Creative Writing Contest on Valentine's Day - Penmai's Valentines Day Special Contest

Penmai

admin@penmai.com
Staff member
Administrator
Joined
Feb 24, 2010
Messages
4,005
Likes
17,050
Location
Coimbatore
#1
Hi Friends,

Its the time of the Month to feel lovey-dovey! The Ten Days from now will be the most Pulpy day for Love - Yeah Its Valentine's Day. Hope you all gave a close attention to the title of Our contest! Here is a Unique writing contest which has No Limits for our Penmaities. Yes its an open Contest.

What you have to do : Write anything about "Love"! Your Write up could be a Short Story, an Essay, Poem or an Article, whatever it may be; the choice is yours. What we want is a Class write up which expresses your perspectives. Be as creative & unique as possible!

Rules
1. Submit a good Love write up[Pick your choices mentioned above or Make your own]
2. Only 1 entry per member is allowed.
3. Your write up should be either in English or in Tamil.
4. Don't Use any Rude words.
5. Last date for submission : March 5th.

Express yourself to your loved ones with your write up on this Valentine's Day. Spread the Love!
 

Penmai

admin@penmai.com
Staff member
Administrator
Joined
Feb 24, 2010
Messages
4,005
Likes
17,050
Location
Coimbatore
#2
அன்புத் தோழமைகளுக்கு,

பெண்மையின் காதலர் தின சிறப்பு போட்டி,

இந்தக் காதலர் தினப்போட்டியில், நீங்கள் உங்கள் வாழ்வில் நடந்த ‘காதல்’ சம்பவத்திற்கு அல்லது உங்கள் ‘கற்பனை காதலுக்கு’ எந்த வடிவம் வேண்டுமானாலும் கொடுக்கலாம் – கவிதை, சிறுகதை, கட்டுரை அல்லது இந்தக் காலக்கட்டத்திற்கு ஏற்றாற்போல் ஏதேனும் புதிய வடிவம் – என.

விதிமுறைகள்:

  1. காதலை உங்கள் எழுத்துக்களால் அலங்கரியுங்கள்.
  2. ஒருவர் ஒரு பதிவு மட்டுமே போட்டிக்காக இடவேண்டும்.
  3. உங்களின் பதிவு ஆங்கிலம் அல்லது தமிழில் இருக்கலாம்.
  4. நாகரிகமற்ற வார்த்தைகளை உபயோகிக்க வேண்டாம்.
  5. போட்டிக்கான கடைசி நாள்: மார்ச் 5.
 

sbsudha

Minister's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jul 20, 2011
Messages
3,965
Likes
13,934
Location
Chennai
#3
அன்பு நட்புகளுக்கு வணக்கம்
சுகம்தானே? பல நாள் ஆகிவிட்டது அனைவரையும் சந்தித்து.
இதோ காதலர் தினத்தை ஒட்டிய சிறப்பு போட்டிக்காக ஒரு சிறுகதை.
சும்மா ஜாலியா படிங்க
இத்தனை நாளாகியும் எழுத வருதா மறந்துடுத்தாணு என்னையே நான் சோதிச்சுக்க எழுதியது இந்தக் கதை.
படிச்சுட்டு சொல்லுங்க மக்காஸ்.
நன்றி

