Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&#

jv_66

Super Moderator
Staff member
#1


Hi Friends,


இங்கே நாம் இப்போது ஒரு முக்கிய விஷயத்தைப் பற்றி விவாதிப்போம் .

இங்கே பெண்மையில் , பற்பல தோழமைகள் வெளிநாடுகளில் வசிக்கின்றனர் .

அவர்களில் பெரும்பாலானோர் இந்தியப் பாரம்பரியத்தில் வளர்ந்தவர்களாக இருப்பார்கள் .

இலங்கைத் தோழமைகளும் இதே பாரம்பரியத்தில் வந்தவர்கள்தாமே..அவர்களும் தங்கள் அனுபவங்களைச் சொல்லலாம் .

ஆகவே நீங்கள் உங்கள் குழந்தைகளை வெளிநாடுகளில் வளர்க்கும்போது, அங்கு நீங்கள் சந்திக்கும் சவால்கள் , அவற்றை நீங்களும் உங்கள் குழந்தைகளும் சமாளிக்கும் விதங்கள் ,அல்லது பொதுவான விஷயங்கள் எதுவாக இருந்தாலும் தயவுசெய்து இங்கே பகிருங்கள் .

இதனால் , புதிதாக அந்த நாடுகளுக்கு வரும் இந்தியப் பெற்றோர்கள் , ஏற்கனவே இருக்கும் பெற்றோர்கள் , இத்தகைய சவால்களை சமாளிக்கும் விதங்களை அறியாமல் இருந்தாலும் உங்கள் பகிர்வுகளின் மூலம் அவர்களுக்கு தகுந்த அறிவுரைகள் கிட்டும் .

இங்கே இந்தியாவில் உள்ள தோழமைகளும் , தங்களுடைய உறவினர்கள் வெளிநாட்டில் இருப்பவர்களாக இருந்தால் , அவர்கள் சந்தித்த இத்தகைய விஷயங்களையும் இங்கே பகிர்ந்து மற்றவர்களுக்கு உதவி புரியலாம் .

உதாரணத்திற்கு , எனக்குத் தெரிந்தவரையில், சில சவால்களை நீங்கள் சந்திக்க நேரிட்டு இருக்கலாம் .

உங்கள் குழந்தைகளின் நிறம் - இதை மற்றவர்கள் கிண்டல் செய்வார்களா , அதை எப்படி சமாளித்தார்கள் ?

உங்கள் குழந்தைகளின் மொழி accent - ஆரம்பத்தில் இதை எப்படி சமாளித்தார்கள் ?

உடைகள் , நண்பர்கள் , நண்பிகளுடனான பழக்கங்கள் (முக்கியமாக டீனேஜ் குழந்தைகள் ) , போக்குவரத்து, பழக்க வழக்கங்கள் முதலானவை.

அரபு நாடுகளில் உங்கள் குழந்தைகளும் பர்தா போன்றவை அணியவேண்டுமா ?

அதே போல அங்கு வளர்ந்த குழந்தைகள் , இந்தியா வரும்போது , இங்குள்ள சாலை விதிகள் ,போக்குவரத்து , pollution இதைப் பற்றியெல்லாம் எப்படி சமாளிக்கிறார்கள் , ஒத்துக்கொள்கிறார்களா , வெறுப்பார்களா, அதை நீங்கள் எப்படி சமாளிப்பீர்கள் ?

இதையெல்லாமும் , இன்னும் வேறு இருந்தாலும் கூட பகிருமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

ஒரு முக்கியக் குறிப்பு : நான் இங்கே tag செய்யாத தோழமைகளும் தங்கள் அனுபவங்களை இங்கே பகிரலாம் . தவறாக நினைக்க வேண்டாம் .
 
Last edited:

gkarti

Super Moderator
Staff member
#2
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

Nice Thread Aunty!

Looking Forward.....:angel:
 

rosei

Penman of Penmai
Blogger
#3
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

tag செய்ததிற்கு நன்றி ஜெயந்தி...இரவைக்கு வருகிறேன்...
 

rosei

Penman of Penmai
Blogger
#4
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

நீங்கள் உங்கள் குழந்தைகளை வெளிநாடுகளில் வளர்க்கும்போது, அங்கு நீங்கள் சந்திக்கும் சவால்கள் , அவற்றை நீங்களும் உங்கள் குழந்தைகளும் சமாளிக்கும் விதங்கள் ,
ஹாய் ஜெயந்தி எப்படி இருக்கிறீங்க...

குழந்தைகளை வெளிநாடுகளில் வளர்ப்பது மட்டுமா ஜெயந்தி சவால் ..

பிறந்து வளர்ந்த நம்மூரை விட்டு வந்து இங்கு குளிருக்குப் பழகுவதே பெரிய சவால் தான்..

நம் பாஷையும் இல்லை ..அட ஆங்கிலமும் இல்லை..தெரிந்த சிங்களமும் இல்லை ...புதிதாக ஒரு பாஷை ,அதைப் படித்து...இதுவும் ஒரு சவால் தான்..

இப்படி நாம் வாழத் தொடங்கும் போது வரும் சவாலே சொல்லிக் கொண்டு போகலாம். இதில் குழந்தைகள் அவர்களுடன்...வாரேன் வாரேன்...

உங்கள் குழந்தைகளின் நிறம் - இதை மற்றவர்கள் கிண்டல் செய்வார்களா , அதை எப்படி சமாளித்தார்கள் ?

நிறம்...இதைக் குறிப்பிட்டுக் கிண்டல் செய்ததாக இதுவரை என் பிள்ளைகள் வாயிலாக நான் அறிந்து கொள்ளவில்லை ஜெயந்தி.

(அப்படிக் கிண்டல் செய்தால் திருப்பி அவர்களை பின்னிப் பெடல் எடுதிடுவான்கள் மூவரும்..)

இங்கு என் பிள்ளைகள் படிக்கும் பாடசாலையில் வெளிநாட்டவர்கள் படிப்பது மிக மிகக்குறை...ஆனாலும் சோ ஃப்ரெண்ட்லி.

பிள்ளைகள் மூவருமே கொஞ்சமாக விளங்கிக் கொள்ளும் வயது வந்ததும் , நாம் இலங்கையர். அதிலும் தமிழர் .எங்கள் பழக்கவழக்கம் என்று ஒவ்வொன்றையும் சொல்லிக் கொடுத்தேன்..

வீட்டில் நுழைந்தால் எங்கள் வீடு அப்படியே யாழில் வாழும் சுழலில் தான் எப்போதும் இருக்கும் ...

இதற்கு முதலில் தடுமாறினார் என் கணவர். காரணம் அவர் இங்கு வந்து இருபத்தியைந்து வருடங்களுக்கு மேல். அவர் இலங்கையில் இருந்ததை விட இங்கிருந்ததுதான் அதிகம் . படித்ததும் இங்குதான்..

எப்போதும் தமிழ் பேச்சு, தமிழ் டிவி.. உணவும் , ..இப்படித்தான் இருக்கும் வீடு.

அதோடு முக்கியமாக பிள்ளைகள் நெருக்கமாகப் பழகுவற்கு தமிழ் பிள்ளைகள் மிகக் குறைவு ..இருக்கிறார்கள் பழகும் சந்தர்ப்பம் குறைவு...அதுவே எனக்கு மிகவும் வசதியாகப் போய்ட்டுது . நாம் இப்படி என்று அவர்களுக்கு நான் நினைத்ததைச் சொல்லிக் கொடுக்க முடிந்தது.

மிகச் சிறிய உதாரணமாக, வெளியில் பாவிக்கும் காலணிகளை நாம் வீட்டினுள் பொதுவாக பாவிக்க மாட்டோம் இல்லையா? இங்கு அப்படியில்ல்லை ..

ஆனால் , இந்நாட்டுப் பிள்ளைகள் எங்க வீட்டுக்கு விளையாட வந்தாலும் வாசலில் காலணி கலட்டிவிட்டுத்தான் உள்ளே வருவார்கள்..அதையும் நான் சொல்வதில்லை, என் பிள்ளைகளே சொல்லிக் கலட்ட வைப்பார்கள்.

இது எங்கள் வழக்கம் ...நாங்கள் இப்படிதான் ...என்று சொல்வதில் அவர்களுக்கு எப்போது தயக்கம் இருப்பதில்லை ...அதை நாம் சிறுவயதில் இருந்து சொல்லிக் கொடுத்தால் நிமிர்வாகவே சொல்வார்கள். செய்வார்கள்.




உங்கள் குழந்தைகளின் மொழி accent - ஆரம்பத்தில் இதை எப்படி சமாளித்தார்கள் ?

மூத்தவன் இந்த விடயத்தில் கொஞ்சம் கஷ்டப்பட்டான் . மூன்றுவயதில் நேர்சரி போகும் பொழுது ஒத்த வார்த்ததை நெதர்லாந்து தெரியாது.....ஆனால் தமிழ் சரளமாகக் கதைப்பான்..

அதன் பிறகு இவர் மகனுடன் நெதர்லாந்தில் கதைக்கத் தொடங்கினார் ..

பிள்ளைகள் மூவரும் பாடசாலை செல்லத் தொடங்கிய பின்னர் தமக்குள்ளே பெரும்பாலும் நெதர்லாந்தில் கதைப்பது அதிகமாகியது..

அவங்க அப்பாவும் நெதர்லாந்தில் தான் கதைப்பார் .அது கட்டாயமாகியது .

ஆனால் பிள்ளைகளுடன் அதிக நேரம் இருக்கும் நான் எப்போதுமே தமிழ் தான் கதைப்பேன்..என்னிடம் ஒருவார்த்தை நெதர்லாந்தில் கதைத்தாலும் நான் மறுமொழி சொல்வதில்லை..அதுவே அவர்களுக்கு தமிழை சரளமாகப் பேச துணை செய்தது..

இன்னொன்று மிகவும் முக்கியமானது... நான்கு வயதிலில் இருந்து புத்தகம் வாசிப்பார்கள் ...

நூலகத்தில் எடுத்து அவர்கள் வயதுக்குரிய புத்தகங்களில் ஆரம்பித்து ,ஆசையைக் காட்டிவிட்டால் பிறகு , வாசிக்காதே.. போதும் ..என்றாலும் நிறுத்த மாட்டார்கள்.

இது மொழி அறிவுக்கு மிகவும் உதவும்.



உடைகள் , நண்பர்கள் , நண்பிகளுடனான பழக்கங்கள் (முக்கியமாக டீனேஜ் குழந்தைகள் ) , போக்குவரத்து, பழக்க வழக்கங்கள் முதலானவை.
உடை விடயம் பிரச்னை இல்லை....அட..நாங்களே ஜீன்ஸ்தான்..

பள்ளி நண்பர்கள் மூவருக்குமே இந்நாட்டுப் பிள்ளைகள் தான் .

