WorldWaterDay

selvipandiyan

Silver Ruler's of Penmai
Registered User
Blogger
Joined
Nov 2, 2011
Messages
37,848
Likes
75,304
Location
Chennai
#1
[h=1]100 ஆண்டுகளில் 6 மடங்கு அதிகரித்த உலகின் தண்ணீர் தேவை... ஆனால், தண்ணீர் வளம்?[/h]
20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இருந்த உலகின் காடுகள் மற்றும் ஈர நிலப்பகுதிகளில் மூன்றில் இரண்டு பங்கை நாம் இழந்துவிட்டோம்" - யுனெஸ்கோவின் இயக்குநர் ஜெனரல் ஆட்ரி அசூலே வெளியிட்டுள்ள அறிக்கை இது. இன்று (மார்ச் 22) உலக தண்ணீர் தினம். இந்த தினத்தில் பேசப்பட வேண்டிய முக்கியமான விஷயமாக இருக்கிறது சமீபத்திய ஐ.நா அறிக்கை.

ஐ.நா வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையின்படி, இப்போதுள்ள நிலை நீடித்தால் 2050-ம் ஆண்டுக்குள் 5 பில்லியன் மக்கள் நீர் பற்றாக்குறையால் அவதிப்படுவார்கள். மேலும், உலக அளவில் தண்ணீரானது குறைவான அளவிலேயே இருக்கும் எனவும் அந்த அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆறுகள், ஏரிகள், நீர்த்தேக்கங்கள், ஈரநிலங்களை ஆக்கிரமித்துள்ள மக்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கப்படாவிட்டால் மிக மோசமான பாதிப்புகள் ஏற்படும். இதேபோல உலக வன அறிக்கையானது வறட்சி நிறைந்த பிரேசிலின் தலைநகரான பிரேசிலியாவில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. அதில், "தண்ணீர் வளத்தை அதிகரிப்பதற்கு விவசாயம் சார்ந்த துறைகள்தான் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. அதனால் இரும்பையும், கான்கிரீட்டையும் விட்டுவிட்டு மண் மற்றும் மரங்களை நோக்கி நகர முன்வர வேண்டும்" எனச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.


ஐ.நா அறிக்கையின்படி, ஒவ்வொரு ஆண்டும் சுமார் 4,600 கன கிலோமீட்டர் நீரை மனிதர்கள் பயன்படுத்துகின்றனர். இதில் 70% விவசாயம், 20% தொழில் மற்றும் 10% குடும்பங்களுக்குச் செல்கிறது என்று அறிக்கை தெளிவாக சொல்கிறது. உலகத்தின் தண்ணீர் தேவை கடந்த 100 ஆண்டுகளில் ஆறு மடங்கு அதிகரித்துள்ளது. மேலும் ஒவ்வொரு ஆண்டும் 1 சதவிகிதம் என்ற வீதத்தில் தண்ணீர் தேவை அதிகரித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. தற்போது உலக அளவில் 7.7 பில்லியனில் இருக்கும் மக்கள்தொகை 2050-ம் ஆண்டில் 9.4 முதல் 10.2 பில்லியன் வரை அதிகரிக்கலாம் என கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. இதனால் அப்போது மிகப்பெரிய தண்ணீர் தேவை உருவாகும் என ஐ.நாவின் அறிக்கை சொல்கிறது. மேலும் வளர்ந்த நாடுகளில் நீர் ஆதாரங்களை அதிகரிக்கத் திட்டங்கள் வகுக்கப்பட்டுக் கொண்டுள்ளன. இதற்கிடையே பூமியில் காலநிலை மாற்றத்தால் வறட்சி ஏற்பட்டு மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தலைக் கொடுக்கும். இதற்கான ஆரம்பம்தான் தற்போது கேப்டவுனில் வெளிப்படையாகத் தெரிய ஆரம்பித்துள்ளது. அங்குக் குடியிருப்பவர்கள் தண்ணீருக்காகக் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டு வருகின்றனர். வறட்சிக் காலங்களில் 2 மில்லியன் பிரேசில் மக்கள் ஐந்து நாட்களுக்கு ஒருமுறை தண்ணீரைப் பெறுகின்றனர்.
மெக்சிகோ, மேற்கு தென் அமெரிக்கா, தெற்கு ஐரோப்பா, சீனா, ஆஸ்திரேலியா மற்றும் தென்னாப்பிரிக்கா ஆகிய பகுதிகளில் வறண்ட நிலப்பரப்பில், எதிர்காலத்தில் மழை குறையக்கூடும். இதனால் தண்ணீர் பற்றாக்குறை நிச்சயம் ஏற்படும். அதை நிலத்தடி நீர் விநியோகம் மூலம் மட்டுமே ஈடுசெய்ய முடியாது. அப்போது உலகில் மூன்றில் ஒருபங்கு நாடுகள் மிகுந்த துயரத்தைச் சந்திக்கும். வளரும், வளர்ந்த என அனைத்து நாடுகளிலும் குறைந்த செலவில் தண்ணீரைத் தேக்க சாத்தியமான வழிமுறைகளைக் கண்டறிய முன்வர வேண்டும். அதற்கு அணைக்கட்டுகள் மற்றும் சிறிய நீர்த்தேக்கங்களை அமைப்பதும், பலப்படுத்துவதும் ஒரு தீர்வாக இருக்கலாம்.


