Be Cautious in Parenting - பிள்ளை வளர்ப்பில் கவனம் தேவை

jv_66

Super Moderator
Staff member
Super Moderator
Joined
Dec 2, 2011
Messages
32,163
Likes
83,728
Location
Bangalore
#1
பிள்ளைகளை வளர்க்கும் விஷயத்தில் பெற்றோர் எப்போதுமே பாசமாகவும் அக்கறையாகவும் இருக்கிறார்கள். தங்கள் பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்தை மனதில் வைத்துக் கொண்டு அவர்கள் காட்டும் அந்த அக்கறை தான் பிள்ளைகளை பெற்றோர் நினைத்துப் பார்க்கும் உயரத்தில் நிறுத்தி வைத்து அழகு பார்க்கிறது.

ஆனால் பலரும் ஆலோசனை என்ற பெயரிலோ, கட்டளை என்ற பெயரிலோ பிள்ளைகளை தங்கள் எதிர்பார்ப்புக்கேற்ற விதத்தில் வளைக்கப் பார்க்கிறார்கள். இந்த திணிப்பு பல நேரங்களில் பெற்றோருக்கும் பிள்ளைகளுக்குமான இடைவெளியை அதிகரிக்கப் பண்ணி விடுகிறது.

குழந்தைகளை எப்படி வளர்க்க வேண்டும் என்பதை விட, அவர்களை எப்படியெல்லாம் வளர்க்கக்கூடாது என் பதைத்தான் முதலில் பெற்றோர் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். சில அப்பாக்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் கஷ்டப்பட்டு படித்து வாழ்க்கையில் உயர்ந்த நிலைக்கு வந்திருப்பார்கள்.

இவர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளின் மாணவப் பருவத்தில் தங்கள் கடந்த கஷ்டகாலம் சொல்லி படுத்தி எடுத்து விடுவார்கள். 'இப்ப நீ கார்ல ஸ்கூலுக்குப் போறே! நானெல்லாம் நடந்தே நாலு மைல் தொலைவில் இருக்கிற பள்ளிக்கூடம் போயிருக்கேன் தெரியுமா?' என்று ஆரம்பிப்பார்கள்.

ஒரு கட்டம் வரை இதற்கு அமைதி காக்கும் பிள்ளைகள், அப்புறமாய் இவர்கள் ஆரம்பிக்கும் போதே முகம் சுழிக்கத் தொடங்கி விடுவார்கள். டைனிங் டேபிளில் வகைவகையாய் உணவு வகைள் பரப்பி வைக்கப்பட்டிருக்கும். பிள்ளைகள்ஆசையாய் சாப்பிடத் தொடங்குவார்கள். அப்போது இந்த அப்பா ஆரம்பிப்பார்.

'எங்களுக்கெல்லாம் அப்ப கஞ்சி தான். கூட்டுக்கு துவையல் மட்டும் தான் இருக்கும்' என்பார்கள். அப்படியானால் இப்போதும் அதைத்தான் சாப்பிட வேண்டும் என்று அப்பா வற்புறுத்துகிறாரா? என்று பிள்ளைகள் யோசனை ஓடும். இதை சொல்லித்தான் ஆக வேண்டுமென்றால் கொஞ்சம் மாற்றி 'இப்ப இருக்கிற உணவு வகைகளில் சத்துங்கறதே கிடையாது.

எங்க காலத்துல பழைய கஞ்சி தான் காலை சாப்பாடு. துவையலை சேர்த்துக்கிட்டு குடல் குளிரக்குளிர அதை சாப்பிடறது தனி ருசி. அதோடு கைக்குத்தல் அரிசிங்கறதால சத்தும் அதிகம்' என்று சொன்னாலாவது அப்பா இன்னொரு சத்துணவை அறிமுகப்படுத்துகிறார் என்பதாக எண்ணிக்கொள்வார்கள்.

நாம் இப்போது இருக்கும் நிலையில் இன்னும் எந்தவிதமாக சிறப்பு சேர்க்கலாம் என்கிற மாதிரியான தன்னம்பிக்கை பேச்சுக்குத்தான் இன்றைய தலைமுறை காது கொடுக்கிறார்கள். பெற்றோர் கஷ்டப்பட்டு முன்னேறி தான் தங்கள் வாழ்க்கையை சிறப்புற அமைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது பிள்ளைகளுக்கு அவசியம் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.