ஆனாலும் என் பிள்ளைகள் மூவரும் பெரிதாக வயது வேறுபாடு அதிகம் இல்லாததால் அவர்களுக்குள்ளே மிகவும் நெருக்கம் ..

இக்காலப் பிள்ளைகள் மிகவும் புத்திசாலிகள் ஜெயந்தி சில பலவிடயங்கள் நாம் சொல்லிக் கொடுக்கத் தேவையில்லை..ஹா..ஹா..பார்வையை வைத்தே புரிந்துகொள்வார்கள்.
.
டீன் ஏஜ் ...ஹ்ம்ம்..இப்போதான் பெரியவன் ஆரம்பித்திருக்கிறான் .
அவன் வகுப்பில் வயது குறைந்தவன் ..ஒன்று இரண்டு மூன்று வயது பெரியவர்களுடன் படிக்கிறான் ..அது பலவேளைகளில் சிரமம் தான் ..இந்த வயதில்.


சிறுவயதில் இருந்தே அவர்களுக்கு என்னவிதமான சந்தேகம் வந்தாலும் நான் கூட கொஞ்சம் தயங்கினாலும், என் கணவர் இருத்தி வைத்து அழகாக விளங்க வைத்துவிடுவார்...எல்லா விடயங்களுமே..

அதுவே அவர்களுக்கு அப்பாவிடம் எதையும் கதைக்கலாம் என்ற எண்ணத்தை உருவாக்கி, இப்போ எதையும் தகப்பனிடம் தயக்கமின்றிக் கதைப்பார்கள் .இது மிகவும் முக்கியமான ஒன்று..இங்கு என்று இல்லை எங்கு இருந்தாலும்..

பள்ளி போய்வந்தால் சாப்பிட்டு முடிவதற்குள் அங்கு நடந்த அனைத்தையும் கேட்டு அறிந்து கொள்வேன்.

இங்கு பாடசாலையில் ஆசிரியரை தினம் சந்திக்கலாம் ..நான் வேலைக்குச் செல்லாததால் தினமும் ஆசிரியரைச் சந்திப்பேன்...இரண்டு வார்த்ததை கதைப்பேன்.

குழந்தைகளைக் கண்டிப்பது அதாவது அவர்களை நோகச் செய்வது..மனமோ உடலோ .. குற்றம் . இது வெளிநாடுகளில் இருக்கும் ஒருபெரிய பிரச்சனை இல்லையா...


நான் சிறுவயதிலேயே அவர்களை கண்டிக்கும் நிலை வந்தால், அவர்கள் செய்த பிழையை உணர்ந்து "ஆமாம் அம்மா. இது என் பிழை .அதனால்தான் அம்மா பேசினார் " என்று சொல்ல வைத்து விட்டே விடுவேன் ..

அதாவது நான் உங்களைக் கண்டித்தால் அது நீங்கள் தவறு செய்தால் மட்டுமே .....

நாம் பொதுவாக அவர்களை அக்கறையாகக் கவனிக்கும் போது கண்டிப்பது கூட தம் நன்மைக்கே என்பதை அவர்கள் புரிந்து கொள்வார்கள் ...அததற்கு சிறுபொழுதே காணும் ..இது என் அனுபவம் .

இல்லை வந்தால் வா..போனால் போ...என்று விட்டு விட்டுக் கண்டிக்கும் போதுதான் அது வேறு மாதிரிப் பிரச்சனைகளைக் கொண்டுவரும் ..இதுவும் என் எண்ணம் .


பிறகு மறந்தாலும் என்று இப்போதே எழுதிவிட்டேன் ஜெயந்தி .. ஏதோ எனக்குத் தெரிந்த வரையில்...

Moderator's Note:This Article has been published in Penmai eMagazine December 2015. You Can download & Read the magazines HERE.

 
Last edited by a moderator:

kasri66

Registered User
Blogger
#5
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

Thanks for tagging me Jayanthi @jv_66

ரோஸி @rosei அழகாக சொல்லியிருக்கார் அவர் அனுபவங்களை.
நாங்கள் இருக்கும் நாடு கிட்டத்தட்ட தமிழ்நாடு மாதிரிதான், so நீங்கள் சொல்லியிருக்கும் பிரச்சனைகள் வந்ததில்லை. முதலில் நிறம், இது இங்கே பிரச்சனை இல்லை, அதுவும் தவிர இந்தியா சிலபஸ் continuityக்காக படிப்பது இன்டர்நேஷனல் ஸ்கூலில் தான். மொழி என்றால் இங்கே உள்ள accent முதலில் புரிபடவில்லை. பிறகு அதுவும் பழகிவிட்டது.

மற்றபடி கலாசாரம் (culture) பற்றி சொல்வதானால், என்னைப் பொறுத்தவரை வெளிநாட்டில் இருக்கும் பெற்றோர் எல்லாருமே, தாங்கள் வெளிநாட்டில் இருப்பதால் தங்கள் குழந்தைகள் நம் கலாசாரத்தை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதில் ஆர்வமாகவே இருப்பார்கள்.

என் மகள்கள் ரொம்பவும் சமத்து என்றுதான் சொல்லவேண்டும். தவிரவும் உடை விஷயங்களில் நாங்கள் கட்டுப்பாடு விதிப்பதுண்டு, அவர்கள் மனம் கோணாதபடி... காரணம், ஒரு வேளை நாம் திரும்ப இந்தியா சென்றுவிட வேண்டி வந்தால் அவர்களுக்கு அதுவே ஒரு பிரச்சனையாய் ஆகிவிடக்கூடாது என்பதற்காக. சொல்ல வேண்டியதை சொல்ல வேண்டிய விதத்தில் சொன்னால் இந்தக் கால பிள்ளைகள் நன்றாகவே புரிந்து கொள்வார்கள்.

ரோசி சொன்னது போல எங்கள் வீட்டில் கட்டாயம் தமிழில் தான் பேசுவோம். இந்தியாவில் இருந்தபோதே தமிழ் நாட்டை விட வேறு மாநிலங்களில் இருந்ததுதான் அதிகம் என்பதால் அங்கேயும் இதே கதைதான். அந்தந்த மாநில மொழிகள் எல்லாம் வெளியில்தான், சோ அதுவும் ஒரு பிரச்சனையில்லை.

அப்புறம், இந்தியா வரும்போது போக்குவரத்து etc etc பற்றி அவர்கள் என்ன feel பண்ணுவார்கள் என்றால், என் சின்ன மகள் ஆட்டோவில் ஏறினால் தானும் பயப்படுவதோடு, எங்களையும் கிலிக்கு உள்ளாக்குவாள். போச்சு, ஆட்டோ கவுந்துடும்...வீடு போய் சேரமாட்டோம் என்ற அளவுக்கு இருப்பாள். ரெண்டு நாள் ஆகட்டும், அந்த ride தான் பெஸ்ட், த்ரில்லிங்... என்று கதை மாறிவிடும். அவர்களுக்கு இங்கே இப்படி, அங்கே அப்படி என்று நன்றாகவே புரிந்துவிட்டது.

இங்கே சுத்தம் சுத்தம் என்று வெளியில் behaviour எல்லாம் தானாகவே வந்துவிட்டது. இங்குள்ள பழக்கத்தால் இந்தியா வந்தாலும் குப்பைகளை தெருவில் போடமாட்டார்கள். அது சின்ன வயதில் வந்துவிட்டால் மனதில் பதிந்து போகிறது.

வெளிநாட்டில் இருப்பதில் இன்னொரு advantage என்ன என்றால் மெகா சீரியல் என்ற தொல்லை கிடையாது. (அட்லீஸ்ட் எங்கள் வீட்டில் யாரும் டிவி அதிகம் பார்க்க மாட்டோம்.) சினிமாக்களும் பார்ப்போம் என்றாலும், எல்லாத்தையும் பார்த்தே ஆகணும் என்ற நிலை இல்லை.

நியூஸ் அல்லது ஸ்போர்ட்ஸ் சேனல்தான் அதிகம் பார்ப்பது. உள்நாட்டில் என்ன நடக்கிறது என்று இரவு உணவின்போது பேசிக்கொள்வோம், அப்போது பிற நாடுகளில் எப்படி , நம் இந்தியாவில் எப்படி என்று சொன்னால் அவர்களுக்கும் அறிவு வளர்கிறது.

இதுதான் என் அனுபவம். பெற்றோர்கள் எந்த நாட்டில் இருந்தாலும் நல்ல பழக்கங்களை சின்ன வயதிலேயே குழந்தைகளுக்கு புரிய வைத்துவிட்டால் போதும், அவர்களாகவே சரியான வழியில் வந்துவிடுவார்கள் என்பது என் எண்ணம். முக்கியமாக யார் வீட்டுக்கு வந்தாலும் அவர்களை வரவேற்று அவர்கள் கேட்பதற்கு பதில் சொல்ல வேண்டும் என்பது நாங்கள் சொல்லிக்கொடுத்த ஒன்று. ஒவ்வொரு முறையும் நாங்கள் இதை அவர்களுக்கு சொல்ல வேண்டி இருக்காமல் அவர்களே இதை கடை பிடிக்கிறார்கள்.

ஆனால் இந்தியா செல்லும்போது அங்கே சில உறவினர்/ நண்பர்கள் வீட்டுக்கு சென்றால் அங்குள்ள குழந்தைகள் அப்படி இல்லையே என்பது அவர்கள் கேள்வி. இதுக்கு நான் என்ன பதில் சொல்ல? தவறு பெரியவர்களிடத்தில் தானே? நாடு என்ன செய்யும்?
ஜெயந்தி, நீங்கள் கேட்டதை நான் சரியாக புரிந்து கொண்டு பதில் சொல்லியிருக்கேனா தெரியாது, ஆனா சுயபுராணம் பாடிட்டேன்.:cool:

Moderator's Note:This Article has been published in Penmai eMagazine January 2016. You Can download & Read the magazines HERE.
 
Last edited by a moderator:
#6
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

ஜெயந்தி அக்கா மிக உபயோகமான நல்ல thread ..

நான் இங்கு வந்து குழந்தை வளர்ப்பில் நிறைய சிக்கல்கள் சந்தித்தேன் ..அதை பகிர்ந்து கொள்கிறேன் .

கனடா multi- cultural country...இருந்தாலும் பள்ளியில் குழந்தைகளுக்குள் நிறம் , உணவு, அவர்கள் வழிபாட்டு முறை பற்றி குழந்தைகளுக்குள் கேலி செய்ய தான் செய்கிறார்கள் . .நான் என் மகனை ஆசிரியரிடம் சென்று கூற சொன்னேன் .நானும் பள்ளி சென்று ஆசிரியரிடமும் பேசினேன் .அவர்களும் தாங்கள் சமந்த பட்ட குழந்தையிடம் பேசுவதாக கூறினார்கள்.