1990-களின் தொடக்கத்தில் இருந்தே தண்ணீரின் மாசுபாடு ஆரம்பித்துவிட்டது. அதிலும், ஆப்பிரிக்கா, ஆசியா மற்றும் லத்தீன் அமெரிக்க கண்டங்களில் கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு ஆற்றின் நிலையும் மிக மோசமாகிவிட்டது. வரும் காலங்களில் நிலைமை மேலும் மோசமடையும். முக்கியமாக விவசாய வேளாண் விளைபொருட்களில் நோய்களின் தாக்கம் அதிகரித்துக் கொண்டேதான் இருக்கும். இதற்குத் தொழில் நகரங்கள் ஒரு முக்கியமான பிரச்னையாகும். சுமார் 80% தொழிற்துறை மற்றும் நகராட்சி கழிவுப்பொருள்கள் மறுசுழற்சி செய்யாமல் நீர்நிலைகளில் கலக்கப்படுகிறது. மேலும் இந்த அறிக்கையானது 'பாதுகாப்பு வேளாண்மைக்கு' அழைப்பு விடுகிறது. பாதுகாப்பான வேளாண்மையானது மழைநீரை முறையாகத் தேக்கி வைத்துப் பயன்படுத்துவதாகும். இது பயிர் சுழற்சி முறையைக் கொண்டு வரும். இந்த அறிக்கையில் சொல்லப்பட்டுள்ள நல்ல விஷயம் என்னவென்றால், தண்ணீர் தேவையை உணர்ந்து அனைத்து நாடுகளிலும் நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டால், உலகில் தேவைப்படும் மொத்த நீரையும் சேமிக்கும் அளவுக்குச் சாத்தியம் உள்ளது. இதற்கு ராஜஸ்தானில் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட நீர்நிலைகளை மீட்டெடுத்ததும், ஜோர்டானிலுள்ள வறட்சி நிலைக்குத் தள்ளப்பட்ட ஜர்கா நீரோட்டத்தை மீட்டெடுத்து பாரம்பர்ய மண் பாதுகாக்கப்பட்டதும் சிறந்த எடுத்துக் காட்டு. மீட்டெடுத்த நீர்நிலைகளால் விவசாயத்தில் மிகப்பெரிய மாற்றம் நிகழ்ந்துள்ளது. தண்ணீர் பற்றாக்குறையானது உள்நாட்டு அமைதியின்மை, மக்களின் இடம்பெயர்வு மற்றும் நாடுகளுக்குள்ளேயே மோதல்களுக்கு வழிவகுக்கும். அதனால் உலக நாடுகள் அனைத்தும் தண்ணீர் விஷயத்தில் கவனம் செலுத்த முன்வர வேண்டும். இது உலக நாடுகள் அனைத்திற்குமான எச்சரிக்கை மணி.
1993-ம் ஆண்டு நடைபெற்ற ஐ.நா சபையின் 47-வது கூட்டத்தொடரில் உலக தண்ணீர் தினம் அறிவிக்கப்பட்டது. இந்த வருடத்துடன் உலக தண்ணீர் தினம் ஆரம்பிக்கப்பட்டு 25 ஆண்டுகள் முடிவடைந்துள்ளன. ஆனால் தண்ணீரின் விஷயத்தில் உலக நாடுகள் கவனம் செலுத்தவில்லை என்பது உறுதியாகிறது. இன்று ஒருநாள் மட்டும் நீரைப்பற்றிப் பேசிவிட்டு மீதமுள்ள நாட்களில் அதனைப் பற்றி மறந்துவிடுகிறோம். தண்ணீருக்கான பற்றாக்குறையைப் போக்குவதற்காக இனி உலக நாடுகளில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். ஒவ்வொரு மனிதனும் தண்ணீர் சிக்கனத்தை தன்னிடமிருந்தே தொடங்கவும் முன்வரவும் வேண்டும். இந்த அக்கறை நம் பூமிக்காக அல்ல; தாகம் எடுக்கும் நமக்காக!
 

