். ஆனால், ரசித்துப் பார்க்க வேண்டும் என்றால், பார்ப்பவரின் ரசனைக்கு ஏற்ப நேரம் அதிகரிக்கும்.
அதிகாரத்தின் எச்சமான கோட்டை

பின்பு அங்கிருந்து ‘செயின்ட் ஏஞ்சலியோ கோட்டை’க்குச் சென்றேன். இந்தக் கோட்டை ‘கண்ணூர் கோட்டை’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. கண்ணூரிலிருந்து 3 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது இந்தக் கோட்டை. அரபிக் கடலின் கரையில் 1505-ம் வருடம் டாம் பிரான்சிஸ்கோ டி அல்மிய்டா எனும் போர்த்துக்கீசியரால் கட்டப்பட்டது இது. இந்தியாவில் போர்ச்சுக்கல் நாடு பெற்ற முதல் வெற்றியைக் குறிக்கும் வண்ணம் கட்டப்பட்ட கோட்டை.

இந்தக் கோட்டை இன்று முற்றிலும் சிதிலமடைந்த நிலையில், கோட்டை என்ற பெயரைப் பெயர்ப் பலகையில் மட்டும் பரிதாபகரமாகச் சுமந்து நிற்கிறது. ‘பம்பாய்’ திரைப்படத்தில் மனிஷா கொய்ராலா ‘உயிரே... உயிரே... வந்து என்னோடு கலந்துவிடு…’ எனும் பாடலில் அடர்மழையில் ஒரு சிதிலமடைந்த கோட்டையில் ஓடி வருவார் இல்லையா? அந்தப் பாடல் இங்கேதான் எடுக்கப்பட்டதோ என்ற எண்ணத்தை ஏற்படுத்தும்வண்ணம் கடற்கரையை ஒட்டியிருக்கும் இந்தக் கோட்டையின் அமைப்பு உள்ளது. கோட்டையை முழுவதும் பார்த்துவிட்டு வெளியே வருவதற்கு சுமார் ஒரு மணி நேரம் பிடிக்கும்.
மணல் வீடும் குழந்தைகளும்

பின் அங்கிருந்து பயம்பளம் கடற்கரைக்குச் சென்றேன். பயம்பளம் கடற்கரை கண்ணூரின் முக்கியமான சுற்றுலாத் தலம். குடும்பத்துடன் சென்று இந்தக் கடற்கரையின் அழகையும் சீராக எழுந்து கரையில் சிதறி உடையும் அலைகளையும் குளிர்ந்த காற்றையும் ரசித்து அனுபவிக்கலாம். மலையாளத் திரைப்படங்களில் வரும் பெரும்பாலான கடற்கரைக் காட்சிகள் இங்கு எடுக்கப்பட்டவையே. விடுமுறை நாள் என்பதால், மொத்த கண்ணூர் மக்களும் அங்குதான் இருக்கிறார்களோ என்ற சந்தேகம் கொள்ளும் அளவுக்குக் கூட்டம் நிரம்பி வழிந்தது.


அலைகள் சீற்றம் குறைந்து பழகிய நாய்க்குட்டியைப் போல் பாதங்களைத் தொட்டுச் சென்றன. குழந்தைகள் பயமின்றி அந்த அலைகளின் அருகில் மணல் வீடு கட்டி விளையாடிக்கொண்டிருந்தனர். மணல் வீட்டைக் கலைத்துச் செல்லும் அலைகள், அவர்கள் மகிழ்ச்சியை அதிகப்படுத்தின. கலையாத மணல் வீடுகளால் என்ன மகிழ்ச்சி இருக்கப்போகிறது?
‘தி இந்து’ சித்திரை மலர் 2018-ல் வெளியான கட்டுரையின் சுருக்கமான வடிவம் இது. இது போன்ற சுவையான பல கட்டுரைகள் சித்திரை மலரில் இடம்பெற்றுள்ளன.
 

selvipandiyan

Silver Ruler's of Penmai
Registered User
Blogger
Joined
Nov 2, 2011
Messages
38,190
Likes
75,737
Location
Chennai
#3
மணற்கடலில் ஒரு திகில் பயணம்!


து
பாய் என்றவுடன் சட்டென்று நினைவுக்கு வருவது வானுயுர்ந்த கட்டிடங்களும் நிசப்தமான பாலைவனமும்தான். சித்த மருத்துவ கருத்தரங்குக்காக துபாய் சென்ற மருத்துவக் குழுவினருடன் பாலைவனத்தைத் தரிசிக்க முடிவு செய்தோம். பாலைவனப் பயணம் (Desert safari) மேற்கொள்ள நிறைய வாகன வசதிகள் அங்கு இருக்கின்றன. துபாயிலிருந்து ஒருமணி நேரப் பயணம். பாலைவனத்தை அடைந்தோம். பரந்துவிரிந்திருந்த பாலைவனத்தைப் பார்த்து மெய்மறந்தோம்.