அதை நாசூக்காக பிள்ளைகள் மனதில் பதிகிற மாதிரி ஒருமுறை சொன்னாலே போதும். இன்றைய செம ஷார்ப் பிள்ளைகள் உடனே அதை புரிந்து கொண்டு விடுவார்கள். இந்த வசதி வாய்ப்பு சும்மா வந்ததல்ல, நம் பெற்றோரின் கடின உழைப்பில்வந்தது என்பதை அவர்களாக புரிந்து கொள்ளும்போது 'இது அவசியம் இது அனாவசியம்' என்பதை அவர்களாகவே முடிவு செய்து தேவையற்றதை தவிர்த்து விடுவார்கள்.

சில பெற்றோர் இருக்கிறார்கள். குடும்பத்தில் என்ன கஷ்டம் என்றாலும் அதை பிள்ளைகளிடம் காட்டிக் கொள்ள மாட்டார்கள். பிள்ளைகள் நம் குடும்பம் நல்ல நிலையில் இருக்கிறது என்பதாக எண்ணிக் கொண்டு அதே ஆடம்பரத்தில் வாழ்வார்கள்.

இந்த மாதிரியான சூழலில் பிள்ளைகளை தனியாக அழைத்து குடும்பத்தின் சூழலை விளக்கி விடலாம். தப்பில்லை. அப்புறமாய் அந்தப் பிள்ளைகளும் குடும்பத்தின் நெருக்கடி நிலையை புரிந்து கொண்டு பெற்றோருக்கு உறுதுணையாக செயல்படத் தொடங்கி விடுவார்கள்.

சில பெற்றோர் பெருமையாக எங்கள் குடும்பத்தில் நானும் என் பிள்ளைகளும் நண்பர்கள் போல் பழகுகிறோம் என்பார்கள். உண்மையில் நண்பன் என்ற ஸ்தானம் வேறு. எந்த விஷயத்தையும் தப்பாக பார்க்கத் தோன்றாது நண்பனின் மனம்.

அப்படி தவறாகவே இருந்தாலும் அதற்கும் ஒரு நியாயம் கற்பித்துக் கொண்டு நண்பனை விட்டுக் கொடுக்க முடியாத நண்பர்கள் தான் இங்கே அதிகம். அதனால் பெற்றோர் ஒருபோதும் பிள்ளைகளின் நண்பனாக முடியாது. சில நேரங்களில் பிள்ளைகளின் செயல்பாடுகளில் அதிருப்தி ஏற்படும்போது அதை கண்டித்துச் சொல்ல வேண்டிய கட்டாயம் பெற்றோருக்கு ஏற்படும்.

அப்போது நண்பன் மாதிரி கண்டு கொள்ளாமல் நீ செய்தால் சரியாகத்தான் இருக்கும் என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்க முடியாது. நேசம் பாராட்டுங்கள். அதே நேரம் தவறு செய்தால் தண்டனை உண்டு என்ற பெற்றோர் முகமும் காட்டத்தானே வேண்டி வரும். அப்போது உங்கள் 'நண்பன் லாஜிக்' அடிபட்டுப் போகுமே.

அதனால் நாங்கள் நல்ல நண்பர்கள் மாதிரி என்றெல்லாம் சொல்லி கண்டிப்பான அப்பாக்கள் காணாது போய் விடாதீர்கள். ‘எந்த தந்தையாவது அப்பம் கேட்ட மகனுக்கு கல்லைக் கொடுப்பானா? மீனைக் கேட்ட மகனுக்கு பாம்பைக் கொடுப்பானா?’ என்று பிள்ளைகள் மீதான பெற்றோரின் நேசத்தை அக்கறைப்படுத்தும் பைபிளில், 'பிரம்பைக் கையாடாதவன் தன் மகனை (மகளை) பகைக்கிறான்' என்றும் சொல்லியிருக்கிறது.