நான் என் மகனிடம் கனடாவில் பல்வேறு நாடுகளில் இருந்து வந்து வசிகின்றனர் ..அதனால் அவர்கள் நிறம் , உணவு , பழ வழக்கம் மாறு பாடும் ..எதுவும் குறைந்ததல்ல என்று கூறி , இதை பற்றி பள்ளியில் வாதிப்பது தவறு என்று அறிவுறித்தினேன் .அந்த குழந்தை தெரியாமல் சொல்லி இருக்கும் நீ அவனிடம் சண்டை இடாதே ஆசிரியரிடம் சொன்னால் அவர்கள் அந்த குழந்தைக்கு புரிய வைப்பார்கள் என்று கூறினேன் ..

நம் பழக்க வழக்கங்கள் குழந்தைகள் பழக வேண்டும் எனில் , முதலில் பெற்றோர்கள் அதை கடை பிடிக்க வேண்டும் .வளர்ந்த பிறகு அவர்களே கற்று கொள்வார்கள் என்ற வாய்ப்பு வெளிநாட்டில் இல்லை ..அதனால் இளம்வயது முதலே அவர்கள் பழவழக்க முறை பின்பற்ற பழக்கினால் , வளர்ந்தத பின் அவர்கள் அதை மதித்து பின்பற்றுவர் .அலட்சிய படுத்த மாட்டார்கள் என்று எனக்கு நம்பிக்கை .

எங்கள் வீடு உள்ளே வந்தால் ஊரில் இருப்பது போல தான் இருக்கும் .எல்லா பண்டிகையையும் கொண்டாடுவோம் . வாரம் ஒரு முறை முடியாத பட்சத்தில் மாதம் ஒன்று அல்லது இரண்டு முறையாவது கோவில் அழைத்து செல்வோம் .(கோவிலுக்கும் வீட்டிற்க்கும் இருக்கும் தூரம் பொறுத்து ).

இங்கே நான் கவனித்தது பெரும்பாலும் தமிழ் பேசும் குழந்தைகள் , புரிந்து கொண்டாலும் தங்கள் தாய் மொழியில் பதில் அளிப்பது இல்லை ..தனியாக கிளாஸ் போனாலும் எழுத படிக்க தெரிகிறது , தமிழ் பேசினாலும் புரிந்து கொள்கின்றனர் , ஆனால் பதில் ஆங்கிலத்தில் தான் தருகின்றனர் .என் friend எல்லாம் கவலையுடன் கூறுவர்.

நானும் என் மகனிடம் இந்த பழக்கத்தை அவன் ஏழு வயது இருக்கும் பொழுது உணர்ந்தேன் ..குழந்தை பேசுவதில்லை என்று அப்படியே விட்டு விடாமால் நாம் தான் அதன் முக்கியத்தை அவர்களுக்கு சொல்லி புரிய வைக்க வேண்டும் .எத்தனை மொழி கற்று கொண்டாலும் தாய் மொழி தெரியவில்லை என்பது பெருமை இல்லை என்று எடுத்து கூற வேண்டும் .

நான் முதலில் என் முதல் பையன் தமிழில் பேச வேண்டும் என்று அவனிடம் நாங்கள் தமிழிலே தான் பேசிவோம் ..அவன் புரிந்து கொள்வான் .ஆனால் மூன்று வயது ஆகியும் அவன் அந்த வயதுக்கு ஏற்றார் போல் பேச வில்லை ..நாங்கள் டாக்டரிடம் காண்பித்து ஸ்பீச் specialist கூட்டி போனோம் .

அவர்கள் எங்களுக்கு சொன்ன முதல் அறிவிரை " நீங்கள் கண்டிப்பாக உங்கள் குழந்தையிடம் உங்கள் தாய் மொழியில் தான் பேச வேண்டும் . அவன் பள்ளி செல்ல ஆரம்பித்ததும் சில வாரங்களில் அவன் ஆங்கிலம் பழகி கொள்வான் ."என்று கூறினார் .

அப்போ நான் வேலைக்கு சென்றதால் அவன் day care சென்றான் .அதிக நேரம் அவன் அங்கு தான் இருப்பான் .வீட்டில் தமிழ் , day care -ல் ஆங்கிலம் என்று அவனுக்கு குழப்பம் (சில குழந்தைகளுக்கு இந்த பிரச்சனை உண்டு .பெரும்பாலும் முதல் குழந்தைக்கு ) .முதலில் நீங்கள் ஒரு மொழியில் அவனிடம் பேசி பழுகுங்கள் என்று கூறினார் ..அதனால் நாங்களும் அவனிடம் ஆங்கிலத்தில் பேசினோம் ..நாலு வயதில் அவன் ஓரளவு தெளிவாக ஆங்கிலத்தில் பேச ஆரம்பித்து விட்டான் .

அவனுக்கு 5 வயது இருக்கும் சமயம் நான் இந்தியா சென்று 2 மாதம் தங்கினேன் .என் பெற்றோருக்கு , மாமியாருக்கு ஆங்கிலம் வராது .அதனால் அவன் இந்தியாவில் தங்க ஆரம்பித்த சில வாரங்களில் தமிழில் கொஞ்சம் கொஞ்சம் பேச ஆரம்பித்து விட்டான் .

அதன் பிறகு கனடா வந்ததும் நாங்கள் அவனிடம் தமிழில் மட்டுமே பேசுவது அவனிடமும் தமிழில் பேச வற்புறுத்துவேன் .TV பார்க்கும் சமயம் தமிழில் இருக்கும் கார்டூன் கதைகள் you tube மூலம் போட்டுவேன் (ராமாயணம் , மகாபாரதம் , கிருஷ்ணா , அனுமான் , பிள்ளையார் கதை ,moral stories, திருக்குறள் கதைகள் , பஞ்சதந்திர கதைகள், ஆத்திச்சுடி கதைகள் என்று நிறைய இருக்கு ).ரெகுலர் தமிழ் கார்ட்டூன் சானல்கள் போட மாட்டேன்.அடிதடி சுடுவது போன்ற விளையாட்டுகள் , கார்ட்டூன் சானல்கள் தவிர்த்திடுவேன் .

அவர்களுக்கு a, b, c சொல்லி தரும் பொழுதே உயர் எழுத்து, மெய் எழுத்து சொல்லி தந்தேன் .ஊருக்கு செல்லும் சமயம் உயிர் எழுத்து , உயிர் மெய் எழுத்துகள் உள்ள சார்ட் வாங்கி வந்து என் வீட்டில் மாட்டி வைத்தேன் .நான் வேளையில் இருந்தாலும் என் பையன் தனியா இருக்கும் பொழுது அதை சொல்லுவான் ..கவனிதிருக்கேன் .

இப்போ என் பெரிய பையன் நல்லா தமிழ் பேசுவான் .கொஞ்சம் தகராறு இருந்தாலும் எழுத்து கூட்டி படிப்பான் ..சின்னவன் பேசுவான் .உயிர் எழுத்து எழுதுவான் ..தனியே படிக்க தெரியாது .

வாரம் ஒரு நாள் அவர்களுக்கு தமிழ் சொல்லி கொடுப்பேன் .இருந்தாலும் எங்களிடம் தமிழில் பேசினாலும் .என் மகன்கள் இரண்டு பேரும் ஆங்கிலத்தில் தான் பேசுவார்கள் .நான் கவனித்து சொன்னால் தமிழில் பேசுவார்கள்..அதையும் மாத்த முயற்சி செய்றேன் .

இது எல்லாம் என் பசங்க தாய் மொழியை அலட்சிய படுத்திட கூடாது என்று தான் .

ஊருக்கு போனால் முதலில் நிறைய கேள்விகள் வரும் .ஆனால் இப்போ அதிகம் இல்லை .முதல் இரண்டு நாள் வெளியே போகாமல் வீடுகுள்ளே இருந்து போர் அடிக்குது என்று என்னை தொல்லை செய்வார்கள் .முதல் பத்து நாள் பகல்ல தூங்கி ராத்திரியில் முழித்து டிவி போட்டு வீட்ல இருக்கறவங்களை ஒரு வழி ஆக்கிடுவாங்க. ஒரு மாதம் தங்கினால் ஒரு பத்து நாளில் பக்கத்துக்கு வீடு எதிர் வீடு என்று போய் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விளையாட ஆரம்பித்து விட்டார்கள் .நல்ல பழகும் சமயம் மறுபடி இங்கே வந்திடுவோம் அது கஷ்டமா இருக்கும் .2 வருடம் ஒரு முறை ஊருக்கு போவோம் .இப்போ அவங்களுக்கு அது routine ஆயிடுத்து .போனில் பேசுவதால் அவர்களுக்கு எல்லா உறவும் தெரியும்.

Moderator's Note:This Article has been published in Penmai eMagazine January 2016. You Can download & Read the magazines HERE.
 
Last edited by a moderator:

stulip0110

Registered User
Blogger
#7
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

ஹலோ ஜெயந்தி

நல்ல ஒரு டாபிக் . இது பற்றி நிறையவே சொல்ல இருக்கு . tag செய்ததிற்கு

என் மகளுக்கு இப்போ 6 வயசு அவளுக்கு ஒரு வயது இருக்கும் போது நான் இங்கே வந்தேன் . அது வரை என் அம்மா மற்றும் என் கணவரின் அம்மா துணை இருந்ததால் அவளை தனியாக சமாளிப்பது தான் பெரிய சாவலாக இருந்தது எனக்கு அதன் பின் மெல்ல சுற்றி இருக்கும் இங்கே உள்ளவர்களுடன் பழகும் போது ஓரளவு பிரச்சனை இல்லாமலே சென்றது அதற்கு முக்கிய காரணம் இங்கே இந்தியர்கள் நிறைய உள்ளதால் இங்கே இருப்பர்வர்கள் ஓரளவு இயல்பாகவே பழகினர் .

3 வயதில் இருந்து அவள் இங்கேயே ப்ரீ ஸ்கூல் செல்வதால் அவளுக்கு பெரிதாக மொழி பிரச்சனை இல்லை . அதோடு இங்கே இருப்பதால் வரும் நன்மை பிள்ளைகளுக் முதலில் சொல்லி தருவது நல்ல பழக்க வழக்கங்களே . எடுத்ததை எடுத்த இடத்தில வைப்பது , அறையை விட்டு வரும் போது லைட் ஆப் பண்ணி வருவது என சின்ன சின்ன விஷயங்கள் கூட ஒரு முறையாக செய்வாள் . சித்ராக்கா சொன்னது போல குப்பை கீழே போடும் பழக்கமே கிடையாது அப்படி குப்பை கூடை இல்லை என்றால் அதை பையில் வைத்து அல்லது என்னிடம் கொடுத்து குப்பை தொட்டி வரும் அப்போ அதில் போடுங்க என்பாள் .