மணற்கடல்

கண்களுக்கு மிகப் பெரிய கடலாகப் பாலைவனம் தெரிந்தது. தண்ணீருக்குப் பதிலாக மணல். மணற் கடலாகக் காட்சி அளித்த அரபு நாட்டுப் பாலைவனத்தின் அழகை விவரிக்க வார்த்தைகள் போதாது. நீர்க்கடலின் அக்கரையில், horizon மாயத் தோற்றம் உண்டாக்குவதைப் போல, மணற்கடலின் அக்கரையிலும் horizon, மாயையை உண்டாக்கியது; அக்கரை நோக்கி மணற் பாதையில் நடைப்பயணம் செல்லத் தூண்டியது. நீர்க்கடலில் அலைகள் உயிரோடு இருப்பதைப் போல, அந்தப் பாலைவனத்திலும் மணல் அலைகள் திடமாக இயற்கையால் வரையப்பட்டிருந்தன. புதுமையான திகில் அனுபவத்துக்காகக் காத்திருந்தோம். பாலைவனப் பயணத்துக்கே உரித்தான, அதிக அளவில் குதிரைசக்தி உடைய சொகுசு வாகனம், கூடவே ஐந்து வாகனங்கள் போட்டியாக அணிவகுத்தன.
அதிவேகப் பயணம்

‘டெசர்ட் சஃபாரி’ அதிவேகப் பயணமாக இருந்தது. மணல் தெறித்து, புழுதிப் படலம் உருவானது. வாகனத்தை மணல் சூழ்ந்தது. அருகிலிருந்த மற்ற வாகனங்கள் பார்வையில் படாத அளவுக்குப் பாலை மணல் கொதித்தெழுந்தது. இருப்பினும் வாகனம் விரைந்து முன்னேறியது. பாலைவனத்தில் ஒரு மேட்டுப் பகுதிக்கு வாகனம் மூச்சிரைக்காமல் ஏறியது. வாகனத்துக்கு முன்னே மிகப் பெரிய மணற்பள்ளம்.


வேறு வழியில் வாகனம் திரும்பும் என்ற எண்ணத்துக்கு மாறாக, அப்படியே பள்ளத்தில் நெட்டுக்குத்தாகச் சீறியது. அங்கிருந்த அழகான ஒற்றை மரத்தில் வாகனம் மோதிவிடும் என்று நினைத்து முடிப்பதற்குள், திசை திரும்பி, மணலைக் கிழித்துக்கொண்டு அடுத்த மேட்டுப் பகுதிக்கு வாகனம் ஏறத் தொடங்கியது.
திகில் திகில்

மேட்டிலும் இறக்கத்திலும் இரக்கம் காட்டாத வேகத்தில் வாகனம் பேரலையென நகர்ந்தது. கடல் அலைகளின் மேடு பள்ளங்களில் கப்பல் பயணிப்பதைப் போல, பாலை வனத்தின் மணல் அடுக்குகளில் பயணித்தது வாகனம், படுவேகமாக. துபாயிலேயே ‘ஸ்பீட் லிமிட்’ இல்லாத ஒரே பகுதி அந்தப் பாலைவனமாகத்தான் இருக்க முடியும். ஒரு வழியாக ஒளிப்படம் எடுக்க வாகனத்தை நிறுத்தியபோது, திகிலான அனுபவம் மணல் வடிவில் முட்டிப் பார்த்தது.
புதிய அனுபவம்

பாலைவனத்தின் நடுமையத்தில் சிறிது நேரம் இளைப்பாறினோம். அப்போது ஓரளவுக்கு இருட்டியிருந்தது. பாலைவன மணலில் சாய்ந்துகொண்டு வானத்தைப் பார்த்தபோது, மேலே வெள்ளி நிற நட்சத்திரங்கள் கண்சிமிட்டின. வாகனத்தில் முகப்பு விளக்கொளியில் பாலையைப் பார்த்தபோது மணல் துகள்கள், தங்க நிறத்தில் ஜொலித்தன.
அவ்வப்போது நீர்ச்சாரல்போல, மணற்சாரல் காற்றின் வலிமைக்கேற்ப தேகத்தைத் தீண்டியது. பாலை நிலம் நிறைய கற்பனையை ஓடவிட்டது. மணல் வீடு கட்ட வேண்டும் என்ற ஆசை அந்த மிகப் பெரிய மணல் பிரதேசத்தில் துளிர்விட்டது. ஆனால், அதற்கு முன்பாகவே அந்தப் பாலைவனத்தில் நிறைய மணற்வீடுகள், குன்றுகள் வடிவில் காணப்பட்டன.
பாரம்பரியப் பயணம்

அடுத்ததாக பாரம்பரிய உணவை ருசிப்பதற்காகவும் பாரம்பரிய நடனத்தை ரசிப்பதற்காகவும் இருபுறமும் பாலைவனம் சூழ்ந்த தார்ச்சாலையில் சறுக்கியது வாகனம். இருபது நிமிடப் பயணத்துக்குப் பிறகு, மணல் சூழ்ந்த வெட்டவெளியில் உருவாக்கப்பட்டிருந்த சிறு கிராமம் போன்ற இடத்தை அடைந்தோம்.