பாகம் 1
இது காதலா
‘அவ வருவாளா?’... மனதுக்குள் படபடப்பு
வயிற்றுக்குள் பட்டாம்பூச்சி.
நாக்கு உலர்ந்தது. சில்லென்று தண்ணீரை எடுத்து கடகடவென குடித்தான்.
‘அதெல்லாம் வருவா, தினமும் தான் அதே நேரம் அதே இடத்துக்கு வராளே, நாளைக்கு மட்டும் என்ன... எல்லாம் வருவா கண்டிப்பா வருவா...’ தன்னையே தனக்குள்ளேயே பேசி பேசி ஆறுதல் படுத்திக் கொண்டது காதல் கொண்ட மனது.
தலை கிராப்பு நன்றாக இருக்கிறதா எனக் கண்ணாடி முன் நின்று பார்த்துக்கொண்டான். அந்தப்புக்கம் இந்தபக்கம் எனத் திரும்பி முன்னே பின்னே அழகு பார்த்தான். பெரிய திருப்தி இல்லையெனினும் அதிருப்தியும் இல்லை.
‘சீக்கிரமா படுக்கணும், இல்லைனா காலயில சீக்கிரமா எழுந்துக்க முடியாது’ என கூறிக்கொண்டே படுத்தான்.
உறக்கம் வந்தால்தானே...
அவளை முதன் முதலில் பார்த்த நாளின் ஞாபகம் கண் முன்னே நிழலாடியது.
பேரழகி இல்லை, ஆனால் பாந்தமான அழகு. கண்ணை உறுத்தாத வண்ணத்தில் கைத்தறி சேலை அணிந்திருந்தாள். அதே நிற ரவிக்கை.
காதில் பூத்தோடு, கையில் ஒவ்வொரு வளையல், கழுத்தில் மெல்லிய சங்கிலி. அதைக்கண்டு மனம் ஒரு நிமிடம் அன்று திடுக்கிட்டது இன்று நினைத்ததும் உடம்பு தூக்கிப் போட்டது ஒரு நிமிடம்.
‘ஒருவேளை மணமானவளோ... இருக்கலாம்தானே’, சாத்திய கூறுகள் நிறைய நிறைய இருந்தனவே.
அந்த குழப்பத்தில் இருந்து அவன் விடுபடுவதற்குள் அவன் நாக்கு உலர்ந்து போனது.
மணமானவள் என தீர்மானித்து அவளை காணாமல் இருப்பதும் முடியாமல் போனது.
அவளைப் பற்றிய எதுவோ ஒன்று அவனை சுண்டி இழுத்தபடி இருந்தது.
எவ்வளவு முயன்றும் அவன் மனதையும் பார்வையையும் அவனால் திசை திருப்ப முடியாமல் போனது.
அவன் அவ்வபோது ஓரக்கண்ணால் அவளையே பார்ப்பதை அவளும் கண்டுகொண்டாள் போலும், அவனை அவளும் ஏறெடுத்து நேராக நமிர்ந்து பார்த்தாள்.
ஒரு நொடியே ஆகிலும் அந்த நேர்கொண்ட பார்வையை அவன் பார்வை சந்தித்தபோது அவன் வெலவெலத்துதான் போனான்.
தன் கண்களை தாழ்த்திக்கொண்டான்.
அவளோ மெல்லிய புன்னகை பூத்தாளோ என்று சந்தேகமாக தோன்றும்படி பூத்தாள்
இது தொடர்ந்து பல நாட்கள் அதே இடத்தில நடந்த பதிவான விஷயமாகி போனது.
அவனது உள்குரல் அவனை இன்னமும் பயமுறுத்தியது தான்.
‘டேய், மணமானவளாக இருந்தால் நீ ஆசை வைத்து பின் அவதி படுவாய்’ என.
அதற்கும் பதில் ஓர் நாள் கிடைத்தது.
கீழே விழுந்த சில்லைரையை எடுக்க அவள் குனிந்தபோது சங்கிலி வெளியே விழுந்தது. அதில் இறைவன் உருவம் பதித்த பென்டன்ட் கண்டான்.
‘ஹப்பா! அது தாலிக்கொடி இல்லை’ என தன்னையே ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டான்.
அதில் பூத்த புன்முறுவல் அன்று முழுவதும் அவன் முகத்தில் நிலைத்துப் போனது.
நாட்கள் மெல்ல மாதங்களாக மாறி இதோ ஒரு வருடமாக தினமும் பார்த்ததில், ‘ஹலோ’ என ஒருவரை ஒருவர் விசாரிப்பதில் வந்து நின்றுள்ளது. ஒரு நாள் பார்க்காவிடினும் இவன் தவித்து போனான்.
“நேத்து காணுமே?” என துணிந்து கேட்க போக அவள் புருவம் ஆச்சர்யத்தில் உயர்ந்து பின் வளைந்தது.
“வீட்டில ஒரு விருந்து, அதான்” என்று மெல்லிய குரலில் பதில் அளித்தாள்.
“ஓ” என்றான் மனம் லேசாகி. அவள் முறுவலித்தாள். அன்று முழுவதும் அவனை அவள் ஓரக்கண்ணால் பார்த்திருந்தாள், இவன் அறியாது.
இதோ நாளை காதலர் தினம். இளைஞர்களின் மனதுக்கினிய நாள்.
அதை கொண்டாட வேண்டாமா, நாளைய தினத்தில் அவளிடத்தில் தன் மனதின் ஆசையை வெளியிட வேண்டும் என அவனுக்குள் பேராவல்.
‘ஒரு வேளை அவள் மறுத்துவிட்டாள், அதுவும் அப்பேற்பட்ட ஒரு நாளில் ஏதேனும் எதிர் மாறாக பேசி திட்டி அசம்பாவிதமாக முடிந்துவிட்டால்???’ என திணறினான்.
ஆனால் ஆசை வெட்கம் மட்டும் அல்ல பயமும் அறியாது அல்லவா....
வாழ்வில் அவன் பட்டபாடு அவனை மீண்டும் முயற்சிக்கத் தூண்டியது. தோல்வி ஒன்றும் அவனுக்கு புதிதில்லையே.
அடுத்த நாள் மாலை எப்போது வரும் என பொறுமையின்றி காத்திருந்தான்.
மிடுக்காக உடை அணிந்து, சென்ட் பூசி வழியில் வாங்க நினைத்த ரோஜா கொத்துடனும் முன்னமேயே பார்த்து அலசி தேர்ந்தெடுத்த வாழ்த்து அட்டையுடனும் மெல்ல நடந்தான்.
வழக்கமான இடத்தை அடைந்தான். ‘அவள் வந்துவிட்டாளா என்ன’ என ஆவலுடன் அக்கம் பக்கம் பார்க்க, அதோ தன் மெல்லிய அதிராத அந்த நடையுடன் அவள் வந்து கொண்டிருந்தாள்.
‘இன்னிக்கி அவளும் பளிச்சென ஆடை உடுத்தி இருக்காளே, எதனால், அவளுக்கும் என்னைப் போலவே என் மேலே ஆசையா...?’ மனதில் சிறகடித்தது. அடக்கிக் கொண்டான்.
படபடப்பாக இருந்தது. ரோஜாக்களை இறுக பற்றினான். முள் உள்ளங்கையில் குத்தியது.
எப்போதும் போல அதே இடத்தில அவளும் வந்து அமர்ந்தாள். அவளை அடுத்த இடத்தில துணிச்சலுடன் போய் சற்று தள்ளி அமர்ந்தான்.
அவள் இவனை ஏறிட இவன் மெல்ல புன்னகைத்தான்.
அவள் அவன் கையில் இருந்த பூங்கொத்தை பார்த்தாள். இவன் முகத்தையும் ஆராய்வதை போல பார்த்தாள்.
இவன் சங்கடத்தில் நெளிந்தான்.
‘டேய் உனக்கு இதெல்லாம் தேவையா?’ என மனம் கேவலமாக கொக்கரித்தது.
அவளை பார்த்து நிமிர்ந்து “ஹாப்பி வாலெண்டைன்ஸ் டே” என்றான்.
“தாங்க்ஸ். சேம்டு யூ” என்றாள் மெல்ல.
பூங்கொத்தை அவளிடம் வாழ்த்து அட்டையுடன் நீட்டினான்.
“எனக்கா?” என்றாள் கண்கள் விரிய.
“ஆம்” என தலை அசைத்தான்.
கொஞ்சம் வெட்கம், நிறைய அதிர்ச்சி, கொஞ்சம் ஆவல் என அவள் முகத்தில் பல உணர்சிகள் நாட்டியமாடின.
நடுங்கும் விரல்களால் அவன் நீட்டியவற்றை வாங்கிக் கொண்டாள்.
“எனக்கு, எங்கிட்ட எதுக்கு??” என ஏதோ சொல்ல நினைத்து முடியாமல் திணறினாள்.
“பிரிச்சு படி” என்றான் உரிமையுடன்.
கை நடுங்க ரோஜாக்களை அருகிலே வைத்துவிட்டு வாழ்த்தினை பிரித்தாள்.
படிக்க முடியாமல் கண்கள் பூத்து போயின.
மெல்ல கண்களை மூடி திறந்து படித்தாள்.
வாழ்த்தின் ஒவ்வொரு வரியும் மனதை ஆசையில் பிழிந்தது
இதையத்தை கசிய வைத்தது.
தன்னையும் அறியாமல் லேசான செம்மை படர்வதையும், முகம் சூடேருவதையும் உணர்ந்தாள்.
அதை மறைக்க முடியாமல் திணறினாள்.
‘ஆனால் தன்னிடம் போய் இவன் இப்படி இங்கே இப்போது...’ என பதில் தேடி அலைபாய்ந்தாள்.
இதயம் மத்தளமாக அடித்துக்கொண்டது.
 