இதன் பொருள், அன்பு காட்டும் நேரத்தில் அன்பைக் காட்டுங்கள். கண்டித்து உணர்த்த வேண்டிய கட்டங்களில் கண்டிப்பை வெளிப் படுத்துங்கள் என்பது தான். சில வீடுகளில் பிள்ளைகளின் மதிப் பெண் விஷயத்தில் ரொம்பவே கவன மாக இருப்பார்கள். 'நீ நல்ல மதிப்பெண் எடுத்தால் மட்டுமே முன்னேற முடியும்' என்பதை வேதம் போல காதுக்குள் ஓதிக்கொண்டே இருப்பார்கள்.

இது பிள்ளைகளுக்கு எரிச்சலான விஷயம். ஒரு நாள் 'நீங்கள் எத்தனை மதிப்பெண் எடுத்தீர்கள் அப்பா?' என்று கேட்கும் பிள்ளைகளிடம் உங்களால் பதில் சொல்ல முடியாத நிலை ஏற்பட்டு விடும். படிப்பதை உற்சாகப் படுத்துங்கள். புரியாத பாடங்களுக்கு டியூஷன் வையுங்கள்.

உங்கள் அக்கறையை பார்க்கும்போதே சுமாராக படிக்கும் பிள்ளைகளும் நமக்காக இல்லாவிட்டாலும் நம் பெற்றோரின் எதிர்பார்ப்புக்காகவாவது அதிக மதிப்பெண்களை எடுத்தாக வேண்டும் என்ற எண்ணத்துக்குள் வந்து விடுவார்கள்.

தங்களை வருத்திக் கொண்டு படிக்கத் தொடங்குவார்கள். இப்படி அதிக மதிப்பெண்கள் எடுத்து மாநில அளவில் சாதித்த பலரின் பின்னணியில் பெற்றோரின் மீதான பிள்ளைகள் அன்பு இருப்பதை மறந்து விடக்கூடாது. பாலியல் விஷயம் பற்றி பிள்ளைகளிடம் பேசுவது மாபாதகம் என்பதாக இப்போதும் பல பெற்றோருக்குள் ஒரு எண்ணம் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.

உரிய நேரத்தில் பிள்ளைகளிடம் அதுபற்றி சொல்லவேண்டியது பெற்றோரின் கடமை. குறிப்பாக பெண் பிள்ளைகள் வளரும்போது அம் மாக்கள் அவர்களின் தோற்றமாற்றம் பற்றி, பருவப்பெண் நிலைக்கு அவர்கள் வளர்ந்து கொண்டிருப்பதையெல்லாம் உணர்த்த வேண்டும்.

வயதுக்கு வரும்போதும், வந்த பிறகும் பெண் பிள்ளைகளிடம் தாயின் அன்பும் அக்கறையும் இன்னும் அதிகரிக்க வேண்டும். இந்த அன்பு தான் பெண் பிள்ளைகளுக்கான நிஜமான பாதுகாப்பு கவசம். உங்கள் பிள்ளைகள் பற்றிய விரும்பத்தகாத செய்திகள் உங்களை அடைந்தால் உடனே பதறாமல் மனம் சிதறாமல் அதன் 'மூலம்' பற்றி முதலில் அறிய முற்பட வேண்டும்.

அதற்குப் பதிலாக என் பிள்ளை இதை ஒருபோதும் செய்திருக்கவே மாட்டான் என்று பிடிவாதமாய் மல்லுக்கட்டிக் கொண்டிருக்கக் கூடாது. உங்கள் கணிப்பையும் மீறி பிரச்சினைக்குரிய தவறை உங்கள் வாரிசு செய்திருந்தால் அதற்கான பரிகாரத்தை ஏற்று செயல்படுத்துவதோடு, உங்கள் வாரிசிடம் இன்னும்.

அதிக தோழமையை ஏற்ப டுத்திக் கொள்ளுங்கள். காலப்போக்கில் மாசு அகன்று மாசுமருவற்ற உங்கள் பிள்ளையை பார்ப்பீர்கள். மாறாக, 'நீ நம் குடும்ப கவுரவத்தை குழி தோண்டிப் புதைத்து விட்டாய்'என்பதாக வானத்துக்கும் பூமிக்கும் எகிறிக்குதிக்கும் பெற்றோரால் தான் பல பிள்ளைகள் தடம் மாறிப்போய் விடும் விபரீதம் நடந்து விடுகிறது.
 

jv_66

Super Moderator
Staff member
Super Moderator
Joined
Dec 2, 2011
Messages
32,163
Likes
83,728
Location
Bangalore
#6
குழந்தை வளர்ப்பை இன்றைய பெற்றோர்கள் மிக நெருக்கடியான விஷயமாக உணரத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள். ஊட்டச்சத்துடன் கூடிய உடல் வளர்ப்பை எல்லா பெற்றோராலும் கொடுத்து விட முடிகிறது. ஆரோக்கியமான, மகிழ்ச்சியான மனம் கொண்டவர்களாக பிள்ளைகளை வளர்ப்பதுதான் பெற்றோருக்கு மிக கடினமாக இருக்கிறது.