அங்கு அரேபிய இசை ஒலித்தது. வெவ்வேறு வகையான உணவை ருசித்தோம். நெருப்பு நடனம், விலங்கு நடனம் என பாரம்பரிய நடனங்கள் அரங்கேறின. பழக்கி வைக்கப்பட்ட ‘Falcon’ எனும் வல்லூறு இரைக்கொல்லிப் பறவையுடன் ஒளிப்படம் எடுப்பதற்காகக் கூட்டம் அலைமோதியது.
பின்னர் துபாயை நோக்கி வாகனம் புறப்பட்டது. பாலை மணல் பகுதி மெல்ல மறைந்தது. வித்தியாசமான பயண அனுபவத்தைக் கொடுத்த எங்கள் வாகனத்தின் ஓட்டுநர் பாகிஸ்தானைச் சேர்ந்தவர். அவருடன் கைகுலுக்கி, புதிய அனுபவம் தந்த அவருக்கு நன்றி தெரிவித்துவிட்டு விடைபெற்றோம்.
இந்த ஆறு மணி நேர பாலவனப் பயணத்துக்கு, இந்திய ரூபாய் மதிப்பில் 1800 முதல் 2000 வரை வசூலிக்கிறார்கள். பாலையும் இயற்கையின் அதிசயமே. அதில் சாகசப் பயணம் மேற்கொண்டது முற்றிலும் புதிய அனுபவம்
 

selvipandiyan

Silver Ruler's of Penmai
Registered User
Blogger
Joined
Nov 2, 2011
Messages
38,190
Likes
75,737
Location
Chennai
#4
பாலி தீவு - இயற்கை வனப்பும் மனித வனப்பும்



ந்தோனேசியாவின் புராதனமான சிறு தீவுப் பகுதி பாலி. இந்தோனேசியாவைவிட பாலி தீவுக்குச் சுற்றுலா செல்ல விரும்புபவர்களே அதிகம். தென்கிழக்கு ஆசியாவில் ஐரோப்பியர்களும் வெளிநாட்டவர்களும் கடந்த நூற்றாண்டில் அதிகம் காண விரும்பிய இடங்களுள் பாலி தீவும் ஒன்று.

நாற்பதாயிரம் ஆண்டுகளாக பாலி தீவில் மக்கள் வாழ்ந்துவருகிறார்கள். ஜாவாவிலிருந்து பலர் அங்கே குடிபெயர்ந்துள்ளனர். வெகுகாலமாக பாலி மக்கள் இந்துக்களாக வாழ்ந்துவருகிறார்கள். ஆனால், இந்தோனேசியா ஒரு முஸ்லிம் நாடு. பாலியில் முஸ்லிம்கள் பத்து சதவீதத்தினர்தான். அதற்கடுத்து, கிறிஸ்தவர்களும் பௌத்தர்களும் அதிக அளவில் உள்ளனர். மீதமுள்ள அனைவரும் இந்துக்கள்.
பாலி தீவு ஒரு கேளிக்கைத்தலம் என்ற எண்ணம் பரவலாக உள்ளது. நாற்பது ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வெளிவந்த பயண நூல் ஒளிப்படங்களில் அத்தீவிலுள்ள பெண்கள் திறந்த மார்புடன் காணப்படுவார்கள். ஆனால், மாராப்பு இல்லாத பாலி பெண்களை அந்நாளைய கறுப்பு வெள்ளை ஒளிப்படங்களிலும் ஆவணப்படங்களிலும் மட்டும்தான் இப்போது காண முடியும்.
பாலி இன்று சுற்றுலாப் பயணிகளை பெருமளவில் ஈர்ப்பதற்கு காரணம் அதன் இயற்கை வனப்பும் கடற்கரைகளும்தாம். நவீன வசதிகளுடன் கூடிய கிராமங்கள்போல், அதன் பல பகுதிகள் தோன்றுகின்றன. உள்ளூர் பயணத்துக்குச் சாலை வழிகள் மட்டுமே உண்டு. ரயில் பாதை கிடையாது. கடற்கரைகளில் கூட்டம் கூட்டமாக வெளிநாட்டுப் பயணிகள் வெயிலில் காய்கிறார்கள். நீர் விளையாட்டுகளுக்காகவே பல வெளிநாட்டவர் அங்கு கூடுகின்றனர்.
பாலி உணவு அப்படியொன்றும் சுவையானது என்று கூறிவிட முடியாது. அரிசி உணவு முக்கியமானது. ஆனால், நம்மைப் போல் அதிக அளவில் அரிசியை உட்கொள்வதில்லை. அசைவ உணவில் கோழி, மீன், பன்றி இறைச்சி ஆகியவற்றுக்கு அதிக இடம் உண்டு.
நளினமிகு ராமாயணம்