selvipandiyan

Silver Ruler's of Penmai
Registered User
Blogger
Joined
Nov 2, 2011
Messages
37,848
Likes
75,304
Location
Chennai
#2
[h=1]தண்ணீருக்கு விலை வைத்தபோதே நாம் விழித்திருக்க வேண்டும்![/h]பேராசை பெருநஷ்டம்‘ என்பார்கள். அதை தனது ஒவ்வொரு செயலின் மூலமும் நிரூபித்துக்கொண்டேயிருக்கிறான் மனிதன். தனது செயலால் ஏற்படும் தவறுக்காக தண்டனை பெற்றுக்கொண்டேயிருந்தாலும், அந்த அனுபவத்தில் இருந்து பாடம் கற்றுக்கொள்ள தயாராக இல்லை. விளைவு, பக்கவாதத்தில் படுத்துகிடக்கிறது பருவநிலை. நிர்வாணமாக கிடக்கின்றன நீர்நிலைகள். தண்ணீர் ஓடிக்கொண்டிருந்த ஆறுகளில் எல்லாம் தற்போது ஆயிரக்கணக்கான லாரிகள் ஓடிக்கொண்டிருக்கின்றன. தாயின் மார்பை அறுத்து பால்குடிப்பதைப் போல், ஊற்றுகளை உள்வாங்கி வைத்திருக்கும் ஆற்று மணலை கொள்ளையடித்துக்கொண்டேயிருக்கிறோம். வகைதொகையில்லாமல் மார்பை அறுத்தெரிந்துவிட்டு, தற்போது பசிக்கிறதே, தவிக்கிறதே என கதறி என்ன பயன்?