பெற்றோர் பணம் சம்பாதிக்கவும், பதவிகளைத் தேடவும், அன்றாட பிரச்சினைகளை சமாளிக்கவும் எப்போதும் பரபரப்பாக இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். வீட்டிலும், வெளியிலும் அவர்கள் வேலை செய்ய வேண்டியதிருக்கிறது. அந்த கடுமைக்கு மத்தியில் குழந்தைகள் மன நிலையை புரிந்து கொண்டு செயல்படும் பொறுமை அவர்களிடம் இருப்பதில்லை.

குழந்தைகளுடைய செயல்பாடுகளை அருகிலிருந்து கவனித்து நன்மை தீமைகளை விளக்கி சொல்லும் மனப்பக்குவமும் பெரும்பாலான பெற்றோர்களுக்கு இல்லை. குழந்தை வளர்ப்பில் முக்கிய பங்கு வகிப்பது பொறுமை. அது சில பெற்றோரிடம் இல்லாததால் தான் குழந்தைகள் மனம் வருந்தி தவறான முடிவு எடுக்கிறார்கள்.

‘குழந்தைகள் நம்மை விட சிறியவர்கள். அவர்கள் நம்மை மதிக்கவேண்டும், நம்ப வேண்டும், அனுசரித்துப் போகவேண்டும், நம் வார்த்தைக்கு கட்டுப்பட வேண்டும்’ என்பன போன்ற பலவிதமான எதிர்பார்ப்புகளை சிறுவர்கள் மீது பெற்றோர் வைத்திருக்கிறார்கள்.

எதிர்பார்ப்புகள் நிறைவேறாதபோது பெற்றோருக்கு ஏற்படும் மன உளைச்சலை கடுமையான வார்த்தையாகவும், அடி உதையாகவும் வெளிப்படுத்துகிறார்கள். அத்தகைய தண்டனைகளால் குழந்தைகள் எந்த அளவுக்கு பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என்பதை சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும். அவர்களை திருத்துவதாக நினைத்துக் கொண்டு கொடுக்கும் தண்டனைகள் எதிர் மாறான விபரீதங்களை உருவாக்கிவிடுகிறது.

சமீபகால கணக்கெடுப்புகளில் சிறுவர்கள் தற்கொலை செய்வது அதிகரித்துக் கொண்டிருக்கிறது. குஜராத்தில் இந்த தற் கொலை மிகவும் அதிகரித்திருக்கிறது. தற்கொலை என்றால் என்னவென்று கூட முழுமையாக புரிந்து கொள்ளாத வயதில் இவர்கள் தற்கொலையில் ஈடுபடுவது இந்திய எதிர்காலத்தையே இருட்டாக்கும் விஷயம்.

பெற்றோரை பழிவாங்க வேண்டும் என்ற கோப உணர்ச்சி மேலோங்கிய நிலையில் இவர்கள் எடுக்கும் இந்த அவசர முடிவு குடும்பத்தையே கதிகலங்க வைத்து விடுகிறது. தற்கொலை செய்து கொள்வது இப்போது சர்வ சாதாரணமாகிவிட்டது. உயிரின் மதிப்பையும், வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தையும் இவர்களுக்கு புரியவைக்க யாருமில்லை.

வாழ்க்கையில் ஒரு சின்ன அதிர்ச்சியை கூட தாங்க முடியாத பலவீனமானவர்களாக இன்றைய சிறுவர்கள் இருக்கிறார்கள். அதனால் அவர்களை மிக மென்மையாக நடத்தவேண்டிய கட்டாயத்தில் இன்றைய பெற்றோர்கள் இருக்கிறார்கள். தவறு செய்யும் சிறுவர்களை திருத்துவது பெற்றோர்களின் கடமை.