பாலியில் ‘பாலே ராமாயணம்’ நடைபெறுகிறது. குறுகிய கால அவகாசம் மட்டுமே இருந்ததால், அதைப் பார்க்க இயலவில்லை. ஆனால், அது போன்றே புகழ்பெற்றுள்ள ‘கெசக் ராமாயண’ நாடகத்தைப் பார்க்க முடிந்தது. உலுவடு கோயில் திறந்தவெளி அரைவட்ட அரங்கில் கெசக் ராமாயண நாட்டிய நாடகம் நடைபெறுகிறது. மதகுரு ஒருவர் தீபம் ஏற்றியபின் நாடகம் தொடங்குகிறது. நாடகத்தில் மொத்தம் நாலு காட்சிகள். சீதையை ராவணன் இலங்கைக்குக் கடத்திச் செல்வதில் தொடங்கி அனுமன் அங்கே செல்வது, அவரது வாலில் தீ வைக்கப்படுவது, ராமன் சீதையை மீட்டு வருவது வரையிலான கதை சொல்லப்படுகிறது.
சீதை மட்டுமின்றி ராமன், லட்சுமணன் கதாபாத்திரங்களையும் பெண்களே ஏற்றுள்ளனர். ராமனும் சீதையும் அரங்கினுள் மெல்ல நடந்துவந்தார்கள். ஆனால், அவர்கள் மிதந்து வந்தார்களோ என்று எண்ணும்படியாக இருந்தது. சீதையாக நடித்தவர் புடவை கொசுவம் பின்னுவதுபோன்ற குறைந்த அபிநயத்தில் மிகுந்த நளினத்தைக் கொண்டுவந்தார். ராவணனின் வேலையாள் விகடம் செய்கிறான். அது கட்டியங்காரன் கதாபாத்திரம். அவன் பாலி மொழியிலிருந்து சட்டென மாறி பார்வையாளர்களுடன் பல மொழிகளில் தொடர்புகொண்டான்.