நீரோட்டத்தின் உயிரோட்டமாக இருப்பவை மலைகளும், மணலும்தான். இரண்டையும் அழித்துக்கொண்டே இருக்கிறோம். அதனால் நீரோட்டமும் அழிந்துக்கொண்டேயிருக்கிறது. வீடுகள் தோறும் திண்ணைகளும், சாலைகள் தோறும் தண்ணீர் பந்தல்களையும் அமைத்து, வழிப்போக்கர்களின் தாகத்தை தணித்த பாரம்பரியம் தமிழருடையது. ஆனால், இன்று நாக்கு வறண்டு போனால் கூட சொட்டுத் தண்ணீர் கொடுக்க யோசிக்கிறார்கள். காரணம், இன்றைக்கு பாலை விட தண்ணீரின் விலை அதிகம்.
தண்ணீர். இயற்கை உயிரினங்களுக்கு அளித்த வரம். தண்ணீர் இல்லாமல் இங்கு எதுவுமேயில்லை. அத்தனை அவசியமான ஒன்றை, நாம் எத்தனை கவனமாக கையாள வேண்டும்? இருக்கும்போது இஷ்டம்போல் செலவழித்து விட்டோம். தற்போது பற்றாக்குறை தொடங்கியிருக்கிறது. இயற்கை வரமாக அளித்த நீருக்கு தற்போது விலை வைத்து விற்கத் தொடங்கிவிட்டோம். அப்போதே நாம் விழித்திருக்க வேண்டாமா? இனியாவது நாம் விழித்துக்கொள்ள வேண்டும். இப்போது இல்லையென்றால் இனி எப்போதும் இல்லை என்ற நிலையில் இருக்கிறது பூவுலகு. ஒரு நாட்டில் உணவுப் பஞ்சம் ஏற்பட்டால்கூட ஓரளவு தாக்குபிடித்து விடுவார்கள். ஆனால், தண்ணீர் பஞ்சம் வந்தால் வாழவே முடியாது. உலகளவில் தண்ணீர்தான் தற்போது பெரும் பிரச்னையாக உருவெடுத்து வருகிறது. உலகின் 8 நாடுகள் நீர்வளம் இல்லாத நாடுகள் என அறிவிக்கப்பட்டு விட்டன. 81 நாடுகள் எந்த நிமிடத்திலும் நீர்வளம் இல்லாத நாடுகளாக மாறுவதற்கான வாய்ப்புகள் உள்ளதாகவும் அறிவித்திருக்கிறார்கள் இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த நீரியல் ஆய்வாளர்கள். ஓரளவு நீர்வளம் உள்ள நாடுகளின் பட்டியலில் 107 வது இடத்தில் இருக்கிறது இந்தியா.
ஒரு மனிதனின் சராசரி தண்ணீர் தேவை தினமும் 140 லிட்டர் என்கிறார்கள். ஆனால் 2050-ம் ஆண்டில் சராசரியாக ஒரு மனிதனுக்கு தினமும் 50 லிட்டர் தண்ணீர்தான் கிடைக்கும் என ஐ.நா. சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக அறிவித்தது. ஆனால், இன்றைய தேதியில் இந்தியாவில் ஒரு மனிதனுக்கு கிடைக்கும் சராசரி தண்ணீரின் அளவு 27 லிட்டர்தான். இப்போதே இப்படி என்றால் 2050-ல் என்ன நடக்கும் என்பதை யூகிக்கவே முடியவில்லை. இன்னும் சில ஆண்டுகளில் தங்கத்தின் விலையை விட தண்ணீரின் விலை அதிகமாகப் போனாலும் ஆச்சர்யப்படுவதிற்கில்லை. ஏன் இந்த நிலை? தண்ணீரின் மதிப்பை நாம் முழுவதுமாக உணராமல் செய்த பிழைதான் இத்தனைக்கும் அடிப்படை.