இது போல பல நல்ல விஷயங்கள் இருந்தாலும் இது வரை ஒரு
சில சந்தர்பங்களில் அவளிடம் கொஞ்சம் சொல்லி புரிய வைக்க வேண்டிய கட்டாயமும் வந்தது முதலில் என் மகளுக்கு கைகளில் சிறு சிறு முடி இருக்க அது நம்மூரில் ஒரு விஷயமே இல்ல ஆனா இங்கே அனைவரும் அப்படி இல்லாமல் இருக்கா இங்கே அவளுடம் பயிலும் ஒரு பெண் கொஞ்சும் வம்பு பண்ணும் வகை போல இவளிடம் என்ன பையன்கள் போல உன் கையில் முடி என திரும்ப திரும்ப கூற அவள் என்னிடம் முறையிட்டாள் அப்போது நானும் என்னவரும் அவளை இது போல தான் நாம் என்பதை சொல்லி நாம் நாமாக இருப்பதில் எந்த தப்பும் இல்லை அதற்கு வெட்கப்படவும் வேண்டாம் நான் இப்படி தான் என் உடல் இப்படி தான் என தைரியமாக இரு என சொல்லி கொடுத்தோம் திரும்பவும் அப்படி பேச்சு கேட்ட பொது அவள் என் தோள் இப்படி தான் என் அப்பா போல எனக்கும் இப்படி இருக்கு வேறு பேசலாமா என சொன்னதாக சொன்னாள் .

அதே போல் அதன் பின் இன்னொரு முறை யாரோ உனக்கு ஏன் இப்படி பிரவுன் ஸ்கின் என கேட்க இது தான் நான் என பதில் கூறியதாக சொன்னாள் .

நாம் யார் நம் வேர் எது என பிள்ளைகளுக்கு சொன்னால் அதை புரிந்து நடக்கும் பக்குவம் பிள்ளைகளிடம் இருப்பதாக படும் எனக்கு . இங்கே இருக்கும் நண்பர்கள் செட் தமிழர்களாக இருக்க தமிழ் பண்டிகைகளுக் ஒன்று சேர்ந்து கொண்டாடி இந்திய ஆடைகள் அணிந்து என கொஞ்சம் கொஞ்சம் நம் வாழ்க்கை பற்றி சொல்லி கொடுப்போம்

இங்கே ரோசி அண்ட் சித்ரா சொன்னது போல நானும் தமிழில் தான் பேசுவேன் என் மகளிடம் என்ன அவள் பதில் கூறுவது பாதி தமிழில் வரும் பாதி ஆங்கிலத்தில் வரும் . அது போலவே சித்ராக்கா சொன்னது போல இந்த டிவி பிரச்சனை இல்லை . இங்கே பிள்ளைகளுக்கு என வரும் சேனல் பார்க்கும் வயதில் அவள் இருப்பதால் இந்த சீரியல் பிரச்சனை இல்லை தான் .

எனக்கு ஞாபகம் வந்தது இங்கே சொல்லி இருக்கேன் இன்னும் ஏதும் தோன்றினால் பகிர்கிறேன்.

Moderator's Note:This Article has been published in Penmai eMagazine February 2016. You Can download & Read the magazines HERE.
 
Last edited by a moderator:
#8
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

Hi
first thanks for this thread and tagging me in.I can type in English only.
I am not an expert but I can share my views.
Culture is maintained here as no one interferes in your privacy.
It depends on the parents.Even if there is peer pressure,all the Indians follow their tradition and culture.
As I have boys ,I feel boys dress more appropriate than girls.I cannot comment on girls.But girls know their limit.Both boys and girls know to do household job and brought up in their own style.
There is no discrimination with regard to sex,colour or nation.
I live in a place where Tamil is predominant and there are classes for all languages.
The kids know to speak their language .All festivals are celebrated .
We are trying to teach Ramayana,mahabhratha,our tamil thirukkural ,athaichoodi....It is difficult but they know at least little.
For a parent in any part of the world it is challenging when it comes to teenage.
In this place the pressure is definitely more as it is a free society.
Every parent has to be on the back of the kid to bring him as a good human being.
Temples are there and so in December for maragazhi even
when the temperatures is negative,the temples open at 5a.m,to read thriuppavai and thiruvenpavaai.
Every one will miss their parents.
If the parents cannot travel or not there ,the kids do not get to live with grand parents.
Some children are lucky to have them and it means kids grow very well.
Some children though unlucky to have them,parents balance with so much pressure to bring the kids as they do not have time and patience.
Joint family is more prevalent because the kids has to be with some adult till 12yrs.If both are working it means grandparents are the best to take care of their kids.If mom is a home maker ,than it is not a problem.
Any parent has to work more to keep the status as well as the job.The insecurity is more here .Though you pay only for college and till 12 th it is free for anyone,the college fees is so high and it is really a challenge for any parent.

Moderator's Note:This Article has been published in Penmai eMagazine March 2015. You Can [COLOR=#67B045 !important]download & Read the magazines [/COLOR]HERE.


 
Last edited by a moderator:

RathideviDeva

Registered User
Blogger
#9
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

எனக்கு வண்டி வண்டியா கொட்ட இங்க நிறைய இருக்கு:). கொஞ்சம் பொருமையாக வந்து கொட்றேன் ஜெயந்தி சிஸ்.
 

rosei

Penman of Penmai
Blogger
#10
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

Thanks for tagging me Jayanthi @jv_66

ரோஸி @rosei அழகாக சொல்லியிருக்கார் அவர் அனுபவங்களை.
நாங்கள் இருக்கும் நாடு கிட்டத்தட்ட தமிழ்நாடு மாதிரிதான், so நீங்கள் சொல்லியிருக்கும் பிரச்சனைகள் வந்ததில்லை. முதலில் நிறம், இது இங்கே பிரச்சனை இல்லை, அதுவும் தவிர இந்தியா சிலபஸ் continuityக்காக படிப்பது இன்டர்நேஷனல் ஸ்கூலில் தான். மொழி என்றால் இங்கே உள்ள accent முதலில் புரிபடவில்லை. பிறகு அதுவும் பழகிவிட்டது.

மற்றபடி கலாசாரம் (culture) பற்றி சொல்வதானால், என்னைப் பொறுத்தவரை வெளிநாட்டில் இருக்கும் பெற்றோர் எல்லாருமே, தாங்கள் வெளிநாட்டில் இருப்பதால் தங்கள் குழந்தைகள் நம் கலாசாரத்தை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதில் ஆர்வமாகவே இருப்பார்கள்.

என் மகள்கள் ரொம்பவும் சமத்து என்றுதான் சொல்லவேண்டும். தவிரவும் உடை விஷயங்களில் நாங்கள் கட்டுப்பாடு விதிப்பதுண்டு, அவர்கள் மனம் கோணாதபடி... காரணம், ஒரு வேளை நாம் திரும்ப இந்தியா சென்றுவிட வேண்டி வந்தால் அவர்களுக்கு அதுவே ஒரு பிரச்சனையாய் ஆகிவிடக்கூடாது என்பதற்காக. சொல்ல வேண்டியதை சொல்ல வேண்டிய விதத்தில் சொன்னால் இந்தக் கால பிள்ளைகள் நன்றாகவே புரிந்து கொள்வார்கள்.

ரோசி சொன்னது போல எங்கள் வீட்டில் கட்டாயம் தமிழில் தான் பேசுவோம். இந்தியாவில் இருந்தபோதே தமிழ் நாட்டை விட வேறு மாநிலங்களில் இருந்ததுதான் அதிகம் என்பதால் அங்கேயும் இதே கதைதான். அந்தந்த மாநில மொழிகள் எல்லாம் வெளியில்தான், சோ அதுவும் ஒரு பிரச்சனையில்லை.

அப்புறம், இந்தியா வரும்போது போக்குவரத்து etc etc பற்றி அவர்கள் என்ன feel பண்ணுவார்கள் என்றால், என் சின்ன மகள் ஆட்டோவில் ஏறினால் தானும் பயப்படுவதோடு, எங்களையும் கிலிக்கு உள்ளாக்குவாள். போச்சு, ஆட்டோ கவுந்துடும்...வீடு போய் சேரமாட்டோம் என்ற அளவுக்கு இருப்பாள். ரெண்டு நாள் ஆகட்டும், அந்த ride தான் பெஸ்ட், த்ரில்லிங்... என்று கதை மாறிவிடும். அவர்களுக்கு இங்கே இப்படி, அங்கே அப்படி என்று நன்றாகவே புரிந்துவிட்டது.

இங்கே சுத்தம் சுத்தம் என்று வெளியில் behaviour எல்லாம் தானாகவே வந்துவிட்டது. இங்குள்ள பழக்கத்தால் இந்தியா வந்தாலும் குப்பைகளை தெருவில் போடமாட்டார்கள். அது சின்ன வயதில் வந்துவிட்டால் மனதில் பதிந்து போகிறது.

வெளிநாட்டில் இருப்பதில் இன்னொரு advantage என்ன என்றால் மெகா சீரியல் என்ற தொல்லை கிடையாது. (அட்லீஸ்ட் எங்கள் வீட்டில் யாரும் டிவி அதிகம் பார்க்க மாட்டோம்.) சினிமாக்களும் பார்ப்போம் என்றாலும், எல்லாத்தையும் பார்த்தே ஆகணும் என்ற நிலை இல்லை.

நியூஸ் அல்லது ஸ்போர்ட்ஸ் சேனல்தான் அதிகம் பார்ப்பது. உள்நாட்டில் என்ன நடக்கிறது என்று இரவு உணவின்போது பேசிக்கொள்வோம், அப்போது பிற நாடுகளில் எப்படி , நம் இந்தியாவில் எப்படி என்று சொன்னால் அவர்களுக்கும் அறிவு வளர்கிறது.

இதுதான் என் அனுபவம். பெற்றோர்கள் எந்த நாட்டில் இருந்தாலும் நல்ல பழக்கங்களை சின்ன வயதிலேயே குழந்தைகளுக்கு புரிய வைத்துவிட்டால் போதும், அவர்களாகவே சரியான வழியில் வந்துவிடுவார்கள் என்பது என் எண்ணம். முக்கியமாக யார் வீட்டுக்கு வந்தாலும் அவர்களை வரவேற்று அவர்கள் கேட்பதற்கு பதில் சொல்ல வேண்டும் என்பது நாங்கள் சொல்லிக்கொடுத்த ஒன்று. ஒவ்வொரு முறையும் நாங்கள் இதை அவர்களுக்கு சொல்ல வேண்டி இருக்காமல் அவர்களே இதை கடை பிடிக்கிறார்கள்.