விலை கூடிய துவர்ப்புக் காபி

பாலி உள்ளிட்ட இந்தோனேசியாவின் பல இடங்களிலும் ஒரு புது வகை காபி தயாரிக்கப்படுகிறது. அதன் சுவை பற்றிச் சொல்வதற்கு முன்பாக அக்காபி தயாரிக்கப்படும் சுவையான (!) கதையைச் சொல்ல வேண்டும். பாலியில் ‘லுவாக் காபி’தோட்டத்துக்குச் சென்றோம். அங்குள்ள காபி பெர்ரிகளை புனுகு பூனை வகையைச் சார்ந்த மரநாய்கள் சாப்பிட்டுவிட்டு, அவை கழிக்கிற மலத்திலிருந்து பெறப்படும் கொட்டைகளிலிருந்து தயாராவதுதான் ‘லுவாக் காபி’.
மரநாய் தேர்ந்தெடுக்கும் காபி பெர்ரிகள் விசேஷமானவை என்றும் அவை பூனையின் குடலுக்குள் சென்று வெளி வருவதால் அவற்றுக்கு ஒரு புதிய பதம் கிடைக்கிறது என்றும் காபி தயாரிப்பாளர்கள் கூறுகிறார்கள். பூனையின் கழிவிலிருந்து பெறப்படும் காபிக் கொட்டைகளை வெந்நீரில் சுத்தமாகக் கழுவி எடுத்து அவற்றின் தோலை உரித்தெடுத்த பிறகு வாணலியில் இட்டு வதக்குகிறார்கள். பின்னர் உரலில் போட்டுப் பொடிசெய்து காபியாக விற்பனை செய்கிறார்கள்.
துவர்ப்பு கலந்த சுவை அக்காபிக்கு இருந்தது. அது அதிக விலையில் விற்கப்படுகிறது. ரஷ்யாவுக்கு அதிக அளவில் ஏற்றுமதியாகிறது. நாங்கள் குடித்த ஒரு ‘லுவாக் கப் காபி’யின் விலை இந்திய மதிப்பில் இருநூற்றைம்பது ரூபாய். பார்வையாளர்களுக்கு காட்டப்படுவதற்காக வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு பூனை உறக்கத்தில் இருந்தது. சப்தம் கேட்டவுடன் தலையை சற்றே தூக்கிப்பார்த்துவிட்டு கண்கள் சொருக மீண்டும் உறக்கத்தில் ஆழ்ந்தது. இரவில் விழித்திருப்பதால் பகல் முழுவதும் அந்த இனம் தூங்கும் என்று சம்பந்தப்பட்டவர்கள் கூறினர்.
இந்தோனேசியாவில் போதைப் பொருள் வைத்திருப்பவர்கள் மீது கடுமையான சட்ட நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. அதிகபட்சமாக மரண தண்டனை விதிக்கப்படுகிறது. மது அருந்துவதற்குக் கட்டுப்பாடுகள் உள்ளன. ஆல்கஹால் அதிக அளவு இல்லாத மதுபானங்கள்தான் பார்களில் சப்ளை செய்யப்படுகின்றன. நாற்பது சதவீதம் ஆல்கஹால் கொண்ட பாலி சாராயத்தை வாங்கிச் சென்று தனியாக அருந்தலாம்.
ஆனால், அதையே உரிமம் பெற்ற பாரில் அருந்த முடியாது. ஆனாலும் அங்கே போதைப்பொருள் வணிகம் அதிகம். பாலியில் கஞ்சா புகை மணம் காற்றோடு கலந்த ஒன்றாக இருக்கிறது.
என்னைப் பெரும் பணக்காரனாக மகிழ வைத்த நாடு இந்தோனேசியா. ஒருமுறை பாலியிலுள்ள ஒரு நந்தவன ஓட்டலில் இயற்கை அழகின் சூழலில் அமர்ந்து நாங்கள் சாப்பிட்டோம். பில் வந்தது. நாங்கள் எட்டு லட்ச ரூபாய்க்குச் சாப்பிட்டிருந்தோம். ஆனால், அதிகம் அலட்டிக்கொள்ளாமல் பணத்தைக் கொடுத்துவிட்டு நகர்ந்தோம். ஏனெனில், அந்த அருமையான விருந்துக்கு இந்திய மதிப்பில் நாலாயிரம் ரூபாய்தான் ஆகியிருந்தது. இந்திய ரூபாய் ஒன்றின் மதிப்பு அங்கே இருநூறு ரூபாய். எனவே, ஒவ்வொருமுறை சாப்பிட்ட போதும் ஆளுக்கு நாற்பதாயிரம் அம்பதாயிரம் என்று செலவிட்டோம். ஆனால், இந்தோனேசியா ரூபாய் மதிப்பில்தான்.
‘ஏன் இப்படி அநியாயமாக பூஜ்யங்களைச் சேர்த்துக்கொண்டு எங்களைப் பயமுறுத்துகிறீர்கள்? நாணய மதிப்பை எளிதாக்கக் கூடாதா?’ என்று ஒரு பாலிவாசியிடம் கேட்டதற்கு அவர், ‘ஓ, நிச்சயமாக! நான் இந்தோனேசியாவின் அதிபராகப் பதவியேற்றவுடன், அந்தச் சீர்த்திருத்தத்தை முதலில் செய்துவிடுகிறேன்’ என்று கேலியாகச் சொல்லிவிட்டுக் கடகடவெனச் சிரித்தார். அவர்களுக்கு அது ஒரு பிரச்சினையே இல்லை. பாலியின் சொத்து இயற்கை வளங்கள் மட்டுமல்ல எல்லோரையும் இனிதாக வரவேற்கும் பாலி மக்களும்தான் என்பதில் எந்தச் சந்தேகமும் இருக்க முடியாது. அதுவும் ஒரு இயற்கைச் சொத்துதானே.
 

selvipandiyan

Silver Ruler's of Penmai
Registered User
Blogger
Joined
Nov 2, 2011
Messages
38,190
Likes
75,737
Location
Chennai
#5
கட்டிடச் சுற்றுலா


மே
மாதம் சுற்றுலாவுக்கான காலம். வீட்டைவிட்டு சுதந்திரமாகச் சிறகை விரித்துப் பறக்க வேண்டிய விடுமுறை காலம். முன்பெல்லாம் கோயில் குளங்களுக்குச் செல்வது மட்டுமே சுற்றுலாவாக இருந்தது. ஆனால் இன்று புதிய மனிதர்களை, இடங்களை, புதிய பண்பாட்டை அறிந்துகொள்வதற்கான சுற்றுலாவாக மாறி வருகிறது. அவற்றில் ஒன்று கட்டிடச் சுற்றுலா. அதாவது வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கட்டிடங்களைச் சுற்றிப் பார்ப்பது. அம்மாதிரியான சுற்றுலாவுக்கான பரிந்துரை இது. இந்தப் பரிந்துரைக் கட்டிடங்கள், பழமையான கட்டிடம் என்பது மட்டுமின்றி இப்போது அவை அருங்காட்சியகமாகவும் உள்ளன.