தமிழகத்திற்கு ஒரு ஆண்டுக்கு 54 ஆயிரத்து 725 மில்லியன் கனலிட்டர் தண்ணீர் தேவை. ஆனால், தற்போது 46 ஆயிரத்து 540 மில்லியன் கன லிட்டர்தான் கிடைக்கிறது. இதுவும் ஆண்டுக்கு ஆண்டு சரிந்துகொண்டே போவதுதான் வேதனை. பெய்யும் மழைநீரை நாம் முறையாக சேமிக்காமல் விட்டதும், இயற்கை வளங்களை அழித்தொழித்துக்கொண்டே இருப்பதும்தான் மழை குறையக்காரணம். பெய்யும் மழைநீரில் 40 சதவிகிதம் நிலத்தில் ஓடி, கடலில் கலக்கிறது. 35 சதவிகிதம் வெயிலில் ஆவியாகி விடுகிறது. 15 சதவிகிதம் பூமி உறிஞ்சி கொள்கிறது. 10 சதவிகிதம் மண்ணை ஈரமாக்குகிறது. ஆக, வீணாக ஓடும் தண்ணீரை சேமித்து வைத்தாலே தண்ணீர் தட்டுப்பாட்டை ஓரளவு சமாளித்து விடலாம்.
தமிழகத்தின் சராசரி மழையளவு 958 மில்லி மீட்டர். இந்த மழைநீரை முறையாக சேமித்து பயன்படுத்தினால் குடிநீர் தட்டுப்பாட்டை சுலபமாக சமாளித்துவிட முடியும். ஆனால், மழைநீர் சேமிப்பில் அரசுக்கும் அக்கறையில்லை, மக்களுக்கும் அக்கறையில்லை. தும்பை விட்டு வாலை பிடிக்கும் நமது பழக்கம் இதிலும் தொடர்கிறது. உலகில் தண்ணீரே இல்லாத ஒரு நகரம் அறிவிக்கப்பட்டுவிட்டது. தென் ஆப்பிரிக்காவின் ‘கேப்டவுன்’ நகரம் ‘ஜூரோ டே’ என்ற சொட்டு தண்ணீர் இல்லாத நாளை எதிர்நோக்கி இருக்கிறது. இனிமேல் அங்கு ஒரு நபருக்கு 25 லிட்டருக்கு மேல் தண்ணீர் கிடைக்காது. தண்ணீர் விநியோகத்திற்காக சிறப்பு ரேசன்கடைகள் திறக்கப்படுகின்றன. அந்த நிலை இன்னும் சில மாதங்களில் உலகின் 26 நகரங்களுக்கு ஏற்படும் என ஆய்வுகள் எச்சரிக்கின்றன. அதில் இந்தியாவின் சில நகரங்களும் இடம்பெற்றுள்ளன என்பது அதிர்ச்சியான உண்மை.
இன்று உலக தண்ணீர் தினம். இதுவரை போனது போகட்டும். இன்றில் இருந்தாவது தண்ணீரின் அருமை உணர்ந்து அதை சேமிக்கும் நடவடிக்கையில் நாம் இறங்க வேண்டும். இது சரியான தருணம். இந்த கோடையில் வீடுகளில் மழைநீர் சேமிப்பு முறைகளை அமைத்து விட்டால், அடுத்து வரும் மழை மாதங்களில், நமக்கு தேவையான தண்ணீரை, யாரையும் எதிர்பார்க்காமல் நாம் பெற முடியும். ஒரு குடும்பத்துக்கு தேவையான தண்ணீரை அந்த குடும்பமே இயற்கையிடம் இருந்து பெற்றுக்கொள்ள முடியும். 100 சதுர மீட்டர் பரப்புள்ள மொட்டை மாடியில் இருந்து ஆண்டுக்கு 61,600 லிட்டர் தண்ணீரை சேமிக்க முடியும் என்கிறது பொதுப்பணித்துறை.
மழைநீர் சேமிப்பு கட்டமைப்புகளை, அமைக்க எங்களிடம் வசதியில்லை என நினைப்பவர்களும் மழைநீரை சேமிக்க ஒரு வழியிருக்கிறது. வீட்டு மொட்டை மாடி அல்லது வெட்டவெளியில் நான்கு மூலைகளில் குச்சிகளை கட்டி, அதில் ஒரு வெள்ளை வேஷ்டியை கட்டிவிட வேண்டும். அந்த வேஷ்டியின் மத்தியில் ஒரு கல்லை வைத்தால், நடுப்பகுதி குழியாக மாறி புனல் போல் இருக்கும். அந்த புனல் பகுதிக்கு கீழே பாத்திரங்களை வைத்து மழைநீரை சேமிக்கலாம். மழைநீரை சேமிக்கும் ஆர்வம் இருந்தால் போதும், ஆயிரம் வழிகள் இருக்கின்றன. நாமும் மண்ணெண்ணைக்காக ரேசன்கடைகளில் வரிசையில் நிற்பதைப் போல, தண்ணீருக்காகவும் நிற்கும் காலம் வந்தேவிட்டது. இது விழித்துக்கொள்ள வேண்டிய நேரம்; இனியும் தாமதித்தால் நஷ்டம் நமக்குத்தான்.