ஆனால் இந்தியா செல்லும்போது அங்கே சில உறவினர்/ நண்பர்கள் வீட்டுக்கு சென்றால் அங்குள்ள குழந்தைகள் அப்படி இல்லையே என்பது அவர்கள் கேள்வி. இதுக்கு நான் என்ன பதில் சொல்ல? தவறு பெரியவர்களிடத்தில் தானே? நாடு என்ன செய்யும்?
ஜெயந்தி, நீங்கள் கேட்டதை நான் சரியாக புரிந்து கொண்டு பதில் சொல்லியிருக்கேனா தெரியாது, ஆனா சுயபுராணம் பாடிட்டேன்.:cool:
அழகாகச் சொல்லி இருக்கீங்க சித்திரா..

நானும் குறிப்பிட மறந்து போனேன்..இப்போது எல்லோருமே இது ஒரு வழக்கு என்ற வகையில் ஏற்றுக் கொண்டுவிட்ட விடயம் என்னவென்றால் ...

யாராவது உறவினர்களோ விருந்தினரோ வந்தால் பிள்ளைகள் பேச மாட்டார்கள். அறைகளை விட்டு வெளியில் வர மாட்டார்கள்.

நான் நிறைய இடங்களில் பார்த்திருக்கிறேன். "அது வளர்ந்தால்.. பிள்ளைகள் அப்படித்தான், எங்களோடும் பேசுவதில்லை, பேச்சுக் குறைந்து விடும்..நாங்க பேசுவதைக் கேட்கும் பொறுமை அவர்களுக்கு இருக்காது, விளங்காது," அப்படி இப்படி சொல்வார்கள்

அப்படி இப்படி சொல்லி பிள்ளைகளின் இந்த நடவடிக்கையை பெரியவர்கள் ஏற்றுக் கொண்டும் விடுவார்கள் ..

இது நிச்சயம் தவறு .

சித்திரா சொன்னது போலத்தான் எங்க வீட்டிலும் . என்கணவர் இதில் மிகவும் கவனம். வரிசையாக அழைத்து இருத்தி வைத்துக் கதைக்க வைப்பார் .
 
#11
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

Good start Jayathi
Thanks for tagging me.
Will try to post later.
 

jv_66

Super Moderator
Staff member
#12
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

ஹாய் ஜெயந்தி எப்படி இருக்கிறீங்க...

குழந்தைகளை வெளிநாடுகளில் வளர்ப்பது மட்டுமா ஜெயந்தி சவால் ..

பிறந்து வளர்ந்த நம்மூரை விட்டு வந்து இங்கு குளிருக்குப் பழகுவதே பெரிய சவால் தான்..

நம் பாஷையும் இல்லை ..அட ஆங்கிலமும் இல்லை..தெரிந்த சிங்களமும் இல்லை ...புதிதாக ஒரு பாஷை ,அதைப் படித்து...இதுவும் ஒரு சவால் தான்..

இப்படி நாம் வாழத் தொடங்கும் போது வரும் சவாலே சொல்லிக் கொண்டு போகலாம். இதில் குழந்தைகள் அவர்களுடன்...வாரேன் வாரேன்...



நிறம்...இதைக் குறிப்பிட்டுக் கிண்டல் செய்ததாக இதுவரை என் பிள்ளைகள் வாயிலாக நான் அறிந்து கொள்ளவில்லை ஜெயந்தி.

(அப்படிக் கிண்டல் செய்தால் திருப்பி அவர்களை பின்னிப் பெடல் எடுதிடுவான்கள் மூவரும்..)

இங்கு என் பிள்ளைகள் படிக்கும் பாடசாலையில் வெளிநாட்டவர்கள் படிப்பது மிக மிகக்குறை...ஆனாலும் சோ ஃப்ரெண்ட்லி.

பிள்ளைகள் மூவருமே கொஞ்சமாக விளங்கிக் கொள்ளும் வயது வந்ததும் , நாம் இலங்கையர். அதிலும் தமிழர் .எங்கள் பழக்கவழக்கம் என்று ஒவ்வொன்றையும் சொல்லிக் கொடுத்தேன்..

வீட்டில் நுழைந்தால் எங்கள் வீடு அப்படியே யாழில் வாழும் சுழலில் தான் எப்போதும் இருக்கும் ...

இதற்கு முதலில் தடுமாறினார் என் கணவர். காரணம் அவர் இங்கு வந்து இருபத்தியைந்து வருடங்களுக்கு மேல். அவர் இலங்கையில் இருந்ததை விட இங்கிருந்ததுதான் அதிகம் . படித்ததும் இங்குதான்..

எப்போதும் தமிழ் பேச்சு, தமிழ் டிவி.. உணவும் , ..இப்படித்தான் இருக்கும் வீடு.

அதோடு முக்கியமாக பிள்ளைகள் நெருக்கமாகப் பழகுவற்கு தமிழ் பிள்ளைகள் மிகக் குறைவு ..இருக்கிறார்கள் பழகும் சந்தர்ப்பம் குறைவு...அதுவே எனக்கு மிகவும் வசதியாகப் போய்ட்டுது . நாம் இப்படி என்று அவர்களுக்கு நான் நினைத்ததைச் சொல்லிக் கொடுக்க முடிந்தது.

மிகச் சிறிய உதாரணமாக, வெளியில் பாவிக்கும் காலணிகளை நாம் வீட்டினுள் பொதுவாக பாவிக்க மாட்டோம் இல்லையா? இங்கு அப்படியில்ல்லை ..

ஆனால் , இந்நாட்டுப் பிள்ளைகள் எங்க வீட்டுக்கு விளையாட வந்தாலும் வாசலில் காலணி கலட்டிவிட்டுத்தான் உள்ளே வருவார்கள்..அதையும் நான் சொல்வதில்லை, என் பிள்ளைகளே சொல்லிக் கலட்ட வைப்பார்கள்.

இது எங்கள் வழக்கம் ...நாங்கள் இப்படிதான் ...என்று சொல்வதில் அவர்களுக்கு எப்போது தயக்கம் இருப்பதில்லை ...அதை நாம் சிறுவயதில் இருந்து சொல்லிக் கொடுத்தால் நிமிர்வாகவே சொல்வார்கள். செய்வார்கள்.






மூத்தவன் இந்த விடயத்தில் கொஞ்சம் கஷ்டப்பட்டான் . மூன்றுவயதில் நேர்சரி போகும் பொழுது ஒத்த வார்த்ததை நெதர்லாந்து தெரியாது.....ஆனால் தமிழ் சரளமாகக் கதைப்பான்..

அதன் பிறகு இவர் மகனுடன் நெதர்லாந்தில் கதைக்கத் தொடங்கினார் ..

பிள்ளைகள் மூவரும் பாடசாலை செல்லத் தொடங்கிய பின்னர் தமக்குள்ளே பெரும்பாலும் நெதர்லாந்தில் கதைப்பது அதிகமாகியது..

அவங்க அப்பாவும் நெதர்லாந்தில் தான் கதைப்பார் .அது கட்டாயமாகியது .

ஆனால் பிள்ளைகளுடன் அதிக நேரம் இருக்கும் நான் எப்போதுமே தமிழ் தான் கதைப்பேன்..என்னிடம் ஒருவார்த்தை நெதர்லாந்தில் கதைத்தாலும் நான் மறுமொழி சொல்வதில்லை..அதுவே அவர்களுக்கு தமிழை சரளமாகப் பேச துணை செய்தது..

இன்னொன்று மிகவும் முக்கியமானது... நான்கு வயதிலில் இருந்து புத்தகம் வாசிப்பார்கள் ...

நூலகத்தில் எடுத்து அவர்கள் வயதுக்குரிய புத்தகங்களில் ஆரம்பித்து ,ஆசையைக் காட்டிவிட்டால் பிறகு , வாசிக்காதே.. போதும் ..என்றாலும் நிறுத்த மாட்டார்கள்.

இது மொழி அறிவுக்கு மிகவும் உதவும்.





உடை விடயம் பிரச்னை இல்லை....அட..நாங்களே ஜீன்ஸ்தான்..

பள்ளி நண்பர்கள் மூவருக்குமே இந்நாட்டுப் பிள்ளைகள் தான் .

ஆனாலும் என் பிள்ளைகள் மூவரும் பெரிதாக வயது வேறுபாடு அதிகம் இல்லாததால் அவர்களுக்குள்ளே மிகவும் நெருக்கம் ..

இக்காலப் பிள்ளைகள் மிகவும் புத்திசாலிகள் ஜெயந்தி சில பலவிடயங்கள் நாம் சொல்லிக் கொடுக்கத் தேவையில்லை..ஹா..ஹா..பார்வையை வைத்தே புரிந்துகொள்வார்கள்.
.
டீன் ஏஜ் ...ஹ்ம்ம்..இப்போதான் பெரியவன் ஆரம்பித்திருக்கிறான் .
அவன் வகுப்பில் வயது குறைந்தவன் ..ஒன்று இரண்டு மூன்று வயது பெரியவர்களுடன் படிக்கிறான் ..அது பலவேளைகளில் சிரமம் தான் ..இந்த வயதில்.


சிறுவயதில் இருந்தே அவர்களுக்கு என்னவிதமான சந்தேகம் வந்தாலும் நான் கூட கொஞ்சம் தயங்கினாலும், என் கணவர் இருத்தி வைத்து அழகாக விளங்க வைத்துவிடுவார்...எல்லா விடயங்களுமே..

அதுவே அவர்களுக்கு அப்பாவிடம் எதையும் கதைக்கலாம் என்ற எண்ணத்தை உருவாக்கி, இப்போ எதையும் தகப்பனிடம் தயக்கமின்றிக் கதைப்பார்கள் .இது மிகவும் முக்கியமான ஒன்று..இங்கு என்று இல்லை எங்கு இருந்தாலும்..

பள்ளி போய்வந்தால் சாப்பிட்டு முடிவதற்குள் அங்கு நடந்த அனைத்தையும் கேட்டு அறிந்து கொள்வேன்.

இங்கு பாடசாலையில் ஆசிரியரை தினம் சந்திக்கலாம் ..நான் வேலைக்குச் செல்லாததால் தினமும் ஆசிரியரைச் சந்திப்பேன்...இரண்டு வார்த்ததை கதைப்பேன்.



நான் சிறுவயதிலேயே அவர்களை கண்டிக்கும் நிலை வந்தால், அவர்கள் செய்த பிழையை உணர்ந்து "ஆமாம் அம்மா. இது என் பிழை .அதனால்தான் அம்மா பேசினார் " என்று சொல்ல வைத்து விட்டே விடுவேன் ..

அதாவது நான் உங்களைக் கண்டித்தால் அது நீங்கள் தவறு செய்தால் மட்டுமே .....

நாம் பொதுவாக அவர்களை அக்கறையாகக் கவனிக்கும் போது கண்டிப்பது கூட தம் நன்மைக்கே என்பதை அவர்கள் புரிந்து கொள்வார்கள் ...அததற்கு சிறுபொழுதே காணும் ..இது என் அனுபவம் .