sbsudha

Minister's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Jul 20, 2011
Messages
3,965
Likes
13,934
Location
Chennai
#4
பாகம் 2
“இதென்ன இப்போ இப்படி..???” என திணறினாள்.
“இப்போ இல்லைனா இன்னும் எப்போ பாரு?” என்றான் அவன் துணிவுடன்.
“இல்ல நாம இப்போ வந்து எப்படி... யாரானும் என்ன நினைப்பா?” என திக்கினாள்.
“யாருக்காகவானும் கவலைப் பட வேண்டிய கட்டாயத்தில் நாம ரெண்டு பேருமே இப்போ இல்லை இல்லியா பாரு?” என்றான்.
“சரிதான், ஆனாலும்... நாலு பேரு....” என நிறுத்தினாள்.
“அந்த நாலு பேருக்காக நாம வாழ ஆரம்பிச்சா நமக்குன்னு ஒரு வாழ்க்கையே இருக்காதுமா” என்றான் கனிவுடன்.
தைர்யம் வந்து மெல்ல அவள் கை பற்றி.
“போதும், பிறருக்காகன்னு நாம வாழ்ந்ததெல்லாம் போதும்தானே பாரு மா?” என்றான் ஆதுரமாக.
அவன் கண்களில் கண்ணீர் தளும்பியது.
“நீ இதுவரை என்ன சுகபட்டே பாரு?”
“இல்ல நாந்தான் என்ன சுகபட்டுடேன்.”
“கஷ்டங்களும் வாழ்வின் சுமைகளும் நிறைய பட்டாச்சு சுமந்தாச்சு....
இதான் நமக்குன்னு ஏற்பட்ட பருவகாலம் பாரு”
“உன் முடிவை கேட்க ஆவலாக இருக்கேன்” என்றான்.
“என்ன முடிவு?” என்றாள் அவனை ஏறிடாமல். ‘அவன் கேட்பதை அவள் அறியாமலா என்ன...’
‘அதுதான் திட்டவட்டமாக வாழ்த்தில் எழுதியே கேட்டுவிட்டானே பொல்லாத போக்கிரிதான்..’.
“வில் யு பி மை வாலென்டைன், வில் யு மாரி மீ?” என.
மெல்ல குரலே வெளியே வராமல் “எஸ்” என்றாள் குனிந்த தலையுடன்.
அவனுக்கு நெஞ்சம் நிரம்பியது.
இதயம் துடிக்கிறதா நின்று போனதா என தோன்றும்படி மகிழ்ச்சியில் நெஞ்சை அடைத்தது.
“போதும், இந்த ஒரு வார்த்தை போதும் பாரு” என்றான் அவள் கையை தன் கைக்குள் புதைத்துக்கொண்டபடி.
அவள் சுற்றும் பார்த்தபடி, “என்ன இது யாரானும் பார்க்க போறாங்க” என கையை உருவ திணறினாள்.
“பார்க்கட்டுமே எனக்கென்ன பயம்? எனக்குடையவள்னு தைர்யமாக சொல்வேன் இனி” என்றான்.
சற்றே அருகில் நகர்ந்து அமர்ந்தான்.
“என்ன இது, ஆனாலும் இப்படி...?” என ஒதுங்கினாள்.
புடவை தலைப்பை இழுத்து போர்த்துக்கொண்டாள்.
இருள் கவியத் துவங்கியது.
“கிளம்ப வேண்டாமா, இருட்டத் துவங்கிடுச்சே என நினவு படுத்தினாள்.
“போகணுமா, இப்படியே இருந்திடலாமானு இருக்கு எனக்கு” என்றான் அவள் கைகளை முகர்ந்தபடி.
“போதுமே” என வெட்கி நாணினாள். அவள் பற்களை போவே வெள்ளி கம்பிகளும் பளீரென மின்னின.
“அடுத்து என்ன பாரு?” என்றான்.
“எனகென்ன தெரியும்?” என்றாள் திணறி.
“நான் யார்கிட்டேயும் கேட்க வேண்டாம். இது என் வாழ்க்கை என் இஷ்டம். நான் யாருக்கும் பயப்படவும் வேண்டாம் பதில் சொல்லவும் போறதில்லை. நீ எப்படி?” என்றான்.
“என்னைப் பத்தி கவலை படன்னு யாரிருக்கா சொல்லுங்கோ....
அதான் என்னிக்கோ போயிட்டானே அவ பேச்சை கேட்டுண்டு அவ பின்னாடி கிளம்பி..” என பெருமூச்செறிந்தாள்.
“போனா போகட்டுமே, ரொம்ப நல்லதா போச்சு. அவன் எங்கேயோ சௌக்கியமா இருகாந்தானே அதேபோல உனக்கும் ஒரு நிம்மதியான சந்தோஷமான வாழ்கை அவசியம்தானே... அப்போ புறப்படு” என்றான் அவள் கை பிடித்து.
“என்னது எங்கே, இந்நிக்கேவா எங்கே போறது?” என்றாள்.
“என் வீட்டுக்கு, இது என்ன கேள்வி” என்றான்.
“அதை உலகம் ஒத்துக்குமா?” என மிரண்டாள்.
“திரும்ப ஆரம்பிக்காதே பாரு....
நீ இன்னிக்கே என்னோட வரே அவ்ளோதான்” என்றான் தீர்மானமாக.
இரண்டு நிமிடம் அமைதியில் கழிய “கிளம்ப வேண்டாமா இருட்டிடுத்தே என்று நினவூட்டினாள்.
“ஹ்ம்ம் ஆமா” என எழுந்தான்
.அவனது வாக்கிங் ஸ்டிக்கை அவள் எடுத்து நீட்ட அவனும் அவளையும் தாங்கிய படி மெல்ல அடி எடுத்து வைத்தான்.
இருட்டிய பின் நடப்பதால் மிக கவனமாக அவள் கால் பார்த்து தரைபார்த்து காலை வைத்து நடந்தாள்.
வாழ்வின் பாதைகளை தாண்டி வந்த களைப்பில் பாதங்கள் துவண்டு இருந்தன..
பட்ட வேதனைகள் முகத்தில் சுருக்கங்களாக கவிதை எழுதி இருந்தன
பெற்ற மக்களுக்கு வாழ்வினை பிரகாசமாக்கிய அவர்களது கண்கள் இப்போது மங்கிப் போயிருந்தன.
ஆனாலும் வாழ்வின் மீது மிச்சம் இருந்த ஆசை, மனதில் காதலாக வேரூன்றி விருட்சமாக வளர்ந்திருந்தது.
இனி அவர்களுக்கு துணை ஒருவருக்கொருவர்தான்.
இந்த தள்ளாமையில் அவர்களை தாங்கி நிற்கும் உறவு... ஒரு ஊன்றுகோல்.... அவர்கள் இருவருக்குமே கிடைத்தது.
தளர்ந்த ஆனால் நிம்மதியான நடையுடன் புதிய வாழ்வின் துவக்கத்தை நோக்கி நடந்தனர் அந்த மூத்தவனும் மூதாட்டியும்.
 

naanathithi

Guru's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Feb 3, 2012
Messages
5,156
Likes
25,892
Location
jAFFNA
#5


ஐ ஹேட் யூ....