ஆசிரியர்களின் கடமையும் கூட. ஆனால் இன்று இந்த கடமைகளை நிறைவேற்ற முடியாத சூழலில் பெற்றோரும், ஆசிரியர்களும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் எந்த நடவடிக்கைகள் எடுத்தாலும், விபரீத ஆயுதத்தை கையில் எடுப்பதுபற்றி சிறுவர்கள் சிந்திக்கிறார்கள். அதனால் பெற்றோரும், ஆசிரியர்களும் அச்சப்படும் சூழ்நிலை உருவாகியிருக்கிறது.

அதனால் சிறுவர்- சிறுமியர்களை அப்படியே விட்டுவிட முடியுமா? அவர்கள் செய்யும் தவறுகளை எல்லாம் தட்டிக்கேட்க கூடாதா? அப்படி விட்டுவிட்டால் அவர்களது எதிர்காலம் என்னவாகும்? போன்ற பல்வேறு கேள்விகள் எழுகின்றன. ‘சிற்பிகள் உளியை பயன்படுத்த தயங்கினால், நல்ல சிற்பங்கள் கிடைக்காதே!’ அகமதாபாத்தில் சம்பத் பட்டேல் என்பவரின் மகன் தன் அம்மாவோடு குடும்ப திருமண நிகழ்ச்சி ஒன்றுக்கு செல்ல விரும்பினான்.

ஆனால் அம்மா அழைத்து செல்ல மறுத்தார். ‘பரீட்சை வர இருக்கிறது. நீ வீட்டிலே இருந்து படி. நிறைய மதிப்பெண் வாங்கவேண்டும். அடுத்த மாதம் இன்னொரு உறவினர் திருமணம் நடக்க இருக்கிறது. அதற்கு உன்னை அழைத்துச் செல்கிறேன்’ என்று கூறிவிட்டு, கிளம்பி சென்று விட்டார். திருமண நிகழ்ச்சியில் கலந்துவிட்டு, வீடு திரும்பிய தாய், தன் வீட்டு முன்னால் பெருங்கூட்டம் நிற்பதை பார்த்து பதறியபடி ஓடினார்.

அப்போதும் அவர் தன் மகன் இப்படி ஒரு விபரீத முடிவை எடுத்திருப்பான் என்று நினைத்திருக்கவில்லை. ஏன்என்றால் அவன் அப்படிப்பட்ட சிறுவன் அல்ல. வீட்டுக்குள் வந்த பின்புதான் தெரிந்தது, அவன் தற்கொலை செய்திருப்பது. கடிதம் எழுதிவைத்து விட்டு இறந்திருக்கிறான். “என் ஆசையை நிராகரித்த என் அம்மா அழுது துடிக்க வேண்டும்” என்று அதில் எழுதி வைத்திருந்தான்.

சிறுவயதிலே பெற்றோர் மீது இவ்வளவு கொடூரமான எண்ணம் தோன்ற என்ன காரணம்? இந்த மாதிரி தற்கொலை செய்து கொள்ளும் எண்ணம் இவர்களுக்கு எப்படி வந்தது. பெரும்பாலான விஷயங்கள் சினிமா, டி.வி போன்ற சக்தி வாய்ந்த மீடியாக்களிடமிருந்து வந்தது என்று சமூக ஆர்வலர்கள் கூறுகிறார்கள்.

இந்தியா முன்பு இதைவிட ஏழை நாடாக இருந்தது. ஒரு வீட்டில் ஏழெட்டு குழந்தைகள் இருந்தனர். அப்பா வாங்கிவரும் ஒரு பொருள் அப்போது எட்டாக, பத்தாக பிரிக்கப்பட்டது. அப்போது ஏமாற்றங்களும், ஏக்கங்களும் எவ்வளவோ இருந்தன. அதை எல்லாம் சகித்துக் கொண்டு வாழும் பக்குவம் அன்றைய சிறுவர்களுக்கு இருந்தது.

இன்று அதைவிட அறிவு வளர்ச்சி அதிகமுள்ளவர்களாக கருதப்படும் சிறுவர்கள் ஏன் உணர்ச்சிவசப்பட்டு இப்படி ஒரு முடிவை உடனே எடுத்துவிடுகிறார்கள்? என்பதுதான் பெரிய கேள்வி. ஒவ்வொரு பெற்றோரும் இன்று தம் பிள்ளைகள் வசதியாக வாழ வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறார்கள்.