இல்லை வந்தால் வா..போனால் போ...என்று விட்டு விட்டுக் கண்டிக்கும் போதுதான் அது வேறு மாதிரிப் பிரச்சனைகளைக் கொண்டுவரும் ..இதுவும் என் எண்ணம் .


பிறகு மறந்தாலும் என்று இப்போதே எழுதிவிட்டேன் ஜெயந்தி .. ஏதோ எனக்குத் தெரிந்த வரையில்...



நல்லா இருக்கிறேன் ரோசி @rosei . ரொம்பவே நன்றி இத்தனை அரிய விஷயங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டதுக்கு .

என்ன அருமையா வளர்க்கறீங்க பிள்ளைங்களை !!

ஓஹோ ...நிறம் உங்க பிள்ளைங்களுக்கு பிரச்சினை ஆகலையா ....நல்லது .

மொழியை , உங்க கணவர் மிகத் திறமையா கையாண்டு இருக்காரே ...நானும் இதே போலத்தான் , வடஇந்தியாவில் இருக்க நேரிட்டபோது , என் குட்டி மகன் ஹிந்தி பேச தடுமாறியபோது , நான் அவனுடன் ஹிந்தியில் மட்டுமே பேசி , அது ஓரளவு பிடிபட்டதும் அடுத்து ஆங்கிலத்திலேயே பேசி , அதன் பிறகு இப்போ வரை தமிழ் மட்டுமே .

எப்போதும் தமிழ் பேச்சு, தமிழ் டிவி.. உணவும் , ..இப்படித்தான் இருக்கும் வீடு.
ஆனந்தக்கண்ணீரால் பெருமிதம் அடைகிறது மனம் . எங்கள் வீடும் எப்போதும் இதே போலத்தான் . வெளிநாட்டில் நீங்கள் இப்படி , நமது கலாச்சாரம் , பாரம்பரியங்களை விடாமல் , உங்கள் குழந்தைகளையும் பின்பற்ற வைப்பதை கேட்க மிக மிக சந்தோஷம் .

அங்கே ராணுவத்தில் சேர்ந்து பணியாற்றணுமா ரோசி ?

அட ....மற்ற பசங்களையும் உங்களைப் போலவே பின்பற்ற வைக்கிறாங்களே !!

ரொம்பவே அருமையா ஃப்ரெண்ட்லியா வளர்க்கறீங்க நீங்க ரெண்டு பேருமே :thumbsup
 
Last edited:

jv_66

Super Moderator
Staff member
#13
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

Thanks for tagging me Jayanthi @jv_66

ரோஸி @rosei அழகாக சொல்லியிருக்கார் அவர் அனுபவங்களை.
நாங்கள் இருக்கும் நாடு கிட்டத்தட்ட தமிழ்நாடு மாதிரிதான், so நீங்கள் சொல்லியிருக்கும் பிரச்சனைகள் வந்ததில்லை. முதலில் நிறம், இது இங்கே பிரச்சனை இல்லை, அதுவும் தவிர இந்தியா சிலபஸ் continuityக்காக படிப்பது இன்டர்நேஷனல் ஸ்கூலில் தான். மொழி என்றால் இங்கே உள்ள accent முதலில் புரிபடவில்லை. பிறகு அதுவும் பழகிவிட்டது.

மற்றபடி கலாசாரம் (culture) பற்றி சொல்வதானால், என்னைப் பொறுத்தவரை வெளிநாட்டில் இருக்கும் பெற்றோர் எல்லாருமே, தாங்கள் வெளிநாட்டில் இருப்பதால் தங்கள் குழந்தைகள் நம் கலாசாரத்தை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதில் ஆர்வமாகவே இருப்பார்கள்.

என் மகள்கள் ரொம்பவும் சமத்து என்றுதான் சொல்லவேண்டும். தவிரவும் உடை விஷயங்களில் நாங்கள் கட்டுப்பாடு விதிப்பதுண்டு, அவர்கள் மனம் கோணாதபடி... காரணம், ஒரு வேளை நாம் திரும்ப இந்தியா சென்றுவிட வேண்டி வந்தால் அவர்களுக்கு அதுவே ஒரு பிரச்சனையாய் ஆகிவிடக்கூடாது என்பதற்காக. சொல்ல வேண்டியதை சொல்ல வேண்டிய விதத்தில் சொன்னால் இந்தக் கால பிள்ளைகள் நன்றாகவே புரிந்து கொள்வார்கள்.

ரோசி சொன்னது போல எங்கள் வீட்டில் கட்டாயம் தமிழில் தான் பேசுவோம். இந்தியாவில் இருந்தபோதே தமிழ் நாட்டை விட வேறு மாநிலங்களில் இருந்ததுதான் அதிகம் என்பதால் அங்கேயும் இதே கதைதான். அந்தந்த மாநில மொழிகள் எல்லாம் வெளியில்தான், சோ அதுவும் ஒரு பிரச்சனையில்லை.

அப்புறம், இந்தியா வரும்போது போக்குவரத்து etc etc பற்றி அவர்கள் என்ன feel பண்ணுவார்கள் என்றால், என் சின்ன மகள் ஆட்டோவில் ஏறினால் தானும் பயப்படுவதோடு, எங்களையும் கிலிக்கு உள்ளாக்குவாள். போச்சு, ஆட்டோ கவுந்துடும்...வீடு போய் சேரமாட்டோம் என்ற அளவுக்கு இருப்பாள். ரெண்டு நாள் ஆகட்டும், அந்த ride தான் பெஸ்ட், த்ரில்லிங்... என்று கதை மாறிவிடும். அவர்களுக்கு இங்கே இப்படி, அங்கே அப்படி என்று நன்றாகவே புரிந்துவிட்டது.

இங்கே சுத்தம் சுத்தம் என்று வெளியில் behaviour எல்லாம் தானாகவே வந்துவிட்டது. இங்குள்ள பழக்கத்தால் இந்தியா வந்தாலும் குப்பைகளை தெருவில் போடமாட்டார்கள். அது சின்ன வயதில் வந்துவிட்டால் மனதில் பதிந்து போகிறது.

வெளிநாட்டில் இருப்பதில் இன்னொரு advantage என்ன என்றால் மெகா சீரியல் என்ற தொல்லை கிடையாது. (அட்லீஸ்ட் எங்கள் வீட்டில் யாரும் டிவி அதிகம் பார்க்க மாட்டோம்.) சினிமாக்களும் பார்ப்போம் என்றாலும், எல்லாத்தையும் பார்த்தே ஆகணும் என்ற நிலை இல்லை.

நியூஸ் அல்லது ஸ்போர்ட்ஸ் சேனல்தான் அதிகம் பார்ப்பது. உள்நாட்டில் என்ன நடக்கிறது என்று இரவு உணவின்போது பேசிக்கொள்வோம், அப்போது பிற நாடுகளில் எப்படி , நம் இந்தியாவில் எப்படி என்று சொன்னால் அவர்களுக்கும் அறிவு வளர்கிறது.

இதுதான் என் அனுபவம். பெற்றோர்கள் எந்த நாட்டில் இருந்தாலும் நல்ல பழக்கங்களை சின்ன வயதிலேயே குழந்தைகளுக்கு புரிய வைத்துவிட்டால் போதும், அவர்களாகவே சரியான வழியில் வந்துவிடுவார்கள் என்பது என் எண்ணம். முக்கியமாக யார் வீட்டுக்கு வந்தாலும் அவர்களை வரவேற்று அவர்கள் கேட்பதற்கு பதில் சொல்ல வேண்டும் என்பது நாங்கள் சொல்லிக்கொடுத்த ஒன்று. ஒவ்வொரு முறையும் நாங்கள் இதை அவர்களுக்கு சொல்ல வேண்டி இருக்காமல் அவர்களே இதை கடை பிடிக்கிறார்கள்.

ஆனால் இந்தியா செல்லும்போது அங்கே சில உறவினர்/ நண்பர்கள் வீட்டுக்கு சென்றால் அங்குள்ள குழந்தைகள் அப்படி இல்லையே என்பது அவர்கள் கேள்வி. இதுக்கு நான் என்ன பதில் சொல்ல? தவறு பெரியவர்களிடத்தில் தானே? நாடு என்ன செய்யும்?
ஜெயந்தி, நீங்கள் கேட்டதை நான் சரியாக புரிந்து கொண்டு பதில் சொல்லியிருக்கேனா தெரியாது, ஆனா சுயபுராணம் பாடிட்டேன்.:cool:
ரொம்ப தேங்க்ஸ் சித்ரா [MENTION=7014]kasri66[/MENTION]

ஆமாம் , நீங்க இருக்கற நாட்டுல நிறமெல்லாம் பிரச்சினை இல்லை .

ஓஹோ , accent மொதல்ல கஷ்டமா இருந்ததா ...சரி .

பரவால்லையே ..உடைகள் விஷயத்தில் உங்க பெண்கள் சண்டை போடாம நீங்க சொல்றதை கேட்டிருக்காங்களே ....இது பல பெற்றோருக்கும் பொறாமையை உண்டாகும் விஷயமாக இருக்கலாம் .;)

ஹ ...ஹ...ஹா ...உங்க சின்னப் பொண்ணு செய்யறதை கேட்க Rolling on the floor

ரொம்ப ரொம்ப அருமையா வளர்க்கறீங்க உங்க பெண்களை .

வீட்லயும் வெளிலையும் எப்படி நடந்துக்கணும்னு நல்ல வித்தியாசத்தை உணர்ந்து நடந்துக்கறாங்க .

நட்புக்கள் விஷயத்தில் எதாவது சொல்ல வேண்டியிருந்தா , அதைப் பற்றியும் சொல்லுங்க . உபயோகமா இருக்கும் .

விருந்தினர்கிட்ட நடந்துக்கற முறை - ரொம்பவே அருமையான நடத்தை ...ஆமாம் ...நீங்க சொல்றது சரி . பெரியவர்கள்தானே இதெல்லாம் முறையா சொல்லித் தரணும்.

அந்த நாடுகள்ல ராணுவத்திலேயும் சேரணும் இல்லையா , அது ஆண்களுக்கு மட்டுமா இல்லை பெண்களுக்குமா ?

கண்டிப்பா இது சுயபுராணம் இல்ல சித்ரா .

எல்லாரும் தங்களோட அனுபவங்களைச் சொல்லும்போது , parenting பற்றியெல்லாம் சொல்லும்போது , எத்தனை பெற்றோருக்கு , அதுவும் புதுப் பெற்றோருக்கு இதெல்லாம் ஒரு சிறந்த டிப்ஸ் தெரியுமா !! அவங்கெல்லாம் நிறைய கத்துப்பாங்க இதுலேர்ந்தெல்லாம் .