 

selvipandiyan

Silver Ruler's of Penmai
Registered User
Blogger
Joined
Nov 2, 2011
Messages
37,848
Likes
75,304
Location
Chennai
#3
[h=1]வெள்ளமாகப் பெருகப்போகும் தண்ணீர்ப் பிரச்சினை![/h]


கு

ன்றா வளர்ச்சிக்குத் தண்ணீர் இன்றியமையாதது என்பதற்காக, இயற்கையைச் சார்ந்த தீர்வுகள் பல 2030-ம் ஆண்டுக்கான செயல்திட்டமாக உருவாக்கப்படுகின்றன. தண்ணீர் தொடர்பான நம்முடைய பிரச்சினைகளுக்குப் பதில் அளிக்கும் வகையில் இதில் கொள்கைகளும் இலக்குகளும் இடம்பெறும். இப்போதைக்குப் பிரச்சினையைக் கவனிப்போம், பிறகு பார்த்துக்கொள்ளலாம் என்ற அணுகுமுறை இனியும் பலன் தராது.

தொடர் உணவுதானிய உற்பத்தி, மனிதர்களின் குடியிருப்புகளில் மேம்பாடு, எட்டும் தொலைவில் குடிநீர் -சுகாதார வசதிகள், தண்ணீர் தொடர்பான இடர்கள் ஏற்படாமல் தவிர்த்தல், பருவநிலை மாற்றத்தால் நீராதாரங்களில் ஏற்படும் மாற்றங்களைச் சீரமைத்தல் ஆகியவைதான் தீர்வுகளாக இருக்கும்.