சென்னை அருங்காட்சியகம்
சென்னை அருங்காட்சியகம், 1851-ம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்டது. இந்தியாவின் இரண்டாவது அருங்காட்சியகமும் இதுதான். அருங்காட்சியக அரங்கு, தேசிய கலைக் கூடம், சிறுவர் அருங்காட்சியகம் ஆகியவை இதன் அங்கங்களாக உள்ளன. இங்கு உயிரினங்களின் உடல்கள் பாடம் செய்து வைக்கப்பட்டுள்ளன. பழங்கால நாணயங்களும் சிற்பங்களும் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. ராஜா ரவி வர்மா உள்பட ஓவியர்கள் பலரின் ஓவியங்களும் வைக்கப்பட்டுள்ளன.


காஸ் வன அருங்காட்சியகம், கோயம்புத்தூர்
இது 1902-ம் ஆண்டு எ.ஏ.காஸ் என்ற அமெரிக்க வன அதிகாரியால் உருவாக்கப்பட்டது. அவரது பெயரிலேயே இது இன்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது கோயம்புத்தூரில் ஆர்.எஸ்.புரத்தில் உள்ள தமிழ்நாடு வன அகாடமி வளாகத்தில் உள்ளது. இங்கு உயிரினங்களின் உடல்கள் பாடம்செய்து காட்சிக்காக வைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த அருங்காட்சியகக் கட்டிடம், ஒரு பாரம்பரியக் கட்டிடம்.

காஸ் வன அருங்காட்சியகம், கோயம்புத்தூர் - THE HINDU

காந்தி அருங்காட்சியகம், மதுரை
இது 1959-ம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்டது. ஆனால் இந்த அருங்காட்சியகம் இயங்கும் கட்டிடமோ 1670-ம் ஆண்டு கட்டப்பட்டது. நாயக்க மன்னர் ஆட்சிக் காலத்தில் ராணி மங்கம்மாவால் கட்டப்பட்ட இதன் பழைய பெயர் தமுக்கம் அரண்மனை. காந்தி பயன்படுத்திய நூறு பொருள்கள் இங்கே காட்சிக்காக வைக்கப்பட்டுள்ளன.

காந்தி அருங்காட்சியகம், மதுரை - The Hindu

அரசு அருங்காட்சியகம், திருச்சி
இந்த அருங்காட்சியகம் 1983-ம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்டது. ஆனால் அதன் கட்டிடம் மிகப் பழமையானது. ராணி மங்கம்மாள் ஆட்சிக் காலத்தில் 1616-1634 வரை திருச்சி அவர்களின் தலைநகரமாக இருந்தது. இந்தக் காலகட்டத்தில்தான் இந்தக் கட்டிடம் கட்டப்பட்டது. இது மங்கம்மாள் தர்பார் ஹால் எனவும் அழைக்கப்படுகிறது. இந்த அருங்காட்சியகத்தில் பழங்கால நாணயங்கள், ஓவியங்கள், சிற்பங்கள் உள்பட 2000 அரும் பொருட்கள் காட்சிக்குவைக்கப்பட்டுள்ளன.

அரசு அருங்காட்சியகம், திருச்சி - The Hindu
 

selvipandiyan

Silver Ruler's of Penmai
Registered User
Blogger
Joined
Nov 2, 2011
Messages
38,190
Likes
75,737
Location
Chennai
#6
தித்திப்பான மைசூரு!


மை
சூருவையும் தசராவையும் பிரித்துப் பார்க்கவோ பேசவோ முடியாது. தசரா கொண்டாட்டத்துக்குப் பெயர்போன நகரங்களில் ஒன்று, மைசூரு. விஜயதசமி தினத்தன்று ‘ஜம்போ சவாரி’ எனும் யானைகள் அணிவகுப்பும் இங்கே புகழ்பெற்றது. எங்கே திரும்பினாலும் விளக்கொளி வைபோகம், வாணவேடிக்கை, நடன நிகழ்ச்சிகள், இசை நிகழ்ச்சிகள், நாட்டுப்புறக் கலை நிகழ்ச்சிகள் என மைசூரு நகரமே தசரா கொண்டாட்டத்தின்போது விழாக்கோலம் பூண்டிருக்கும். தசரா திருவிழாவுக்கு அடுத்த நாள் மைசூருவுக்குச் சுற்றுலா செல்வதைப் போல் சிறந்த வாய்ப்பு வேறொன்றில்லை.