இற்றைக்கு இரண்டு வருடங்களின் முன் உனக்கான என் முதல் காதல் கடிதத்தை இதே காதலர் தினப்போட்டியில் தான் எழுதியிருந்தேன். அதை உன்னைத்தவிர உலகமே படித்திருந்தது. அப்படியே இந்தக்கடிதத்தையும் நீ படிக்க மாட்டாய் :p என்ற நம்பிக்கையில் எழுதுகிறேன்!

போன காதலர் தினம் உனக்கு நினைவிருக்கிறதா?

கும்மிருட்டு, நமக்கே நமக்கான தனிமை, ஒற்றை மெழுகுதிரியில் கீற்றாய் வெளிச்சத்தை ஏற்றி வைத்துகொண்டு சண்டையிட்டு, கண்களை வீங்க வைத்த ஜோடி நாமாய்த்தான் இருக்கமுடியும்!

திருமணம் சொர்க்கத்தில் நிச்சயிக்கப்படுமாமே.. சத்தியமாய் சொல்கிறேன். நம்மிருவர் திருமணத்தையும் நிச்சயித்த போது சொர்க்கத்தில் மின்சாரத்தடை அமுலில் இருந்திருக்க வேண்டும்!

இரண்டே வருடத்தில் இப்படி வாழ்க்கை வெறுத்து விட்டதா? என்று முகத்தை சுருக்காதே! உனக்கும் அப்படித்தான் என்று எனக்கு நன்றாகவே தெரியும்.

திருமணத்துக்கு முன்னான நீ, நானுக்கும், திருமணத்துக்குப்பின்னான நீ, நானுக்கும் உள்ள முரண்களின் பட்டியல் வளர வளர, எவ்வழியும் போகவியலா முட்டுச்சந்தொன்றில் போய் முட்டிக்கொண்டு மறுகுகிறது மனது.

மாயா மாயா மாயா எல்லாம் மாயா என்று ஒரு மாயானந்தா சுவாமிகளாக காதலை மறுக்கும் பப்பாசி மரமெனும் ஞான நிலையில் ஏறி ஆட்டம் போட்டுக்கொண்டிருக்கிறது என் அறிவு!

நேற்றும் கூட ஹேய் காதலர் தினத்துக்கு இம்முறை ஏதேனும் கைவினை செய்யவில்லையா என்று கேட்ட நண்பிக்கு காதல் என்பதே ஒரு வினை என்று இடக்காய் பதில் சொல்லிப்போனவள் இன்று சுவற்றில் அடித்த பந்தாய் அதே திரிக்கு திரும்பி வந்திருக்கிறேன். காதல் ஒரு பொல்லா வினை!!!

இரவுகளில் உன்னோடு படம் பார்க்கப்போவது ரொம்பவும் பிடிக்கும் எனக்கு. வேண்டுமென்றே கொஞ்சம் தூரமான திரையரங்கில் இருந்து இரவு பத்தரை மணிக்கு நடந்தே நாம் வருவோம். ஆனால் நிலவின் ஒளியில் நாம் நடக்கும் போது “இனிமேல் உன்னை நான் படம் பார்க்க அழைத்து வரவே மாட்டேன்” என்று நீயும் “இனி உன்னோடு வந்தால் என்பேரை மாற்றிக்கொள்கிறேன்” என்று நானும் வீர சபதங்களை செய்தபடி பரஸ்பரம் குரல்வளையைக்கடிக்காத குறையாக திரும்பிவருவோம். மாதம் ஒருமுறை படங்கள் மாறினாலும் எம் சபதங்கள் மட்டும் வரி கூடப்பிசகாமல் அப்படியே தொடர்கிறது. காரணம் மட்டும் ஒவ்வொரு தடவையும் ஒவ்வொன்று! அப்படிச் சண்டையிட்டு வீடு வந்தாலும் மறுநாள் “ ஏய் புதுப்படம் வருகுதாமே?” என்ற வசனம் மட்டும் இருவருக்கும் பொதுவானது. அதிலும் ஒருவர் சொல்லும் போது மற்றவர் முதல் நாள் நடந்ததை எப்படி மறந்து போகிறோம் என்ற கேள்விக்கு என்ன யோசித்தாலும் இந்த வினையைத்தவிர வேறேதும் பதில் தெரியவில்லை. :)

நான் தல ரசிகையாய் இருப்பதாலேயே நீ தளபதியை வெறித்தனமாக ரசிக்க ஆரம்பித்தாய், நீ தளபதி ரசிகன் என்பதாலேயே விரல் விட்டு எண்ணக்கூடிய படங்களே பார்த்தாலும் தலக்கு வெறித்தனமான ரசிகையாக நான் மாறிப்போனேன். அவர்களை வைத்து உன்னை சீண்டுவதில் எனக்கும், என்னை சீண்டுவதில் உனக்கும் அலாதிப்பிரியம். அப்போதெல்லாம் உன் முடியைப்பிடித்து நாலு வைக்க வேண்டும் என்று கடுப்பானாலும் நீ இல்லாத வாரத்தில் என்னை நினைத்து நினைத்து சிரிக்க வைத்து உயிர்ப்போடு வைப்பவை உன் அந்த மொழிகளே! உனக்கும் அப்படித்தானா எனக்குத்தெரியவில்லை. அப்படியிருந்தாலும் அதை நீ சொல்லவே போவதில்லை என்றும் எனக்கு நிச்சயமே.

நாம் பேசிச்சிரித்த நாட்களை விட சண்டையிட்டுக்கொண்ட நாட்கள் தான் அதிகம். ஆனால் ஒரு சண்டையின் பிறகான மாலையில் நீ திரும்பி வரும் போது இருவருக்கும் பரஸ்பரம் பீரிட்டு வரும் சிரிப்பை அடக்க முடியாமல் வாய்விட்டு சிரித்து விட்டு சமாதானம் ஆகிக்கொள்ளும் அழகுக்காகவே நாம் அடிக்கடி சண்டையிட்டுக்கொள்ளலாம் என்று தோன்றுகிறது.

ஒத்த ரசனைகள் இருந்தால் காதல் வரும் என்பார்கள். நம்மிடையே கீழ்வீட்டு நாய்க்குட்டியைத்தவிர வேறேதும் பொருந்துவதில்லை. இருந்தும் மூன்று மணி நேரங்களுக்கு மேல் உன் குரல் கேட்காவிட்டால் சார்ஜ் இழக்கும் மொபைலாக என் உற்சாகம் வடிந்து போவதும் , ஹை டெசிபலில் சண்டையிட்டுக்கொண்டாலும் மௌனத்தை சகிக்க முடியாமல் உன்னை திட்டியபடியே பேசிக்கொண்டிருப்பதும் எனக்குள் இருக்கும் உன் மீதான வினை தான்.