அதனாலதான் இந்த மாதிரி டிஸ்கஷன் thread ஆரம்பிச்சு எல்லாரையும் பேச வைக்கிறது . ஏதோ , மத்தவங்களுக்கு நம்மால ஆன சின்ன உதவி .
 

jv_66

Super Moderator
Staff member
#14
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

ஜெயந்தி அக்கா மிக உபயோகமான நல்ல thread ..

நான் இங்கு வந்து குழந்தை வளர்ப்பில் நிறைய சிக்கல்கள் சந்தித்தேன் ..அதை பகிர்ந்து கொள்கிறேன் .

கனடா multi- cultural country...இருந்தாலும் பள்ளியில் குழந்தைகளுக்குள் நிறம் , உணவு, அவர்கள் வழிபாட்டு முறை பற்றி குழந்தைகளுக்குள் கேலி செய்ய தான் செய்கிறார்கள் . .நான் என் மகனை ஆசிரியரிடம் சென்று கூற சொன்னேன் .நானும் பள்ளி சென்று ஆசிரியரிடமும் பேசினேன் .அவர்களும் தாங்கள் சமந்த பட்ட குழந்தையிடம் பேசுவதாக கூறினார்கள்.


நான் என் மகனிடம் கனடாவில் பல்வேறு நாடுகளில் இருந்து வந்து வசிகின்றனர் ..அதனால் அவர்கள் நிறம் , உணவு , பழ வழக்கம் மாறு பாடும் ..எதுவும் குறைந்ததல்ல என்று கூறி , இதை பற்றி பள்ளியில் வாதிப்பது தவறு என்று அறிவுறித்தினேன் .அந்த குழந்தை தெரியாமல் சொல்லி இருக்கும் நீ அவனிடம் சண்டை இடாதே ஆசிரியரிடம் சொன்னால் அவர்கள் அந்த குழந்தைக்கு புரிய வைப்பார்கள் என்று கூறினேன் ..

நம் பழக்க வழக்கங்கள் குழந்தைகள் பழக வேண்டும் எனில் , முதலில் பெற்றோர்கள் அதை கடை பிடிக்க வேண்டும் .வளர்ந்த பிறகு அவர்களே கற்று கொள்வார்கள் என்ற வாய்ப்பு வெளிநாட்டில் இல்லை ..அதனால் இளம்வயது முதலே அவர்கள் பழவழக்க முறை பின்பற்ற பழக்கினால் , வளர்ந்தத பின் அவர்கள் அதை மதித்து பின்பற்றுவர் .அலட்சிய படுத்த மாட்டார்கள் என்று எனக்கு நம்பிக்கை .

எங்கள் வீடு உள்ளே வந்தால் ஊரில் இருப்பது போல தான் இருக்கும் .எல்லா பண்டிகையையும் கொண்டாடுவோம் . வாரம் ஒரு முறை முடியாத பட்சத்தில் மாதம் ஒன்று அல்லது இரண்டு முறையாவது கோவில் அழைத்து செல்வோம் .(கோவிலுக்கும் வீட்டிற்க்கும் இருக்கும் தூரம் பொறுத்து ).

இங்கே நான் கவனித்தது பெரும்பாலும் தமிழ் பேசும் குழந்தைகள் , புரிந்து கொண்டாலும் தங்கள் தாய் மொழியில் பதில் அளிப்பது இல்லை ..தனியாக கிளாஸ் போனாலும் எழுத படிக்க தெரிகிறது , தமிழ் பேசினாலும் புரிந்து கொள்கின்றனர் , ஆனால் பதில் ஆங்கிலத்தில் தான் தருகின்றனர் .என் friend எல்லாம் கவலையுடன் கூறுவர்.

நானும் என் மகனிடம் இந்த பழக்கத்தை அவன் ஏழு வயது இருக்கும் பொழுது உணர்ந்தேன் ..குழந்தை பேசுவதில்லை என்று அப்படியே விட்டு விடாமால் நாம் தான் அதன் முக்கியத்தை அவர்களுக்கு சொல்லி புரிய வைக்க வேண்டும் .எத்தனை மொழி கற்று கொண்டாலும் தாய் மொழி தெரியவில்லை என்பது பெருமை இல்லை என்று எடுத்து கூற வேண்டும் .

நான் முதலில் என் முதல் பையன் தமிழில் பேச வேண்டும் என்று அவனிடம் நாங்கள் தமிழிலே தான் பேசிவோம் ..அவன் புரிந்து கொள்வான் .ஆனால் மூன்று வயது ஆகியும் அவன் அந்த வயதுக்கு ஏற்றார் போல் பேச வில்லை ..நாங்கள் டாக்டரிடம் காண்பித்து ஸ்பீச் specialist கூட்டி போனோம் .

அவர்கள் எங்களுக்கு சொன்ன முதல் அறிவிரை " நீங்கள் கண்டிப்பாக உங்கள் குழந்தையிடம் உங்கள் தாய் மொழியில் தான் பேச வேண்டும் . அவன் பள்ளி செல்ல ஆரம்பித்ததும் சில வாரங்களில் அவன் ஆங்கிலம் பழகி கொள்வான் ."என்று கூறினார் .

அப்போ நான் வேலைக்கு சென்றதால் அவன் day care சென்றான் .அதிக நேரம் அவன் அங்கு தான் இருப்பான் .வீட்டில் தமிழ் , day care -ல் ஆங்கிலம் என்று அவனுக்கு குழப்பம் (சில குழந்தைகளுக்கு இந்த பிரச்சனை உண்டு .பெரும்பாலும் முதல் குழந்தைக்கு ) .முதலில் நீங்கள் ஒரு மொழியில் அவனிடம் பேசி பழுகுங்கள் என்று கூறினார் ..அதனால் நாங்களும் அவனிடம் ஆங்கிலத்தில் பேசினோம் ..நாலு வயதில் அவன் ஓரளவு தெளிவாக ஆங்கிலத்தில் பேச ஆரம்பித்து விட்டான் .

அவனுக்கு 5 வயது இருக்கும் சமயம் நான் இந்தியா சென்று 2 மாதம் தங்கினேன் .என் பெற்றோருக்கு , மாமியாருக்கு ஆங்கிலம் வராது .அதனால் அவன் இந்தியாவில் தங்க ஆரம்பித்த சில வாரங்களில் தமிழில் கொஞ்சம் கொஞ்சம் பேச ஆரம்பித்து விட்டான் .

அதன் பிறகு கனடா வந்ததும் நாங்கள் அவனிடம் தமிழில் மட்டுமே பேசுவது அவனிடமும் தமிழில் பேச வற்புறுத்துவேன் .TV பார்க்கும் சமயம் தமிழில் இருக்கும் கார்டூன் கதைகள் you tube மூலம் போட்டுவேன் (ராமாயணம் , மகாபாரதம் , கிருஷ்ணா , அனுமான் , பிள்ளையார் கதை ,moral stories, திருக்குறள் கதைகள் , பஞ்சதந்திர கதைகள், ஆத்திச்சுடி கதைகள் என்று நிறைய இருக்கு ).ரெகுலர் தமிழ் கார்ட்டூன் சானல்கள் போட மாட்டேன்.அடிதடி சுடுவது போன்ற விளையாட்டுகள் , கார்ட்டூன் சானல்கள் தவிர்த்திடுவேன் .

அவர்களுக்கு a, b, c சொல்லி தரும் பொழுதே உயர் எழுத்து, மெய் எழுத்து சொல்லி தந்தேன் .ஊருக்கு செல்லும் சமயம் உயிர் எழுத்து , உயிர் மெய் எழுத்துகள் உள்ள சார்ட் வாங்கி வந்து என் வீட்டில் மாட்டி வைத்தேன் .நான் வேளையில் இருந்தாலும் என் பையன் தனியா இருக்கும் பொழுது அதை சொல்லுவான் ..கவனிதிருக்கேன் .

இப்போ என் பெரிய பையன் நல்லா தமிழ் பேசுவான் .கொஞ்சம் தகராறு இருந்தாலும் எழுத்து கூட்டி படிப்பான் ..சின்னவன் பேசுவான் .உயிர் எழுத்து எழுதுவான் ..தனியே படிக்க தெரியாது .

வாரம் ஒரு நாள் அவர்களுக்கு தமிழ் சொல்லி கொடுப்பேன் .இருந்தாலும் எங்களிடம் தமிழில் பேசினாலும் .என் மகன்கள் இரண்டு பேரும் ஆங்கிலத்தில் தான் பேசுவார்கள் .நான் கவனித்து சொன்னால் தமிழில் பேசுவார்கள்..அதையும் மாத்த முயற்சி செய்றேன் .

இது எல்லாம் என் பசங்க தாய் மொழியை அலட்சிய படுத்திட கூடாது என்று தான் .

ஊருக்கு போனால் முதலில் நிறைய கேள்விகள் வரும் .ஆனால் இப்போ அதிகம் இல்லை .முதல் இரண்டு நாள் வெளியே போகாமல் வீடுகுள்ளே இருந்து போர் அடிக்குது என்று என்னை தொல்லை செய்வார்கள் .முதல் பத்து நாள் பகல்ல தூங்கி ராத்திரியில் முழித்து டிவி போட்டு வீட்ல இருக்கறவங்களை ஒரு வழி ஆக்கிடுவாங்க. ஒரு மாதம் தங்கினால் ஒரு பத்து நாளில் பக்கத்துக்கு வீடு எதிர் வீடு என்று போய் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விளையாட ஆரம்பித்து விட்டார்கள் .நல்ல பழகும் சமயம் மறுபடி இங்கே வந்திடுவோம் அது கஷ்டமா இருக்கும் .2 வருடம் ஒரு முறை ஊருக்கு போவோம் .இப்போ அவங்களுக்கு அது routine ஆயிடுத்து .போனில் பேசுவதால் அவர்களுக்கு எல்லா உறவும் தெரியும் .

தேங்க்ஸ் உமா [MENTION=26576]repplyuma[/MENTION]

ஒ ...உங்க பசங்களுக்கு அந்த நிறப் பிரச்சினை இருந்ததா ?...பரவால்ல, அங்க உள்ள டீச்சர்ஸ் இதை சரியா கையாளறாங்களே ....நீங்களும் அருமையா சமாளிக்க சொல்லிக்கொடுத்து இருக்கீங்க .

ஆமாம் . நீங்க சொல்ற மாதிரி நிறைய குழந்தைகளுக்கு பேச ஆரம்பிக்கும்போது இரண்டு மூணு பாஷைன்னா நிறையவே தடுமாறுவாங்க .

அதுக்கு நீங்க செய்த முறை ரொம்பச் சரி .

உணவு விஷயத்துல என்ன செய்வீங்க ? நம்ம ஊர் உணவுகளை லஞ்சுக்கு கொடுப்பீங்களா இல்ல , அந்த ஊர் உணவுகளா ? அதை அவங்க பிரெண்ட்ஸ் எப்படி வரவேற்பாங்க அல்லது கிண்டல் ஏதும் செய்வாங்களா ?