மைசூருவை அடையும்போதே, அது இயற்கை ஆட்சி செய்யும் பகுதி என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. பழமை மாறாமல், இயற்கையைத் தொந்தரவு செய்யாமல் அந்த நகரை அமைத்திருக்கிறார்கள்.
மைசூரு என்றவுடனே ‘அம்பா விலாஸ்’ அரண்மனை என்றழைக்கப்படும் ‘மைசூரு அரண்மனை’தான் எல்லோருக்கும் முதலில் நினைவுக்கு வரும். இந்தியாவில் தாஜ்மகாலுக்கு அடுத்தபடியாக, சுற்றுலாப் பயணிகளை அதிகம் ஈர்ப்பது இந்த அரண்மனைதான். வெளியிலிருந்து பார்ப்பதற்குக் கம்பீரமாகக் காட்சியளிக்கும் அரண்மனைக்குள் செய்யப்பட்டிருக்கும் உள் அலங்கார வேலைப்பாடும் ‘ஆஹா அற்புதம்!’ ரகம். தஞ்சாவூர், மைசூர் பாணி ஓவியங்கள் அரண்மனையின் உள் அலங்காரத்துக்குத் தனி அழகு சேர்க்கின்றன.
அரண்மனை நகரம்

அடுத்து நாங்கள் சென்றதும் இன்னொரு அரண்மனைதான். அது ஜெகன்மோகன் அரண்மனை. இங்கு விஷ்ணுவின் தசாவதாரக் காட்சியும் சிற்ப வடிவமாகச் செதுக்கப்பட்டுள்ள இரண்டு பெரிய மரக் கதவுகளும் மைசூர் மகாராஜாக்களின் ஓவியங்களும் அவர்கள் பயன்படுத்திய கலைப்பொருட்களும் அவசியம் பார்க்க வேண்டிய அம்சங்கள்.
இரண்டு அரண்மனைகளைச் சுற்றிப் பார்த்த பிறகு, வேறு ஏதாவது புதிய இடத்துக்குச் செல்லலாம் என்று நினைத்தோம். ஆனால், மூன்றாவதாகச் சென்றதும் ஓர் அரண்மனைக்குத்தான். அதன் பெயர் லலித மகால். இது சாமுண்டி மலை அடிவாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த அரண்மனை 1921-ம் ஆண்டு அப்போதைய இந்திய வைஸ்ராய்க்காக நான்காம் கிருஷ்ணராஜ உடையாரால் கட்டப்பட்டது.
சாமுண்டி மலை

அரண்மனை தரிசனங்களுக்குப் பிறகு மாலையில் சாமுண்டி மலையில் உள்ள சாமுண்டீஸ்வரியைத் தரிசிக்கப் புறப்பட்டோம். மைசூரு நகரிலிருந்து 13 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது சாமுண்டீஸ்வரி மலை. 3,489 அடி உயரத்திலிருக்கும் மலையிலிருந்து எந்தத் திசையில் பார்த்தாலும் மைசூரு நகரம் அழகாகத் தெரிகிறது. இந்த மலையில் உள்ள பிரம்மாண்ட நந்தியும் சாமுண்டீஸ்வரி கோயிலுக்குப் பெருமை சேர்க்கிறது.
நந்தகுமாரன் இல்லாத பிருந்தாவனம்

மயக்கும் மாலையை மேலும் அழகாக்க பிருந்தாவன் பூங்காவில் மையம் கொண்டோம். கிருஷ்ணராஜ சாகர் சாலை வழியாகச் செல்லும்போதே தொலைவிலேயே அணை பிரம்மாண்டமாகத் தெரிந்தது.


உண்மையில் பிருந்தாவன் பூங்கா கொள்ளை அழகு! கிருஷ்ணராஜ சாகர் அணையின் இடதுபுறம் அமைந்துள்ள பிருந்தாவன் பூங்காவில் திரும்பிய பக்கமெல்லாம் அழகழகான நீருற்றுகள், பசுமையான புல்வெளி, மரங்கள் என எங்கே திரும்பினாலும் ரம்மியமான சூழல். இரவில் அணை வெவ்வேறு வண்ணங்களில் ஜொலிக்கும்படி விளக்கொளி ஏற்பாடு செய்திருக்கிறார்கள். இசைக்கு ஏற்றபடி வண்ண விளக்குகள் ஒளியைப் பொழிந்து நடனமாடும், நீரூற்றுகளின் நடனக் காட்சிகளை மெய்ம்மறந்து ரசித்தோம்.
ரங்கப்பட்டணம் கோட்டை