எனக்குள் வளர்ந்துகொண்டிருக்கும் மாயானந்தா சுவாமிகள் இப்போதெல்லாம் நிறையப்போதிக்கிறார். எப்படி நீ எதிர்பார்ப்பதைப்போல நான் இருக்க முடியாதோ நான் நினைப்பதைப்போல உன்னையும் மாற்ற நினைக்ககூடாது என்று கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் புரிந்து கொள்கிறேன். நீ உன் தனித்தன்மையோடு இரு. நான் என் தனித்தன்மையோடு இருக்கிறேன். அதற்காக உன்னை, நீ செய்வதெல்லாவற்றையும் நான் சகித்தே போவேனென்று அர்த்தமில்லை. நிச்சயம் சண்டை போடவே செய்வேன். அது பாட்டுக்கு அது, இது பாட்டுக்கு இது ;)

நீயும் அப்படியொரு முடிவுக்குத்தான் வந்திருக்க வேண்டும். உன் செயல்பாடுகளிலும் என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. இந்த தடவை காதலர் தினத்தன்று நாம் சண்டை போட ஒரு டாப்பிக் எடுத்துவை. நான் மெழுகுவர்த்தி வாங்கி வருகிறேன் என்று சிரித்த படி சொன்னாய், நீ அன்றைக்கு வீட்டுக்கு வரப்போகிறாய் என்று சிரிப்பும் அழுகையுமாய் ஈஈ
ஈஈஈஈ என்று உட்கார்ந்திருக்கிறேன் நான். நீ சொல்லமாட்டாய் என்று தெரியும் இருந்தாலும் சொல்கிறேன், தயவு செய்து ஐ லவ் யூவெல்லாம் சொல்லிவிடாதே. எங்கள் வீட்டுச்சுவரே நம்மைக் கல்லெடுத்து அடிக்கக்கூடும்!:bigsmile:

அது சரி.. உனக்கு எப்படி இந்த ஞானம் பிறந்தது? உன் மண்டைக்குள்ளெல்லாம் மாயானந்தாக்கள் நுழைய முடியாதே. நித்யானந்தாக்கள் வசிக்கும் தவபூமியல்லவா அது? விட்டுத்தள்ளலாம்...ரெசிப்பி என்னவாக இருந்தாலும் பிரியாணி வந்தால் போதாதா? ;)

இதை எழுதிக்கொண்டிருக்கும் போது மாயானந்தா சுவாமிகள் மண்டைக்குள் ஒரு விஷயத்தைக்கேட்டார். எனக்கும் சரி, உனக்கும் சரி ஒத்த ரசனை உள்ள துணை கிடைத்து நாம் சொல்வதற்கெல்லாம் ஆமாம் சாமி போட்டிருந்தால் என்ன ஆகியிருக்கும்! ஒருவர் வைத்தியசாலைக்கும் ஒருவர் ஜெயிலுக்கும் போயிருப்போம், நிச்சயமாக! நல்லவேளை எனக்கு நீ கிடைத்து விட்டாய்! எப்போதாவது நீ இப்படி எண்ணியிருப்பாயா? நீ எங்கே இதையெல்லாம் எண்ணப்போகிறாய்? :p

போனால் போகிறது காதலர் தின வாழ்த்துக்கள் உனக்கு உரித்தாகட்டும்
:thumbsup

இப்போது இவ்வளவு எழுதுகிறாயே நீ மட்டும் இதையெல்லாம் எப்போதாவது என்னிடம் சொல்லியிருக்கிறாயா? என்று கேட்கிறாயா? அட நான் உன்னைப்பற்றி எழுதியிருப்பதாகவா நினைத்துக்கொண்டாய்? அஸ்கு புஸ்கு! ;) நினைப்புத்தான் பிழைப்பைக்கெடுக்குமாம்! நானே ஒரு எழுத்தாணியாக்கும்..கற்பனை சும்மா பறந்து பறந்து வரும். நான் தங்களைப்பற்றி எழுதுவதாக யாரும் கற்பனை செய்து கொள்ள வேண்டாம். :p நான் போட்டிக்காக மட்டுமே,,,, மட்டுமே,,,, மட்டுமே எழுதியிருக்கிறேன்.
:cool:

வெவ்வெவ்வே

நன்றாகக் கேட்டுக்கொள் ஐ ஹேட் யூ....

இப்படிக்கு
உன் எதிரி
டிஷ்யூம்! :p

Moderator Note:

This Article has been published in Penmai eMagazine Feb 2017. You Can download & Read the magazines HERE.
 

Attachments

Last edited by a moderator:

VALLUVAN-BABU

Friends's of Penmai
Joined
Nov 9, 2013
Messages
129
Likes
575
Location
UNIVERSE
#6
புதிய வாலண்டைனுக்கு அழைப்பு
'காதல்' வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாத ஒரு 'வார்த்தை'
'காதல்' அகத்தால் மட்டுமே உணரமுடிந்த ஒரு 'உணர்வு'
'காதல்' மனிதம் என்ற மரத்தின் ஆணிவேர்!
'காதல்' என்ற ஆணிவேர் இருந்ததால்தான்
'குடும்பம்' என்ற மரத்தில் 'உறவுகள்' என்ற 'பூக்கள்' மலர்ந்து மணம் வீசும்
மனிதன் செயற்கை உரங்களால் இயற்கையை அழிப்பது போல்
'காதல்' - 'டிஜிட்டல்' என்ற செயற்கைக் கடலில் 'அலைகழிக்கப்படுகிறது'
'அகம்' பார்க்காமல் 'புறம்' மட்டுமே பார்த்துவரும்
இன்றைய 'முக(மோக)நூல்' காதல்,
நாளொரு முக(மோக)நூல் கணக்கு, பொழுதொரு 'காதல்' என்று 'அக’ உணர்வற்று,
'ஆதாம் - ஏவாள்; ரோமியோ - ஜுலியட்; அம்பிகாவதி - அமராவதி'
'புனிதக்காதலைக்' கொன்றுவிட்டு -
'காதலர்தினம்' மட்டுமே கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறோம் இன்று!
உண்மைக்காதல் – ஒருநாள் மட்டுமே கொண்டாடப்பட வேண்டியதா...?
இல்லை... இல்லை...! ஒவ்வொரு மணித்துளியும், ஒவ்வொரு வினாடியும்…!
'காதல்' இல்லாத வாழ்க்கை சாதலுக்குச்சமம்!
'அன்பும்' ஒருவகை 'காதல்' தான் – காமம் கலக்காத 'காதல்'
அண்ணன் - தங்கை; அம்மா – பிள்ளை என்று – அன்பும் ஒரு வகை காதல்தான்
'காதலன்-காதலி' - கொஞ்சம் காமம் கலந்த அன்புக் 'காதல்'
உணவில் 'உப்பு' போல் - 'அன்பில்' காமம் கலந்தால் 'காதல்'
ஆனால் 'உப்பே' உணவாகிவிட்டது போல்...
இன்று ‘காதல்’ இல்லா உலகைப் பறைசாற்றும்
அதிகமாகும் விவாகரத்துக்கள்...
முளைக்கும் முதியோர் இல்லங்கள்...
அனாதை விடுதிகள்...
அபலைப்பெண் காப்பகங்கள்...
மறுவாழ்வு மையங்கள்...
எங்குமே ‘அன்பில்லா உறவுகள்'
செயற்கைப் பூக்கள் போல
ஐயகோ...!
புதியதொரு வாலண்டைன் அவதாரத்தில் தான்
உண்மைக் 'காதல்' பிழைக்குமோ...?
உறவுகள் தழைக்குமோ...?