அதற்காக உழைத்து பிள்ளைகளின் அனைத்து தேவைகளையும் பூர்த்தி செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் சில பிள்ளைகளின் எண்ணங்களில் வக்கிரங்கள் கலந்திருக்கின்றன. சிறிய ஏமாற்றத்தைக்கூட தாங்கிக் கொள்ள முடியாமல் தற்கொலை முடிவு எடுத்துவிடும் சிறுவர்களின் மனநிலையில் நல்ல மாற்றங்களை ஏற்படுத்த எவ்வளவோ தற்கொலை தடுப்பு மையங்களும், மனநல ஆலோசகர்களும் இருக்கிறார்கள்.

அவர்கள் ஒருபுறம் தங்கள் கடமையை ஆற்றிக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். ஆனால் எதிர்பார்க்கும் பலன்கள்தான் உடனடியாக கிடைப்பதில்லை. முன்பெல்லாம் கூட்டுக்குடும்பங்கள் இருந்தன. அதற்கு எப்படி வடிகால் தேடிக்கொள்ள வேண்டும் என்ற நேரடி அனுபவம் சிறுவர்களுக்கு அந்த கூட்டுக்குடும்பத்தில் இருந்து கிடைத்துக் கொண்டிருந்தது.

ஒவ்வொரு பிரச்சினையையும் தாங்கிக்கொள்ளும் ஆற்றல் அவர்களுக்கு அந்தந்த வீடுகளிலே கிடைத்தது. வீட்டில் அனுபவசாலியான முதியோர்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள் அன்பையும், கண்டிப்பையும், அனுபவத்தையும், ஆறுதலையும், ஆலோசனையையும் தேவை அறிந்து கொடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

அதனால் உணர்ச்சிவசப்படுதலும், தவறான முடிவுகள் எடுப்பதும் இல்லாமல் இருந்தது. கோபம் வந்தால் அழுவார்கள். எதையாவது போட்டு உடைப்பார்கள். சாப்பிட மறுத்து அடம்பிடிப்பார்கள். சக வயதினரை அடிப்பார்கள்...! இவைகள்தான் சிறுவர்கள் கோபத்தில் செய்த செயல்களாக இருந்தன.

ஆனால் இன்று எவ்வளவு விபரீதமான முடிவினை எடுக்கிறார்கள்?! குழந்தைகளை வளர்க்கும் விஷயத்தில் பெற்றோர்கள் செய்யும் தவறுகளும் இருக்கத் தான் செய்கின்றன. அவர்கள் வாங்கும் மதிப் பெண்ணில்தான் குடும்ப கவுரவமே இருக்கிறது என்ற மாயையில் பெற்றோர்கள் சிக்கியிருக்கிறார்கள். அதற்காக குழந்தைகளை உலுக்கி எடுப்பது, கடுமையாக குற்றம்சாட்டுவது, மட்டம்தட்டுவது போன்ற செயல்களில் ஈடுபடுகிறார்கள்.

அவைகள் சிறுவர்- சிறுமியர்களுக்கு மன அழுத்தத்தை கொடுக்கிறது. அவர்களுக்கு மன அழுத்தம் ஏற்படாமல் பார்த்துக் கொள்ளவேண்டும். அன்பாகப் பேசி இந்த அழகான வாழ்க்கையை புரிய வைக்க வேண்டும். அவர்களிடம் எப்போதும் இயல்பாக பழக வேண்டும் . அவர்களின் மனதை புரிந்து கொண்டு அதற்கு ஏற்றாற் போல் நடந்து கொள்ள வேண்டும்.

நல்லது கெட்டது எதுவானாலும் அவர்களுடன் கலந்து ஆலோசிக்கவேண்டும். வாழ்க்கை என்பது வாழ்வதற்கே என்பதை புரியவைக்க வேண்டும். புரிந்துகொண்டால் அவர்கள் விபரீதமான முடிவுகளை எடுக்கமாட்டார்கள்.







 

Important Announcements!

Type in Tamil

Click here to go to Google transliteration page. Type there in Tamil and copy and paste it.