அடுத்து ரங்கப்பட்டணத்தைச் சென்றடைந்தோம். திப்பு சுல்தானின் கோட்டை உள்ள இடம். ரங்கப்பட்டணத்துக்குள் நுழையும்போதே பெரிய மதில் சுவர் வரவேற்கிறது. அகழியைத் தாண்டினால் திப்புவின் கோட்டை மதில் சுவர் இருக்கிறது. ஆனால், சிதிலமடைந்து காணப்படுகிறது. அந்த வாயிலைத் தாண்டிச் சென்றால் ரங்கநாதர் கோயில் கோபுரம் வரவேற்கிறது.
ரங்கப்பட்டணத்தில் உள்ள ரங்கநாதர் கோயில் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் கங்க மன்னரால் கட்டப்பட்டது. பின்னர், ஹொய்சாள மன்னர்கள், விஜயநகர மன்னர்களின் ஆட்சியில் புதுப்பிக்கப்பட்டு விரிவுபடுத்தப்பட்டிருக்கிறது.
திப்பு அரண்மனை

ரங்கநாத சுவாமி கோயிலிலிருந்து கூப்பிடும் தூரத்திலேயே உள்ளது திப்பு சுல்தானின் கோட்டை. வெறும் தரையும் ஆங்காங்கே தலைகாட்டும் குட்டிச் சுவர்களும்தாம் திப்புவின் கோட்டையாக எஞ்சியிருக்கின்றன. வீரமும் வரலாறும் சேர்ந்த அந்தப் பகுதியைப் பார்த்துவிட்டுக் கடந்தோம். சற்றுத் தள்ளி ஒரு மேட்டுப் பகுதி. இங்கே கர்னல் பெய்லிஸ் டன்ஜன் என்றழைக்கப்படும் திப்பு சுல்தான் உருவாக்கிய சிறை தென்பட்டது. இந்தச் சிறைச்சாலை மிகவும் நுட்பமாகக் கட்டப்பட்டுள்ளது.
தண்ணீர் வாயில்
அங்கிருந்து ஐந்து நிமிடப் பயணத்தில் காவிரி ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ள தண்ணீர் வாயில் (Water Gate) தென்பட்டது. இதைத் ‘துரோகத்தின் நினைவுச் சின்னம்’ என்று அழைப்பதுண்டு என்று வழிகாட்டி சொன்னார். சூழ்ச்சி செய்து திப்பு சுல்தானை இந்த வாயில் வழியாக வந்துதான் ஆங்கிலேயர்கள் கொன்றதாக வழிகாட்டி சொன்னார்.
தண்ணீர் வாயிலைச் சிறிது நேரம் பார்த்துவிட்டுப் புறப்பட்டோம். சிறிது தூரம்தான் சென்றிருக்கும். 1799 மே 4 அன்று திப்புவின் உடல் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட இடம் என்று அவருடைய நினைவிடத்தைக் காட்டினார்கள். ஒரு மாவீரரைத் துரோகம் வீழ்த்திய கதையை மனதில் சுமந்தபடி அங்கிருந்து மவுனமாகப் புறப்பட்டோம்.

கோடை மாளிகை

15 நிமிட பயணத்துக்குப் பின் திப்பு சுல்தானின் கோடை மாளிகைக்குச் சென்றோம். தாஜ்மகால் பாணியில் நீண்ட பாதை. பாதையின் இருபுறங்களிலும் கண்ணைக் கவரும் தோட்டம். ‘தாரியா தவுலத்’ என்றழைக்கப்படும் இந்த மாளிகை, சந்தனப் பலகைகளால் கட்டப்பட்டது. இதைப் பார்த்த பிறகு, அங்கிருந்து சில நிமிடப் பயணத்தில் கும்பஸ் என்ற இடத்தில் திப்பு சுல்தானின் சமாதிக்குச் சென்றோம். மறைந்த தன் பெற்றோருக்காக திப்பு சுல்தான் கட்டியது இது. திப்பு சுல்தான் கொல்லப்பட்ட அடுத்த நாளே, அவருடைய சடலத்தை ஆங்கிலேயர்கள் இங்கே அடக்கம் செய்தார்கள்.
உயிரோட்டமான நகரமைப்பும் சிறப்பான வரலாற்றுப் பின்னணியும் கொண்ட மைசூரு நகரத்தை கர்நாடகத்தின் ‘பண்பாட்டுத் தலைநகரம்’ என்று அழைப்பது மிகவும் பொருத்தமானது. அதே நேரம் இந்திய விடுதலைப் போரில் வகித்த பங்கு ரங்கப்பட்டணத்தைத் தனித்துக் காட்டுகிறது. அருகருகே இருந்தாலும் இரண்டு ஊர்களும் வேறுபட்ட பரிமாணங் களைக் கொண்டிருக்கின்றன. இரண்டு நகரங்களையும் அந்த மாநில அரசு சிறப்பாகப் பராமரித்துவருகிறது. மைசூருவையும் ரங்கப்பட்டணத்தையும் முழுமையாகப் பார்த்து ரசித்தது, மனதை 200 ஆண்டுகள் பின்னோக்கி இழுத்துச் சென்றிருந்தது.
 

Important Announcements!

Type in Tamil

Click here to go to Google transliteration page. Type there in Tamil and copy and paste it.