Moderator Note:

This Article has been published in Penmai eMagazine February 2018. You Can download & Read the magazines HERE.

 
Last edited by a moderator:

jayakalaiselvi

Yuva's of Penmai
Joined
Aug 31, 2014
Messages
8,384
Likes
17,898
Location
India
#8


அன்பு தோழமைகளே,


ஒரு நிஜமான காதல் கதையை உங்க கூட ஷேர் பண்ணிக்க போறேன்.....
காதலர்கள் இருவரும் என்னோட friends (வேலையில் சேர்ந்த பிறகு )
ஹீரோ பேர் : ஹரி பாஸ்கர் (short ஆ ஹரி)
ஹீரோயின் பேர்: தான்ய லக்ஷ்மி (short ஆ தான்யா )

ஹரி , தான்யா, நான் மூணு பேரும் ஒரே நாளில் வேலையில் சேர்ந்தோம் என்பதை தவிர வேறு எந்த சம்மந்தமும் கிடையாது. அதென்னவோ எனக்கும் தன்யாவிற்கும் ஆரம்பத்திலிருந்தே நல்லா செட் ஆயிடுச்சு. ரெண்டு பெரும் ஹரி கிட்ட casual ஆ பேசுவோம். ஆனா ஹரி தான்யாவை பார்த்ததிலிருந்தே சைட் அடிக்க ஆரம்பிச்சுட்டான்.casual ஆ தான் பேசுவான். ஆனா அவளை சைட் அடிச்சுக்கிட்டே பேசுவான். தான்யாவிற்கும் இது தெரியும். Sight அடிக்கிறதெல்லாம் ஒரு மேட்டரா .....அப்படின்னு செம casual ஆ இருப்பா.இன்பாக்ட் நாங்க நல்ல friends ஆனதுக்கு பிறகு, ஆனாலும் இந்த ஹரி என்னை ரொம்பத்தான் சைட் அடிக்கிறான்னு அவளே சொல்லியிருக்கா .டெய்லி காலையில வந்து ஹாய் சொல்வான். டீ குடிக்க போகும்போது ஒரு லுக்கு , லஞ்ச் பிரேக் ல ஒரு சின்ன அரட்டை, evening ஒரு bye அப்படின்னு போயிட்டு இருந்தது.

ஒரு நாள் லஞ்ச் timela வழக்கம் போல அரட்டை அடிச்சிட்டு இருந்தோம். பேச்சு வாக்கில் அவங்கவங்க பேர் பத்தி யார் வச்சது மீனிங் என்னன்லாம் பேச்சு வந்தது. மோஸ்ட்லி என்னை எல்லோரும் ஜேன்னு தான் கூப்பிடுவாங்க. சோ என்னோட புல் நேம் அவ்வளவா யாருக்கும் தெரியாது . என்னோட புல் நேம் சொன்னவுடனே ஹரி அப்படியே ஷாக் ஆயிட்டான். இப்ப எதுக்கு இப்படி ஒரு reaction ...என் பேரென்ன அவ்ளோ terror ஆவா இருக்குன்னு கேட்டேன்.
இல்ல ஜெ ,எங்க அம்மாவோட பேரும் இதுதான் . எனக்கும் தான்யாவிற்கும் ஆச்சரியமா இருந்துச்சு. ஆனா அவன் முகத்தில் வருத்தம் தெரிஞ்சுது . உங்க அம்மா பேரு எனக்கும் இருக்கிறதுல உனக்கு இவ்ளோ வருத்தமான்னு கேட்டு நானும் தான்யாவும் சிரிச்சோம். அம்மா இப்போ இல்ல ஜெ......நான் 11த் படிக்கும் போதே........அப்படின்னு சொல்ல....இப்போ நாங்க ஷாக் ஆயிட்டோம். ரொம்ப கஷ்டமாயிடுச்சு. ரெண்டு பேருமே சாரி கேட்டோம். அந்த நிமிஷம் தான் எங்க நட்போட ஆரம்ப புள்ளி. ஜஸ்ட் கலீக் அப்படின்னு இருந்த நாங்க நட்புங்கற வட்டத்துக்குள் வந்தது அப்படித்தான்.இப்படித்தாங்க ஹீரோக்கும் எனக்கும் friendship ஆரம்பிச்சது .

எல்லாம் ரொட்டீனா போயிட்டு இருந்துச்சு. ஒரு நாள் தான்யா ஆபீஸ்கு வரல. மோர்னிங் ஹரி வந்தான். தான்யா வோட சீட்டை பார்த்துட்டு எங்கன்னு கேட்டான். லீவ்னு சொன்னேன்.உடம்பு சரியில்லையான்னு கேட்டான். அப்படி இல்ல,கால் பண்ணி வரலன்னு சொல்லிட்டா. டீ பிரேக் ல வந்தான். எனெர்ஜி லெவல் கம்மியா இருந்துச்சு.சரிதான் பையனுக்கு தான்யாவை பார்க்காம இருக்க முடியல போல. மனசுக்குள் சிரிச்சுகிட்டேன். போயிட்டு வழக்கம் போல லஞ்ச் கு வந்தான். அவன் முகத்தை பார்க்கும் போதே என்னவோ பேச போறான்னு தோணுச்சு.

ஜெ, ஐ மிஸ் ஹர்

ஓகே

ஜெ, ஐ லவ் ஹர்

ஓகே

என்ன ஜெ,இப்படி வெறுப்பேத்துற .......

நீதான் அவகிட்ட சொல்ல வேண்டியதெல்லாம் என்கிட்ட சொல்லிட்டு இருக்க.
ஒரு விஷயம் தெளிவா புரிஞ்சுக்கோ ஹரி. இந்த லவ்கு தூது போறது , உனக்காக அவகிட்ட recommend பண்றது, உன்னை அவளோட கோர்த்து விடுறது, நாங்க வெளியில போனா உனக்கு இன்பார்ம் பண்றது .....இதெல்லாம் நிச்சயமா செய்ய மாட்டேன். நீங்க ரெண்டு பேருமே எனக்கு நல்ல friends. நீங்க ரெண்டு பேரும் விரும்பி காதலித்து கல்யாணம் பண்ணிகிட்டா ......எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷம். பட் என்னை இதில் என்னை இழுக்காதீங்க ப்ளீஸ். நல்லதோ ,கெட்டதோ எது நடந்தாலும் உங்க ரெண்டுபேர் கூடவும் நான் இருப்பேன்.
அவள் என் கிட்ட ஷேர் பண்றதை உன்கிட்ட சொல்ல மாட்டேன். நீ என்கிட்ட சொல்றதை அவ கிட்ட ஷேர் பண்ணமாட்டேன். நான் உங்க ரெண்டு பேருக்குமே நான் நல்ல friend. உங்க லவ் உங்களுக்குள்ள . ரெண்டையும் தனித்தனியா வச்சுக்கோங்க.....