தண்ணீர் தொடர்பான சவால்கள் புறந்தள்ள முடியாதவை. 2017-ல் 760 கோடியாக உள்ள மக்கள்தொகை 2050-ல் 940 கோடி முதல் 1,020 கோடியாக உயர வாய்ப்பிருக்கிறது. இதில் மூன்றில் இரண்டு பங்கினர் நகர்ப்புறங்களில் வசிக்கப்போகின்றனர். இந்த வளர்ச்சியில் பாதிக்கும் மேல் ஆப்பிரிக்கா (130 கோடி) ஆசியா (75 கோடி) கண்டங்களில் இருக்கும். வளரும் நாடுகளிலும் வளரும் பொருளாதாரங்களிலும்தான் தண்ணீர் தேவை அதிகரிக்கப் போகிறது.
பருவநிலை மாறுதலால் உலக தண்ணீர் சுழற்சியும் மாறுகிறது. மழை அதிகம் பெய்யும் பகுதிகளில் மேலும் அதிகமாகவும், மழை குறைவாகப் பெய்யும் பகுதிகளில் மேலும் குறைவாகவும் பெய்யப்போகிறது. ஆண்டில் ஒரு மாதம் தண்ணீரே கிடைக்காத பகுதிகளில் 360 கோடிப் பேர் வாழ்கின்றனர். 2050-ல் இந்த எண்ணிக்கை 480 கோடி முதல் 570 கோடி வரை அதிகரிக்கும். இப்போது அன்றாடம் 680 பில்லியன் கன மீட்டராக இருக்கும் தண்ணீர்த் தேவை 2025-ல் 833 பில்லியன் கன மீட்டராகவும் 2050-ல் 900 பில்லியன் கன மீட்டராகவும் உயரும். ஏற்கெனவே தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறையால் தவிக்கும் நாடுகள், 2050-ல் மேலும் நெருக்கடியில் சிக்கும். ஆசியாவில் இந்தியா அதிக நெருக்கடியைச் சந்திக்கப்போகிறது. பெரும்பாலான நீர்நிலை கள் பெரு நகரங்கள், சிறு நகரங்களுக்கு அருகில் - அதிலும் மாசடைந்த நிலையில் - உள்ளன. மாநிலங்களுக்கு இடையிலான தண்ணீர்ப் பிரச்சினைகள் எண்ணிக்கையில் அதிகமாகவும் தீவிரமாகவும் பெருகிவருகின்றன.
தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறை மட்டும் பிரச்சினையல்ல, கிடைக்கும் தண்ணீரும் தரமற்றதாக உள்ளது. 1990-கள் தொடங்கி ஆசிய, ஆப்பிரிக்க, லத்தீன் அமெரிக்கக் கண்டங்களில் பெரும்பாலான ஆறுகளில் நகரங்களின் சாக்கடைகள், ஆலைகளின் ரசாயனக் கழிவு கள் கலந்து மாசுபட்டுவருகின்றன. நகரக் கழிவுகளும் ஆலைக் கழிவுகளும் சுத்திகரிக்கப்படாமலேயே 80% அளவுக்கு ஆறுகளில் கலக்க விடப்படுகிறது. இந்த நீரைக் குடிக்கும் மனிதர்களை மட்டுமல்லாமல் சுற்றுப்புறச் சூழல்களை யும் மாசடைந்த நீர் கெடுத்துக்கொண்டிருக் கிறது. நதிகள் மாநிலங்களுக்கிடையே பாய்வதால், நதியைத் தூய்மைப்படுத்த பிராந்திய அளவில் ஒத்துழைப்பு அவசியப்படுகிறது.
இந்தியாவில் மாநிலங்களுக்கு இடையே பாயும் ஆறுகளில் பாதிக்கும் மேல் மாசடைந்துவிட்டன என்று மத்திய சுற்றுச்சூழல் கட்டுப்பாட்டு வாரியம் தெரிவிக்கிறது. சிறியதும், பெரியதுமான 650 நகரங்களின் கழிவுநீர், 302 ஆறுகளைப் பாழாக்கிக்கொண்டிருக்கிறது. 2009-ல் ஒரு நாளைக்கு 3,80,000 லட்சம் லிட்டர் என்ற அளவில் கலந்த சாக்கடை நீர் 2015-ல் 6,20,000 லட்சம் லிட்டர் என்று உயர்ந்திருக்கிறது. மாநிலங்களுக்கிடையில் பாயும் 40 ஆறுகளில் 16 இவற்றால் மாசடைந்திருக்கிறது. இயற்கையிலான வழிமுறைகளில்தான் நதிகளைத் தூய்மைப்படுத்த முடியும். சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்த வேளாண் முறைகள் இதில் முக்கியம். இது பயிர்வாரி முறை, பருப்பு சாகுபடி, உயிரி பூச்சிக் கொல்லிகளை மட்டும் பயன்படுத்துவது போன்றவற்றால் மட்டுமே சாத்தியம். இயற்கை சார்ந்த விவசாயத்தில் நில அரிமானம், தண்ணீர் மாசுபடுதல், தண்ணீர் வீணாகுதல் அனைத்தும் கட்டுப்படும்.