அந்த ஊர்ல ராணுவத்துல கொஞ்ச காலம் சேவை செய்யணுமா?

பரவால்லையே , சைட் பை சைட்ல தமிழ் கூட படிக்க கத்துக் கொடுத்துட்டீங்களே ....நல்ல ஐடியா .

ஒ ...நீங்களும் நம்ம ஊர் போலவே வீட்டுச் சூழலை வைப்பீங்களா ...சூப்பர் .

ஹய்யோ பாவம் , ஊர்ல வந்து பழகினவுடன் , திரும்ப கிளம்ப வேண்டி வந்துடுமா ...

ரொம்ப ரொம்ப அருமையா வளர்க்கறீங்க உங்க குழந்தைகளை . நிறைய நிறைய டிப்ஸ் எல்லாம் கொடுத்து இருக்கீங்க .
 

jv_66

Super Moderator
Staff member
#15
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

Nice Thread Aunty!

Looking Forward.....:angel:
Thanks Karthi [MENTION=41663]gkarti[/MENTION]

yeah ...will be very useful for many moms.
 

jv_66

Super Moderator
Staff member
#16
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

ஹலோ ஜெயந்தி

நல்ல ஒரு டாபிக் . இது பற்றி நிறையவே சொல்ல இருக்கு . tag செய்ததிற்கு

என் மகளுக்கு இப்போ 6 வயசு அவளுக்கு ஒரு வயது இருக்கும் போது நான் இங்கே வந்தேன் . அது வரை என் அம்மா மற்றும் என் கணவரின் அம்மா துணை இருந்ததால் அவளை தனியாக சமாளிப்பது தான் பெரிய சாவலாக இருந்தது எனக்கு அதன் பின் மெல்ல சுற்றி இருக்கும் இங்கே உள்ளவர்களுடன் பழகும் போது ஓரளவு பிரச்சனை இல்லாமலே சென்றது அதற்கு முக்கிய காரணம் இங்கே இந்தியர்கள் நிறைய உள்ளதால் இங்கே இருப்பர்வர்கள் ஓரளவு இயல்பாகவே பழகினர் .

3 வயதில் இருந்து அவள் இங்கேயே ப்ரீ ஸ்கூல் செல்வதால் அவளுக்கு பெரிதாக மொழி பிரச்சனை இல்லை . அதோடு இங்கே இருப்பதால் வரும் நன்மை பிள்ளைகளுக் முதலில் சொல்லி தருவது நல்ல பழக்க வழக்கங்களே . எடுத்ததை எடுத்த இடத்தில வைப்பது , அறையை விட்டு வரும் போது லைட் ஆப் பண்ணி வருவது என சின்ன சின்ன விஷயங்கள் கூட ஒரு முறையாக செய்வாள் . சித்ராக்கா சொன்னது போல குப்பை கீழே போடும் பழக்கமே கிடையாது அப்படி குப்பை கூடை இல்லை என்றால் அதை பையில் வைத்து அல்லது என்னிடம் கொடுத்து குப்பை தொட்டி வரும் அப்போ அதில் போடுங்க என்பாள் .

இது போல பல நல்ல விஷயங்கள் இருந்தாலும் இது வரை ஒரு
சில சந்தர்பங்களில் அவளிடம் கொஞ்சம் சொல்லி புரிய வைக்க வேண்டிய கட்டாயமும் வந்தது முதலில் என் மகளுக்கு கைகளில் சிறு சிறு முடி இருக்க அது நம்மூரில் ஒரு விஷயமே இல்ல ஆனா இங்கே அனைவரும் அப்படி இல்லாமல் இருக்கா இங்கே அவளுடம் பயிலும் ஒரு பெண் கொஞ்சும் வம்பு பண்ணும் வகை போல இவளிடம் என்ன பையன்கள் போல உன் கையில் முடி என திரும்ப திரும்ப கூற அவள் என்னிடம் முறையிட்டாள் அப்போது நானும் என்னவரும் அவளை இது போல தான் நாம் என்பதை சொல்லி நாம் நாமாக இருப்பதில் எந்த தப்பும் இல்லை அதற்கு வெட்கப்படவும் வேண்டாம் நான் இப்படி தான் என் உடல் இப்படி தான் என தைரியமாக இரு என சொல்லி கொடுத்தோம் திரும்பவும் அப்படி பேச்சு கேட்ட பொது அவள் என் தோள் இப்படி தான் என் அப்பா போல எனக்கும் இப்படி இருக்கு வேறு பேசலாமா என சொன்னதாக சொன்னாள் .

அதே போல் அதன் பின் இன்னொரு முறை யாரோ உனக்கு ஏன் இப்படி பிரவுன் ஸ்கின் என கேட்க இது தான் நான் என பதில் கூறியதாக சொன்னாள் .

நாம் யார் நம் வேர் எது என பிள்ளைகளுக்கு சொன்னால் அதை புரிந்து நடக்கும் பக்குவம் பிள்ளைகளிடம் இருப்பதாக படும் எனக்கு . இங்கே இருக்கும் நண்பர்கள் செட் தமிழர்களாக இருக்க தமிழ் பண்டிகைகளுக் ஒன்று சேர்ந்து கொண்டாடி இந்திய ஆடைகள் அணிந்து என கொஞ்சம் கொஞ்சம் நம் வாழ்க்கை பற்றி சொல்லி கொடுப்போம்

இங்கே ரோசி அண்ட் சித்ரா சொன்னது போல நானும் தமிழில் தான் பேசுவேன் என் மகளிடம் என்ன அவள் பதில் கூறுவது பாதி தமிழில் வரும் பாதி ஆங்கிலத்தில் வரும் . அது போலவே சித்ராக்கா சொன்னது போல இந்த டிவி பிரச்சனை இல்லை . இங்கே பிள்ளைகளுக்கு என வரும் சேனல் பார்க்கும் வயதில் அவள் இருப்பதால் இந்த சீரியல் பிரச்சனை இல்லை தான் .

எனக்கு ஞாபகம் வந்தது இங்கே சொல்லி இருக்கேன் இன்னும் ஏதும் தோன்றினால் பகிர்கிறேன்

தேங்க்ஸ் ஸ்வப்னா [MENTION=126700]stulip0110[/MENTION]

ஒ ...உங்க பெண்ணுக்கு மொழிப் பிரச்சினை ஏதும் இல்லையா ....நல்லது .

அட ....ரொம்ப நல்லா சொல்லிவிட்டு இருக்கீங்களே , நிறம் மற்றும் ஸ்கின் வகைப் பற்றி . அப்புறம் நல்ல தைரியமா சொல்ல ஆரம்பிச்சுட்டாளே உங்க குட்டிப்பொண்ணு :thumbsup

இது ஒரு நல்ல டிப்ஸ் .

ஒ ...உங்க வீட்லயும் தமிழ்தான் பிரதானமா ....டிவி பிரச்னையும் இல்லையா ...சூப்பர் .

எத்தனை நல்லப் பழக்கங்கள் தானாவே வந்துடுது இல்லையா அங்கெல்லாம் வளருவதில் .:cheer:

உணவு விஷயத்தில் எப்படிப்பா அங்கே ? என்ன உணவைக் கையில் கொடுத்து விடுவீங்க ? அதுக்கு பிள்ளைங்க மத்தியில் என்ன ரியாக்ஷன் ?

ரொம்ப அருமையா வளர்க்கறீங்க உங்க பெண்ணை ...நிறைய டிப்ஸ் கூட கொடுத்து இருக்கீங்க .
 

jv_66

Super Moderator
Staff member
#17
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

Hi
first thanks for this thread and tagging me in.I can type in English only.
I am not an expert but I can share my views.
Culture is maintained here as no one interferes in your privacy.
It depends on the parents.Even if there is peer pressure,all the Indians follow their tradition and culture.
As I have boys ,I feel boys dress more appropriate than girls.I cannot comment on girls.But girls know their limit.Both boys and girls know to do household job and brought up in their own style.
There is no discrimination with regard to sex,colour or nation.
I live in a place where Tamil is predominant and there are classes for all languages.
The kids know to speak their language .All festivals are celebrated .
We are trying to teach Ramayana,mahabhratha,our tamil thirukkural ,athaichoodi....It is difficult but they know at least little.
For a parent in any part of the world it is challenging when it comes to teenage.
In this place the pressure is definitely more as it is a free society.
Every parent has to be on the back of the kid to bring him as a good human being.
Temples are there and so in December for maragazhi even
when the temperatures is negative,the temples open at 5a.m,to read thriuppavai and thiruvenpavaai.
Every one will miss their parents.
If the parents cannot travel or not there ,the kids do not get to live with grand parents.
Some children are lucky to have them and it means kids grow very well.
Some children though unlucky to have them,parents balance with so much pressure to bring the kids as they do not have time and patience.
Joint family is more prevalent because the kids has to be with some adult till 12yrs.If both are working it means grandparents are the best to take care of their kids.If mom is a home maker ,than it is not a problem.
Any parent has to work more to keep the status as well as the job.The insecurity is more here .Though you pay only for college and till 12 th it is free for anyone,the college fees is so high and it is really a challenge for any parent.
Thank you very much [MENTION=8369]vaideesh[/MENTION] for sharing such wonderful details with us.

Nice to know that there is not much discrimination in colour, nation etc. in your area.

very happy to know that the temples do open so early inspite of the cold weather and do follow our traditional poojas.

very happy to know that you people do train your children to know about our traditions, language and lot more.

Your sons also face the same peer pressure, isn't it? like the other children do face....they will surely come out of them with your guidance.:thumbsup

yeah....grandparents do play a very important role in upbringing the children and helping their wards in it.

yes...have heard that people in foreign countries do celebrate all the festivals with much enthusiasm, than those in India.

Thanks once again for sharing all these details.
 

jv_66

Super Moderator
Staff member
#18
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

எனக்கு வண்டி வண்டியா கொட்ட இங்க நிறைய இருக்கு:). கொஞ்சம் பொருமையாக வந்து கொட்றேன் ஜெயந்தி சிஸ்.
வாங்க வாங்க , வந்து மழையாய் பொழியுங்க :cheer::welcome:
 

jv_66

Super Moderator
Staff member
#19
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

Good start Jayathi
Thanks for tagging me.
Will try to post later.
Sure Sudha [MENTION=5057]sudhavaidhi[/MENTION] . eagerly waiting for your wonderful tips and share.
 

sumathisrini

Super Moderator
Staff member
#20
Re: Challenges in Upbringing Children in the Foreign Countries -வெளிநாட்டில் குழந்தைகளை வளர்&a

Interesting thread Jayanthy... thanks friends for sharing your experience.
 

Important Announcements!