அஸ் எ ப்ரெண்ட் ஆ சொல்றேன்.....நீ ஒரே பையன். அங்கிளும் மறுக்க மாட்டாங்க. தான்யா வீட்டில் மூணு அண்ணன், அவங்க அம்மா,அப்பா .......வீட்டுக்கு ஒரே பொண்ணு வேற......பாத்துக்கோ ......உன்னோட காதல் அவளையோ ,அவளை சேர்ந்தவர்களையோ காயப்படுத்தாம பார்த்துக்கோ. உன்னோட லைப்ல அவ முக்கியம்னா மறுக்க முடியாதபடி ஸ்மார்ட்டா மூவ் பண்ணு. நீ பொறுப்பானவன், நல்லவன்.....ஒரு எலிஜிபில் பாச்சுலர் ....சோ கான்பிடெண்ட்டா இரு. All the best .

இப்படித்தாங்க லவ் ஸ்டோரி ஆரம்பிச்சது.......
கூடவே என்னோட சோதனைகாலமும் தான்......

இவன் அவனோட லவ்வ காமிக்கிறேன் பேர்வழின்னு ஏதோ பண்ணுவான்.
அவ இதென்னடா புதுசான்னு என்கிட்ட புலம்புவா ......இவ புரிஞ்சுக்க மாட்டேங்கறான்னு மறுபடி அவன் வந்து புலம்புவான். ஒருவேளை அவளுக்கு என்னை புடிக்கலையோன்னு இவன் கிடந்து தவிப்பான். அப்போதான் அவ ஒரு வேளை அவன் என்னை லவ் பண்றானோன்னு என்கிட்ட கேட்பா....அப்புறமா வந்து எனக்கும் அவனை பிடிச்சிருக்குன்னு நினைக்கிறேன்னு சொல்லுவா. ஒருவேளை நான் நேரடியா சொன்னா புரிஞ்சுக்குவாளோன்னு பீல் பண்ணுவான்.
பின்னாடியே அவள் வந்து, என்கிட்ட டைரக்ட்டா சொல்லலியே .....ஒருவேளை நான் ரொம்ப imagine பண்றேனோ அப்படின்னு விளக்கம் கேட்பாள்.(ஒரு பிரெண்டு லவ்வே தாங்க முடியாது ....இதுல ரெண்டு பேரு......ரெண்டும் என்கிட்டேய பொலம்புதுங்க....எப்பா........கண்ணை கட்டிருச்சு மக்களே.....)

ஒரு வழியா நான் அவகிட்ட ப்ரபோஸ் பண்ண போறேன்னு சொல்லி ஹரி என் வயிற்றில் பாலை வார்த்தான். முதல்ல அந்த வேலைய பாரு ராசா , உனக்கு புண்ணியமா போகும்னு கையெடுத்து கும்பிட்டேன். ஒரு அழகான மாலை பொழுதில் ,தனிமையில் அவகிட்ட ப்ரபோஸ் பண்ண ......அவளும் அச்செப்ட் பண்ண .....ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து வந்து சொல்ல .....நிஜமாவே எனக்கு ரொம்ப,ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்துச்சு(ஹப்பா என் காதுக்கு ரொம்ப நல்லதுன்னு நிம்மதியா இருந்துச்சு)

அதுக்கப்புறம் ஹரி எதுக்கும் வெயிட் பண்ணவே இல்ல. அன்னிக்கு நைட்டே அங்கிள் கிட்ட பேசி சம்மதம் வாங்கிட்டான் . அடுத்தநாள் தான்யா வோட கடைசி அண்ணன் கிட்ட பேசிட்டான். அவர் அவங்க வீட்டில் சொல்ல.......முதலில் பயங்கரமா டென்ஷன் ஆயிட்டாங்க......சொந்தபந்தம் ,உறவு முறை,சம்மந்தகாரங்க வீடு,அறிந்தவர்கள் தெரிந்தவர்கள் ,இதுதான் முதல் காதல் கல்யாணம்.....இப்படி எல்லாத்தையும் ஒருவழியா சமாளிக்கறதுக்குள்ள தான்யாக்கும் ஹரிக்கும் தலையால தண்ணி குடிக்க வேண்டியதா போச்சு......(எனக்கு போங்கடா நீங்களும் உங்க லவ்வும்னு இருந்துச்சு......வெளிய சொன்னா ரெண்டு பேரும் டின் கட்டிடுவாங்க)

அப்புறம் அங்கிள் என்கிட்ட தான்யா பத்தி விசாரிக்க......அவர்கிட்ட பேசினேன்.
அதுக்கப்புறம் தான்யா வீட்டில் ஒவ்வொருத்தரும் என்னை தனித்தனியா இண்டர்வியு எடுத்தாங்க ( ஜாப் இண்டர்வியு கூட அவ்ளோ கஷ்டம் இல்லப்பா.....) ஒருவழியா பெரியவங்க பொண்ணு வீட்டுல சந்திச்சு பேசுறதுன்னு முடிவு பண்ணாங்க. ரெண்டு குடும்பத்து பெரியவங்களும் ஏற்கெனவே official family get to gether ல மீட் பண்ணி இருக்காங்க.(எல்லாம் ஹரியோட திருவிளையாடல் தான்)ஹரியையும் தெரியும். அதனால கொஞ்சம் பரவாயில்லை.

ஒரு நல்ல நாளில் தான்யா வீட்டுக்கு ஹரியும்,அங்கிளும் வந்தாங்க. இவங்க வீட்டிலும் எல்லோரும் தயாரா இருந்தாங்க( நானும் ஆஜர்).....பேசுறாங்க .....பேசுறாங்க......பேசிக்கிட்டே இருக்காங்க.(என்னோட friends ல யாராவது லவ் பண்றேன்னு சொன்னா உடனே அவங்க ப்ரெண்ட்ஷிப்ப கட் பண்ணிடணும்னு முடிவு பண்ணிக்கிட்டேன்) ஏதோ மனசு இறங்கி ரெண்டு பக்கமும் இன்னிக்கு தட்டு மாத்தி உறுதி பண்ணிடுவோம் ,கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி நிச்சயம் பண்ணிக்கலாம்னு முடிவெடுத்தாங்க.