தண்ணீரைச் சுத்தப்படுத்த வடிநிலங்களை அதிகப்படுத்துவதும் பலன் தரும். கழிவுநீரைச் சுத்தப்படுத்தி மறு பயன்பாட்டுக்குக் கொண்டுவந்தால், நகரங்களைச் சுற்றி தோட்டங்களை யும் மரங்களையும் வளர்த்து சூழலைப் பசுமையாக்கலாம், காற்றையும் தூய்மைப்படுத்தலாம். நீர் மேலாண்மைத் திட்டம் இதில் முக்கியமானது. இது பொருளாதார வளர்ச்சியை ஊக்குவிப்பதுடன், வேலைவாய்ப்பையும் பெருக்கும், பல்லுயிர்ப் பெருக்கத்தையும் அதிகரிக்கும். வெப்பம் அதிகமாக பருவநிலை மாறுவதையும் குறைக்க உதவும். இயற்கையான தீர்வுகள் என்பவை பாரம்பரியமானவை, உள்ளூர் தொழில்நுட்பத்தை, உள்ளூர் மக்களின் அனுபவ அறிவைக்கொண்டே எளிதில் செயல்படுத்தக்கூடியவை. ஆறுகள் பாயும் பகுதியைச் சேர்ந்த விவசாயிகள், பழங்குடிகள், மீனவர்கள் இதில் முக்கியப் பங்காற்ற முடியும்.
இயற்கை எப்படிப் புறக்கணிக்கப்பட்டு, தண்ணீர் மேலாண்மைச் சீர்கேடு அடைந்தது என்பதற்கு தமிழ்நாட்டின் தலைநகரம் சென்னை நல்ல உதாரணம். திட்டமிடப்படாத நகர்ப்புற வளர்ச்சியும், நீர் நிர்வாகத் திட்டம் எதுவும் கையாளப்படாததும் நகரைத் தண்ணீர் பற்றாக்குறையின்போதும், தண்ணீர் (மழை நீர்) உபரியின்போதும் கடுமையாகப் பாதித்துவருகிறது. சென்னை மாநகரம் திட்டமிடப்படாத வகையில் வளர அனுமதிக்கப்படுவதற்கு முன்னால், நகருக்குள்ளும் நகரைச் சுற்றியும் குளங்கள், குட்டைகள், ஏரிகள், வாய்க்கால்கள், சதுப்பு நிலங்கள், ஆறுகள் ஏராளமாக இருந்தன. நீர்ப்பெருக்கு அதிகரித்தாலும் அது குளங்கள், குட்டைகள், ஏரிகளை நிறைத்துவிட்டு, வாய்க்கால்கள் வழியாக வடிந்து உபரிநீர் மட்டும் கடலில் கலந்துவிடும்.
இதில் பெரும்பாலான நீர்நிலைகள் பராமரிக்கப்படாமல் தூர்ந்துபோனதாலும், நீர்வழிகளை மறித்து வீடுகளையும் கட்டுமானங்களையும் கட்டியதாலும், மழை நீர் பெருக்கெடுத்தபோது ஓட இடம் இல்லாமல் ஆங்காங்கே ஆக்கிரமிப்பாக முளைத்த குடியிருப்புகளைச் சூழ்ந்து தேங்கத் தொடங்கியது. இதுதான் சென்னையின் வரலாறு காணாத வெள்ளத்துக்கு முக்கியக் காரணம். சென்னையில் கூவம், அடையாறு, பக்கிங்காம், கொற்றலையாறு என்று ஆறுகள் இருந்தாலும், அவற்றின் கரைகள் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு, வண்டல் படியவிடப்பட்டது. எவ்வளவு பெரிய வெள்ளம் வந்தாலும் வாங்கும் திறன் படைத்த பள்ளிக்கரணை சதுப்பு நிலம் அடையாளம் தெரியாமல் சுருங்கிவிட்டது.
இயற்கைப் பேரிடர்களுக்குக் காரணம், இயற்கையின் வழிகளைச் செயற்கையாக நாம் அடைப்பதுதான். திட்டமிடப்படாத நகர்ப்புற வளர்ச்சி, நீர்நிலைகள் ஆக்கிரமிப்பு, நீர்நிலைகளை முறையாகப் பராமரிக்கத் தவறியமை போன்ற காரணங்களால் வெள்ளம் ஏற்பட்டது. வறட்சிக் காலத்தில் நிலத்தடி நீரும் ஆழத்துக் குச் சென்றுவிட்டதால், கடல்நீர் உட்புகுந்து குடிநீரின் சுவையும் தரமும் குறைந்துவிட்டது.
- ஜெயகுமார் ராமசாமி, நீரியியல் நிபுணர்.
தமிழில்: ஜூரி

 
Thread starter Similar threads Forum Replies Date
selvipandiyan General Discussions 0

Similar threads

Important Announcements!

Type in Tamil

Click here to go to Google transliteration page. Type there in Tamil and copy and paste it.