ஆனந்தம் ஆனந்தமேன்னு ரெண்டு பெரும் ஹாப்பி ஆயிட்டாங்க.
கோலாகலமான அந்த கல்யாணநாள் .....ஜனவரி 18த் ......
ஆசை ஆசையாய் கல்யாணம் பண்ணிகொண்டார்கள். என்னோட மனதுக்குள் சொல்லமுடியாத நிம்மதியான உணர்வு.அப்போதான் எனக்கே புரிஞ்சுது.....அவங்களுக்காக எவ்வளவு கவலை பட்டிருக்கேன்னு. ரொம்ப நிறைவாக இருந்தது மனசுக்கு.
இப்படி ஒரு அழகான காதல் கல்யாணத்தில் அரங்கேறியது.
நீங்களும் உங்க மனப்பூர்வமான வாழ்த்துக்களை சொல்லுங்களேன்....

இரண்டு நிகழ்வுகளை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள ஆசைப்படுகிறேன்.

முதலில் ஹரி ,அங்கிளோட ஊருக்கு வந்து நேரில் கல்யாண பத்திரிகை வைக்க வந்தான். பத்திரிக்கையோட ஒரு புடவையும் வைத்து தாத்தாவின் கைகளில் uncle கொடுத்தார். தாத்தா கேட்பதற்கு முன்பே ,உங்க பேத்தியோட பேரும், ஹரியோட அம்மாவோட பேரும் ஒண்ணுங்கையா .....ஹரியோட அம்மா இப்போ இல்ல ,......அவனோட கல்யாணத்துக்கு உங்க பேத்திக்கு ........அவர் சொல்லி முன்னாடியே தாத்தா ,புரியுதுங்க, ரொம்ப சந்தோசம்..... எல்லாம் நல்லபடியா முடியும்னு தட்டை சந்தோஷமா வாங்கி கிட்டார்.really I'm touched by that gesture.


இரண்டாவது என்னோட கல்யாணபரிசு!

ரெண்டு பேரும் மாத்தி மாத்தி என்கிட்ட புலம்பியதெல்லாம் என்னோட செல்லில் record பண்ணிட்டேன்.(தெரியாமதான்). எனக்கு ஆரம்பத்திலிருந்தே இந்த காதல் ஜெயிக்கும்னு ஒரு நம்பிக்கை (இல்லன்னா சத்தமில்லாமல் delete பண்ணிடலாம்னு நினைத்தேன் )ஒரு புது செல் வாங்கி ஒரு sequence ஆ அவங்க பேசியதையெல்லாம் அதில் store பண்ணி கொடுத்தேன்.நோ சிம் .... அது ரெகுலர் use கு கிடையாது. யாரும் கூப்பிடும் சத்தம் அதில் கேட்காது .....அவங்களோட காதலின் சத்தம் மட்டுமே கேட்கும். அதை கேட்டுட்டு தான்யா என்னை கட்டிபிடித்து கொடுத்த முத்தம்........விலைமதிப்பு இல்லாதது. கிரேட் ஜெ , எங்க காதல எங்களுக்கே கல்யாணபரிசா கொடுத்துட்ட .....இதை விட பெஸ்ட் கிப்ட் எங்க லைப்ல யாரும் கொடுக்க முடியாதுன்னு சொன்னப்போ என் மனதில் பொங்கி ததும்பிய உணர்வுகளை வார்த்தையில் சொல்ல முடியாது.

என்னோட சந்தோஷத்தை உங்க கூட பகிர்ந்துக்கணும்னு தோணுச்சு......

Last but not the least

லவ் பண்றவங்க நண்பர்களா இருந்தா என்னென்ன பிரச்சனை வரும்னு ஒரு புத்தகம் எழுதலாம்னு இருக்கேன் .











 

Attachments

sujibenzic

Minister's of Penmai
Penman of Penmai
Blogger
Joined
Oct 20, 2012
Messages
4,250
Likes
15,952
Location
USA
#9
நட்புகளுக்கு வணக்கம்.

நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு. இந்த தலைப்பினை பார்த்து மீண்டும் எழுத ஆர்வம் துளிர்த்ததால், இங்கே எனது பங்களிப்பாக, காதலின் பரிணாமத்தை பற்றிய சிறு கவிதை.
தலைப்பினைத் தேர்ந்தெடுத்த பெண்மையின் தலைமைக்கு என் நன்றிகள்.


கொத்தாகப் பூக்களும்
கொஞ்சிடக் கரடி பொம்மையும்
சின்னப் பரிசுகளும்
சேர்த்துப் பிடித்த புறங்கையுடன்
கள்ள நடை போட்டு
மெல்ல என் கண்கள் மூடி
மென்மையாக முத்தமிட்டு
வாழ்த்துச் சொல்வதே காதல் என்று நானிருக்க,
காதலைக் கொண்டாட தினம் எதற்கு?
தினம் தினம் காதலர் தினம் தானே என்றாய்...
சப்பைக் கட்டுகள் சலிப்பை ஏற்படுத்த
மனமும் சினத்துடன் கூட்டணி சேர்ந்தது!

காலங்கள் உருண்டோட
கரையோர அலைகளாய் ஆர்ப்பரித்த
ஆரம்பகாலங்கள் கடந்து
கடலாழ அமைதி நிலவும்
நிகழ்காலத்தில் நாம் இருக்க,
இதுவரை புரியாத உண்மைகள்
இப்போது தெளிகின்றன...

சாய்ந்து கொள்ள அணையாகும் உன் பாசமான தோள்களும்
சோர்ந்த போது சுடச்சுட நீ அளித்த சுவையான தேநீரும்
சமையல் விபத்தில் தழும்பு கண்டு சத்தமிடும் உன் அக்கறையும்
பிள்ளையின் குறும்பில் மகிழ்ந்து இணையும் நம் கண்களின் பெருமிதமும்
சண்டைக்குப் பின் சமாதானத்திற்கு முதல் அடியெடுக்கும் உன் மனமும்
சிறு தவறு முதல் சகலமும் பகிரும் உன் நேர்மையும்,
வேற்றுமையில் ஒற்றுமை காண்பதில்
நம் இந்தியத் தன்மையை உறுதிப்படுத்தி
சினக் கூட்டணியில் இருந்த என் மனதை
உன் மனக் கூட்டணிக்குத் தாவச் செய்த
மாயம் இப்போதும் புரியவில்லை!!

எண்ணிப் பார்த்தால்
அன்று மிகச் சுவையாக இருந்த எதிர்பார்ப்புகள்
இன்று நகைச்சுவையாகத் தோன்றும்
ரகசிய ரசவாதத்தின் பெயர் தானோ காதல்?!

-சுஜனா

Moderator Note:

This Article has been published in Penmai eMagazine February 2018. You Can download & Read the magazines HERE.
 

Attachments

Last edited by a moderator:

Similar threads

Important Announcements!

Type in Tamil

Click here to go to Google transliteration page. Type there in Tamil and copy and paste it.